زمستان: تفاوت میان نسخه‌ها

تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

دیداریویکی‌متن

@@ خط ۴۵: / خط ۴۵: @@
 امروزه نیز جشن‌های گوناگون و باشکوهی در این فصل، برگزار می‌شود که از آن جمله می‌توان به جشن اولین شب زمستان ([[شب یلدا|شب چله]]) اشاره کرد. انجام امور معوقه‌ی دینی، شب‌نشینی‌ها، کتاب‌خوانی‌ها، قصه‌گویی‌ها، برگزاری عروسی، انواع [[جشن‌‌های ملی ایران‌|جشن‌های ملی]] نیز از جمله امور اجتماعی و مذهبی مردم ایران است که در این فصل برپا می‌شود.
-جشن کوسه، در بازه زمانی بین دو چله بزرگ و کوچک، در استان‌های آذربایجان، زنجان، [[کردستان]] و همدان برگزار می‌شود که با نمایش‌هایی جذاب و دیدنی همراه است. جشن وهار (بهار) در میان کردزبانان، جشن خیدیر (خدیرنبی) در میان ترک‌زبانان، جشن خدر زیندوک (خضر زنده) در کردستان، [[جشن نوروز]] قدیمین (روز اول اسفند) در ساوه، مراسم جِل جِلانی (در شب‌های هفدهم تا نوزدهم دی ماه) در میان مردم نطنز، جشن «به‌ران‌تی به‌ردان (رها کردن قوچ‌ها در میان گوسفندان)» در روز دهم بهمن در کردستان،<ref>انجوی شیرازی، جشن‌ها و آداب و معتقدات زمستان، ج2، ۱۳۸۹ش، ص167-168.</ref>  جشن «سی ته مَه ری (جشن صد روزه گوسفند)» در زاهدان،<ref>سلیمی، زمستان در فرهنگ مردم کرد، ۱۳۹۰ش، ص۸۴.</ref>  جشن «چله به در» در ۱۵ بهمن در فارس،<ref>کیانی، سیه‌چادرها، ۱۳۷۱ش، ص۲۵۱-۲۵۲.</ref>  مراسم «قیشدان چیخدیم (از زمستان درآمدم)» در مرند آذربایجان که در نیمه اسفند برگزار می‌شود،<ref>انجوی شیرازی، جشن‌ها و آداب و معتقدات زمستان، ج2، ۱۳۸۹ش، ص48-50.</ref>  از آن جمله هستند.
+جشن کوسه، در بازه زمانی بین دو چله بزرگ و کوچک، در استان‌های آذربایجان، زنجان، [[کردستان]] و همدان برگزار می‌شود که با نمایش‌هایی جذاب و دیدنی همراه است. جشن وهار (بهار) در میان کردزبانان، جشن خیدیر (خدیرنبی) در میان ترک‌زبانان، جشن خدر زیندوک (خضر زنده) در کردستان، [[جشن نوروز]] قدیمین (روز اول اسفند) در ساوه، مراسم جِل جِلانی (در شب‌های هفدهم تا نوزدهم دی ماه) در میان مردم [[نطنز]]، جشن «به‌ران‌تی به‌ردان (رها کردن قوچ‌ها در میان گوسفندان)» در روز دهم بهمن در کردستان،<ref>انجوی شیرازی، جشن‌ها و آداب و معتقدات زمستان، ج2، ۱۳۸۹ش، ص167-168.</ref>  جشن «سی ته مَه ری (جشن صد روزه گوسفند)» در زاهدان،<ref>سلیمی، زمستان در فرهنگ مردم کرد، ۱۳۹۰ش، ص۸۴.</ref>  جشن «چله به در» در ۱۵ بهمن در فارس،<ref>کیانی، سیه‌چادرها، ۱۳۷۱ش، ص۲۵۱-۲۵۲.</ref>  مراسم «قیشدان چیخدیم (از زمستان درآمدم)» در مرند آذربایجان که در نیمه اسفند برگزار می‌شود،<ref>انجوی شیرازی، جشن‌ها و آداب و معتقدات زمستان، ج2، ۱۳۸۹ش، ص48-50.</ref>  از آن جمله هستند.
 ==زمستان در علم طب==
 [[ابن‌سینا]] معتقد بود که در زمستان، انرژی بدن آدمی، به کندی تحلیل می‌رود و بنابراین، آدمی در این فصل، نیازی به پر کردن نیروی تحلیل رفته‌ی خود ندارد و [[مصرف]] بیش از حد برخی از غذاها، می‌تواند دستگاه گوارش انسان را تحت فشار قرار دهد.<ref>ابن‌سینا، قانون، ج4، ۱۳۶۷ش، ص81.</ref>  طبیبان بسیاری بر این باور بودند که خشکی و شمالی بودن زمستان، منجر به اسهال خونی می‌شود. در زمستان‌های جنوبی و بهار شمالی، که منجر به طولانی‌تر شدن تابستان می‌شود، نیز اسهال، پوست انداختن و خراش روده زیاد می‌شود. مردم، در نقاط مختلف ایران باور دارند که خوردن هندوانه در شب اول چله بزرگ زمستان، منجر به خنک شدن مزاج شده و بیماری‌ها را کاهش می‌دهد.<ref>همایونی، فرهنگ مردم سروستان، ۱۳۷۱ش، ص۳33.</ref>