صفحهای تازه حاوی «<big>'''سدر'''</big>؛ درختی آیینی و مقدس با خواص دارویی.<br> سدر، درختی گرمسیری، تناور و با طول عمر بسیار است. این درخت دارای میوهای کوچک (به اندازۀ سنجد) و خوردنی است. برگ آن نیز پس از خشک شدن، ساییده شده و برای شستن موی سر و بدن، استفاده میشود.<ref>[https:/...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
<big>'''سدر'''</big>؛ درختی آیینی و مقدس با خواص دارویی.<br> | <big>'''سدر'''</big>؛ درختی آیینی و مقدس با خواص دارویی.<br> | ||
سدر، درختی گرمسیری، تناور و با طول عمر بسیار است. این درخت دارای میوهای کوچک (به اندازۀ سنجد) و خوردنی است. برگ آن نیز پس از خشک شدن، ساییده شده و برای شستن موی سر و | سدر، درختی گرمسیری، تناور و با طول عمر بسیار است. این درخت دارای میوهای کوچک (به اندازۀ سنجد) و خوردنی است. برگ آن نیز پس از خشک شدن، ساییده شده و برای شستن موی سر و [[بدن]]، استفاده میشود.<ref>[https://vajehyab.com/moein/%D8%B3%D8%AF%D8%B1 معین، فرهنگ فارسی، ذیل واژه سدر، سایت واژهیاب.]</ref> سدر، درختی زیبا، با میوههای گرد، سبزرنگ و با طعمی ترش و شیرین و خوشبو است. از جمله قسمتهای مورد استفادۀ این درخت میتوان به میوه، برگ، چوب و صمغ سدر اشاره کرد.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/257594/%D8%B3%D8%AF%D8%B1 متین، «سدر»، دایرهالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref><br> | ||
برخی، سدر را با نامهای دیگری همچون «کُنار»، «شجرالنبق»،<ref>[https://vajehyab.com/amid/%D8%B3%D8%AF%D8%B1 عمید، فرهنگ فارسی، ذیل واژه سدر، سایت واژهیاب.]</ref> «سدره»، «مَنبَل داود»، «سنجد گرجی»، «نیم» و «ضال» نیز میشناسند.<ref>ثابتی، جنگلها، درختان و درختچههای ایران، ۱۳۵۵ش، ص۷۷۸؛ <br> | برخی، سدر را با نامهای دیگری همچون «کُنار»، «شجرالنبق»،<ref>[https://vajehyab.com/amid/%D8%B3%D8%AF%D8%B1 عمید، فرهنگ فارسی، ذیل واژه سدر، سایت واژهیاب.]</ref> «سدره»، «مَنبَل داود»، «سنجد گرجی»، «نیم» و «ضال» نیز میشناسند.<ref>ثابتی، جنگلها، درختان و درختچههای ایران، ۱۳۵۵ش، ص۷۷۸؛ <br> | ||
