بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
او در سال ۱۳۴۵ق در نخستین سال سلطنت [[رضاشاه]] برای تکمیل اندوختههای علمی خود راهی [[حوزه علمیه نجف|حوزۀ علمیه نجف]] شد. در دوران اقامت ششساله در [[نجف]]، از دروس مراجعی چون [[محمدحسین نائینی]]، [[آقا ضیاءالدین عراقی|آقا ضیاء عراقی]] و [[سید ابوالحسن اصفهانی]] بهره برد. وی علاوه بر این سه مرجع، از [[محمدحسین غروی اصفهانی|شیخ محمدحسین غروی اصفهانی]] (کمپانی) نیز اجازۀ [[اجتهاد]] دریافت کرد و در حدود سال ۱۳۱۱ش به ایران و شهر مشهد بازگشت.<ref>شریف رازی، گنجینه دانشمندان، تهران: اسلامیه، ج۷، ص۱۲۷-۱۲۹؛ زنگنه، مشاهیر مدفون در حرم رضوی، ۱۳۸۶ش، ج۱، ص۱۳۲.</ref> از ایشان آثاری مانند حاشیه استدلالی بر شرایع السلام، حواشی بر رسائل و مکاسب و تقریرات دروس استادش میرزای نائینی باقی مانده که هیچ یک چاپ نشده است.<ref>[https://www.shorakh.com/pim/personel/373 «سید جواد خامنهای»، وبسایت شورای عالی حوزه علمیه خراسان.]</ref> | او در سال ۱۳۴۵ق در نخستین سال سلطنت [[رضاشاه]] برای تکمیل اندوختههای علمی خود راهی [[حوزه علمیه نجف|حوزۀ علمیه نجف]] شد. در دوران اقامت ششساله در [[نجف]]، از دروس مراجعی چون [[محمدحسین نائینی]]، [[آقا ضیاءالدین عراقی|آقا ضیاء عراقی]] و [[سید ابوالحسن اصفهانی]] بهره برد. وی علاوه بر این سه مرجع، از [[محمدحسین غروی اصفهانی|شیخ محمدحسین غروی اصفهانی]] (کمپانی) نیز اجازۀ [[اجتهاد]] دریافت کرد و در حدود سال ۱۳۱۱ش به ایران و شهر مشهد بازگشت.<ref>شریف رازی، گنجینه دانشمندان، تهران: اسلامیه، ج۷، ص۱۲۷-۱۲۹؛ زنگنه، مشاهیر مدفون در حرم رضوی، ۱۳۸۶ش، ج۱، ص۱۳۲.</ref> از ایشان آثاری مانند حاشیه استدلالی بر شرایع السلام، حواشی بر رسائل و مکاسب و تقریرات دروس استادش میرزای نائینی باقی مانده که هیچ یک چاپ نشده است.<ref>[https://www.shorakh.com/pim/personel/373 «سید جواد خامنهای»، وبسایت شورای عالی حوزه علمیه خراسان.]</ref> | ||
https://farsi.khamenei.ir/others-note?id=48253 | |||
== فعالیتهای اجتماعی و سیاسی == | == فعالیتهای اجتماعی و سیاسی == | ||