زهرا فاضل (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «<big>'''بیت‌خوانی'''</big>؛ نوعی شعرخوانی فردی یا گروهی در جشن‌ها و مجالس شادی.<br> بیت‌خوانی، نوعی سرود مناسب برای مجلس عروسی و شامل تک‌بیت‌ها، دوبیتی‌ها و رباعی‌هایی است که در تمام مراحل عروسی با آواز بلند، خوانده می‌شود. این نوع از شعرخوانی در...» ایجاد کرد
 
امان الله فصیحی (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
<big>'''بیت‌خوانی'''</big>؛ نوعی شعرخوانی فردی یا گروهی در جشن‌ها و مجالس شادی.<br>
<big>'''بیت‌خوانی'''</big>؛ نوعی شعرخوانی فردی یا گروهی در جشن‌ها و مجالس شادی.<br>


بیت‌خوانی، نوعی سرود مناسب برای مجلس عروسی و شامل تک‌بیت‌ها، دوبیتی‌ها و رباعی‌هایی است که در تمام مراحل عروسی با آواز بلند، خوانده می‌شود. این نوع از شعرخوانی در مراسم‌های شادی دیگر مانند ختنه‌سوران نیز خوانده می‌شود. در برخی مناطق ایران، بیت‌خوانی به‌صورت گروهی و با آهنگ ويژه‌ی همان منطقه و متناسب با موسیقی مقامی آن خطه، انجام می‌شود. بیشتر این بیت‌ها از زبان مادر، یا خواهر عروس خوانده می‌شوند. در مناطقی مانند بوشهر، به اشعاری که در مراسم سوگواری خوانده می‌شوند نیز «بیت» گفته و به این کار «بیت‌خوانی» می‌گویند. بیت‌خوانی سوگ، از اساس با بیت‌خوانی عروسی، متفاوت است و بسیاری از مردم، این نوع از بیت‌خوانی را با نام «بیت وارونه» یا «بیت عزا» می‌شناسند.<ref>وجدانی، فرهنگ جامع موسیقی ایرانی، ۱۳۸۶ش، ج1، ص160؛ <br>
بیت‌خوانی، نوعی سرود مناسب برای مجلس عروسی و شامل تک‌بیت‌ها، دوبیتی‌ها و رباعی‌هایی است که در تمام مراحل عروسی با آواز بلند، خوانده می‌شود. این نوع از شعرخوانی در مراسم‌های شادی دیگر مانند [[ختنه‌سوران]] نیز خوانده می‌شود. در برخی مناطق ایران، بیت‌خوانی به‌صورت گروهی و با آهنگ ويژه‌ی همان منطقه و متناسب با موسیقی مقامی آن خطه، انجام می‌شود. بیشتر این بیت‌ها از زبان مادر، یا خواهر عروس خوانده می‌شوند. در مناطقی مانند بوشهر، به اشعاری که در مراسم سوگواری خوانده می‌شوند نیز «بیت» گفته و به این کار «بیت‌خوانی» می‌گویند. بیت‌خوانی سوگ، از اساس با بیت‌خوانی عروسی، متفاوت است و بسیاری از مردم، این نوع از بیت‌خوانی را با نام «بیت وارونه» یا «بیت عزا» می‌شناسند.<ref>وجدانی، فرهنگ جامع موسیقی ایرانی، ۱۳۸۶ش، ج1، ص160؛ <br>
شریفیان، اهل ماتم (آواها و آیین سوگواری در بوشهر)، ۱۳۸۳ش، ص59.</ref>   
شریفیان، اهل ماتم (آواها و آیین سوگواری در بوشهر)، ۱۳۸۳ش، ص59.</ref>   
==واژه‌شناسی==
==واژه‌شناسی==