کاچی: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۱:

[[پرونده:کاچی.jpg|300px|thumb|left|کاچی]]

<big>'''کاچی'''</big>؛ خوراکی از آرد سرخ‌کرده، روغن، زعفران و شکر<br>

کاچی غذایی شبیه به حلوا است که از شکر، آرد، ~~زعفران،~~ روغن و آب درست می‌کنند.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%DA%A9%D8%A7%DA%86%DB%8C معین، فرهنگ لغت معین، ذیل واژه کاچی؛ دهخدا، لغت‌نامه دهخدا، ذیل واژه کاچی.]</ref> این غذا را معمولا برای زاچگان (زنان زائو) تا سه روز بعد از زایمان می‌پزند. گاهی برای بالا بردن ارزش غذایی این خوراک، از روغن حیوانی، عسل و دانه‌های گیاهی همچون ریشه جوز، هِل، سیاه‌دانه و زنجبیل استفاده می‌کنند.<ref>ميرزا علي‌اكبر خان آشپزباشي، سفرة اطعمه، 1353ش، ص82. </ref> کاچی غذایی رقیق است که با آرد گندم مقوی‌تر، و با آرد برنج خوش طعم‌تر می‌شود.<ref>شهري، طهران قديم، 1371ش، ص162 و 163.</ref><br>

کاچی غذایی شبیه به حلوا است که از شکر، آرد، [[زعفران]]، روغن و [[آب]] درست می‌کنند.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%DA%A9%D8%A7%DA%86%DB%8C معین، فرهنگ لغت معین، ذیل واژه کاچی؛ دهخدا، لغت‌نامه دهخدا، ذیل واژه کاچی.]</ref> این غذا را معمولا برای زاچگان (زنان زائو) تا سه روز بعد از زایمان می‌پزند. گاهی برای بالا بردن ارزش غذایی این خوراک، از روغن حیوانی، عسل و دانه‌های گیاهی همچون ریشه جوز، هِل، سیاه‌دانه و زنجبیل استفاده می‌کنند.<ref>ميرزا علي‌اكبر خان آشپزباشي، سفرة اطعمه، 1353ش، ص82. </ref> کاچی غذایی رقیق است که با آرد گندم مقوی‌تر، و با آرد برنج خوش طعم‌تر می‌شود.<ref>شهري، طهران قديم، 1371ش، ص162 و 163.</ref><br>

از این خوراک در مکتوبات کهن همچون دیوان اطعمه و سفره اطعمه نیز یاد شده است.<ref>ميرزا علي اكبر خان آشپزباشي، سفرة اطعمه، 1353ش، ص82 و 83. </ref> این غذا را در نقاط مختلف ایران به شکل‌ها و طعم‌های مختلفی تهیه می‌کنند. برای مثال، مردم در برخی مناطق، به آن پیاز داغ اضافه کرده و سپس آرد و شکر را درون آن سرخ می‌کنند. «دو کاچ‌کاچی» غذایی است که مردم کالون در فصل زمستان می‌پزند. برای پخت این غذا، برنج شِفته را خشک کرده و آرد می‌کنند، سپس به همراه گوشت، پیازداغ، سیرداغ و نعناداغ طبخ می‌کنند.<ref>دریابندری، کتاب مستطاب آشپزی از سیر تا پیاز، ج2، تابستان ۱۳۸۴ش، ص1559.</ref> این خوراک را هم به عنوان یک دسر مقوی (به سبب داشتن کره و آرد) و هم وعده غذایی اصلی استفاده می‌کنند. گاهی در سفره‌های نذری نیز از این دسر استفاده می‌شود مانند «سفره حضرت ابوالفضل» و «سفره حضرت رقیه».<br>

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 [[پرونده:کاچی.jpg|300px|thumb|left|کاچی]]
 <big>'''کاچی'''</big>؛ خوراکی از آرد سرخ‌کرده، روغن، زعفران و شکر<br>
-کاچی غذایی شبیه به حلوا است که از شکر، آرد، زعفران، روغن و آب درست می‌کنند.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%DA%A9%D8%A7%DA%86%DB%8C معین، فرهنگ لغت معین، ذیل واژه کاچی؛  دهخدا، لغت‌نامه دهخدا، ذیل واژه کاچی.]</ref>  این غذا را معمولا برای زاچگان (زنان زائو) تا سه روز بعد از زایمان می‌پزند. گاهی برای بالا بردن ارزش غذایی این خوراک، از روغن حیوانی، عسل و دانه‌های گیاهی همچون ریشه جوز، هِل، سیاه‌دانه و زنجبیل استفاده می‌کنند.<ref>ميرزا علي‌اكبر خان آشپزباشي، سفرة اطعمه، 1353ش، ص82.  </ref>  کاچی غذایی رقیق است که با آرد گندم مقوی‌تر، و با آرد برنج خوش طعم‌تر می‌شود.<ref>شهري، طهران قديم، 1371ش، ص162 و 163.</ref><br>
+کاچی غذایی شبیه به حلوا است که از شکر، آرد، [[زعفران]]، روغن و [[آب]] درست می‌کنند.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%DA%A9%D8%A7%DA%86%DB%8C معین، فرهنگ لغت معین، ذیل واژه کاچی؛  دهخدا، لغت‌نامه دهخدا، ذیل واژه کاچی.]</ref>  این غذا را معمولا برای زاچگان (زنان زائو) تا سه روز بعد از زایمان می‌پزند. گاهی برای بالا بردن ارزش غذایی این خوراک، از روغن حیوانی، عسل و دانه‌های گیاهی همچون ریشه جوز، هِل، سیاه‌دانه و زنجبیل استفاده می‌کنند.<ref>ميرزا علي‌اكبر خان آشپزباشي، سفرة اطعمه، 1353ش، ص82.  </ref>  کاچی غذایی رقیق است که با آرد گندم مقوی‌تر، و با آرد برنج خوش طعم‌تر می‌شود.<ref>شهري، طهران قديم، 1371ش، ص162 و 163.</ref><br>
 از این خوراک در مکتوبات کهن همچون دیوان اطعمه و سفره اطعمه نیز یاد شده است.<ref>ميرزا علي اكبر خان آشپزباشي، سفرة اطعمه، 1353ش، ص82 و 83. </ref>  این غذا را در نقاط مختلف ایران به شکل‌ها و طعم‌های مختلفی تهیه می‌کنند. برای مثال، مردم در برخی مناطق، به آن پیاز داغ اضافه کرده و سپس آرد و شکر را درون آن سرخ می‌کنند. «دو کاچ‌کاچی» غذایی است که مردم کالون در فصل زمستان می‌پزند. برای پخت این غذا، برنج شِفته را خشک کرده و آرد می‌کنند، سپس به همراه گوشت، پیازداغ، سیرداغ و نعناداغ طبخ می‌کنند.<ref>دریابندری، کتاب مستطاب آشپزی از سیر تا پیاز، ج2، تابستان ۱۳۸۴ش، ص1559.</ref> این خوراک را هم به عنوان یک دسر مقوی (به سبب داشتن کره و آرد) و هم وعده غذایی اصلی استفاده می‌کنند.   گاهی در سفره‌های نذری نیز از این دسر استفاده می‌شود مانند «سفره حضرت ابوالفضل» و «سفره حضرت رقیه».<br>