حمید گلزار (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
حمید گلزار (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۹۰: | خط ۹۰: | ||
</ref> | </ref> | ||
== جریان امید اجتماعی در ایران == | |||
امید اجتماعی در ایران به دلیل واقعیتهای عینی و شرایط پرفرازونشیب کنونی جامعه به یک «پروبلماتیک» و دغدغه اساسی تبدیل شده است؛ بهگونهای که پیمایشها نشان میدهد میانگین امید اجتماعی در بین ایرانیان برای '''۱۰''' سال آینده، منفی و رو به کاهش ارزیابی شده است. بر اساس پژوهشهای انجام شده عوامل کاهش امید اجتماعی ریشه در مسائلی نظیر غلبه امر سیاسی بر امر اجتماعی، رواج «پیشگوییهای ناکام» و امیدهای بیپاسخ از سوی نیروهای سیاسی، کمکاری نخبگان علمی/فکری، نهادهای مدنی و نخبگان دولتی، و همچنین فقدان «شرایط شناسایی» (عدم به رسمیت شناختن سرمایههای فرهنگی و اجتماعی گروههایی مانند زنان، سمنها و فعالان محیط زیست) دارد. | |||
در نقطه مقابل، عوامل افزایش امید اجتماعی شامل تبدیل امیدهای فردی به یک امر مشترک از طریق مشارکت و گفتوگوی آزاد و دموکراتیک، تقویت «تخیل اجتماعی» و «ظرفیت آرزومندی» برای تصور آیندههای مطلوب، فاصله گرفتن از امیدهای محال و ایدئولوژیک به نفع «بهبودباوری فعال» (حل تدریجی مشکلات با گامهای کوچک و دولت فروتن)، و تقویت نهادهای سیاسیِ پاسخگو است. برای تحقق این امیدورزی اجتماعی، وجود عاملیت و تعهد گروهی ضروری است؛ همانطور که اریکا چنووث در بررسی بیش از ۳۲۰ جنبش مردمی (که حداقل '''۱۰۰۰''' مشارکتکننده داشتهاند) در بین سالهای ۱۹۰۰ تا ۲۰۰۶ میلادی در قالب «قانون ۳/۵ درصد» نشان داده است، اگر تنها ۳/۵ درصد از جمعیت یک جامعه بهصورت فعالانه متعهد به تغییر باشند، آن تغییر به سوی آیندهای بهتر پرهیزناپذیر خواهد بود. | |||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
