بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''<big>حکومتهای شیعه در ایران؛</big>''' تشکیل دولتهای شیعی از گرایشهای مختلف زیدیه، اسماعیلیه و اثنیعَشَری در ایران. | '''<big>حکومتهای شیعه در ایران؛</big>''' تشکیل دولتهای شیعی از گرایشهای مختلف زیدیه، اسماعیلیه و اثنیعَشَری در ایران. | ||
نخستین نشانههای حضور سیاسی تشیع در ایران، در دولت علویان طبرستان دیده میشود. این دولت الگویی برای حکومتهای بعدی شیعه شد؛ از جمله خاندان مسافر، آل بویه، باوندیان اسپهبدیه و شاخههای گوناگون حکومتهای اسماعیلی مانند نزاریان ایران. در قرون میانه، جنبشهایی همچون سربداران، مرعشیان و خاندان کیا نمونههای دیگری از پیوند تشیع با قدرتهای محلی به شمار میروند. سپس دولتهایی مانند مشعشعیان و سرانجام صفویان با رسمی کردن مذهب تشیع در سراسر ایران، این جریان تاریخی را به اوج قدرت سیاسی و فرهنگی خود رساندند. پس از صفویان، دولت قاجار نقش مهمی در تثبیت هویت شیعی ایران داشت. نقطه عطف نهایی، پیروزی انقلاب اسلامی (۱۳۵۷ش) و تأسیس جمهوری اسلامی ایران است. برای نخستین بار، اندیشه «حکومت شیعه» که پیشتر نظری و آرمانی بود، بهصورت عملی و قانونی در قالب یک دولت مدرن تحقق یافت. همه این دولتها در گسترش اندیشه و فرهنگ سیاسی و اجتماعی تشیع در قلمرو خود نقش نیرومندی داشتند. | |||
== '''مفهومشناسی''' == | == '''مفهومشناسی''' == | ||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
== '''نخستین حکومتهای محلی و منطقهای پیش از صفویه''' == | == '''نخستین حکومتهای محلی و منطقهای پیش از صفویه''' == | ||
پیش از آن که صفویان در سده دهم هجری تشیع را در سراسر ایران رسمی کنند، دولتهای محلی و منطقهای متعددی در ایران شکل گرفته بودند. این حکومتها اگرچه فراگیر نبودند و بیشتر در محدوده جغرافیایی کوچکی قدرت داشتند، اما نقش مهمی در ریشهدار کردن تشیع در میان ایرانیان ایفا کردند.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولتهای شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۵۲.</ref> در جدول زیر، مهمترین این دولتها بر اساس گزارش منابع پژوهشی و بهترتیب تاریخی معرفی شدهاند: | پیش از آن که صفویان در سده دهم هجری تشیع را در سراسر ایران رسمی کنند، دولتهای محلی و منطقهای متعددی در ایران شکل گرفته بودند. این حکومتها اگرچه فراگیر نبودند و بیشتر در محدوده جغرافیایی کوچکی قدرت داشتند، اما نقش مهمی در ریشهدار کردن تشیع در میان ایرانیان ایفا کردند.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولتهای شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۵۲.</ref> در جدول زیر، مهمترین این دولتها بر اساس گزارش منابع پژوهشی و بهترتیب تاریخی معرفی شدهاند: | ||
=== علویان طبرستان === | |||
گسترش | ==== '''مختصات جغرافیایی سیاسی و تاریخی''' ==== | ||
حکومت علویان طبرستان در شمال ایران، در منطقه طبرستان، مازندران کنونی واقع بود. این حکومت در سال ۲۵۰ق با مهاجرت و ورود سادات و علویان به ایران تأسیس شد. ۴ تن از نوادگان امام حسن، از حسن بن زید معروف به داعی کبیر در سال ۲۵۰ق تا حسن بن قاسم معروف به داعی صغیر در سال ۳۱۶ق بر آن حکومت کردند. مذهب رسمی آنان تشیع زیدی بود و سرانجام این حکومت در قرن دهم قمری منقرض شد. علت اصلی فروپاشی این حکومت، نداشتن تشکیلات منسجم بهویژه سازمان نظامی منظم، اختلافات داخلی، گسترش قلمرو بدون سنجش موقعیت دشمنان و توطئههای خلافت عباسی بود.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولتهای شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۷۳-۵۳.</ref> | |||
==== دستاورد و پیامدها ==== | |||
ایجاد کتابخانهها و | # '''دستاوردهای سیاسی:''' تحقق آرمان تشکیل حکومت شیعی به عنوان نخستین تجربهٔ حکومتی علویان در ایران؛ مقابله با دستگاه خلافت عباسی و حکومتهای همجوار؛ دستیابی به حکومت با اتکا بر دعوت و انتخاب مردم (نوآوری در مشروعیت سیاسی)؛ تعیین والیان شهرها با رضایت مردم. | ||
# '''دستاوردهای اجتماعی:''' گسترش دعوت به سرزمینهای مجاور و ایجاد امنیت برای جامعهٔ طبرستان. | |||
# '''دستاوردهای فرهنگی و تمدنی:''' ساخت مساجد، مدارس دینی، کتابخانهها و خانقاهها؛ ترویج فقه شیعی زیدی؛ ساخت و تعمیر بارگاه ائمه و حاکمان علوی؛ گسترش علم و دانش؛ ایجاد پایگاهی امن برای سادات؛ گسترش اسلام و تشیع در منطقه<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1543942/%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%B9%D9%84%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B7%D8%A8%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86?q=%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%8C%20%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C%20%D9%88%20%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%20%D8%B9%D9%84%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86%20%D8%B7%D8%A8%D8%B1%D8%AA%D8%A7%D9%86&score=16392.81&rownumber=1 نوروزی و همکاران، «دستاوردهای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی علویان طبرستان»، ۱۳۹۸ش، ص۸۳.]</ref> | |||
=== آل مسافر === | |||
==== '''مختصات جغرافیایی سیاسی و تاریخی''' ==== | |||
حکومت آل مسافر از سال ۳۰۴ق در منطقه دیلم و مناطق شمال غربی ایران تا ارمنستان واقع بود. سلسلهای همانند جَستاریان بودند که نیروی خود را داخل و خارج از دیلم تشکیل دادند و به دو شاخه، نخست؛ شاخه آذربایجان به رهبری مرزبان اول ابن محمد و شاخه دیلم به رهبری وهسودان بن محمد تقسیم میشدند. حاکمان این حکومت شامل محمد بن مسافر در سال ۳۰۴ق سرسلسله آل مسافر بود. در شاخه دیلم، ۹ نفر از وهسودان بن محمد (۳۳۰ق) تا مسافر (۴۵۴ق) حکومت کردند. در شاخه آذربایجان نیز ۶ نفر از مرزبان اول بن محمد (۳۳۰ق) تا ابوالهیجاء بن ابراهیم به حاکمیت رسیدند. مذهب رسمی آنان تشیع اسماعیلی بود و تاریخ دقیق انقراض این حکومت مشخص نیست. عوامل ضعف و فروپاشی آل مسافر شامل دوپاره شدن حکومت به دو شاخه دیلم و آذربایجان و اختلافات داخلی میان سران این دو شعبه، ناتوانی آل مسافر در رواج دادن مذهب خود یعنی تشیع اسماعیلی از گونه قرمطی آن در میان مردم و همچنین منازعات پیوسته با حکومتهای همزمان و مجاور مانند غزنویان، سلجوقیان و آل بویه بود.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولتهای شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۹۲-۷۹.</ref> | |||
==== '''دستاورد و پیامدها''' ==== | |||
# ضرب سکه با نشانههای اعتقادات شیعی اسماعیلی (قرمطی). | |||
# حضور و گسترش زیدیان در مناطق تحت حاکمیت. | |||
# بروز و ظهور حرکتها و رسوم مبتنی بر فرهنگ انتظار در مناطق تحت حاکمیت<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1115401/%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1-%D9%88-%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%DB%8C%D9%84%D9%85-%D9%88-%D8%A7%D8%B0%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%D8%B1%D9%86-%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%D9%85-%D9%87%D8%AC%D8%B1%DB%8C?q=%D8%A2%D9%84%20%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1&score=274877907000.0&rownumber=1 شاهمرادی، «آل مسافر و تشیع در دیلم و آذربایجان در قرن چهارم هجری»، ۱۳۹۵ش، ص۱۱۷.]</ref> | |||
=== آل بویه === | |||
==== مختصات جفرافیایی سیاسی و تاریخی ==== | |||
این حکومت در سال ۳۲۱ق پایهگذاری شد و بخشهایی از ایران، عراق، جزیره و شام واقع را در برمیگرفت. با ضعف و انحطاط خلافت عباسی در قرن سوم و چهارم، امیران محلی و خاندانهای حکومتگر داعیه استقلال یافتند و علی پسر ابوشجاع در سال ۳۲۱ق با فتح ارجان، دولت آل بویه را تأسیس کرد.<ref>سجادی، «آل بویه»، ۱۳۶۹ش، ج۱، ص۶۲۹.</ref> حاکمان این دولت شامل ۷ نفر امیر بویهای در فارس (۳۲۲-۴۴۷ق)، ۶ نفر در اصفهان و ری و همدان (۳۳۵-۴۱۴ق) و ۱۰ نفر در عراق (۳۳۴-۴۴۷ق) بودند. مذهب آنان ابتدا تشیع زیدی و سپس تشیع اثنیعشری بود.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1410678/%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D9%84-%D8%A8%D9%88%DB%8C%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%87%D8%AA-%D8%AA%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85-%D9%88%D8%AD%D8%AF%D8%AA-%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87-%D9%88-%D8%A7%D9%87%D9%84-%D8%B3%D9%86%D8%AA?q=%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA%20%D8%A2%D9%84%20%D8%A8%D9%88%DB%8C%D9%87%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AC%D9%87%D8%AA%20%D8%AA%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85%20%D9%88%D8%AD%D8%AF%D8%AA%20%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87%20%D9%88%20%D8%A7%D9%87%D9%84%E2%80%8C%D8%B3%D9%86%D8%AA&score=65544.81&rownumber=1 جعفرنیا، «سیاستهای حکومت آل بویه در جهت تحکیم وحدت میان شیعه و اهلسنت»، ۱۳۹۷ش، ص۲۵-۲۴.]</ref> این حکومت در سال ۴۴۷ق منقرض شد. دلایل فروپاشی آل بویه از جمله ایجاد اختلافات داخلی و انشقاق در میان آنان، روی کار آمدن حاکمان ضعیف و بیتدبیر بعد از عضدالدوله، ظهور قدرتهای نوپا و جدید مانند غزنویان و سلجوقیان همزمان با ضعف و سستی آل بویه و سرانجام ناتوانی آنان از حل اختلافات و تفاوتهای قومی و فرهنگی و نیز اختلاف میان سپاهیان بود.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولتهای شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۱۱۷-۱۰۰.</ref> | |||
==== دستاوردها و پیامدها ==== | |||
# '''دستاوردهای سیاسی:''' کنترل و تسلط بر بغداد و خلافت عباسی توسط امیران شیعه، ایجاد تشکیلات اداری منظم (وزارت، دیوانها، قضاوت، حسبه و نقابت)، سازماندهی سپاه با شیوههای نوین نبرد. | |||
# '''دستاوردهای اجتماعی:''' نهادسازی مذهبی<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1347282/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B3%DA%A9-%D8%B9%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86?q=%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7%20%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%AA%20%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%B2&score=67108872.0&rownumber=1 منتظرالقائم و کشاورز، «بررسی تغییرات اجتماعی مراسم و مناسک عزاداری عاشورا در ایران»، ۱۳۹۶ش، ص۴۶.]</ref> از جمله رسمیت یافتن عزاداری<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1117813/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%A7%D9%84-%D8%A8%D9%88%DB%8C%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%B9%D9%85%DB%8C%D9%82-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%DB%8C-%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%87-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%85-%D9%85%D8%B0%D9%87%D8%A8%DB%8C?q=%D8%AC%D8%B4%D9%86%20%D8%BA%D8%AF%DB%8C%D8%B1%20%D9%88%20%D8%A7%D8%B0%D8%A7%D9%86%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%20%D8%A8%D9%88%DB%8C%D9%87&score=8201.039&rownumber=18 خسروبیگی و جلیلیان، «نقش آل بویه در تعمیق فرهنگ شیعی (مطالعه موردی: آداب و رسوم مذهبی)»، ۱۳۹۲ش، ص۸۶.]</ref> و برگزاری مراسم در ایام محرم. | |||
# '''دستاوردهای فرهنگی و تمدنی:''' رشد و گسترش علوم مانند پزشکی، نجوم، ریاضیات، ادبیات، شکوفایی هنر و معماری مثل معماری، خوشنویسی، منسوجات، فلزکاری<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1670531/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D9%85%D8%AF%D9%86-%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%D9%84-%D8%A8%D9%88%DB%8C%D9%87?q=%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%D9%88%20%D8%AA%D9%85%D8%AF%D9%86%20%D8%A2%D9%84%20%D8%A8%D9%88%DB%8C%D9%87&score=1048585.0&rownumber=1 یحیایی، «بررسی و نقد کتاب تاریخ، تمدن و فرهنگ ایران در عصر آل بویه»، ۱۳۹۹ش، ص۳۴۷.]</ref>، ساخت و تجدید بنای مشاهد متبرکه (عتبات عالیات)، ایجاد کتابخانهها و مراکز علمی، برگزاری جشن عید غدیر به صورت رسمی، رواج گفتن حی علی خیر العمل در اذان، رواج استفاده از مهر و تربت در نماز، توجه به علویان و احیای منصب نقابت، وقف و نذورات برای امور مذهبی<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/976490/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D9%84-%D8%A8%D9%88%DB%8C%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%DB%8C جلیلیان، «نقش حکومت آل بویه در توسعه فرهنگ شیعی»، ۱۳۹۲ش، ص۱۳۰-۱۲۲.]</ref> | |||
=== '''باوندان اِسپَهبدیه طبرستان''' === | |||
==== مختصات جفرافیایی سیاسی و تاریخی ==== | |||
حکومت باوندیان اسپهبدیه طبرستان در سرزمین فریم (فرّیم، پِریم یا قارِن) در کنار شهریارکوه در شرق سلسلهکوههای طبرستان واقع بود. این حکومت در سال ۴۶۶ق تأسیس شد. قارن پسر سهراب در شهریارکوه نیرویی پدید آورد و سخت موضع گرفت. پس از او پسران و نوادگانش بهتدریج نیرو یافتند و پارههایی از طبرستان را به تصرف آوردند. ۸ نفر از حسامالدوله شهریار پسر قارن (۴۶۶ق) تا شمسالملوک رستم (۶۰۶ق) بر این حکومت فرمان راندند. مذهب رسمی آنان تشیع اثنیعشری بود و سرانجام این حکومت در سال ۶۰۶ق منقرض شد. فروپاشی باوندیان اسپهبدیه چند دلیل اصلی از جمله اختلافات داخلی در مسائل جانشینی و نقشآفرینی امرا در منازعات این دوران، روابط پر فراز و نشیب آنان با حکومتهای سلجوقیان، خوارزمشاهیان و اسماعیلیان الموت داشت.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولتهای شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۱۴۴-۱۳۰.</ref> | |||
==== دستاوردها و پیامدها ==== | |||
# '''دستاوردهای سیاسی:''' ایجاد موازنهٔ قدرت سیاسی در عرصهٔ مذهبی مازندران. | |||
# '''دستاوردهای اجتماعی:''' حمایت از علمای شیعه و سادات و علویان و ارتباط و همکاری با شیعیان دیگر مناطق از جمله اسماعیلیان. | |||
# '''دستاوردهای فرهنگی و تمدنی:''' بلیغ، ترویج و گسترش مذهب امامیه در طبرستان و توجه به بقاع متبرک شیعیان مانند عتبات عالیات، نجف، بقیع، مشهد و عبدالعظیم<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولتهای شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۱۵۲-۱۴۵.</ref> | |||
=== '''اسماعیلیه نزاری ایران''' === | |||
==== مختصات جفرافیایی سیاسی و تاریخی ==== | |||
حکومت اسماعیلیه نزاری ایران از سال ۴۸۸ق ایران در قلعه کوهستانی الموت، واقع در دیلمان در شمال ایران تأسیس شد. اختلاف بر سر جانشینی مستنصر، خلیفه هشتم فاطمیان مصر رخ داد و به دنبال آن حسن صباح، آغازگر حرکت اسماعیلیه نزاری در ایران شد.<ref>دفتری، تاریخ و عقاید اسماعیلیه، ۱۳۸۶ش.، ص۳۸۸ و ۳۹۲-۳۹۱؛ هاجسن، فرقه اسماعیلیه، ۱۳۸۷ش، ص۹۶-۹۴.</ref> ۷ نفر از حسن صباح (۴۸۳ق) تا رکنالدین خورشاه (۶۵۴ق) بر این حکومت فرمان راندند. مذهب رسمی آنان تشیع اسماعیلی (باطنیه) بود. این حکومت در سال ۶۵۴ق به دلایلی از جمله نداشتن سرزمین یکپارچه و قدرت نظامی نیرومند، بروز و ظهور تحولات و اختلافات عقیدتی در بین آنان، تبلیغات همهجانبه اهلسنت علیه اسماعیلیان نزاری و ترور شخصیتهای بزرگ سیاسی، نظامی و مذهبی، همزمانی آنان با حکومتهای سلجوقیان، خوارزمشاهیان و رویاروی با مغولان در اواخر حکومت خود منقرض شد و پس از آن به صورت مخفیانه به حیات خود ادامه داد.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولتهای شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۱۷۲-۱۵۳.</ref> | |||
==== دستاوردها و پیامدهای ==== | |||
# '''دستاوردهای سیاسی:''' استمرار سلسله امامت نزاری<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولتهای شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۱۷۲.</ref>، ایجاد شبکهٔ مستحکم از قلاع مانند معماری بینظیر نظامی، جلب مخالفان اقتصادی، سیاسی و مذهبی نظام سلجوقیان. | |||
# '''دستاوردهای اجتماعی:''' ایجاد انسجام و یکپارچگی کمنظیر در میان جامعهٔ نزاری، ادامهٔ حیات اسماعیلیه در قالب گروهها و حلقههای صوفیان پس از سقوط. | |||
# '''دستاوردهای فرهنگی و تمدنی:''' فعالیت گسترده در علوم مثل ادبیات، فلسفه، کلام، نجوم، ایجاد کتابخانههای مجهز و مراکز پژوهشی، استفاده از زبان فارسی به عنوان زبان ادبیات دینی جمعی<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1403940/%D8%A7%D9%88%D8%B6%D8%A7%D8%B9-%D9%81%D8%B2%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%87-%D9%86%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%88%D8%AA?q=%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%20%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%88%D8%AA%20%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%87%20%D9%86%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C&score=8200.983&rownumber=11 شاهمرادی، «اوضاع فزهنگی و اجتماعی اسماعیلیه نشاری در دوران الموت»، ۱۳۹۷ش، ص۳۳-۳۲.]</ref> | |||
=== سربداران === | |||
==== مختصات جفرافیایی سیاسی و تاریخی ==== | |||
حکومت سربداران از حدود سال ۷۳۶ق در مناطق خراسان، جرجان یا گرگان، قومس (کومش)، مازندران، جوین و اسفراین واقع بود. زمینه شکلگیری آن، حضور شیخی صوفی قائل به اصلاح اجتماعی در سبزوار به نام شیخ خلیفه مازندرانی<ref>سمرقندی، مطلع سعدین و مجمع بحرین، ۱۳۸۳ش، ج۱، ۱۷۵.</ref> و نیز رخداد باشتین در نهم یا دوازدهم شعبان سال ۷۳۶ یا ۷۳۷ق بود.<ref>حافظ ابرو، زبده التواریخ، ۱۳۸۰ش، ج۱، ص۸۱.</ref> ۱۱ نفر از وجیهالدین مسعود بن فضلالله (۷۳۸ق) تا خواجه علی مؤید (۷۸۳ق) بر این دولت، حکومت کردند. مذهب رسمی آنان تشیع اثنیعشری بود و سرانجام این حکومت در سال ۷۸۸ق به خاطر عدم ایجاد هماهنگی و نظم یکنواخت در ارکان حکومتی، اختلاف در اعتقاد آنان به تشیع امامی، تشیع اثنیعشری انقلابی با تکیه بر تصوف و تشیع فقاهتی، نامتوازن بودن ترکیب قدرت نظامی و سیاسی با روحانیون انقلابی صوفی، درگیری با حکومتهای آل کرت و مغولان و آرمانگرایی رهبران سربداران در جهت کسب قدر منقرض شد.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولتهای شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۱۹۷-۱۷۲.</ref> | |||
==== دستاوردها و پیامدهای ==== | |||
# '''دستاوردهای سیاسی:''' گسترش مذهب تشیع در خراسان و سرزمینهای مجاور، ایجاد تشکیلات منظم اداری و نظامی، انجام اصلاحات مالی و اقدامات عمرانی، ظهور تفکر بیگانهستیزی (الگویی برای قیامهای بعدی). | |||
# '''دستاوردهای اجتماعی:''' تأثیرگذاری بر قیامهای بعدی از جمله قیام شاه اسماعیل صفوی و انقلاب اسلامی ایران. | |||
# '''دستاوردهای فرهنگی و تمدنی:''' احیای آموزههای شیعی، حمایت از علمای شیعه، شاعران، دانشمندان و فرهیختگان، رفتار مناسب حاکمان با مردم<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1003809/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%B4-%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9-%D9%88-%D8%AA%D9%85%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C?q=%D8%B3%D8%B1%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86&score=274877907000.0&rownumber=20 پرهیزکاری، «نقش دولت شیعی سربداران خراسان در گسترش تشیع و تمدن اسلامی»، ۱۳۹۲ش، ص۴۸.]</ref> | |||
=== مرعشیان === | |||
==== مختصات جفرافیایی سیاسی و تاریخی ==== | |||
در سال ۷۶۰ق حکومت مرعشیان در مناطق طبرستان و قزوین پایهگذاری شد. سید قوامالدین مرعشی با بهرهگیری از پشتوانه محکم مذهبی و محبوبیت خود، حاکمان محلی را شکست داد و حکومت خود را نخست در آمل و سپس در تمام مناطق طبرستان و نواحی اطراف آن برپا کرد.<ref>مرعشی، تاریخ طبرستان و رویان و مازندران، ۱۳۶۸ش، ص۲۱۶-۱۸۴.</ref> ۱۴ نفر از سید قوامالدین (۷۶۰ق) تا سلطان مراد (تاریخ نامعلوم) بر این حکومت فرمان راندند. مذهب رسمی آنان تشیع اثنیعشری بود. این حکومت تا سال ۷۹۵ق به صورت مستقل و سپس تا سال ۱۰۰۵ق بهعنوان حکومت دستنشانده به حیات خود ادامه داد. مبارزه با حکام محلی نیرو، نداشتن سازوکارهای اقتصادی و سیاسی لازم در حکومتداری، مالاندوزی و انباشتن ثروت برخی از حکمرانان و دور شدن از مردم از آنان، حملات اثربخش تیمور بر علیه آنان از جمله دلایل ضعف و انقراض حکومت مرعشیان بوده است.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولتهای شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۲۱۲-۲۰۲.</ref> | |||
==== دستاوردها و پیامدهای ==== | |||
# '''دستاوردهای سیاسی:''' تأثیرگذاری بر قیامهای دیگر شیعی (آل کیا در گیلان)، تأثیر اندیشههای سیاسی‑اجتماعی بر تشکیل دولت صفویه. | |||
# '''دستاوردهای اجتماعی:''' عمران و آبادی بناهای عامالمنفعه مانند حمام، بازار، مسجد. | |||
# '''دستاوردهای فرهنگی و تمدنی:''' گسترش شعائر شیعی<ref>مرعشی، تاریخ طبرستان و رویان و مازندران، ۱۳۶۸ش، ص۲۱۱-۱۹۳؛ گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، تاریخ تشیع، ۱۳۹۰ش، ص۲۸۷.</ref> | |||
=== آل کیا === | |||
==== مختصات جفرافیایی سیاسی و تاریخی ==== | |||
حکومت آل کیا در بخش وسیعی از گیلان قرار داشت. سیدعلی کیا با پشتیبانی سادات مرعشی، شرق گیلان را از سال ۷۶۷ق کنترل کرد و حکومت آل کیا را در لاهیجان در سال ۷۶۹ق پایهگذاری نمود.<ref>جعفریان، اطلس شیعه، ۱۳۹۱ش، ص۲۷۸.</ref> ۱۷ نفر از امیرکیا (۷۶۰ق) تا خاناحمد (۱۰۰۰ق) از جمله حاکمان اصلی این حکومت بودند. مذهب رسمی آنان تشیع زیدی بود و با توجه به اختلافات داخلی بر سر مسائل اقتصادی و سیاسی، تحول در مناسبات آنان با حکومت صفویان خصوصا اقدامات تندروانه خاناحمد در رویارویی با صفویان این حکومت در سال ۱۰۰۰ق منقرض شد.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولتهای شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۲۲۵-۲۱۵.</ref> | |||
==== دستاوردها و پیامدهای ==== | |||
# '''دستاوردهای سیاسی:''' تشکیل حکومت شیعی در شرق گیلان به پایتختی لاهیجان. | |||
# '''دستاوردهای اجتماعی:''' اجرای آداب و رسوم اجتماعی اعم از جشنها، عزاداریها، مراسم دینی و مذهبی و مسابقات و سرگرمیها با حفظ اصول ملی و بومی و بنمایههای اسلامی. | |||
# '''دستاوردهای فرهنگی و تمدنی:''' گرایش تدریجی از مذهب زیدی به امامیه، ظهور دانشمندان، پزشکان، شاعران، هنرمندان و نوازندگان<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولتهای شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۲۲۸-۲۲۵.</ref> | |||
=== قراقویونلوها === | |||
==== مختصات جفرافیایی سیاسی و تاریخی ==== | |||
حکومت قراقویونلوها در آذربایجان، نواحی غرب و مرکزی ایران، بخشهایی از فارس و خوزستان واقع بود. زمینه شکلگیری آن در سال ۷۸۰ق، تشکیل اتحادیهای از ایلات ترکمان در منطقه وان همزمان با تضعیف ایلخانان، شورش قرایوسف علیه جلایریان و مقابله با تیموریان بود. ۴ نفر از قرایوسف بن قرامحمد (۷۹۲ق) تا حسنعلی میرزا حاکمان این حکومت بودند. مذهب آنان تشیع طریقتی یا تشیع صوفیانه (آمیختهای از تشیع امامی، تشیع غالی، تصوف و برخی عناصر مذهب اهل سنت) بود و سرانجام این حکومت در سال ۸۷۲ق به دلایلی مانند رقابت با آققویونلوها، جنگ با تیموریان، جنگ جهانشاه و پسرش حسنعلی میرزا با اوزون حسن حاکم آققویونلو منقرض شد. | |||
==== دستاوردها و پیامدهای ==== | |||
# '''دستاوردهای سیاسی:''' ایجاد یک دولت متمرکز ترکمان با گرایش شیعی در شمال غرب ایران، انتقال تجربیات حکومتداری شیعی به جانشینان (آققویونلوها و سپس صفویان)، تضعیف حکومتهای محلی سنیمذهب در غرب ایران. | |||
# '''دستاوردهای اجتماعی:''' رسمیت دادن به تدفین حاکمان در جوار امامزادگان بهعنوان نماد پیوند با تشیع. | |||
# '''دستاوردهای فرهنگی و تمدنی:''' ضرب سکه با شعارهای شیعی مثل نام امامان، عبارت علی ولی الله، ساخت مسجد کبود تبریز با کتیبههای شیعی، گسترش معماری شیعی در بناهای مذهبی و عمومی، رواج شعائر و مناسک شیعی در فضاهای عمومی<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1022650/%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9-%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%D9%87%D8%A7-780-872-%D9%87-%D9%82?q=%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9%20%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%D9%87%D8%A7%20%D8%B4%D8%A7%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C&score=16392.727&rownumber=1 شاهمرادی و منتظر القائم، «تشیع قراقویونلوها»، ۱۳۹۲ش، ص۶۷؛] [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1426986/%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%B4-%D8%AD%D8%A7%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B0%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7%D8%B4%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%84%D8%AE%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7-%D8%AA%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%B3-%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87?q=%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C%20%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D8%A7%D8%B1%20%D9%85%D8%B0%D9%87%D8%A8%DB%8C%20%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87%20%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%20%D9%88%20%D8%A2%D9%82%20%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%20(%D8%A7%D8%B2%20%D8%AA%D8%B5%D9%88%D9%81%20%D8%AA%D8%A7%20%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9%20%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%A7%D9%86%DB%8C%20%D9%88%20%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C)&score=9.74452&rownumber=2 شاهمرادی، «نگرش حاکمانِ آذربایجان به تشیع (از فروپاشی ایلخانان تا تأسیس صفویه)»، ۱۳۹۶ش، ص۹۱-۸۸.]</ref> | |||
=== '''آققویونلوها'''<ref name=":2">[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1240346/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D9%82-%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%D9%87%D8%A7?q=%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9%20%D8%A2%D9%82%20%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%D9%87%D8%A7%20%D8%B4%D8%A7%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C&score=16393.998&rownumber=1 رجبی، «بررسی حکومت آق قویونلوها و فراقویونلوها»، ۱۳۸۲ش، ص۱۱-۷؛] [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1426986/%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%B4-%D8%AD%D8%A7%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B0%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7%D8%B4%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%84%D8%AE%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7-%D8%AA%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%B3-%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87?q=%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C%20%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D8%A7%D8%B1%20%D9%85%D8%B0%D9%87%D8%A8%DB%8C%20%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87%20%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%20%D9%88%20%D8%A2%D9%82%20%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%20(%D8%A7%D8%B2%20%D8%AA%D8%B5%D9%88%D9%81%20%D8%AA%D8%A7%20%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9%20%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%A7%D9%86%DB%8C%20%D9%88%20%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C)&score=9.74452&rownumber=2 شاهمرادی، «نگرش حاکمانِ آذربایجان به تشیع (از فروپاشی ایلخانان تا تأسیس صفویه)»، ۱۳۹۶ش، ص۸۸-۸۱؛] [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1491664/%D8%B3%D9%82%D9%88%D8%B7-%D8%A7%D9%82-%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88-%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%B2%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B5%D8%B1-%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D9%86%D8%B8%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%A7?q=%D8%A7%D9%86%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B6%20%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA%20%D8%A2%D9%82%20%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%D9%87%D8%A7&score=16393.895&rownumber=4 زرینزاد و میرجعفری، «سقوط آق قویونلوها ازدیدگاه تاریخنگاران عصر صفوی و تحلیلی بر نظریات آنها»، ۱۳۸۸ش، ص۷۳-۶۵.]</ref> === | |||
==== مختصات جفرافیایی سیاسی و تاریخی ==== | |||
همزمان با قراقویونلوها، این اتحادیه ترکمان در منطقه دیار بکر مستقر گردید و پس از شکست قراقویونلوها، در سال ۸۷۲ق بر تمام ایران تا مرزهای خراسان تسلط یافت. آنان ابتدا تابع تیموریان بودند اما به تدریج استقلال یافتند. ۹ نفر از قره عثمان (۸۷۲ق) تا ابوالمظفر سلطان مراد (۹۲۱ق) بر این حکومت فرمان راندند. مذهب رسمی آنان تشیع بود و سرانجام این حکومت در سال ۹۲۱ق به علت دشمنان خانگی و تضعیف قدرت براساس کشمکشهای داخلی بر سر قدرت پس از اوزون حسن و ظهور دولت صفویه منقرض شد.<ref name=":2" /> | |||
==== دستاوردها و پیامدهای ==== | |||
# '''دستاوردهای سیاسی:''' زمینهسازی برای صفویان در تبریز از طریق تضعیف قدرتهای محلی و ایجاد بستر سیاسی برای ظهور یک دولت متمرکز قدرتمند شیعه. | |||
تجربه حکومتداری به واسطه انتقال سنتهای اداری و سیاسی از تیموریان و ترکمانان به دولت صفوی. | تجربه حکومتداری به واسطه انتقال سنتهای اداری و سیاسی از تیموریان و ترکمانان به دولت صفوی. | ||
=== '''مشعشعیان''' === | |||
==== مختصات جفرافیایی سیاسی و تاریخی ==== | |||
سیدمحمد بن فلاح مشعشعی با رهبری و ادعای مهدویت، حکومت مستقلی شیعه را با مرکزیت هویزه در خوزستان در سال ۸۴۵ق بنیان نهاد.<ref>جعفریان، اطلس شیعه، ۱۳۹۱ش، ص۲۷۸.</ref> این حکومت شامل دو دوره، نخست دوران استقلال (۸۴۵-۹۱۴ق) با چهار حاکم از سیدمحمد بن فلاح تا سیدعلی بن محسن (فیاض) و دوره دوم، دوران وابستگی (۹۱۴-۱۱۷۶ق) با ۲۳ حاکم از سیدفلاح بن محسن تا مولی مطلب بن محمد خان بن فرجالله بود.<ref>جعفریان، اطلس شیعه، ۱۳۹۱ش، ص۲۸۱.</ref> مذهب رسمی آنان تشیع بود و دوران استقلال آنان در سال ۹۱۴ق با پایان یافتن دوران استقلال مشعشعیان توسط صفویان و اجرای جدی نظام متمرکز حکومتی توسط رضاشاه پهلوی به پایان رسید'''.'''<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولتهای شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۲۴۵-۲۲۹.</ref> | |||
==== دستاوردها و پیامدهای ==== | |||
ساخت مدارس، کتابخانهها، ظهور مفسران، فقها، حکما، ادیبان و شاعران بزرگ | # '''دستاوردهای سیاسی:''' ایجاد حکومت مستقل شیعه به مرکزیت هویزه (خوزستان). | ||
# '''دستاوردهای اجتماعی:''' جنبش اجتماعی مبتنی بر حمایت نظام قبیلهای اعراب خوزستان. | |||
# '''دستاوردهای فرهنگی و تمدنی:''' رشد فرهنگی و شکوفایی علم و هنر در خوزستان بهویژه هویزه، ساخت مدارس، کتابخانهها، ظهور مفسران، فقها، حکما، ادیبان و شاعران بزرگ<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1810645/%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D9%85%D8%B4%D8%B9%D8%B4%D8%B9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D8%B9%D9%84%D9%88%D9%85-%D8%AF%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4%DB%8C?q=%D9%85%D8%B4%D8%B9%D8%B4%D8%B9%DB%8C%D8%A7%D9%86&score=274877907000.0&rownumber=9 احمدی مقدم، «رويكرد دولت مشعشعيان در توسعه علوم ديني و آموزشي»، ۱۳۹۸ش، ص۶۷۴-۶۶۹.]</ref> | |||
== دوران صفویه == | == دوران صفویه == | ||