نظام جمهوری اسلامی ایران: تفاوت میان نسخه‌ها

<big>'''نظام جمهوری اسلامی ایران؛'''</big> ساختار سیاسی-اجتماعی مستقر در ایران پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ش مبتنی بر نظریۀ ولایت فقیه، مردمسالاری دینی و تفکیک قوا.

== مفهوم‌شناسی ==

* مبدأ تاریخ رسمی کشور هجرت پیامبر اسلام بوده و هر دو تاریخ هجری شمسی و هجری قمری معتبر است، هرچند مبنای کار ادارات دولتی، هجری شمسی می‌باشد؛

* پرچم رسمی جمهوری اسلامی ایران به رنگ‌های سبز، سفید و سرخ با علامت مخصوص جمهوری اسلامی و شعار «الله اکبر» در وسط پرچم است.<ref>مدنی، قانون اساسی و نهادهای سیاسی جمهوری اسلامی ایران، 1389ش، ص62-67.</ref>  

== ساختار  نظام جمهوری اسلامی ایران ==

به منظور تأمین منافع ملی، پاسداری از انقلاب اسلامی و تمامیت ارضی، شورای عالی امنیت ملی به ریاست رئیس‌جمهور تشکیل می‌شود. وظایف این شورا عبارت است از تعیین سیاست‌های دفاعی-امنیتی کشور، هماهنگی فعالیت‌های سیاسی، اطلاعاتی، اجتماعی و فرهنگی در ارتباط با امنیت ملی، و بهره‌گیری از امکانات مادی و معنوی کشور برای مقابله با تهدیدهای داخلی و خارجی.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/content/iran_constitution «قانون‏ اساسی‏ جمهوری اسلامی ایران»، وب‌سایت مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی.]</ref>

=== نقش تأسیسی ===

به استناد اصل ۵۶ قانون اساسی که مردم را منشأ اصلی حاکمیت معرفی می‌کند، آنان حق نظارت بر حاکمیت و کارگزاران را دارند. از مهم‌ترین اصول در این زمینه، اصل ۸ قانون اساسی است که امر به معروف و نهی از منکر را به‌عنوان وظیفه‌ای همگانی و متقابل میان مردم و دولت تعیین کرده است. به گفته پژوهشگران، این نظارت به دو شیوه انجام می‌پذیرد: مستقیم؛ از طریق انتخابات ریاست‌جمهوری، انتخابات نمایندگان مجلس و شوراهای محلی، و همچنین اصل ۹۰ مبنی بر شکایت از عملکرد قوای سه‌گانه.  غیرمستقیم؛ از طریق نمایندگان منتخب مردم در مجلس خبرگان برای نظارت بر رهبری و نمایندگان مجلس شورای اسلامی برای تحقیق و تفحص در امور کشور و استیضاح وزرا و رئیس‌جمهور. بر اساس دیدگاه حقوق‌دانان، این نظارت نه در مقام انتخاب، بلکه در مقام ارزیابی و بازخواست از مسئولان در طول دوران مسئولیت آنان نیز استمرار دارد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2301547/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D8%AD%D8%A7%DA%A9%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 نوری و مرتضوی‌نژاد، «نقش حقوقی مردم در حاکمیت جمهوری اسلامی ایران»، 1404ش، ص232-233.]</ref>

در نظام جمهوری اسلامی ایران، احزاب و گروه‌های سیاسی دارای پروانه فعالیت معتبر، موظف به برگزاری مجامع عمومی و تشکیل ارکان خود بر اساس اساسنامه و نصاب قانونی هستند. بر اساس آخرین اعلام ستاد انتخابات کشور، فهرست احزاب و گروه‌های سیاسی قانونی و فعال شامل ۷۴ حزب ملی، ۳۱ حزب استانی و ۲۱ جبهه و ائتلاف سیاسی می‌شود.<ref>[https://www.irna.ir/news/85393420/%D9%81%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%AA-%D8%A7%D8%AD%D8%B2%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D8%AF «فهرست احزاب و گروههای سیاسی قانونی اعلام شد»، خبرگزاری ایرنا.]</ref> در این میان، سه جریان اصلی اصول‌گرایان (با زیرشاخه‌هایی نظیر سنتی‌ها، نواصول‌گرایان، جبهه پیشرفت و رفاه و جبهۀ پایداری )، اصلاح‌طلبان (مشتمل بر سه طیف در شورای عالی جبهه اصلاح‌طلبان) و مستقلین و اعتدال‌گرایان حضور فعال و اثرگذاری در عرصۀ سیاسی و انتخابات داشته و کاندیداهای خود را معرفی می‌کنند.<ref>[https://ana.ir/fa/news/469385/-%D8%B7%D8%A8%D9%82%D9%87%E2%80%8C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%B3%D9%87-%D8%AC%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1 « طبقه‌بندی سه جریان سیاسی کشور»، خبرگزاری آنا.]</ref>