حبیب الله نجفی (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
حبیب الله نجفی (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۳: خط ۳:
نظام جمهوری اسلامی ایران، ساختار سیاسی-اجتماعی حاکم بر کشور است که پس از انقلاب ۱۳۵۷ش و تأیید در همه‌پرسی، شکل گرفت. این نظام بر نظریۀ [[ولایت فقیه]]، [[مردمسالاری دینی]] و تفکیک قوا استوار است. واژۀ جمهوری بیانگر شکل حکومت و نقش مردم در تعیین سرنوشت خود و واژه اسلامی نشان‌دهندۀ چهارچوب ارزشی و التزام به احکام شرع است. قانون اساسی کشور، تشیع اثنی‌عشری را مذهب رسمی و اقلیت‌های زرتشتی، کلیمی و مسیحی را به رسمیت شناخته است. ساختار نظام شامل رهبری به‌عنوان عالی‌ترین مقام، قوای سه‌گانه (مقننه، مجریه و قضائیه)، نهادهای ناظری چون [[شورای نگهبان]] و [[مجمع تشخیص مصلحت نظام]]، نیروهای مسلح، سازمان صداوسیما، شوراهای محلی و شورای عالی امنیت ملی است. مردم در این نظام نقش تأسیسی، قانونگذاری و نظاری دارند. پایه‌های اساسی نظام بر ایمان به [[خدا]]، وحی، معاد، عدل، امامت و کرامت انسانی قرار دارد و وظایف کلی آن شامل گسترش عدالت، آزادی‌های مشروع، استقلال، رفع تبعیض، خودکفایی و تنظیم سیاست خارجی بر مبنای نفی سلطه‌پذیری و حمایت از مسلمانان است. جمهوری اسلامی ایران با لیبرال دموکراسی در منابع مشروعیت و قانون‌گذاری، نقش دین، محدودیت آزادی، انسان‌شناسی، هدف حکومت و نظارت شرعی تفاوت اساسی دارد. همچنین، این نظام از حیث ساختار سیاسی و مذهب رسمی با سایر جمهوری‌های اسلامی مانند پاکستان و موریتانی متمایز است.
نظام جمهوری اسلامی ایران، ساختار سیاسی-اجتماعی حاکم بر کشور است که پس از انقلاب ۱۳۵۷ش و تأیید در همه‌پرسی، شکل گرفت. این نظام بر نظریۀ [[ولایت فقیه]]، [[مردمسالاری دینی]] و تفکیک قوا استوار است. واژۀ جمهوری بیانگر شکل حکومت و نقش مردم در تعیین سرنوشت خود و واژه اسلامی نشان‌دهندۀ چهارچوب ارزشی و التزام به احکام شرع است. قانون اساسی کشور، تشیع اثنی‌عشری را مذهب رسمی و اقلیت‌های زرتشتی، کلیمی و مسیحی را به رسمیت شناخته است. ساختار نظام شامل رهبری به‌عنوان عالی‌ترین مقام، قوای سه‌گانه (مقننه، مجریه و قضائیه)، نهادهای ناظری چون [[شورای نگهبان]] و [[مجمع تشخیص مصلحت نظام]]، نیروهای مسلح، سازمان صداوسیما، شوراهای محلی و شورای عالی امنیت ملی است. مردم در این نظام نقش تأسیسی، قانونگذاری و نظاری دارند. پایه‌های اساسی نظام بر ایمان به [[خدا]]، وحی، معاد، عدل، امامت و کرامت انسانی قرار دارد و وظایف کلی آن شامل گسترش عدالت، آزادی‌های مشروع، استقلال، رفع تبعیض، خودکفایی و تنظیم سیاست خارجی بر مبنای نفی سلطه‌پذیری و حمایت از مسلمانان است. جمهوری اسلامی ایران با لیبرال دموکراسی در منابع مشروعیت و قانون‌گذاری، نقش دین، محدودیت آزادی، انسان‌شناسی، هدف حکومت و نظارت شرعی تفاوت اساسی دارد. همچنین، این نظام از حیث ساختار سیاسی و مذهب رسمی با سایر جمهوری‌های اسلامی مانند پاکستان و موریتانی متمایز است.


== مفهوم‌شناسی ==
== ماهیت نظام جمهوری اسلامی ایران ==
به نظر پژوهشگران نظام جمهوری اسلامی ایران حاصل تلفیق دو عنصر «حاکمیت مردمی» و «التزام به ارزش‌های دینی» در بستر تاریخی و فرهنگی خاص ایران است. در این الگو، واژه «جمهوری» نه فقط یک شکل حکومتی، بلکه بیانگر نقش تأسیسی و نظارتی مردم در تعیین سرنوشت خود است؛ «اسلامیت» نیز نشان‌دهندۀ چارچوب ارزشی و هویتی بوده که جامعۀ ایرانی پس از انقلاب ۱۳۵۷ش آن را انتخاب کرده است. بر اساس اصل اول قانون اساسی، مردم با رأی قاطع خود در همه‌پرسی ۱۲ فروردین ۱۳۵۸ش، این تلفیق را به‌عنوان میثاق ملی پذیرفته‌اند. از منظر تحلیلگران این نظام نمایانگر نوعی وفاق فرهنگی است که در آن، مشارکت سیاسی مردم در درون مرزهای ارزش‌های دینی تعریف می‌شود و این مرزها نه از بیرون، بلکه با آگاهی و انتخاب جمعی ملت ایران پذیرفت شده و جمهوریت و اسلامیت در این الگو دو روی یک سکه‌اند: یکی ناظر بر «چگونگی» اعمال حاکمیت (از طریق آرای عمومی) و دیگری ناظر بر «جهت و محتوای» آن (در چارچوب باورهای دینی مشترک). این هم‌زیستی، در عمل به‌شکل نهادهایی همچون انتخابات آزاد در کنار نظارت شرعی بر قوانین و نیز مشارکت مردمی در عین التزام به هویت دینی، تجلی یافته است. به باور صاحب‌نظران این هم‌زیستی، نظام جمهوری اسلامی را به الگویی از «یگانگی سیاسی-فرهنگی» تبدیل کرده است که در آن، شکل حکومت (جمهوری) و محتوای آن (اسلامی) در یک راستا و در خدمت تحقق حاکمیت جمعی و هویت دینی جامعه قرار دارند.<ref>[https://clr.modares.ac.ir/article_14014_2bd0715ad6441bfe81c6644c0c500205.pdf دبیرنیا، «جمهوریّت و اسالمیّت در قانون اساسی ایران؛ حاکمیّت دوگانه یا واحد»،  1397ش، ص88-100.]</ref>
 
 
به باور پژوهشگران علوم سیاسی، واژه «جمهوری» در لغت به‌معنای حاکمیت توده مردم است<ref>انوری، فرهنگ بزرگ سخن، 1382ش، ج3، ص2187.</ref> و در اصطلاح، به حکومتی اطلاق می‌شود که در آن مردم به‌صورت مستقیم یا از طریق نمایندگان خود، رییس‌کشور را برای مدتی معین انتخاب می‌کنند و مقام ریاست‌جمهوری جنبه ارثی ندارد.<ref>شکیبا، فرهنگ سیاسی، بی‌تا، ۱۸۶–۱۸۷؛ منصورنژاد، جمهوریت از نگاه امام‌خمینی، 1377ش، ص۶۵۱.</ref> در این نظام، واژۀ «جمهوری» بیانگر شکل حکومت و واژۀ«اسلامی» مشخص‌کنندۀ محتوا و چهارچوب ارزشی آن است.<ref>مطهری، مجموعه آثار، 1388ش، ج24، ص229-230.
به باور پژوهشگران علوم سیاسی، واژه «جمهوری» در لغت به‌معنای حاکمیت توده مردم است<ref>انوری، فرهنگ بزرگ سخن، 1382ش، ج3، ص2187.</ref> و در اصطلاح، به حکومتی اطلاق می‌شود که در آن مردم به‌صورت مستقیم یا از طریق نمایندگان خود، رییس‌کشور را برای مدتی معین انتخاب می‌کنند و مقام ریاست‌جمهوری جنبه ارثی ندارد.<ref>شکیبا، فرهنگ سیاسی، بی‌تا، ۱۸۶–۱۸۷؛ منصورنژاد، جمهوریت از نگاه امام‌خمینی، 1377ش، ص۶۵۱.</ref> در این نظام، واژۀ «جمهوری» بیانگر شکل حکومت و واژۀ«اسلامی» مشخص‌کنندۀ محتوا و چهارچوب ارزشی آن است.<ref>مطهری، مجموعه آثار، 1388ش، ج24، ص229-230.
</ref> به‌گفتۀ تحلیلگران، جمهوری اسلامی با جمهوری دموکراتیک تفاوت اساسی دارد؛ زیرا افزون بر اتکا به آرای عمومی، مقید به اصول و احکام اسلام است.<ref>حسینی بهشتی، مشروح مذاکرات، 1364ش، ج1، ص37.8.</ref> از منظر صاحب‌نظران، اسلامی‌بودن حکومت با حاکمیت ملی منافاتی ندارد؛ چراکه دموکراسی به‌طور الزامی به‌معنای نفی هرگونه ایدئولوژی و چهارچوب ارزشی برای جامعه نیست. بدین ترتیب، نظام جمهوری اسلامی به‌عنوان الگویی تلفیقی از مردم‌سالاری و التزام به ارزش‌های دینی تعریف می‌شود.<ref>مطهری، مجموعه آثار، 1388ش، ج24، ص230-231.</ref><ref group="دیدگاه">ویکی پدیا به عنوان فرعی دارد به نام ماهیت حکومت. شما باید چنین عنوان طراحی کنید و این مباحث جمع اسلامیت و جمهوریت و رابطه را در آنجا توضیح دهید. یکی از محورهای اصلی بحث در اینجاست. در همین عنوان باید کارآمدی نظام بحث بشه اینکه آیا نظامی با مدل جمهوری اسلامی معنا دارد یا نه؟ کارآمد هست یا نه؟ میتونه موفق باشه یا نه؟
</ref> به‌گفتۀ تحلیلگران، جمهوری اسلامی با جمهوری دموکراتیک تفاوت اساسی دارد؛ زیرا افزون بر اتکا به آرای عمومی، مقید به اصول و احکام اسلام است.<ref>حسینی بهشتی، مشروح مذاکرات، 1364ش، ج1، ص37.8.</ref> از منظر صاحب‌نظران، اسلامی‌بودن حکومت با حاکمیت ملی منافاتی ندارد؛ چراکه دموکراسی به‌طور الزامی به‌معنای نفی هرگونه ایدئولوژی و چهارچوب ارزشی برای جامعه نیست. بدین ترتیب، نظام جمهوری اسلامی به‌عنوان الگویی تلفیقی از مردم‌سالاری و التزام به ارزش‌های دینی تعریف می‌شود.<ref>مطهری، مجموعه آثار، 1388ش، ج24، ص230-231.</ref><ref group="دیدگاه">ویکی پدیا به عنوان فرعی دارد به نام ماهیت حکومت. شما باید چنین عنوان طراحی کنید و این مباحث جمع اسلامیت و جمهوریت و رابطه را در آنجا توضیح دهید. یکی از محورهای اصلی بحث در اینجاست. در همین عنوان باید کارآمدی نظام بحث بشه اینکه آیا نظامی با مدل جمهوری اسلامی معنا دارد یا نه؟ کارآمد هست یا نه؟ میتونه موفق باشه یا نه؟


خط ۳۵۵: خط ۳۵۷:
* «چند جمهوری اسلامی در دنیا داریم؟»، وب‌سایت تابناک، تاریخ درج مطلب: 6 خرداد 1404ش.
* «چند جمهوری اسلامی در دنیا داریم؟»، وب‌سایت تابناک، تاریخ درج مطلب: 6 خرداد 1404ش.
* «حقوق اساسی و نهادهای سیاسی جمهوری اسلامی ایران»، وب‌سایت نور لایب، تاریخ بازدید: 13 شهریور 1405ش.
* «حقوق اساسی و نهادهای سیاسی جمهوری اسلامی ایران»، وب‌سایت نور لایب، تاریخ بازدید: 13 شهریور 1405ش.
* دبیرنیا، علی‌رضا، «جمهوریّت و اسالمیّت در قانون اساسی ایران؛ حاکمیّت دوگانه یا واحد»، مجلۀ پژوهش‌های حقوق طبیعی، شمارۀ 3، 1397ش،
* «در مورد انتخابات در ویکی تابناک بیشتر بخوانید»، وب‌سایت تابناک، تاریخ بازدید: 13 اردیبشهت 1405ش.
* «در مورد انتخابات در ویکی تابناک بیشتر بخوانید»، وب‌سایت تابناک، تاریخ بازدید: 13 اردیبشهت 1405ش.
* «در مورد مجلس شورای اسلامی در ویکی تابناک بیشتر بخوانید»، وب‌سایت تابناک، تاریخ بازدید: 13 اردیبهشت 1405ش.
* «در مورد مجلس شورای اسلامی در ویکی تابناک بیشتر بخوانید»، وب‌سایت تابناک، تاریخ بازدید: 13 اردیبهشت 1405ش.