بهلول: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۱:

<big>'''بهلول'''</big>؛ فرزانه‌ای دیوانه‌نما در سده دوم هجری~~ ~~

<big>'''بهلول'''</big>؛ فرزانه‌ای دیوانه‌نما در سده دوم هجری.

بهلول، لقب فردی به نام ابووهیب بهلول بن عمرو الصیرفی کوفی است که به بهلولِ مجنون معروف بود. او ~~دیوانه‌ی~~ عاقلی بود که کلامی شیرین و سخنانی اندیشمندانه بر زبان می‌راند. بهلول را در ادبیات رسمی و شفاهی ایران، کشورهای خاورمیانه و نیز کشورهای شمال ایران، به نام خردمندی دیوانه‌نما می‌شناسند. برخی وی را، عموزاده‌ی هارون‌الرشید، پنجمین خلیفه عباسی، معرفی کرده‌اند.<ref>مستوفی، تاریخ گزیده، ۱۳۶۲ش، ص۶۳۷؛

بهلول، لقب فردی به نام ابووهیب بهلول بن عمرو الصیرفی کوفی است که به بهلولِ مجنون معروف بود. او دیوانۀ عاقلی بود که کلامی شیرین و سخنانی اندیشمندانه بر زبان می‌راند. بهلول را در ادبیات رسمی و شفاهی ایران، کشورهای [[خاورمیانه]] و نیز کشورهای شمال ایران، به نام خردمندی دیوانه‌نما می‌شناسند. برخی وی را، عموزاده‌ی هارون‌الرشید، پنجمین خلیفه عباسی، معرفی کرده‌اند.<ref>مستوفی، تاریخ گزیده، ۱۳۶۲ش، ص۶۳۷؛

شوشتری، مجالس المؤمنین، ج2، ۱۳۷۶ق، ص14؛

نوربخش، بهلول در آثار مکتوب و حکایت‌های مردمی، ۱۳۸۲ش، ص۲۴۱ و ۲۵۹ و ۲۸۱ و ۲۹۶؛

سسیل، افسانه‌های کردان، ترجمۀ امیرحسین اکبری شالچی، ۱۳۸۶ش، ص۱۹۵-۱۹۶؛

رودنکو، افسانه‌های کردی، ۱۳۵۲ش، ص۱۵۸.</ref> در بسیاری از منابع تاریخی نیز بهلول را شیعی‌مذهب و در برخی دیگر از منابع، او را از شاگردان امام جعفر ~~صادق،~~ دانسته‌اند.<ref>جاحظ، البیان و التبیین، ۱۳۵۱ق، ص۱۸۲؛

رودنکو، افسانه‌های کردی، ۱۳۵۲ش، ص۱۵۸.</ref> در بسیاری از منابع تاریخی نیز بهلول را شیعی‌مذهب و در برخی دیگر از منابع، او را از شاگردان [[امام جعفر صادق]]، دانسته‌اند.<ref>جاحظ، البیان و التبیین، ۱۳۵۱ق، ص۱۸۲؛

ابن‌عبدربه، العقد الفرید، ۱۴۰۲ق، ص۱۵۱؛

راغب اصفهانی، محاضرات الادباء، ج3 ۱۹۶۱م، ص719.</ref> برخی، دیوانه‌نمایی بهلول را سفارشی از سوی امام صادق دانسته‌اند.<ref>نوربخش، بهلول در آثار مکتوب و حکایت‌های مردمی، ۱۳۸۲ش، ص۲۳۳.</ref>

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-<big>'''بهلول'''</big>؛ فرزانه‌ای دیوانه‌نما در سده دوم هجری<br>
+<big>'''بهلول'''</big>؛ فرزانه‌ای دیوانه‌نما در سده دوم هجری.
-بهلول، لقب فردی به نام ابووهیب بهلول بن عمرو الصیرفی کوفی است که به بهلولِ مجنون معروف بود. او دیوانه‌ی عاقلی بود که کلامی شیرین و سخنانی اندیشمندانه بر زبان می‌راند. بهلول را در ادبیات رسمی و شفاهی ایران، کشورهای خاورمیانه و نیز کشورهای شمال ایران، به نام خردمندی دیوانه‌نما می‌شناسند. برخی وی را، عموزاده‌ی هارون‌الرشید، پنجمین خلیفه عباسی، معرفی کرده‌اند.<ref>مستوفی، تاریخ گزیده، ۱۳۶۲ش، ص۶۳۷؛ <br>
+بهلول، لقب فردی به نام ابووهیب بهلول بن عمرو الصیرفی کوفی است که به بهلولِ مجنون معروف بود. او دیوانۀ عاقلی بود که کلامی شیرین و سخنانی اندیشمندانه بر زبان می‌راند. بهلول را در ادبیات رسمی و شفاهی ایران، کشورهای [[خاورمیانه]] و نیز کشورهای شمال ایران، به نام خردمندی دیوانه‌نما می‌شناسند. برخی وی را، عموزاده‌ی هارون‌الرشید، پنجمین خلیفه عباسی، معرفی کرده‌اند.<ref>مستوفی، تاریخ گزیده، ۱۳۶۲ش، ص۶۳۷؛ <br>
 شوشتری، مجالس المؤمنین، ج2، ۱۳۷۶ق، ص14؛ <br>
 نوربخش، بهلول در آثار مکتوب و حکایت‌های مردمی، ۱۳۸۲ش، ص۲۴۱ و ۲۵۹ و ۲۸۱ و ۲۹۶؛ <br>
 سسیل،  افسانه‌های کردان، ترجمۀ امیرحسین اکبری شالچی، ۱۳۸۶ش، ص۱۹۵-۱۹۶؛ <br>
-رودنکو، افسانه‌های کردی، ۱۳۵۲ش، ص۱۵۸.</ref>  در بسیاری از منابع تاریخی نیز بهلول را شیعی‌مذهب و در برخی دیگر از منابع، او را از شاگردان امام جعفر صادق، دانسته‌اند.<ref>جاحظ، البیان و التبیین، ۱۳۵۱ق، ص۱۸۲؛ <br>
+رودنکو، افسانه‌های کردی، ۱۳۵۲ش، ص۱۵۸.</ref>  در بسیاری از منابع تاریخی نیز بهلول را شیعی‌مذهب و در برخی دیگر از منابع، او را از شاگردان [[امام جعفر صادق]]، دانسته‌اند.<ref>جاحظ، البیان و التبیین، ۱۳۵۱ق، ص۱۸۲؛ <br>
 ابن‌عبدربه، العقد الفرید، ۱۴۰۲ق، ص۱۵۱؛ <br>
 راغب اصفهانی، محاضرات الادباء، ج3 ۱۹۶۱م، ص719.</ref>  برخی، دیوانه‌نمایی بهلول را سفارشی از سوی امام صادق دانسته‌اند.<ref>نوربخش، بهلول در آثار مکتوب و حکایت‌های مردمی، ۱۳۸۲ش، ص۲۳۳.</ref> <br>