پرش به محتوا

عفت: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران‌پدیا
تفاوت با ویرایش جدیدتر ←
دیداریویکی‌متن
محمد صفی (بحث | مشارکت‌ها)
۴ ویرایش‌ها
صفحه‌ای تازه حاوی «بندانگشتی '''<big>عفت</big>'''؛ حالت اعتدال در تمایلات و شهوت و پرهیز از تمایلات ناشایست. تبعیت قوه شهوت از عقل و گرفتار نشدن آن به افراط و تفریط، موجب تحصیل ملکه عفت برای نفس است که زنان و مردان در این سطح مساوی هستند؛ اما زنان به‌دلی...» ایجاد کرد
 
محمد صفی (بحث | مشارکت‌ها)
۴ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴۰: خط ۴۰:
*مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الكتب الإسلامية، چاپ دهم، 1371ش.
*مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الكتب الإسلامية، چاپ دهم، 1371ش.
ویکی جنسیت
ویکی جنسیت
'''{{درشت|عفت؛}}''' از سجایای اخلاقی و عامل پارسایی و پاکدامنی در سبک زندگی.
عِفَّت، حالتی در وجود انسان است که او را از انجام محرمات بازمی‌دارد. [[عفت جنسی]]، عفت در گفتار، عفت مالی و عفت شکم از اقسام عفت است که آثاری مانند [[تحکیم خانواده|استحکام خانواده]]، آرامش روانی جامعه و آمرزش گناهان را در پی دارد.
==مفهوم‌شناسی عفت==
«عفت» در [[زبان فارسی]] به‌معنای پارسایی، پرهیزگاری و پاکدامنی است<ref>عمید، فرهنگ فارسی عمید، 1360ش، ذیل واژهٔ عفت.</ref> و به حالتی در انسان اشاره دارد که به‌وسیله آن تن به‌خواسته‌های شهوانی نداده<ref>راغب اصفهانی، مفردات ألفاظ القرآن‏، 1412ق، ذیل واژهٔ عف. ‏</ref> و از انجام محرمات دوری می‌کند.<ref>ابن‌منظور، لسان العرب‏، 1414ق، ذیل واژهٔ عف. ‏</ref> عفت، در معنای خاص به پرهیز از تمایلات افراطی جنسی معطوف است.<ref>راغب اصفهانی، مفردات ألفاظ القرآن‏، 1412ق، ذیل واژهٔ عف.</ref> عفت نزد علمای [[اخلاق]]، از ارکان سجایای اخلاقی به‌شمار می‌رود<ref>شبر، اخلاق، 1378ش، ص33-34؛ امام خمینی، شرح حدیث «جنود عقل و جهل»، 1382ش، ص510-511.</ref> که تهذیب<ref>نراقی، معراج السعادة، 1378ش، ص49.</ref> و اعتدال نیروی شهوت<ref>شبر، اخلاق، 1378ش، ص33.</ref> و کنترل نفس را به‌دنبال دارد.<ref>خواجه نصیرالدین طوسی، اخلاق ناصری، 1413ق، ص74.</ref>
==اهمیت و جایگاه عفت==
[[عفت]] را به‌صورت [[فطرت|فطری]]، همهٔ انسان‌ها<ref>امام خمینی، شرح حدیث «جنود عقل و جهل»، 1382ش، ص510-511.</ref> نیک می‌دانند<ref>مطهری، مجموعه آثار استاد شهید مطهری‏، 1384ش، ج3، ص74.</ref> و حتی انسان‌های آلوده تلاش می‌کنند که خود را عفیف و پاک قلمداد کنند.<ref>سبحانی تبریزی، نظام اخلاقی اسلام: تفسیر سوره مبارکه حجرات، 1377ش، ص74.</ref> دانش‌مندان علم اخلاق، عفت را از امور زیربنایی اخلاق شمرده‌اند<ref>شبر، اخلاق، 1378ش، ص33-34؛ امام خمینی، شرح حدیث «جنود عقل و جهل»، 1382ش، ص279.</ref> که زمینه‌ساز تحقق برخی صفات اخلاقی دیگر می‌شود و در سعادت و شقاوت انسان نقش مهمی ایفا می‌کند.<ref>سبحانی‌نیا، «عفّت مالی و اقتصادی و درآمد نامشروع»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.[https://hawzah.net/fa/Article/View/95845/عفّت-مالی-و-اقتصادی-و-درآمد-نامشروع]</ref> از نظر [[قرآن]]، نفس در حالت اعتدال ذاتی و ساختار الهی خویش<ref>سورهٔ شمس، آیهٔ 7؛ سورهٔ انفطار، آیهٔ 7</ref> از فجور اجتناب دارد.<ref>سورهٔ طه، آیهٔ 50.</ref> در روایات از عفت به برترین عبادت،<ref>کلینی، اصول کافی، 1375ش، ج4، ص241. ‏</ref> جمال مؤمن<ref>ابن‌شعبه حرانی، تحف العقول عن آل‌الرسول، 1404ق، ص263. ‏</ref> و لباس تقوی یاد شده<ref>قمی، تفسیر القمی، 1404ق، ج1، ص226. ‏</ref> و امام علی، شخص عفیف را حبیب خدا نامیده است.<ref>ابن‌شعبه حرانی، تحف العقول عن آل‌الرسول، 1404ق، ص300. ‏</ref>
==انواع عفت==
===عفت در غریزهٔ جنسی===
اندیشمندان [[مسلمان]] با تکیه بر آموزه‌های [[اسلام]]، عفت را به انواع زیر تفکیک کرده‌اند:
==='''عفت در غریزهٔ جنسی'''===
از نظر [[روانشناسی|روان‌شناسی]] یکی از علت‌های اصلی پریشانی، عقده‌های روانی و اخلاقی، ضعف‌های عصبی، فشارها و [[انحراف جنسی|انحرافات جنسی]] است و از راه‌های درمان این بیماری‌ها، [[ازدواج]] است.<ref>خیراندیش، «تأمین نیازهای جنسی»، وب‌سایت شورزندگی.[https://shoorezendegi-1.hozeh.org/niazhaye-jensi/]</ref> در فرهنگ غربی برخی به‌سبب مشترک بودن این نیاز بین انسان و حیوان، به آن نگرش منفی و تحقیرآمیز دارند و رهبانیت را تنها راه دینداری و کسب [[معنویت]] قلمداد می‌کنند. برخی دیگر، همهٔ تحولات شخصیت را به این [[غریزه]] مرتبط می‌کنند؛ این دیدگاه به‌زیاده‌روی و بی‌بندوباری در رفتار جنسی می‌انجامد.<ref>«تأمین نیازهای جنسی همسران»، وب‌سایت راسخون.[https://rasekhoon.net/lifestyle/show/1397118/تامین-نیازهای-جنسی-همسران]</ref>
در فرهنگ اسلامی برخلاف این دو نگاه، غریزهٔ جنسی اگر تحت فرمان عقل باشد<ref>خواجه نصیرالدین طوسی، اخلاق ناصری، 1413ق، ص74.</ref> یکی از لذت‌های بی‌بدیل،<ref>کلینی، کافی، 1407ق، ج5، ص321.</ref> سودمند<ref>رفیعی محمدی، «تأمین نیازهای جنسی در زندگی زناشویی»، وب‌سایت شورزندگی.[https://shoorezendegi-1.hozeh.org/niazhaye-jensi/]</ref> و موجب دلگرمی در [[زندگی]] است.<ref>امینی، اسلام و تعلیم و تربیت، ج2، ص61.</ref> یگانه راهی که [[اسلام]] برای ارضای این غریزه تعیین کرده ازدواج است.<ref>«تأمین نیاز جنسی به سبک غرب یا اسلام»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.[https://hawzah.net/fa/Article/View/116866/تامین-نیاز-جنسی-به-سبک-غرب-یا-اسلام]</ref> در نگاه قرآن مردان و زنان عفیف کسانی هستند که به همسران خویش بسنده می‌کنند.<ref>سورهٔ مؤمنون، آیهٔ 6؛ سورهٔ معارج، آیهٔ 30.</ref> [[قرآن]] اجتناب از گناهان مربوط به این غریزه را از نشانه‌های [[ایمان]] دانسته<ref>سورهٔ مؤمنون، آیهٔ 5</ref> و به‌کسانی که به‌دلیل فقر امکان ازدواج ندارند توصیه به‌عفت‌ورزی کرده تا زمانی که به فضل و رحمت خداوند امکان ازدواج پیدا کنند.<ref>سورهٔ نور، آیهٔ 33.</ref>
===عفت در نگاه===
نگاه آلوده، غریزهٔ جنسی انسان را تحریک و او را دچار آشفتگی روحی می‌کند.<ref>[https://farsnews.ir/news/13900724000152/آثار-و-پیامدهای-عفّت-از-دیدگاه-اسلام عارفی]، «آثار و پیامدهای عفّت از دیدگاه اسلام»، خبرگزاری فارس.</ref> در [[سبک زندگی]] مؤمنانه، مردان و زنان مؤمن مکلف هستند که شرمگاه خود را بپوشانند و چشمان خویش را بر نامحرمان بپوشانند.<ref>سورهٔ نور، آیهٔ 30-31.</ref> در نگاه [[امام علی]] بهترین روش مدیریت شهوت کنترل نگاه است و هیچ ورع و مروتی، بالاتر از عفت نگاه نیست.<ref>آقا جمال خوانساری، شرح آقا جمال‌الدین خوانساری بر غرر الحکم و درر الکلم، 1366ش، ج7، ص385.</ref>
===عفت در پوشش===
در سبک زندگی اسلامی، زنان مؤمن پوشش ویژه‌ای دارند که اصطلاحاً به آن [[حجاب]] می‌گویند. در اصطلاح قرآن، حجاب عبارت است از پوششی که زن در برابر نامحرمان باید استفاده کند و از عشوه‌گری و خودنمایی بپرهیزد.<ref>سورهٔ نور، آیهٔ 31.</ref> حجاب، یکی از احکام مشترک ادیان ابراهیمی و بنا به گواهی متون تاریخی، در بیشتر قریب به اتفاق ملت‌ها و آیین‌های جهان، مرسوم بوده است.<ref>علی‌مردی و علی‌مردی، «حجاب و پوشش در ادیان زرتشت، یهود و مسیحیت». معرفت ادیان، 1389ش، ص118.[http://ensani.ir/fa/article/306138/حجاب-و-پوشش-در-ادیان-زرتشت-یهود-و-مسیحیت]</ref> در اسلام، پوشش زن و مرد و مسئله محرم و [[نامحرم]] از ضروریات [[دین]] قلمداد شده است.<ref>انصاریان، عرفان اسلامی، 1386ش، ج4، ص57.</ref>
===عفت در گفتار===
این گونه از عفت به‌معنای زیبا سخن گفتن با دیگران،<ref>سورهٔ بقره، آیهٔ 83.</ref> محکم و مطابق با واقع سخن گفتن<ref>سورهٔ احزاب، آیهٔ 70، سورهٔ نساء، آیهٔ 9.</ref> و پرهیز از توهین و ناسزا است.<ref>سورهٔ انعام، آیهٔ 108.</ref> استفاده از کنایه‌ها در فرهنگ مسلمانان، برای پاسداری از عفت در گفتار بوده و علاوه بر آن به آهنگ صدا، کیفیت القاء و درون‌مایه سخن نیز توجه می‌کنند.<ref>کانون نشر و ترویج فرهنگ اسلامی حسنات اصفهان، سیری در سپهر اخلاق، 1389ش، ج2، ص521.</ref> از این منظر، آهنگ بلند صدا شیوهٔ درازگوشان است و انسان عفیف مخاطبان خود را با آهنگ بلند مورد خطاب قرار نمی‌دهد.<ref>سورهٔ لقمان، آیهٔ 19.</ref> در این چارچوب به مسلمانان سفارش شده بود که آهنگ صدای‌شان بلندتر از آهنگ صدای [[حضرت محمد|پیامبر]]، نباشد<ref>سورهٔ حجرات، آیهٔ 10.</ref> و آهنگ صدای فرزندان نیز فروتر از صدای [[پدر]] و مادر باشد.<ref>مجلسی، بحار الانوار، 1403ق، ج71، ص40.</ref> در فرهنگ اسلامی از زنان انتظار می‌رود که با نامحرمان به ناز و عشوه‌گری سخن نگویند؛<ref>سورهٔ احزاب، آیهٔ 32.</ref> مردان نیز از شوخی با زنان نامحرم<ref>ابن‌بابویه، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، 1406ق، ص283.</ref> و توصیف زیبایی‌های زنی برای مردان نامحرم<ref>دیلمی، أعلام الدین فی صفات المؤمنین، 1408ق، ص417.</ref> بپرهیزند.<ref>کانون نشر و ترویج فرهنگ اسلامی حسنات اصفهان، سیری در سپهر اخلاق، 1389ش، ج2، ص521.</ref>
===عفت مالی===
این بعد از عفت، به‌معنای پرهیز از کسب حرام<ref>سورهٔ نساء، آیهٔ 6.</ref> و حفظ مناعت طبع و [[قناعت]] است.<ref>سورهٔ بقره، آیهٔ 273.</ref> عفت مالی در ادبیات فارسی با اصطلاح لقمه حرام آمده<ref>ابوسعید، سخنان منظوم ابوسعید ابوالخیر، 1350ش، رباعی614.</ref> و ناظر به درآمد نامشروع است.<ref>سبحانی‌نیا، «عفّت مالی و اقتصادی و درآمد نامشروع»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.[https://hawzah.net/fa/Article/View/95845/عفّت-مالی-و-اقتصادی-و-درآمد-نامشروع]</ref> در فرهنگ اسلامی در کنار سفارش به چگونگی نگهداری اموال یتیمان و سفهاء به پرهیز از تصرف شخصی در اموال آنان توجه شده است<ref>سورهٔ نساء، آیهٔ 6.</ref> و تصرف عدوانی در مال یتیم، به خوردن آتش تشبیه شده است.<ref>سورهٔ نساء، آیهٔ 10.</ref> از نظر قرآن عفّت مالی شامل پرهیز از هر درآمد نامشروع است.<ref>سورهٔ بقره، آیهٔ 188؛ سورهٔ مائده، آیهٔ 42؛ سورهٔ نساء، آیهٔ 29.</ref> از نظر قرآن انسان عفیف، به‌کار و تلاش خود تکیه دارد و از سربار شدن بر مردم و درخواست از آنان ابا دارد.<ref>سبحانی‌نیا، «عفّت مالی و اقتصادی و درآمد نامشروع»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.[https://hawzah.net/fa/Article/View/95845/عفّت-مالی-و-اقتصادی-و-درآمد-نامشروع]</ref>
===عفت در خوراک===
این گونه از عفت، ناظر به آن است که انسان غذای حرام و شبهه‌ناک نخورد و در جهت تأمین غذا، مرتکب حرام نشود.<ref>پاک‌نژاد، «عفت شکم»، پایگاه اطلاع‌رسانی سیدمحسن پاک‌نژاد.[http://andishehbanan.ir/عفت-شکم/]</ref> در نگاه امام علی خداوند کم‌خوردن، کم‌خفتن و کم‌گفتن را دوست دارد و هرگاه خداوند خیر و صلاح بنده‌اش را بخواهد شکم او را از طعام حرام پاکیزه می‌کند.<ref>لیثی واسطی، عیون الحکم و المواعظ، 1376ش، ص132.</ref> حکما معتقدند کسی که شکمش را از غذا پر می‌کند، حکمت در قلبش داخل نشده و به ملکوت آسمان‌ها راهی ندارد.<ref>تویسرکانی، لئالی الأخبار، 1413ق، ج1، ص145.</ref> بر اساس روایات، [[روزه]] گرفتن، گرسنگی‌کشیدن و کم‌خوری‏، بدن را از بیماری‌ها و دل را از طغیان در امان می‌دارد.<ref>فیض کاشانی، راه روشن، 1372ش، ج5، ص220.</ref>
==آثار عفت در زندگی==
از نگاه حکما، عفت ثمرات زیادی در [[زندگی]] دارد، مانند:
# استحکام بنیان خانواده: کسانی که زندگی عفیفانه دارند همسران شان به سلامت [[زیست اخلاقی|اخلاقی]] آنها اطمینان داشته و با خاطری آسوده به انجام وظایف خانوادگی می‌پردازند.<ref>«پاکدامنی و عفت در خانواده و آثار آن»، وب‌سایت راسخون.[https://rasekhoon.net/article/show/1455816/پاکدامنی-و-عفت-در-خانواده-و-آثار-آن]</ref> در مقابل، همسران بی‌بندوبار به‌یکدیگر بدبین‌اند و در زندگی آنها، مهر پایدار حاکم نیست.<ref>اکبری، «عفت و پاکدامنی در اسلام»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.[https://hawzah.net/fa/Article/View/111281/فواید-و-برکات-عفاف]</ref>
# آرامش روانی: در نگاه امام علی کسی که چشم از حرام فرو می‌بندد، اندوهش کاهش یافته و روانش آسایش می‌یابد.<ref>تمیمی آمدی، تصنیف غرر الحکم و درر الکلم، 1366ش، ص260.</ref> عفت، نیاز فطری انسان است و کسانی که زندگی عفیفانه دارند از آرامش روانی برخوردارند. در مقابل انسان‌های بی‌عفت مملو از احساس گناه و تنفر از خود هستند.<ref>«آثار و برکات عفت و پاکدامنی»، وب‌سایت مدرسهٔ علمیهٔ زینبیهٔ کرج. [https://karaj-s2.kowsarblog.ir/آثار-و-برکات-عفت-و-پاکدامنی]</ref>
# سلامت روانی فرد و جامعه: اسلام کامجویی‌های جنسی را به محیط خانوادگی و به همسر مشروع اختصاص داده، به همین جهت محیط زندگی، خالص برای فعالیت و سالم از آزارهای جنسی و روانی است.<ref>مطهری، مجموعهٔ آثار شهید مطهری، 1384ش، ج19، ص451</ref>
# حفظ حرمت اشخاص: بی‌عفّتی، بی‌آبرویی در پی دارد و عفّت‌پیشگی افراد عفیف را نیک‌نام و به آن‌ها شخصیّت و احترام می‌بخشد.<ref>عارفی، «آثار و پیامدهای عفّت از دیدگاه اسلام»، خبرگزاری فارس.</ref>
# آمرزش گناهان: خداوند عفت مردان و زنان را عاملی مهم برای بهره‌مندی شخص از مغفرت خداوند برمی‌شمارد.<ref>سورهٔ نور، آیهٔ 26؛ سورهٔ احزاب، آیهٔ 35.</ref>
# دست‌یابی به حکمت: در نگاه اندیشمندان مسلمان، عفت شکم، یگانه راه دست‌یابی به معارف اصیل و حکمت و همباز شدن با فرشتگان الهی است. از نظر [[مولانا|مولوی]]: گر تو این انبان ز نان خالی کنی*پر ز گوهرهای اجلالی کنی  طفل جان از شیر شیطان باز کن* بعد از آنش با ملک انباز کن<ref>مولوی بلخی، مثنوی معنوی، دفتر اول، بخش 88.[https://ganjoor.net/moulavi/masnavi/daftar1/sh88]</ref>
# پایداری جمال و زیبایی: بی‌بندوباری در امور جنسی، پیری زودرس و ناتوانی زودهنگام جنسی را پدیدمی‌آورد و امکان ابتلا به بیماری‌های مقاربتی را افزایش داده و سلامت و نشاط انسان را به‌خطر می‌اندازد. در مقابل عفّت‌پیشگی شادابی و [[زیبایی]] انسان را پایدارتر می‌سازد.<ref>عارفی، «آثار و پیامدهای عفّت از دیدگاه اسلام»، خبرگزاری فارس.[https://farsnews.ir/news/13900724000152/آثار-و-پیامدهای-عفّت-از-دیدگاه-اسلام]</ref>
==پانویس==
{{پانویس}}
==منابع==
{{آغاز منابع}}
* ابن‌بابویه، محمد بن علی، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، قم، دار الشریف الرضی، ۱۴۰۶ق.
* ابن‌شعبه حرانی، حسن بن علی، تحف العقول عن آل الرسول قم، جامعه مدرسین، ۱۴۰۴ق.
* ابن‌منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، بیروت، دار صادر، ۱۴۱۴ق.
* ابوسعید، فضل‌الله بن ابی‌الخیر، سخنان منظوم ابوسعید ابوالخیر، تهران، کتابخانهٔ سنایی، ۱۳۵۰ش.
* «آثار و برکات عفت و پاکدامنی»، وب‌سایت مدرسهٔ علمیهٔ زینبیهٔ کرج، تاریخ درج مطلب: ۱ بهمن ۱۳۹۸ش.
* اکبری، محمود، «عفت و پاکدامنی در اسلام»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: ۲۷ مهر ۱۳۹۶ش.
* امام‌خمینی، سیدروح الله، شرح حدیث جنود عقل و جهل، قم، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۲ش.
* امینی، ابراهیم، اسلام و تعلیم و تربیت، قم، بوستان کتاب قم، ۱۳۸۷ش.
* انصاریان، حسین، عرفان اسلامی، قم، دارالعرفان، ۱۳۸۶ش.
* آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین، شرح آقا جمال‌الدین خوانساری بر غرر الحکم و درر الکلم، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۶۶ش.
* «پاکدامنی و عفت در خانواده و آثار آن»، وب‌سایت راسخون، تاریخ درج مطلب: ۱۱ شهریور ۱۳۹۸ش.
* پاک‌نژاد، «عفت شکم»، پایگاه اطلاع‌رسانی سیدمحسن پاک‌نژاد، تاریخ درج مطلب: ۸ دسامبر ۲۰۲۰م.
* «تأمین نیاز جنسی به سبک غرب یا اسلام»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: ۲۹ تیر ۱۳۹۸ش.
* «تأمین نیازهای جنسی همسران»، وب‌سایت راسخون، تاریخ درج مطلب: ۲۸ مهر ۱۳۹۷ش.
* تویسرکانی، محمدنبی بن احمد، لئالی الأخبار، قم، العلامة، ۱۴۱۳ق.
* خواجه نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، اخلاق ناصری، تهران، علمیه اسلامیه، ۱۴۱۳ق.
* خیراندیش، حسین، «تأمین نیازهای جنسی»، وب‌سایت شورزندگی، تاریخ بازدید: ۲۴ بهمن ۱۴۰۲ش.
* دیلمی، حسن بن محمد، أعلام الدین فی صفات المؤمنین، قم، مؤسسة آل‌البیت، ۱۴۰۸ق.
* راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن، بیروت، دار القلم‏، ۱۴۱۲ق.
* رفیعی محمدی، «تأمین نیازهای جنسی در زندگی زناشویی»، وب‌سایت شورزندگی، تاریخ بازدید: ۳۰ بهمن ۱۴۰۲ش.
* سبحانی تبریزی، جعفر، نظام اخلاقی اسلام: تفسیر سورهٔ مبارکهٔ حجرات، قم، بوستان کتاب، ۱۳۷۷ش.
* سبحانی‌نیا، محمد، «عفّت مالی و اقتصادی و درآمد نامشروع»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: ۱۱ دی ۱۳۹۶ش.
* شبر، عبدالله، ‏ اخلاق، ترجمهٔ محمدرضا جباران، قم، هجرت، ‏ ۱۳۷۸ش. ‏
* عارفی، محمدیونس، «آثار و پیامدهای عفّت از دیدگاه اسلام»، خبرگزاری فارس، تاریخ درج مطلب: ۲۴ مهر ۱۳۹۰ش.
* علی‌مردی، مهناز و علی‌مردی، محمدمهدی، «حجاب و پوشش در ادیان زرتشت، یهود و مسیحیت»، معرفت ادیان، سال اول شمارهٔ سوم، تابستان ۱۳۸۹ش.
* عمید، حسن، فرهنگ فارسی عمید، تهران، امیرکبیر، ۱۳۶۰ش.
* فیض کاشانی، محمد، راه روشن، ترجمة محمدصادق عارف، مشهد، بنیاد پژوهش‌های اسلامی، ۱۳۷۲ش.
* کانون نشر و ترویج فرهنگ اسلامی حسنات اصفهان، سیری در سپهر اخلاق، قم، صحیفه خرد، ۱۳۸۹ش.
* کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی (ترجمه کمره ای)، قم، اسوه، ۱۳۷۵ش.
* لیثی واسطی، علی بن محمد، عیون الحکم و المواعظ، قم، دارالحدیث، ۱۳۷۶ش.
* مجلسی، محمدباقر، بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق.
* مطهری، مرتضی، ‏ مجموعه آثار استاد شهید مطهری، تهران، صدرا، ۱۳۸۴ش. ‏
* مظاهری، حسین، خانواده در اسلام (مظاهری)، قم، شفق، بی‌تا.
* مولوی بلخی رومی، جلال‌الدین محمد، مثنوی معنوی، وب‌سایت گنجور، تاریخ بازدید: ۲ اسفند ۱۴۰۲ش.
* نراقی، احمد، معراج السعادة، قم، هجرت، ۱۳۷۸ش.
{{پایان منابع}}
ویکی زندگی

نسخهٔ ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۱۹:۴۶

پرونده:عفت.jpg

عفت؛ حالت اعتدال در تمایلات و شهوت و پرهیز از تمایلات ناشایست.

تبعیت قوه شهوت از عقل و گرفتار نشدن آن به افراط و تفریط، موجب تحصیل ملکه عفت برای نفس است که زنان و مردان در این سطح مساوی هستند؛ اما زنان به‌دلیل ساختار جسمانی و یا وضعیت فرهنگی جامعه باید برای کسب آن تلاش بیشتری کنند و یا از آن مراقبت بیشتری داشته باشند، به‌همین دلیل زنان در حوزه پوشاک، نحوه خوراک و استفاده از محصولات فرهنگی باید حساسیت بیشتری داشته باشند.

مفهوم‌شناسی

عفت به‌معنای مناعت،[۱] اجتناب و دست نگه‌داشتن است که می‌تواند متعلقاتی چون اجتناب از حرام[۲]، پرهیز از درخواست از مردم[۳] و همچنین دوری کردن از امور پست داشته باشد.[۴] عفت در اصطلاح به حالتی از نفس گفته می‌شود که تمایلات و قوه شهویه را در حالت اعتدال و پیروی از قوه عاقله نگه می‌دارد. پرهیز از شهوت جنسی و شهوت خوردن ازجمله مصادیق عفت است که در قرآن و روایات بسیار ذکر شده‌اند، به‌همین دلیل عفت، بیشتر به‌معنای اعتدال در امور جنسی و امر خوردن مورد توجه قرار می‌گیرد.[۵] البته برخی معتقدند که عفت معنایی گسترده‌تر از امور جنسی و امر خوردن دارد و شامل اجتناب از هر تمایل نفسانی ناشایست هست.[۶]

خاستگاه عفت

نفس انسان دارای قوای متعددی است که حرکت برخی از آنها همانند قوه باصره، غیرارادی و در برخی دیگر همانند قوه شهویه، غضبیه و ناطقه حرکت ارادی است. هر یک از این قوا، می‌تواند سه حالت تفریط، اعتدال و افراط داشته باشد که حالت اعتدال قوه شهویه در اثر تبعیت از عقل را عفت گویند.[۷] عفت یک امر درونی و مرتبط با حوزه اخلاق است که از تمایلات ناشایست جلوگیری می‌کند.[۸] عفت حوزه گسترده‌ای از رفتارهای انسان را شامل می‌شود و منحصر در پاک‌دامنی نیست بلکه شامل پاک‌دیدن، پاک‌شنیدن، پاک‌گفتن، پاک لمس‌کردن نیز هست و به‌همین دلیل اختصاص به زنان ندارد و شامل مردان نیز می‌شود؛[۹] به‌عنوان نمونه در آیه‌های 30 و 31 سورۀ نور، زنان و مردان به‌صورت مساوی مخاطب امر به «غَضّ بصر» هستند.[۱۰]‏

عفت در زنان

عفت فضیلتی مشترک میان زن و مرد است، اما جنس مرد نسبت به جنس زن قدرت جسمانی بیشتری دارد و همین مسئله زن را در حالت تعرض از جانب مرد قرار می‌دهد از سوی دیگر قانون طبیعت این‌گونه است که زنان معشوق و مطلوب و مردان عاشق و طالب باشند، به‌همین دلیل زنان باید از دسترس مردان دور باشند و خود را به راحتی و رایگان در دسترس مردان قرار ندهند تا آتش عشق آنان برای رسیدن به مطلوب تندتر شود.[۱۱] از این منظر، عفت برای زنان امانتی اجتماعی، اخلاقی و انسانی است که به‌دلیل در معرض تعرض بودن و نیز قرارگرفتن در جایگاه معشوق که جایگاه طلب بهاء است، اهمیت بیشتری دارد و در درجه اول این زنان هستند که باید حافظ و نگهبان آن باشند. در احادیث اسلامی صفت ترسیدن از صفات نیکوی زنان شمرده شده است و باید در رفتار زنان و نه در خلق‌وخوی آنان خصوصاً در مسئله عفت مشاهده شود؛ شجاعت در مسئله عفت معنا ندارد و ممکن است در اثر رفتار شجاعانه، عفت زن خدشه‌دار شود.[۱۲] بر اساس رویکردی دیگر، زنان و مردان در شرایط عادی و فارغ از جنسیت‌شان به‌صورت مساوی مخاطب عفت هستند، اما شرایط و اوضاع فرهنگی یک جامعه می‌تواند از زن و مرد یا هر دو انتظار بیشتر و یا مساوی نسبت به رعایت عفت داشته باشد.[۱۳]

مشترکات زنان و مردان در عفت

  1. نگاه: برخلاف تلقی مشهور که صرفاً بدن زنان را دارای جاذبه می‌داند و به‌همین دلیل از مردان انتظار عفت در نگاه دارد، قرآن کریم از زنان نیز انتظار عفت در نگاه را دارد و چشم‌چرانی را برای زنان و مردان ناپسند می‌داند.[۱۴] در روایات اسلامی عدم آراستگی شوهران برای زنان علت برخی بی‌عفتی‌های زنانه معرفی‌ شده است[۱۵] و به‌همین دلیل نیز زنان را مشمول حرمت چشم‌چرانی می‌داند.[۱۶]
  2. حفظ فروج: قرآن، همه انسان‌ها را فارغ از جنسیت مردانه و زنانه، به حفظ فروج و اجتناب از زنا، سفارش کرده است.
  3. عفت در کلام: پرهیز از به‌کار بردن کلمات نادرست، دستوری است که زنان و مردان باید رعایت کنند. عفت در کلام برای زنان این است که صدای‌شان را نازک و آهنگین نکنند که موجب فریب دل و برانگیخته شدن شهوت مردان شود.[۱۷] عفت در کلام برای مردان، پرهیز از داد و فریاد و بلندی سخن است که نشانه‌ای از غرور و تکبر است.[۱۸]
  4. عفت در راه رفتن: جلوه و بروز عفت در راه رفتن، پرهیز از تکبر و غررو در راه‌رفتن است که بر اساس روایات، تکان دادن شانه‌ها هنگام راه‌رفتن یکی از نشانه‌های آن است.[۱۹] معنای عفت در راه رفتن زنان این است که آنها به‌گونه‌ای راه بروند که موجب تحریک و جلب‌توجه مردان نشوند.[۲۰]
  5. عفت در پوشش: قرآن کریم در آیه 30 سوره نور با عبارت «یحفظوا فروجهم» به این معنا اشاره کرده است.[۲۱]‏ رعایت پوشش عفیفانه برای زنان و مردان دارای دو اصل مشترک با محدوده و مصادیق متفاوت است. پرهیز از لباس شهرت که موجب جلب‌توجه دیگران می‌شود و تنگ و چسبان‌نبودن لباس، اصول مشترکی است که مردان و زنان در پوشیدن لباس باید رعایت کنند.[۲۲] تفاوت زنان و مردان در پوشش عفیفانه این است که تنها محدوده‌ای که زنان مجاز به نپوشاندن آن در صورت نداشتن آرایش و زینت هستند؛ گردی صورت و از مچ دست تا سر انگشتان است، اما مردان در صورت نداشتن مفسده چنین محدودیتی ندارند؛ بنابراین پوشاندن مقداری از بدن که عرفاً پوشانده نمی‌شود، جایز است[۲۳] که علت آن در جاذبه داشتن حداکثری جنس زن برای مرد است که او را در نقش شکار و مرد را در نقش شکارچی قرار می‌دهد.[۲۴]

پانویس

  1. ↑ خسروی حسینی، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، ذیل واژه عفت.
  2. ↑ جوهری فارابی، الصحاح: تاج اللغة و صحاح العربية، ذیل واژه عفت.
  3. ↑ طریحی، مجمع البحرين، ذیل واژه تعفف.
  4. ↑ ابن‌منظور، لسان العرب، ذیل واژه عفت.
  5. ↑ سبحانی، قرآن کتاب اخلاق، 1393ش، ص143.
  6. ↑ شجریان، «واکاوی تفسیر عفاف اخلاقی در آیه 60 سوره نور»، 1402ش، ص11.
  7. ↑ طوسی، اخلاق ناصری، 1413ق، ص72.
  8. ↑ شجریان، «تبیین و تحلیل مرزهای حجاب و عفاف»، 1401ش، ص7-8.
  9. ↑ مطهری، خانواده و اخلاق جنسی، بی‌تا، ص66.
  10. ↑ طباطبایی، الميزان في تفسير القرآن، 1390ق، ج15، ص111.
  11. ↑ مطهری، مسئله حجاب، بی‌تا، ص64-65.
  12. ↑ مطهری، تعلیم و تربیت در اسلام، بی‌تا، ص116-117.
  13. ↑ شجریان، «نسبت میان عفت و مردانگی»، خبرگزاری مهر.
  14. ↑ طباطبایی، الميزان في تفسير القرآن، 1390ق، ج15، ص111.‏
  15. ↑ طبرسی، مکارم الاخلاق، بی‌تا، ص81.
  16. ↑ طباطبایی، الميزان في تفسير القرآن، 1390ق، ج15، ص111.‏
  17. ↑ طباطبایی، الميزان في تفسير القرآن،1390ق، ج‏16، ص309.
  18. ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، 1371ش، ج17، ص54.
  19. ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، 1371ش، ج17، ص58.
  20. ↑ طباطبایی، الميزان في تفسير القرآن،1390ق، ج15، ص157/ محقق، نمونه بينات در شأن نزول آيات‏، 1361ش، ص568.
  21. ↑ طباطبایی، الميزان في تفسير القرآن، 1390ق، ج15، ص111.
  22. ↑ «پوشیدن لباس تنگ و چسبان، برای زن و مرد چه حکمی دارد؟»، وب‌سایت اسلام کوئست.
  23. ↑ خامنه‌ای، «پوشش و نگاه کردن»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله خامنه‌ای.
  24. ↑ مطهری، مسئله حجاب، بی‌تا، ص80.

منابع

  • قرآن کریم.
  • ابن‌منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، مصر، المطبعة المیریة، بی‌تا.
  • «پوشیدن لباس تنگ و چسبان، برای زن و مرد چه حکمی دارد؟»، وب‌سایت اسلام کوئست، تاریخ درج مطلب: 2 اسفند 1400ش.
  • جوهری فارابی، اسماعیل بن حماد، الصحاح: تاج اللغة و صحاح العربية، بیروت، دار العلم للملايين، بی‌تا.
  • خامنه‌ای، سیدعلی، «پوشش و نگاه کردن»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، تاریخ سخنرانی: 14 مهر 1393ش.
  • خسروی حسینی، غلامرضا، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، تهران، مرتضوی، 1374ش.
  • سبحانی، محمدتقی، قرآن کتاب اخلاق، قم، دارالحدیث، 1393ش.
  • شجریان، مهدی، «نسبت میان عفت و مردانگی»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: 22شهریور 1402ش.
  • شجریان، مهدی، «تبیین و تحلیل مرزهای حجاب و عفاف»، فصلنامه علمی پژوهشی اخلاق پژوهی، دوره 5، شماره سوم، 1401ش.
  • شجریان، مهدی، «واکاوی تفسیر عفاف اخلاقی در آیه 60 سوره نور»، پژوهش‌نامه اخلاق، شماره 59، 1402ش.
  • طباطبایی، محمدحسین، الميزان في تفسير القرآن، بیروت، مؤسسه الأعلمي للمطبوعات‏، چاپ دوم، 1390ق.
  • طبرسی، حسن بن فضل، مکارم الأخلاق، قم، الشريف الرضي، بی‌تا.
  • طریحی، فخرالدین بن محمد، مجمع البحرين، تهران، مکتبة المرتضوية، بی‌تا.
  • طوسی، نصیرالدین، اخلاق ناصری، تهران، علمیه اسلامیه، 1413ق.
  • قرشی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیة، 1371ش.
  • محقق، محمدباقر، نمونه بينات در شأن نزول آيات‏، تهران، اسلامی، چاپ چهارم، 1361ش.
  • مطهری، مرتضی، تعلیم و تربیت در اسلام، قم، صدرا، بی‌تا.
  • مطهری، مرتضی، خانواده و اخلاق جنسی، قم، صدرا، بی‌تا.
  • مطهری، مرتضی، مسئله حجاب، قم، صدرا، بی‌تا.
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الكتب الإسلامية، چاپ دهم، 1371ش.

ویکی جنسیت

عفت؛ از سجایای اخلاقی و عامل پارسایی و پاکدامنی در سبک زندگی.

عِفَّت، حالتی در وجود انسان است که او را از انجام محرمات بازمی‌دارد. عفت جنسی، عفت در گفتار، عفت مالی و عفت شکم از اقسام عفت است که آثاری مانند استحکام خانواده، آرامش روانی جامعه و آمرزش گناهان را در پی دارد.

مفهوم‌شناسی عفت

«عفت» در زبان فارسی به‌معنای پارسایی، پرهیزگاری و پاکدامنی است[۱] و به حالتی در انسان اشاره دارد که به‌وسیله آن تن به‌خواسته‌های شهوانی نداده[۲] و از انجام محرمات دوری می‌کند.[۳] عفت، در معنای خاص به پرهیز از تمایلات افراطی جنسی معطوف است.[۴] عفت نزد علمای اخلاق، از ارکان سجایای اخلاقی به‌شمار می‌رود[۵] که تهذیب[۶] و اعتدال نیروی شهوت[۷] و کنترل نفس را به‌دنبال دارد.[۸]

اهمیت و جایگاه عفت

عفت را به‌صورت فطری، همهٔ انسان‌ها[۹] نیک می‌دانند[۱۰] و حتی انسان‌های آلوده تلاش می‌کنند که خود را عفیف و پاک قلمداد کنند.[۱۱] دانش‌مندان علم اخلاق، عفت را از امور زیربنایی اخلاق شمرده‌اند[۱۲] که زمینه‌ساز تحقق برخی صفات اخلاقی دیگر می‌شود و در سعادت و شقاوت انسان نقش مهمی ایفا می‌کند.[۱۳] از نظر قرآن، نفس در حالت اعتدال ذاتی و ساختار الهی خویش[۱۴] از فجور اجتناب دارد.[۱۵] در روایات از عفت به برترین عبادت،[۱۶] جمال مؤمن[۱۷] و لباس تقوی یاد شده[۱۸] و امام علی، شخص عفیف را حبیب خدا نامیده است.[۱۹]

انواع عفت

عفت در غریزهٔ جنسی

اندیشمندان مسلمان با تکیه بر آموزه‌های اسلام، عفت را به انواع زیر تفکیک کرده‌اند:

عفت در غریزهٔ جنسی

از نظر روان‌شناسی یکی از علت‌های اصلی پریشانی، عقده‌های روانی و اخلاقی، ضعف‌های عصبی، فشارها و انحرافات جنسی است و از راه‌های درمان این بیماری‌ها، ازدواج است.[۲۰] در فرهنگ غربی برخی به‌سبب مشترک بودن این نیاز بین انسان و حیوان، به آن نگرش منفی و تحقیرآمیز دارند و رهبانیت را تنها راه دینداری و کسب معنویت قلمداد می‌کنند. برخی دیگر، همهٔ تحولات شخصیت را به این غریزه مرتبط می‌کنند؛ این دیدگاه به‌زیاده‌روی و بی‌بندوباری در رفتار جنسی می‌انجامد.[۲۱]

در فرهنگ اسلامی برخلاف این دو نگاه، غریزهٔ جنسی اگر تحت فرمان عقل باشد[۲۲] یکی از لذت‌های بی‌بدیل،[۲۳] سودمند[۲۴] و موجب دلگرمی در زندگی است.[۲۵] یگانه راهی که اسلام برای ارضای این غریزه تعیین کرده ازدواج است.[۲۶] در نگاه قرآن مردان و زنان عفیف کسانی هستند که به همسران خویش بسنده می‌کنند.[۲۷] قرآن اجتناب از گناهان مربوط به این غریزه را از نشانه‌های ایمان دانسته[۲۸] و به‌کسانی که به‌دلیل فقر امکان ازدواج ندارند توصیه به‌عفت‌ورزی کرده تا زمانی که به فضل و رحمت خداوند امکان ازدواج پیدا کنند.[۲۹]

عفت در نگاه

نگاه آلوده، غریزهٔ جنسی انسان را تحریک و او را دچار آشفتگی روحی می‌کند.[۳۰] در سبک زندگی مؤمنانه، مردان و زنان مؤمن مکلف هستند که شرمگاه خود را بپوشانند و چشمان خویش را بر نامحرمان بپوشانند.[۳۱] در نگاه امام علی بهترین روش مدیریت شهوت کنترل نگاه است و هیچ ورع و مروتی، بالاتر از عفت نگاه نیست.[۳۲]

عفت در پوشش

در سبک زندگی اسلامی، زنان مؤمن پوشش ویژه‌ای دارند که اصطلاحاً به آن حجاب می‌گویند. در اصطلاح قرآن، حجاب عبارت است از پوششی که زن در برابر نامحرمان باید استفاده کند و از عشوه‌گری و خودنمایی بپرهیزد.[۳۳] حجاب، یکی از احکام مشترک ادیان ابراهیمی و بنا به گواهی متون تاریخی، در بیشتر قریب به اتفاق ملت‌ها و آیین‌های جهان، مرسوم بوده است.[۳۴] در اسلام، پوشش زن و مرد و مسئله محرم و نامحرم از ضروریات دین قلمداد شده است.[۳۵]

عفت در گفتار

این گونه از عفت به‌معنای زیبا سخن گفتن با دیگران،[۳۶] محکم و مطابق با واقع سخن گفتن[۳۷] و پرهیز از توهین و ناسزا است.[۳۸] استفاده از کنایه‌ها در فرهنگ مسلمانان، برای پاسداری از عفت در گفتار بوده و علاوه بر آن به آهنگ صدا، کیفیت القاء و درون‌مایه سخن نیز توجه می‌کنند.[۳۹] از این منظر، آهنگ بلند صدا شیوهٔ درازگوشان است و انسان عفیف مخاطبان خود را با آهنگ بلند مورد خطاب قرار نمی‌دهد.[۴۰] در این چارچوب به مسلمانان سفارش شده بود که آهنگ صدای‌شان بلندتر از آهنگ صدای پیامبر، نباشد[۴۱] و آهنگ صدای فرزندان نیز فروتر از صدای پدر و مادر باشد.[۴۲] در فرهنگ اسلامی از زنان انتظار می‌رود که با نامحرمان به ناز و عشوه‌گری سخن نگویند؛[۴۳] مردان نیز از شوخی با زنان نامحرم[۴۴] و توصیف زیبایی‌های زنی برای مردان نامحرم[۴۵] بپرهیزند.[۴۶]

عفت مالی

این بعد از عفت، به‌معنای پرهیز از کسب حرام[۴۷] و حفظ مناعت طبع و قناعت است.[۴۸] عفت مالی در ادبیات فارسی با اصطلاح لقمه حرام آمده[۴۹] و ناظر به درآمد نامشروع است.[۵۰] در فرهنگ اسلامی در کنار سفارش به چگونگی نگهداری اموال یتیمان و سفهاء به پرهیز از تصرف شخصی در اموال آنان توجه شده است[۵۱] و تصرف عدوانی در مال یتیم، به خوردن آتش تشبیه شده است.[۵۲] از نظر قرآن عفّت مالی شامل پرهیز از هر درآمد نامشروع است.[۵۳] از نظر قرآن انسان عفیف، به‌کار و تلاش خود تکیه دارد و از سربار شدن بر مردم و درخواست از آنان ابا دارد.[۵۴]

عفت در خوراک

این گونه از عفت، ناظر به آن است که انسان غذای حرام و شبهه‌ناک نخورد و در جهت تأمین غذا، مرتکب حرام نشود.[۵۵] در نگاه امام علی خداوند کم‌خوردن، کم‌خفتن و کم‌گفتن را دوست دارد و هرگاه خداوند خیر و صلاح بنده‌اش را بخواهد شکم او را از طعام حرام پاکیزه می‌کند.[۵۶] حکما معتقدند کسی که شکمش را از غذا پر می‌کند، حکمت در قلبش داخل نشده و به ملکوت آسمان‌ها راهی ندارد.[۵۷] بر اساس روایات، روزه گرفتن، گرسنگی‌کشیدن و کم‌خوری‏، بدن را از بیماری‌ها و دل را از طغیان در امان می‌دارد.[۵۸]

آثار عفت در زندگی

از نگاه حکما، عفت ثمرات زیادی در زندگی دارد، مانند:

  1. استحکام بنیان خانواده: کسانی که زندگی عفیفانه دارند همسران شان به سلامت اخلاقی آنها اطمینان داشته و با خاطری آسوده به انجام وظایف خانوادگی می‌پردازند.[۵۹] در مقابل، همسران بی‌بندوبار به‌یکدیگر بدبین‌اند و در زندگی آنها، مهر پایدار حاکم نیست.[۶۰]
  2. آرامش روانی: در نگاه امام علی کسی که چشم از حرام فرو می‌بندد، اندوهش کاهش یافته و روانش آسایش می‌یابد.[۶۱] عفت، نیاز فطری انسان است و کسانی که زندگی عفیفانه دارند از آرامش روانی برخوردارند. در مقابل انسان‌های بی‌عفت مملو از احساس گناه و تنفر از خود هستند.[۶۲]
  3. سلامت روانی فرد و جامعه: اسلام کامجویی‌های جنسی را به محیط خانوادگی و به همسر مشروع اختصاص داده، به همین جهت محیط زندگی، خالص برای فعالیت و سالم از آزارهای جنسی و روانی است.[۶۳]
  4. حفظ حرمت اشخاص: بی‌عفّتی، بی‌آبرویی در پی دارد و عفّت‌پیشگی افراد عفیف را نیک‌نام و به آن‌ها شخصیّت و احترام می‌بخشد.[۶۴]
  5. آمرزش گناهان: خداوند عفت مردان و زنان را عاملی مهم برای بهره‌مندی شخص از مغفرت خداوند برمی‌شمارد.[۶۵]
  6. دست‌یابی به حکمت: در نگاه اندیشمندان مسلمان، عفت شکم، یگانه راه دست‌یابی به معارف اصیل و حکمت و همباز شدن با فرشتگان الهی است. از نظر مولوی: گر تو این انبان ز نان خالی کنی*پر ز گوهرهای اجلالی کنی طفل جان از شیر شیطان باز کن* بعد از آنش با ملک انباز کن[۶۶]
  7. پایداری جمال و زیبایی: بی‌بندوباری در امور جنسی، پیری زودرس و ناتوانی زودهنگام جنسی را پدیدمی‌آورد و امکان ابتلا به بیماری‌های مقاربتی را افزایش داده و سلامت و نشاط انسان را به‌خطر می‌اندازد. در مقابل عفّت‌پیشگی شادابی و زیبایی انسان را پایدارتر می‌سازد.[۶۷]

پانویس

  1. ↑ عمید، فرهنگ فارسی عمید، 1360ش، ذیل واژهٔ عفت.
  2. ↑ راغب اصفهانی، مفردات ألفاظ القرآن‏، 1412ق، ذیل واژهٔ عف. ‏
  3. ↑ ابن‌منظور، لسان العرب‏، 1414ق، ذیل واژهٔ عف. ‏
  4. ↑ راغب اصفهانی، مفردات ألفاظ القرآن‏، 1412ق، ذیل واژهٔ عف.
  5. ↑ شبر، اخلاق، 1378ش، ص33-34؛ امام خمینی، شرح حدیث «جنود عقل و جهل»، 1382ش، ص510-511.
  6. ↑ نراقی، معراج السعادة، 1378ش، ص49.
  7. ↑ شبر، اخلاق، 1378ش، ص33.
  8. ↑ خواجه نصیرالدین طوسی، اخلاق ناصری، 1413ق، ص74.
  9. ↑ امام خمینی، شرح حدیث «جنود عقل و جهل»، 1382ش، ص510-511.
  10. ↑ مطهری، مجموعه آثار استاد شهید مطهری‏، 1384ش، ج3، ص74.
  11. ↑ سبحانی تبریزی، نظام اخلاقی اسلام: تفسیر سوره مبارکه حجرات، 1377ش، ص74.
  12. ↑ شبر، اخلاق، 1378ش، ص33-34؛ امام خمینی، شرح حدیث «جنود عقل و جهل»، 1382ش، ص279.
  13. ↑ سبحانی‌نیا، «عفّت مالی و اقتصادی و درآمد نامشروع»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.[۱]
  14. ↑ سورهٔ شمس، آیهٔ 7؛ سورهٔ انفطار، آیهٔ 7
  15. ↑ سورهٔ طه، آیهٔ 50.
  16. ↑ کلینی، اصول کافی، 1375ش، ج4، ص241. ‏
  17. ↑ ابن‌شعبه حرانی، تحف العقول عن آل‌الرسول، 1404ق، ص263. ‏
  18. ↑ قمی، تفسیر القمی، 1404ق، ج1، ص226. ‏
  19. ↑ ابن‌شعبه حرانی، تحف العقول عن آل‌الرسول، 1404ق، ص300. ‏
  20. ↑ خیراندیش، «تأمین نیازهای جنسی»، وب‌سایت شورزندگی.[۲]
  21. ↑ «تأمین نیازهای جنسی همسران»، وب‌سایت راسخون.[۳]
  22. ↑ خواجه نصیرالدین طوسی، اخلاق ناصری، 1413ق، ص74.
  23. ↑ کلینی، کافی، 1407ق، ج5، ص321.
  24. ↑ رفیعی محمدی، «تأمین نیازهای جنسی در زندگی زناشویی»، وب‌سایت شورزندگی.[۴]
  25. ↑ امینی، اسلام و تعلیم و تربیت، ج2، ص61.
  26. ↑ «تأمین نیاز جنسی به سبک غرب یا اسلام»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.[۵]
  27. ↑ سورهٔ مؤمنون، آیهٔ 6؛ سورهٔ معارج، آیهٔ 30.
  28. ↑ سورهٔ مؤمنون، آیهٔ 5
  29. ↑ سورهٔ نور، آیهٔ 33.
  30. ↑ عارفی، «آثار و پیامدهای عفّت از دیدگاه اسلام»، خبرگزاری فارس.
  31. ↑ سورهٔ نور، آیهٔ 30-31.
  32. ↑ آقا جمال خوانساری، شرح آقا جمال‌الدین خوانساری بر غرر الحکم و درر الکلم، 1366ش، ج7، ص385.
  33. ↑ سورهٔ نور، آیهٔ 31.
  34. ↑ علی‌مردی و علی‌مردی، «حجاب و پوشش در ادیان زرتشت، یهود و مسیحیت». معرفت ادیان، 1389ش، ص118.[۶]
  35. ↑ انصاریان، عرفان اسلامی، 1386ش، ج4، ص57.
  36. ↑ سورهٔ بقره، آیهٔ 83.
  37. ↑ سورهٔ احزاب، آیهٔ 70، سورهٔ نساء، آیهٔ 9.
  38. ↑ سورهٔ انعام، آیهٔ 108.
  39. ↑ کانون نشر و ترویج فرهنگ اسلامی حسنات اصفهان، سیری در سپهر اخلاق، 1389ش، ج2، ص521.
  40. ↑ سورهٔ لقمان، آیهٔ 19.
  41. ↑ سورهٔ حجرات، آیهٔ 10.
  42. ↑ مجلسی، بحار الانوار، 1403ق، ج71، ص40.
  43. ↑ سورهٔ احزاب، آیهٔ 32.
  44. ↑ ابن‌بابویه، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، 1406ق، ص283.
  45. ↑ دیلمی، أعلام الدین فی صفات المؤمنین، 1408ق، ص417.
  46. ↑ کانون نشر و ترویج فرهنگ اسلامی حسنات اصفهان، سیری در سپهر اخلاق، 1389ش، ج2، ص521.
  47. ↑ سورهٔ نساء، آیهٔ 6.
  48. ↑ سورهٔ بقره، آیهٔ 273.
  49. ↑ ابوسعید، سخنان منظوم ابوسعید ابوالخیر، 1350ش، رباعی614.
  50. ↑ سبحانی‌نیا، «عفّت مالی و اقتصادی و درآمد نامشروع»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.[۷]
  51. ↑ سورهٔ نساء، آیهٔ 6.
  52. ↑ سورهٔ نساء، آیهٔ 10.
  53. ↑ سورهٔ بقره، آیهٔ 188؛ سورهٔ مائده، آیهٔ 42؛ سورهٔ نساء، آیهٔ 29.
  54. ↑ سبحانی‌نیا، «عفّت مالی و اقتصادی و درآمد نامشروع»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.[۸]
  55. ↑ پاک‌نژاد، «عفت شکم»، پایگاه اطلاع‌رسانی سیدمحسن پاک‌نژاد.[۹]
  56. ↑ لیثی واسطی، عیون الحکم و المواعظ، 1376ش، ص132.
  57. ↑ تویسرکانی، لئالی الأخبار، 1413ق، ج1، ص145.
  58. ↑ فیض کاشانی، راه روشن، 1372ش، ج5، ص220.
  59. ↑ «پاکدامنی و عفت در خانواده و آثار آن»، وب‌سایت راسخون.[۱۰]
  60. ↑ اکبری، «عفت و پاکدامنی در اسلام»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.[۱۱]
  61. ↑ تمیمی آمدی، تصنیف غرر الحکم و درر الکلم، 1366ش، ص260.
  62. ↑ «آثار و برکات عفت و پاکدامنی»، وب‌سایت مدرسهٔ علمیهٔ زینبیهٔ کرج. [۱۲]
  63. ↑ مطهری، مجموعهٔ آثار شهید مطهری، 1384ش، ج19، ص451
  64. ↑ عارفی، «آثار و پیامدهای عفّت از دیدگاه اسلام»، خبرگزاری فارس.
  65. ↑ سورهٔ نور، آیهٔ 26؛ سورهٔ احزاب، آیهٔ 35.
  66. ↑ مولوی بلخی، مثنوی معنوی، دفتر اول، بخش 88.[۱۳]
  67. ↑ عارفی، «آثار و پیامدهای عفّت از دیدگاه اسلام»، خبرگزاری فارس.[۱۴]

منابع

  • ابن‌بابویه، محمد بن علی، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، قم، دار الشریف الرضی، ۱۴۰۶ق.
  • ابن‌شعبه حرانی، حسن بن علی، تحف العقول عن آل الرسول قم، جامعه مدرسین، ۱۴۰۴ق.
  • ابن‌منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، بیروت، دار صادر، ۱۴۱۴ق.
  • ابوسعید، فضل‌الله بن ابی‌الخیر، سخنان منظوم ابوسعید ابوالخیر، تهران، کتابخانهٔ سنایی، ۱۳۵۰ش.
  • «آثار و برکات عفت و پاکدامنی»، وب‌سایت مدرسهٔ علمیهٔ زینبیهٔ کرج، تاریخ درج مطلب: ۱ بهمن ۱۳۹۸ش.
  • اکبری، محمود، «عفت و پاکدامنی در اسلام»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: ۲۷ مهر ۱۳۹۶ش.
  • امام‌خمینی، سیدروح الله، شرح حدیث جنود عقل و جهل، قم، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۲ش.
  • امینی، ابراهیم، اسلام و تعلیم و تربیت، قم، بوستان کتاب قم، ۱۳۸۷ش.
  • انصاریان، حسین، عرفان اسلامی، قم، دارالعرفان، ۱۳۸۶ش.
  • آقاجمال خوانساری، محمد بن حسین، شرح آقا جمال‌الدین خوانساری بر غرر الحکم و درر الکلم، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۶۶ش.
  • «پاکدامنی و عفت در خانواده و آثار آن»، وب‌سایت راسخون، تاریخ درج مطلب: ۱۱ شهریور ۱۳۹۸ش.
  • پاک‌نژاد، «عفت شکم»، پایگاه اطلاع‌رسانی سیدمحسن پاک‌نژاد، تاریخ درج مطلب: ۸ دسامبر ۲۰۲۰م.
  • «تأمین نیاز جنسی به سبک غرب یا اسلام»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: ۲۹ تیر ۱۳۹۸ش.
  • «تأمین نیازهای جنسی همسران»، وب‌سایت راسخون، تاریخ درج مطلب: ۲۸ مهر ۱۳۹۷ش.
  • تویسرکانی، محمدنبی بن احمد، لئالی الأخبار، قم، العلامة، ۱۴۱۳ق.
  • خواجه نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، اخلاق ناصری، تهران، علمیه اسلامیه، ۱۴۱۳ق.
  • خیراندیش، حسین، «تأمین نیازهای جنسی»، وب‌سایت شورزندگی، تاریخ بازدید: ۲۴ بهمن ۱۴۰۲ش.
  • دیلمی، حسن بن محمد، أعلام الدین فی صفات المؤمنین، قم، مؤسسة آل‌البیت، ۱۴۰۸ق.
  • راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن، بیروت، دار القلم‏، ۱۴۱۲ق.
  • رفیعی محمدی، «تأمین نیازهای جنسی در زندگی زناشویی»، وب‌سایت شورزندگی، تاریخ بازدید: ۳۰ بهمن ۱۴۰۲ش.
  • سبحانی تبریزی، جعفر، نظام اخلاقی اسلام: تفسیر سورهٔ مبارکهٔ حجرات، قم، بوستان کتاب، ۱۳۷۷ش.
  • سبحانی‌نیا، محمد، «عفّت مالی و اقتصادی و درآمد نامشروع»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: ۱۱ دی ۱۳۹۶ش.
  • شبر، عبدالله، ‏ اخلاق، ترجمهٔ محمدرضا جباران، قم، هجرت، ‏ ۱۳۷۸ش. ‏
  • عارفی، محمدیونس، «آثار و پیامدهای عفّت از دیدگاه اسلام»، خبرگزاری فارس، تاریخ درج مطلب: ۲۴ مهر ۱۳۹۰ش.
  • علی‌مردی، مهناز و علی‌مردی، محمدمهدی، «حجاب و پوشش در ادیان زرتشت، یهود و مسیحیت»، معرفت ادیان، سال اول شمارهٔ سوم، تابستان ۱۳۸۹ش.
  • عمید، حسن، فرهنگ فارسی عمید، تهران، امیرکبیر، ۱۳۶۰ش.
  • فیض کاشانی، محمد، راه روشن، ترجمة محمدصادق عارف، مشهد، بنیاد پژوهش‌های اسلامی، ۱۳۷۲ش.
  • کانون نشر و ترویج فرهنگ اسلامی حسنات اصفهان، سیری در سپهر اخلاق، قم، صحیفه خرد، ۱۳۸۹ش.
  • کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی (ترجمه کمره ای)، قم، اسوه، ۱۳۷۵ش.
  • لیثی واسطی، علی بن محمد، عیون الحکم و المواعظ، قم، دارالحدیث، ۱۳۷۶ش.
  • مجلسی، محمدباقر، بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق.
  • مطهری، مرتضی، ‏ مجموعه آثار استاد شهید مطهری، تهران، صدرا، ۱۳۸۴ش. ‏
  • مظاهری، حسین، خانواده در اسلام (مظاهری)، قم، شفق، بی‌تا.
  • مولوی بلخی رومی، جلال‌الدین محمد، مثنوی معنوی، وب‌سایت گنجور، تاریخ بازدید: ۲ اسفند ۱۴۰۲ش.
  • نراقی، احمد، معراج السعادة، قم، هجرت، ۱۳۷۸ش.

ویکی زندگی

برگرفته از «https://iranpedia.net/w/index.php?title=عفت&oldid=33436»