زهرا فاضل (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «جایگزین=چاووشی‌خوانی-چاووش|بندانگشتی|300x300پیکسل|یک چاووش درحال چاووشی‌خوانی{{درشت|'''چاووش (چاوش)'''}}؛ پیشاهنگ کاروان زائران{{سخ}}چاووش، به‌معنای پیشرو کاروان و جارچی است و نقش او در مسیرهای زیارتی و مراسم مذهبی، هدایت و اطل...» ایجاد کرد
 
زهرا غلامی (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:چاووش (2).jpg|جایگزین=چاووشی‌خوانی-چاووش|بندانگشتی|300x300پیکسل|یک چاووش درحال چاووشی‌خوانی]]{{درشت|'''چاووش (چاوش)'''}}؛ پیشاهنگ کاروان زائران{{سخ}}چاووش، به‌معنای پیشرو کاروان و جارچی است و نقش او در مسیرهای زیارتی و مراسم مذهبی، هدایت و اطلاع‌رسانی به مردم با خواندن اشعار مذهبی بوده است. این سنت، با سابقه تاریخی کهن، در ایران به ویژه در [[خراسان]]، بوشهر و سایر مناطق، همچنان پابرجا است و شامل راهنمایی زائران، خواندن مرثیه، مداحی و شرکت در تعزیه‌ها می‌شود. ویژگی‌های چاووش شامل صدای گرم و قوی، حافظهٔ قوی و تقوا است و آنان با [[علم (نشان)|عَلَم]] و شال‌های رنگی نشانه‌گذاری می‌شدند.
[[پرونده:چاووش (2).jpg|جایگزین=چاووشی‌خوانی-چاووش|بندانگشتی|300x300پیکسل|یک چاووش درحال چاووشی‌خوانی]]
'''<big>چاووش</big>'''؛ پیشاهنگ کاروان زائران{{سخ}}چاووش، به‌معنای پیشرو کاروان و جارچی است و نقش او در مسیرهای زیارتی و مراسم مذهبی، هدایت و اطلاع‌رسانی به مردم با خواندن اشعار مذهبی بوده است. این سنت، با سابقه تاریخی کهن، در ایران به ویژه در [[خراسان]]، بوشهر و سایر مناطق، همچنان پابرجا است و شامل راهنمایی زائران، خواندن مرثیه، مداحی و شرکت در تعزیه‌ها می‌شود. ویژگی‌های چاووش شامل صدای گرم و قوی، حافظهٔ قوی و تقوا است و آنان با [[علم (نشان)|عَلَم]] و شال‌های رنگی نشانه‌گذاری می‌شدند.


چاووشی، مجموعه اشعار مرتبط با [[حضرت محمد|پیامبر]] و پیشوایان [[شیعه]] است که به‌صورت تک‌خوانی یا همراهی مردم اجرا می‌شود و با [[موسیقی سنتی ایران]]، به‌ویژه در چهارگاهی و مایه نیشابورک همراه بوده است. این آیین در ادبیات، مثل‌ها و ابیات عامه نیز نفوذ داشته و چاووش‌نامه‌ها، اشعار کوتاه و عامیانه این سنت را گردآوری کرده‌اند.
چاووشی، مجموعه اشعار مرتبط با [[حضرت محمد|پیامبر]] و پیشوایان [[شیعه]] است که به‌صورت تک‌خوانی یا همراهی مردم اجرا می‌شود و با [[موسیقی سنتی ایران]]، به‌ویژه در چهارگاهی و مایه نیشابورک همراه بوده است. این آیین در ادبیات، مثل‌ها و ابیات عامه نیز نفوذ داشته و چاووش‌نامه‌ها، اشعار کوتاه و عامیانه این سنت را گردآوری کرده‌اند.