ابرابزار |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''{{درشت|محاربه؛}}''' بزهی علیه امنیت و آرامش عمومی به وسیله کشیدن سلاح برای ایجاد ترس و ناامنی عمومی. | ||
محاربه در فقه اسلامی و حقوق کیفری | محاربه در فقه اسلامی و حقوق کیفری ایران، بزهی علیه امنیت و آرامش عمومی است که در اصطلاح حقوقی به کشیدن سلاح به قصد تعرض به جان، مال یا ناموس مردم و ایجاد ترس و ناامنی در جامعه تعریف میشود. این مفهوم که مبنای اصلی آن آیه ۳۳ سوره مائده است، منحصراً با هدف صیانت از امنیت شهروندان جرمانگاری شده است. بر اساس ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی ایران، تحقق محاربه منوط به سلب عملیِ امنیت عمومی است و مصادیق بارز آن شامل اقدامات تروریستی و اغتشاش میشود. کیفر این جرم در فقه و قانون شامل چهار مجازاتِ اعدام، صَلب، قطع دست راست و پای چپ، و تبعید است. در رویه قضایی و حقوقی معاصر، بسط دادن عنوان محاربه به حوزههای نوینی چون جرایم سایبری و قاچاق مواد مخدر، همواره محل بررسی و دارای چالشهای تفسیری میان حقوقدانان بوده است. | ||
== مفهومشناسی == | == مفهومشناسی == | ||
| خط ۱۲: | خط ۱۰: | ||
علاوه بر مصداق اصلی محاربه که همان کشیدن سلاح برای ترساندن مردم و ایجاد ناامنی است، مصادیق مهمی برای محاربه معرفی شده است؛ ازجمله: راهزنی، سرقت و قاچاق که همراه با بکارگرفتن سلاح باشد.<ref>[https://rc.majlis.ir/en/law/show/845048 «قانون مجازات اسلامی»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref> | علاوه بر مصداق اصلی محاربه که همان کشیدن سلاح برای ترساندن مردم و ایجاد ناامنی است، مصادیق مهمی برای محاربه معرفی شده است؛ ازجمله: راهزنی، سرقت و قاچاق که همراه با بکارگرفتن سلاح باشد.<ref>[https://rc.majlis.ir/en/law/show/845048 «قانون مجازات اسلامی»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref> | ||
== | == محاربه در فقه اسلامی == | ||
اصطلاح فقهی محاربه، مفهومی است که از آیه محاربه برداشت شده است که پیشینهٔ آن عمدتاً در متون فقهی و روایی امامیه یافت میشود و در روایات اهل سنت انعکاس مستقیمی ندارد.<ref>[https://jfiqh.um.ac.ir/article_28484_99404de991bfdb95c5ea1c72c1e2b8dc.pdf موسوی و دیگران، «بازخوانی ماهیت و مصادیق محاربه در جرایم علیه نظم عمومی»، 1393ش، ص 138 و 142.]</ref> بر پایه برخی تحقیقات، مبنای اصلی جرمانگاری محاربه در اسلام، آیه ۳۳ سوره مائده است که به آیه محاربه شهرت دارد.<ref>[https://sid.ir/paper/161029/fa#pointx رضایی، «بررسی مبانی فقهی محاربه و حد آن»، 1389ش، ص68.]</ref><ref>[https://law.tabrizu.ac.ir/article_2083_8476353cfeed6116cf7aa85291a2627c.pdf پوربافرانی، «تحلیل جرم محاربه»، 1390ش، ص49.]</ref> در فقه اسلامی، این جرم منحصراً بهعنوان جرمی علیه امنیت و آرامش عمومی تعریف شده است.<ref>[https://hawzah.net/fa/Article/View/86285/گفتمان-فقهی-و-جرم-انگاری-در-حوزه-جرائم-علیه-امنیت-ملت-و-دولت آقابابایی، «گفتمان فقهی و جرم انگاری در حوزه جرائم علیه امنیت ملت و دولت»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.]</ref> | اصطلاح فقهی محاربه، مفهومی است که از آیه محاربه برداشت شده است که پیشینهٔ آن عمدتاً در متون فقهی و روایی امامیه یافت میشود و در روایات اهل سنت انعکاس مستقیمی ندارد.<ref>[https://jfiqh.um.ac.ir/article_28484_99404de991bfdb95c5ea1c72c1e2b8dc.pdf موسوی و دیگران، «بازخوانی ماهیت و مصادیق محاربه در جرایم علیه نظم عمومی»، 1393ش، ص 138 و 142.]</ref> بر پایه برخی تحقیقات، مبنای اصلی جرمانگاری محاربه در اسلام، آیه ۳۳ سوره مائده است که به آیه محاربه شهرت دارد.<ref>[https://sid.ir/paper/161029/fa#pointx رضایی، «بررسی مبانی فقهی محاربه و حد آن»، 1389ش، ص68.]</ref><ref>[https://law.tabrizu.ac.ir/article_2083_8476353cfeed6116cf7aa85291a2627c.pdf پوربافرانی، «تحلیل جرم محاربه»، 1390ش، ص49.]</ref> در فقه اسلامی، این جرم منحصراً بهعنوان جرمی علیه امنیت و آرامش عمومی تعریف شده است.<ref>[https://hawzah.net/fa/Article/View/86285/گفتمان-فقهی-و-جرم-انگاری-در-حوزه-جرائم-علیه-امنیت-ملت-و-دولت آقابابایی، «گفتمان فقهی و جرم انگاری در حوزه جرائم علیه امنیت ملت و دولت»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.]</ref> | ||
| خط ۲۰: | خط ۱۸: | ||
== جرمانگاری محاربه == | == جرمانگاری محاربه == | ||
محاربه در ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی جرمانگاری شده<ref>[https://rc.majlis.ir/en/law/show/845048 «قانون مجازات اسلامی، فصل هشتم محاربه»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref> و ارکان آن عبارت است از:<ref>[https://mags.markazfeqhi.com/article_722134.html آشوری و دیگران، «چالشهای فقهی تطبیق محاربه و افساد در بندهای چهارگانه ماده 45 الحاقی به قانون مبارزه با مواد مخدر»، 1403ش، ص72.]</ref><ref>[https://hawzah.net/fa/Article/View/86285/گفتمان-فقهی-و-جرم-انگاری-در-حوزه-جرائم-علیه-امنیت-ملت-و-دولت آقابابایی، «گفتمان فقهی و جرم انگاری در حوزه جرائم علیه امنیت ملت و دولت»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.]</ref> | افزون بر این، محاربه در ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی جرمانگاری شده<ref>[https://rc.majlis.ir/en/law/show/845048 «قانون مجازات اسلامی، فصل هشتم محاربه»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref> و ارکان آن عبارت است از:<ref>[https://mags.markazfeqhi.com/article_722134.html آشوری و دیگران، «چالشهای فقهی تطبیق محاربه و افساد در بندهای چهارگانه ماده 45 الحاقی به قانون مبارزه با مواد مخدر»، 1403ش، ص72.]</ref><ref>[https://hawzah.net/fa/Article/View/86285/گفتمان-فقهی-و-جرم-انگاری-در-حوزه-جرائم-علیه-امنیت-ملت-و-دولت آقابابایی، «گفتمان فقهی و جرم انگاری در حوزه جرائم علیه امنیت ملت و دولت»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.]</ref> | ||
{| class="wikitable" | {| class="wikitable" | ||
| خط ۶۳: | خط ۶۱: | ||
افزون بر این، در نظام حقوقی و کیفری ایران، محاربه مفهومی جامع است که ساحتِ دوگانه امنیت عمومی مردم و امنیت ملی را توأمان در بر میگیرد؛ به گونهای که از یک سو ناظر بر حفظ جان، مال و آرامش شهروندان در برابر هرگونه ارعاب و خشونت مسلحانه است، و از سوی دیگر، به دلیل اهمیت حیاتیِ ثبات کشور به عنوان زیربنای تمامی ابعاد اقتصادی و اجتماعی، به حوزه جرایم علیه امنیت ملی نیز تسری یافته است. این پیوند بنیادین میان امنیت جامعه و ثبات حاکمیت سبب شده تا قانونگذار، با استناد به مبانی فقهی و ضرورتهای بنیادین، محاربه را به عنوان یکی از خطوط قرمز و جرایم غیرقابل تسامح شناسایی کند.<ref>[https://www.shabestan.news/news/1244652/خدشه-دار-کردن-امنیت-در-هر-کشوری-سنگین-ترین-مجازات-ها-را-در-پی «خدشه دار کردن امنیت در هر کشوری سنگینترین مجازاتها را در پی دارد/ احکام صادره محاربه براساس قانون بوده است»، خبرگزاری شبستان.]</ref> | افزون بر این، در نظام حقوقی و کیفری ایران، محاربه مفهومی جامع است که ساحتِ دوگانه امنیت عمومی مردم و امنیت ملی را توأمان در بر میگیرد؛ به گونهای که از یک سو ناظر بر حفظ جان، مال و آرامش شهروندان در برابر هرگونه ارعاب و خشونت مسلحانه است، و از سوی دیگر، به دلیل اهمیت حیاتیِ ثبات کشور به عنوان زیربنای تمامی ابعاد اقتصادی و اجتماعی، به حوزه جرایم علیه امنیت ملی نیز تسری یافته است. این پیوند بنیادین میان امنیت جامعه و ثبات حاکمیت سبب شده تا قانونگذار، با استناد به مبانی فقهی و ضرورتهای بنیادین، محاربه را به عنوان یکی از خطوط قرمز و جرایم غیرقابل تسامح شناسایی کند.<ref>[https://www.shabestan.news/news/1244652/خدشه-دار-کردن-امنیت-در-هر-کشوری-سنگین-ترین-مجازات-ها-را-در-پی «خدشه دار کردن امنیت در هر کشوری سنگینترین مجازاتها را در پی دارد/ احکام صادره محاربه براساس قانون بوده است»، خبرگزاری شبستان.]</ref> | ||
== مجازات محاربه == | == مجازات محاربه == | ||
| خط ۱۰۱: | خط ۷۶: | ||
# اگر فردِ مسلح، دست به سرقت و غارت اموال مردم بزند، مجازاتش قطع دست و پا خواهد بود. | # اگر فردِ مسلح، دست به سرقت و غارت اموال مردم بزند، مجازاتش قطع دست و پا خواهد بود. | ||
# اگر با کشیدن سلاح کسی را به قتل برساند اما چیزی ندزدد، مجازات او اعدام است.<ref>[https://sid.ir/paper/161029/fa#pointx رضایی، «بررسی مبانی فقهی محاربه و حد آن»، 1389ش، ص76-79.]</ref> | # اگر با کشیدن سلاح کسی را به قتل برساند اما چیزی ندزدد، مجازات او اعدام است.<ref>[https://sid.ir/paper/161029/fa#pointx رضایی، «بررسی مبانی فقهی محاربه و حد آن»، 1389ش، ص76-79.]</ref> | ||
== توبه محارب == | |||
در فقه و ماده ۱۱۴ قانون مجازات ایران، توبه کردن فردی که مرتکب جرم محاربه شده، قانون و شرایط خاصی دارد. اگر مجرمِ پروندههای محاربه پیش از دستگیر شدن توسط مأموران حکومت، داوطلبانه توبه کند، مجازات او بخشیده میشود. متون دینی دلیل این گذشتِ قانونی را صادقانه بودن این نوع توبه میدانند؛ چرا که پشیمانیِ قبل از دستگیری، یک انتخاب آزادانه است و با توبهای که از سر ترسِ پس از دستگیری باشد، فرق دارد. از سوی دیگر باید توجه داشت که تشخیص واقعی بودن توبه بر عهده قاضی است و عواملی مانند تسلیم داوطلبانهٔ مجرم به پلیس، میتواند نشانهٔ صداقت او باشد. اما توبه پس از دستگیری دیگر فایدهای ندارد؛ زیرا ممکن است دروغین باشد و باعث شود مجازاتهای قانونی اثر پیشگیرانهٔ خود را در جامعه از دست بدهند. در نتیجه، قانون در عین حال که فرصت جبران به مجرم میدهد، با قوانین سختگیرانه مانع از بیاثر شدن مجازاتها میشود. با این حال، دربارهٔ اینکه آیا توبه حقوق شخصی افراد (مانند حق قصاص و دیه) را نیز لغو میکند یا خیر، میان فقیهان اختلاف نظر هست.<ref>[https://www.sid.ir/FileServer/SF/8921396H0363 مصلح، «نقش توبه درجرایم حدودی و تعزیری ازمنظر فقه و قانون مجازات اسلامی مصوب 1392»، اولین همایش بینالمللی و سومین همایش ملی پژوهشهای مدیریت و علوم انسانی، 1396ش، ص3-4.]</ref> | |||
== نسبت محاربه با اعتراض و اغتشاش == | == نسبت محاربه با اعتراض و اغتشاش == | ||
| خط ۱۱۱: | خط ۸۹: | ||
== نسبت محاربه با اقدامات تروریستی == | == نسبت محاربه با اقدامات تروریستی == | ||
در حقوق کیفری اسلامی، مفهوم محاربه گسترهای وسیعتر از تروریسم دارد؛ بهگونهای که انواع اقدامات تروریستی، مصداق بارزی از محاربه محسوب میشوند. بر اساس مبانی فقهی، تطبیق عنوان محاربه بر اقدامات ضدامنیتی منوط به اینست که اقدام مجرمانه کارکرد جامعه را از حیث امنیت، آرامش و قابلیت استقرار متزلزل سازد.<ref>[https://www.tabnak.ir/fa/news/1358671/آیا-تخریب-و-اعتراض-محاربه-است «آیا تخریب و اعتراض محاربه است؟»، وبسایت تابناک.]</ref> در رویه قضایی و حقوق کیفری نیز، عملیاتهای مسلحانه و اقدامات تروریستی، مصداق بارز بزه محاربه شناخته میشود؛ زیرا شاخصههای بینالمللی تروریسم نظیر ایجاد رعب و وحشت، سلب امنیت جانی جوامع و تخریب، با ارکان مادی ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی همپوشانی کامل دارد. بر اساس این رویکرد حقوقی، ارتکاب خشونت مسلحانهای که به ناامنی عمومی و هراس شهروندان منجر گردد، ماهیت تروریستی دارد و حتی وجود انگیزههای سیاسی یا ادعای تقابل با حاکمیت، مانع از تطبیق عنوان مجرمانه و غیرسیاسیِ محاربه بر این قبیل اقداماتِ مخل امنیت نمیگردد.<ref>[https://www.alef.ir/news/4040729047.html?show=text «وکیل شکات: اقدامات منافقین مصداق محاربه و افساد فیالارض است»، جامعه خبری تحلیلی الف.]</ref> | در حقوق کیفری اسلامی، مفهوم محاربه گسترهای وسیعتر از تروریسم دارد؛ بهگونهای که انواع اقدامات تروریستی، مصداق بارزی از محاربه محسوب میشوند. بر اساس مبانی فقهی، تطبیق عنوان محاربه بر اقدامات ضدامنیتی منوط به اینست که اقدام مجرمانه کارکرد جامعه را از حیث امنیت، آرامش و قابلیت استقرار متزلزل سازد.<ref>[https://www.tabnak.ir/fa/news/1358671/آیا-تخریب-و-اعتراض-محاربه-است «آیا تخریب و اعتراض محاربه است؟»، وبسایت تابناک.]</ref> در رویه قضایی و حقوق کیفری نیز، عملیاتهای مسلحانه و اقدامات تروریستی، مصداق بارز بزه محاربه شناخته میشود؛ زیرا شاخصههای بینالمللی تروریسم نظیر ایجاد رعب و وحشت، سلب امنیت جانی جوامع و تخریب، با ارکان مادی ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی همپوشانی کامل دارد. بر اساس این رویکرد حقوقی، ارتکاب خشونت مسلحانهای که به ناامنی عمومی و هراس شهروندان منجر گردد، ماهیت تروریستی دارد و حتی وجود انگیزههای سیاسی یا ادعای تقابل با حاکمیت، مانع از تطبیق عنوان مجرمانه و غیرسیاسیِ محاربه بر این قبیل اقداماتِ مخل امنیت نمیگردد.<ref>[https://www.alef.ir/news/4040729047.html?show=text «وکیل شکات: اقدامات منافقین مصداق محاربه و افساد فیالارض است»، جامعه خبری تحلیلی الف.]</ref> | ||
== چالشهای فقهی و حقوقی محاربه == | |||
{| class="wikitable sortable" | |||
! '''موضوع چالش'''!! '''شرح مسئله'''!! '''ریشه فقهی و حقوقی چالش'''!! '''دیدگاهها و پیامدها در منابع''' | |||
|- | |||
| محاربه در فضای سایبری (محاربه رایانهای)<ref>[https://www.ensani.ir/file/download/article/1735634392-6773add8a4425-10555-1403-82.pdf واحدی کبیری و دیگران، «بررسی جرایم اینترنتی از دیدگاه فقه امامیه»، 1403ش، ص9.]</ref> | |||
| بررسی این مسئله که آیا حملات سایبری و جرایم رایانهایِ برهمزننده امنیت عمومی، مشمول حکم محاربه میشوند یا خیر. | |||
| در فقه شیعه، شرط اصلیِ تحقق محاربه کشیدن سلاح فیزیکی است؛ بنابراین بسط دادن این مفهوم به ابزارهای دیجیتال، با نظر مشهور فقها همخوانی ندارد. | |||
| حقوقدانان معتقدند به دلیل نبود قانون و متن صریح فقهی، استفاده از عنوان محاربه رایانهای از نظر تفسیری با ابهام و چالش جدی روبهروست. | |||
|- | |||
| تعمیم عنوان محاربه به قاچاق مواد مخدر<ref>[https://mags.markazfeqhi.com/article_722134.html آشوری و دیگران، «چالشهای فقهی تطبیق محاربه و افساد در بندهای چهارگانه ماده 45 الحاقی به قانون مبارزه با مواد مخدر»، 1403ش، ص70-71.]</ref> | |||
| چالشِ اطلاق عناوین محارب یا مفسد فیالارض به قاچاقچیان مسلح در قوانین مبارزه با مواد مخدر. | |||
| در تعریف فقهی، صِرفِ حمل سلاح (بدون کشیدن آن به روی مردم) و نداشتنِ قصد ایجاد ناامنی عمومی، برای اثبات جرم محاربه کافی نیست. | |||
| تطبیق این قانون با شرع، توسط برخی فقیهان و حقوقدانان نقد شده است؛ زیرا هدف اصلی قاچاقچیان معمولاً سودجویی است، نه ایجاد وحشت در میان مردم. | |||
|- | |||
| مجازات معاونت (همکاری غیرمستقیم) در محاربه<ref>[https://journals.qom.ac.ir/article_3293_7c32696ccf29bd4e3f1f6d1b0cc302d7.pdf خالقی، «معاونت در محاربه در حقوق کیفر ی ایران و فقه اسلامی»، 1404ش، ص103.]</ref> | |||
| چگونگی تعیین کیفر برای اشخاصی که مجرم اصلی نبودهاند، اما در ارتکاب محاربه همکاری یا زمینهسازی کردهاند. | |||
| در حقوق جزایی، کیفرِ معاون بر اساس کیفرِ مجرم اصلی تعیین میشود. اما در محاربه چون قاضی میان چهار مجازات مختلف (اعدام، مصلوب کردن، قطع عضو، تبعید) مخیر است، تعیین مجازات برای شخصِ معاون پیچیده میشود. | |||
| نبود دستورالعمل صریح فقهی در این باره، باعث ایجاد خلأ و ابهام در نظام کیفری ایران شده و محل بحث حقوقدانان است. | |||
|} | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
