شامنگشت: تفاوت میان نسخه‌ها

{{درشت|'''شامُنگَشت'''}}؛ نام کوه و زیارتگاهی در شهرستان ایذه استان خوزستان.

از کوه منگشت آب زرد جاری می‌شود.<ref>لایارد، سیری در قلمرو بختیاری و عشایر بومی خوزستان، ۱۳۷۱ش، ص۱۲۱–۱۲۲.</ref> این کوه مانند دیواری ییلاق و قشلاق بختیاری را از یکدیگر جدا کرده و در تمام فصول سال پوشیده از برف است. جلوه‌های زیبای این منطقه صحنه‌های دلنشینی را برای گردشگران فراهم کرده است.<ref>سعیدیان، دائرةالمعارف سرزمین و مردم ایران، ۱۳۶۰ش، ص۱۱۰۶.</ref>

این منطقه به‌خاطر وجود امامزاده عبدالله که به «شاه منگشت» معروف است، یکی از مهم‌ترین مراکز زیارتی و گردشگری محسوب می‌شود. امامزاده عبدالله از نوادگان [[امام سجاد]] است. مقبرهٔ امامزاده در پایین دامنه کوه منگشت در شهرستان باغملک قرار دارد. روایت‌ها حکایت دارند که وی در دوران حکومت متوکل عباسی یا معتمد عباسی (حدود سال‌های ۲۵۰ تا ۲۸۰ هجری قمری) برای تبلیغ [[دین]] [[اسلام]] به این منطقه آمده بود.<ref>خسروی، فرهنگ بختیاری، ۱۳۶۸ش، ص۱۲۷.</ref>

== پوشش گیاهی و جانوری ==

=== پوشش گیاهی ===

پوشش گیاهی منطقه شامنگشت غالباً از جنگل‌های [[بلوط]] ایرانی تشکیل شده که مهم‌ترین و گسترده‌ترین گونه در این منطقه است. این [[جنگل]]‌ها نقش مهمی در حفظ خاک، تنظیم [[آب]] و هوا و تأمین زیستگاه‌های متنوع برای گونه‌های جانوری دارند.<ref>[https://www.tishineh.com/touritem/995/1‏ «منطقه حفاظت‌شده شالو و منگشت»، وب‌سایت تیشینه.]</ref> در کنار بلوط، گونه‌های دیگری مانند بنه (پستهٔ وحشی)، زالزالک، [[بادام]] وحشی، کیکم، گلابی وحشی و ارس نیز مشاهده می‌شوند. همچنین گیاهان علفی و بوته‌ای متنوعی از جمله گون، کتیرا، چویل، جاشیر، کلوس، مورد معطر، آویشن و پونه در این منطقه رشد می‌کنند که برخی گونه‌ها به‌دلیل برداشت‌های بی‌رویه در معرض کاهش هستند.<ref>[https://kojachetor.com/mangasht-and-shaloo/ عمادی، «منطقه حفاظت شده منگشت و شالو»، وب‌سایت کجا چطور.]</ref>