حانیه کلهر (بحث | مشارکتها) صفحهای تازه حاوی «<big>'''چوخا'''</big>؛ نوعی بالاپوش پشمین محلی. چوخا، لباس پشمی خشن و ضخیمی است که چوپانان و کشاورزان بر تن میکنند.<ref>[https://vajehyab.com/?q=چوخا&f=amid عمید، فرهنگ فارسی، ذیل واژه چوخا.]</ref> همچنین چوخا بالاپوش مردان عشایر لر بختیاری است که آستین ندارد. مردم شه...» ایجاد کرد |
زهرا غلامی (بحث | مشارکتها) ایجاد لینک داخلی |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
در گذشته، مردهای قشقایی برای جنگ و شکار از چوخا استفاده میکردند.<ref>بک، «پوشاک ایلات قشقایی»، ۱۳۸۲ش، ص۳۵۰.</ref> مردان قشقایی چوخا را در مراسم مختلف بر تن میکنند. رضا شاه در سال ۱۳۰۷ شمسی استفاده از لباسهای محلی را ممنوع کرد و استفاده از چوخا کمتر شد. پس از انقلاب اسلامی (۱۳۵۷ش) چوخا جامة نمادین رسمی-تشریفاتی ایل قشقایی شد.<ref>موسوی بجنوردی، دایرهالمعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۸۳ش، ج۱۴، ص۷.</ref> | در گذشته، مردهای قشقایی برای جنگ و شکار از چوخا استفاده میکردند.<ref>بک، «پوشاک ایلات قشقایی»، ۱۳۸۲ش، ص۳۵۰.</ref> مردان قشقایی چوخا را در مراسم مختلف بر تن میکنند. رضا شاه در سال ۱۳۰۷ شمسی استفاده از لباسهای محلی را ممنوع کرد و استفاده از چوخا کمتر شد. پس از انقلاب اسلامی (۱۳۵۷ش) چوخا جامة نمادین رسمی-تشریفاتی ایل قشقایی شد.<ref>موسوی بجنوردی، دایرهالمعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۸۳ش، ج۱۴، ص۷.</ref> | ||
==چوخا در میان مردم گیلان== | ==چوخا در میان مردم گیلان== | ||
در | در [[گیلان]]، چوخا اغلب لباس کوهنشینان است.<ref>پاینده لنگرودی، فرهنگ گیل و دیلم، ۱۳۶۶ش، ص۲۸۶.</ref> در گویش گیلکی «پشمهچوقا» نیز وجود دارد که کت پشمی مردان روستایی است.<ref>مرعشی، واژهنامۀ گویش گیلکی، ذیل واژه پشمهچوقا.</ref> | ||
==چوخا در میان مردم کردستان== | ==چوخا در میان مردم کردستان== | ||
مردهای کردستان، نوعی پوشش محلی دارند که از کرک بز بافته شده و «چوخا و رانک» نام دارد. این نوع لباس بیشتر در شهرستانهای مریوان و سقز رواج دارد.<ref>حیرت، ایلها (ایلات) و عشایر کردستان، ۱۳۸۱ش، ص۴۱۷.</ref> لباس داماد در میان مردم کرد قوچان، یک چوخای کردی است که از نوعی پارچة ابریشمی مخطط با نام «اَلَجه» میدوزند.<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص۱۹۱.</ref> کردهای کرمانشاه به جامة نیمتنة جلوباز آستیندار چوخا میگویند که روی پیراهن خود میپوشند.<ref>سلطانی، کرمانشاهان، ۱۳۷۰ش، ج۱، ص۲۶۲.</ref> | مردهای کردستان، نوعی پوشش محلی دارند که از کرک بز بافته شده و «چوخا و رانک» نام دارد. این نوع لباس بیشتر در شهرستانهای [[مریوان]] و سقز رواج دارد.<ref>حیرت، ایلها (ایلات) و عشایر کردستان، ۱۳۸۱ش، ص۴۱۷.</ref> لباس داماد در میان مردم کرد قوچان، یک چوخای کردی است که از نوعی پارچة ابریشمی مخطط با نام «اَلَجه» میدوزند.<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص۱۹۱.</ref> کردهای کرمانشاه به جامة نیمتنة جلوباز آستیندار چوخا میگویند که روی پیراهن خود میپوشند.<ref>سلطانی، کرمانشاهان، ۱۳۷۰ش، ج۱، ص۲۶۲.</ref> | ||
==چوخا در میان مردم بشرویه== | ==چوخا در میان مردم بشرویه== | ||
مردم در بشرویه (در استان خراسان جنوبی) به چوخا «چُغه» میگویند. چغه بالاپوش آستینداری است که سر آستینهای آن حاشیة رنگی دارد.<ref>یوسفی، «واژهنامۀ تاریخی پوشاک ایران»، ۱۳۸۲ش، ص۳۷۳.</ref> | مردم در بشرویه (در استان خراسان جنوبی) به چوخا «چُغه» میگویند. چغه بالاپوش آستینداری است که سر آستینهای آن حاشیة رنگی دارد.<ref>یوسفی، «واژهنامۀ تاریخی پوشاک ایران»، ۱۳۸۲ش، ص۳۷۳.</ref> | ||