حانیه کلهر (بحث | مشارکتها) صفحهای تازه حاوی «<big>'''سفرۀ حضرت ابوالفضل'''</big>؛ سفرة نذری جهت توسل به حضرت ابوالفضل و برآورده شدن حاجات. سفرة ابوالفضل، نوعی سفرة نذری است که در ایران مردان حق شرکت در آن را ندارند و تنها خانمها میتوانند در این آیین شرکت کنند. حضرت ابوالفضل یکی از شخصیتهای...» ایجاد کرد |
زهرا غلامی (بحث | مشارکتها) ایجاد لینک داخلی |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
<big>'''سفرۀ حضرت ابوالفضل'''</big>؛ سفرة نذری جهت توسل به حضرت ابوالفضل و برآورده شدن حاجات. | <big>'''سفرۀ حضرت ابوالفضل'''</big>؛ سفرة نذری جهت توسل به حضرت ابوالفضل و برآورده شدن حاجات. | ||
سفرة ابوالفضل، نوعی سفرة نذری است که در ایران مردان حق شرکت در آن را ندارند و تنها خانمها میتوانند در این آیین شرکت کنند. حضرت ابوالفضل یکی از شخصیتهای آیینی شیعیان است که نزد مردم ایران جایگاه ویژهای دارد. شیعیان ایران باور دارند که حضرت ابوالفضل بهدلیل فداکاریهای بسیار در واقعه کربلا، در پیشگاه خداوند از عزت و آبروی بالایی برخوردار است. مردم، حضرت ابوالفضل را نزد خدا، شفیع قرار میدهند تا خداوند به احترام او، حاجات آنها را برآورده کند.<ref>نوبان، «درآمدی بر سفرههای نذری در فرهنگ مردم ایران»، ۱۳۸۷ش، ص۱۰۶؛ فقیری، گوشههایی از فرهنگ مردم فارس، ۱۳۵۷ش، ص۱۵۷.</ref> | سفرة ابوالفضل، نوعی [[سفره نذری|سفرة نذری]] است که در ایران مردان حق شرکت در آن را ندارند و تنها خانمها میتوانند در این آیین شرکت کنند. [[حضرت عباس|حضرت ابوالفضل]] یکی از شخصیتهای آیینی شیعیان است که نزد مردم ایران جایگاه ویژهای دارد. شیعیان ایران باور دارند که حضرت ابوالفضل بهدلیل فداکاریهای بسیار در واقعه کربلا، در پیشگاه خداوند از عزت و آبروی بالایی برخوردار است. مردم، حضرت ابوالفضل را نزد خدا، شفیع قرار میدهند تا خداوند به احترام او، حاجات آنها را برآورده کند.<ref>نوبان، «درآمدی بر سفرههای نذری در فرهنگ مردم ایران»، ۱۳۸۷ش، ص۱۰۶؛ فقیری، گوشههایی از فرهنگ مردم فارس، ۱۳۵۷ش، ص۱۵۷.</ref> | ||
==محتوای سفره ابوالفضل== | ==محتوای سفره ابوالفضل== | ||
تفاوت این سفره با سایر سفرههای نذری در نوع غذا و آیین این سفره است.<ref>اسدیان خرمآبادی، باورها و دانستهها در لرستان و ایلام، ۱۳۵۸ش، ص۲۰۰.</ref> در سفرة حضرت زهرا، کاچی قرار داده میشود. در سفرة حضرت زینب و سفرة پنجتن آلعبا، آش رشته قرار داده میشود. در سفرة حضرت رقیه، نان، خرما و شمع قرار داده میشود؛ اما در سفرة حضرت ابوالفضل انواع غذاها و آجیل قرار داده میشود.<ref>[https://elaheh2014.blog.ir/1393/09/معرفی-سفره-های-نذری سلیمانی، «معرفی سفرههای نذری»، حقیقت صراط.]</ref> در گذشته در این سفره نان و ماست قرار داده میشد.<ref>شاملو، کتاب کوچه، حرف الف، ۱۳۶۱ش، ج۱، ص۸۰.</ref> به تدریج بر اقلام موجود در سفره افزوده شده و امروزه اقلام موجود در سفره با کمی تغییر در مناطق مختلف شامل آینه، شمع، چراغ، آجیل مشکلگشا، کاچی، شلهزرد، نان، سبزی خوردن، حلوا، خرما، آرد، شیر، آش رشته، برنج، اسفناج، حنا و میوة سربسته (مانند هلو، خربزه، هندوانه) میشود.<ref>جودت، تهران در گذشتۀ نزدیک از زمان، ۱۳۵۶ش، ص۱۴۹؛ مولانا، تاریخ بروجرد، ۱۳۵۳ش، ص۱۰۷؛ فقیری، گوشههایی از فرهنگ مردم فارس، ۱۳۵۷ش، ص۱۵۷؛ علمداری، فرهنگ عامیانۀ دماوند، ۱۳۷۹ش، ص۴۹؛ فقیه، سیمای کوچان، ۱۳۸۳ش، ص۱۲۲؛ همایونی، «گوشههایی از فولکلور ایران، سفرۀ حضرت عباس»، ۱۳۵۱ش، ص۳۷۱-۳۷۳.</ref> برخی درون این سفره رشته، انواع پلو (عدسپلو، باقلاپلو، کلمپلو، شیرینپلو)، خورشت و شربت قرار میدهند.<ref>صفینژاد، مونوگرافی ده طالب آباد، ۱۳۴۵ش، ص۴۰۲.</ref> مقداری پنیر نیز به روغن آغشته شده و بر سر ۵، ۱۲ یا ۱۴ عدد چوب (به نیت ۵تن، ۱۲ امام یا ۱۴ معصوم) به طولهای ۲۰ تا ۳۰ سانتیمتر و قطر ۵ الی ۱۰ میلیمتر قرار میدهند و بر سر سفره میگذارند.<ref>برزویی، آیینها و باورهای مذهبی مردم لرستان، ۱۳۸۴ش، ص۹۶.</ref> برخی بهجای شمع، کمی پنبه بر سر چوبهای باریک قرار داده، به روغن آغشته میکنند و آن را آتش میزنند.<ref>افشاری، تازه به تازه نو به نو، ۱۳۸۴ش، ص۱۴۲.</ref> در گوشهای از سفره، قرآن، جانماز، مهر، تسبیح و شمعدان نیز قرار داده میشود.<ref>نوبان، «درآمدی بر سفرههای نذری در فرهنگ مردم ایران»، ۱۳۸۷ش، ص۱۰۶.</ref> | تفاوت این سفره با سایر سفرههای نذری در نوع غذا و آیین این سفره است.<ref>اسدیان خرمآبادی، باورها و دانستهها در لرستان و ایلام، ۱۳۵۸ش، ص۲۰۰.</ref> در سفرة حضرت زهرا، کاچی قرار داده میشود. در سفرة حضرت زینب و سفرة پنجتن آلعبا، آش رشته قرار داده میشود. در سفرة حضرت رقیه، نان، خرما و شمع قرار داده میشود؛ اما در سفرة حضرت ابوالفضل انواع غذاها و آجیل قرار داده میشود.<ref>[https://elaheh2014.blog.ir/1393/09/معرفی-سفره-های-نذری سلیمانی، «معرفی سفرههای نذری»، حقیقت صراط.]</ref> در گذشته در این سفره نان و ماست قرار داده میشد.<ref>شاملو، کتاب کوچه، حرف الف، ۱۳۶۱ش، ج۱، ص۸۰.</ref> به تدریج بر اقلام موجود در سفره افزوده شده و امروزه اقلام موجود در سفره با کمی تغییر در مناطق مختلف شامل آینه، شمع، چراغ، آجیل مشکلگشا، کاچی، شلهزرد، نان، سبزی خوردن، حلوا، خرما، آرد، شیر، آش رشته، برنج، اسفناج، حنا و میوة سربسته (مانند هلو، خربزه، هندوانه) میشود.<ref>جودت، تهران در گذشتۀ نزدیک از زمان، ۱۳۵۶ش، ص۱۴۹؛ مولانا، تاریخ بروجرد، ۱۳۵۳ش، ص۱۰۷؛ فقیری، گوشههایی از فرهنگ مردم فارس، ۱۳۵۷ش، ص۱۵۷؛ علمداری، فرهنگ عامیانۀ دماوند، ۱۳۷۹ش، ص۴۹؛ فقیه، سیمای کوچان، ۱۳۸۳ش، ص۱۲۲؛ همایونی، «گوشههایی از فولکلور ایران، سفرۀ حضرت عباس»، ۱۳۵۱ش، ص۳۷۱-۳۷۳.</ref> برخی درون این سفره رشته، انواع پلو (عدسپلو، باقلاپلو، کلمپلو، شیرینپلو)، خورشت و شربت قرار میدهند.<ref>صفینژاد، مونوگرافی ده طالب آباد، ۱۳۴۵ش، ص۴۰۲.</ref> مقداری پنیر نیز به روغن آغشته شده و بر سر ۵، ۱۲ یا ۱۴ عدد چوب (به نیت ۵تن، ۱۲ امام یا ۱۴ معصوم) به طولهای ۲۰ تا ۳۰ سانتیمتر و قطر ۵ الی ۱۰ میلیمتر قرار میدهند و بر سر سفره میگذارند.<ref>برزویی، آیینها و باورهای مذهبی مردم لرستان، ۱۳۸۴ش، ص۹۶.</ref> برخی بهجای شمع، کمی پنبه بر سر چوبهای باریک قرار داده، به روغن آغشته میکنند و آن را آتش میزنند.<ref>افشاری، تازه به تازه نو به نو، ۱۳۸۴ش، ص۱۴۲.</ref> در گوشهای از سفره، قرآن، جانماز، مهر، تسبیح و شمعدان نیز قرار داده میشود.<ref>نوبان، «درآمدی بر سفرههای نذری در فرهنگ مردم ایران»، ۱۳۸۷ش، ص۱۰۶.</ref> | ||
