تقسیم کار خانگی: تفاوت میان نسخه‌ها

Elizabeth Fox-Genovese, Feminism Without Illusions: A Critique Of Individualism Chapel hill, University of North Carolina Press, 1991, p. 2.)</ref>                                                                                                                             

[[فمینیست]]‌ها همچون [[فاکس جنووس]] ادعا خواهند کرد که واقعیت‌های اقتصادی مانع از بازگشت [[زنان]] به نقش سنتی آنان می‌گردد، اما در واقع بیزاری [[فمینیست]]‌ها از [[زندگی خانوادگی]] است که مانع از حمایت آنان از این بازگشت می‌شود، حال واقعیت‌های اقتصادی هر چه می‌خواهد باشد.<ref>(منبع پیشین، صص ۹۱-۹۰)</ref>

تقسیم کار خانگی یکی از ثمربخش‌ترین راهکارهایی بوده که تاکنون برای ایجاد ثروت ابداع شده است. این هدف دوگانه یعنی پدیدآوردن فرزندان و ثروت به طور مشترک بوسیله [[زن]] و [[شوهر]] فقط از طریق تقسیم کار ممکن خواهد بود. در قرن نوزدهم، به طور کامل پذیرفته شده بود که پرورش فرزندان با محبت و مراقبت کافی '''([[نقش زن]])''' و کسب درآمد کافی برای تامین معاش خانواده '''(نقش شوهر)'''، مستلزم داشتن تخصص از سوی هر یک از دو زوج، یعنی تقسیم کار بود. این تقسیم مسئولیت‌ها سبب ایجاد اندیشه '''«دستمزد [[خانواده]]»''' شده بود. <ref>(ویلیام گاردنر، همان، صص۸۵-۸۴ به نقل از:

The Family Wage: Work, Gender and Children in The Modern Economy, Rockford, the Rockford Institute. 1988; also, The Retreat from Marriage, ed. Bryce Christensen, Rockford, The Rockford Institute, 1990.)</ref>                                                                                                   

تقسیم کار در [[خانواده]] مفهومی بسیار فراتر از چیزی داشت که در ظاهر به نظر می‌رسید. این امر، نمود خارجی نظام ارزشی کامل، بلکه نمود سلسله مراتب ارزشی بود که موقعیت [[خانواده]] را به طور کامل مافوق موقعیت فرد قرار می‌داد. <ref>(منبع پیشین، صص ۸۶-۸۵)</ref> بسیاری از [[فمینیست]]‌ها با این دیدگاه مخالف می‌باشند از جمله: [[سیمون دوبووار]] ضمن نفی '''«کار [[زن]] در خانه»''' که آن را دارای '''«فایده مستقیم برای اجتماع»''' نمی‌داند، عقیده دارد از آنجا که کار [[زن]] در خانه '''«هیچ چیز تولید نمی‌کند»''' [[زن خانه‌دار]] «فرودست و درجه دوم است». وی همچنین معتقد است به نفع مرد نیست که '''«زن مانند یک انگل به او وابسته باشد و [[ازدواج]]، [[زنان]] را اینطور به [[مرد]] وابسته می‌کند»'''. دقیقا به همین علت است که می‌باید [[ازدواج]] دچار تحول گردد به نحوی که [[مرد]]، با آزاد کردن [[زن]]، در واقع خود را آزاد کنند. [[دوبووار]] نتیجه می‌گیرد که به نفع هر دوی آنان است که وضعیت به گونه‌ای تغییر یابد که [[ازدواج]] دیگر به عنوان شغل برای [[زن]] به حساب نیاید. <ref>(کارولین گراگليا، همان، ص۶۷. به نقل از:

Simon de Beauvoir,The Second Sex,New York,Knopf,1978, pp. 481- 482)</ref> [[زن]] در خانه فاقد ابزارهای مورد نیاز، جهت بروز استعدادهای خود به عنوان یک فرد است و در نتیجه فردیت او به رسمیت شناخته نمی‌شود. در عین حال جامعه باید اقدامات لازم جهت تسهیل حضور او در بازار کار را انجام دهد. [[دوبووار]] هشدار می‌دهد در جامعه‌ای که درست سازماندهی شده، مسئولیت کودکان عمدتاً به عهده اجتماع است. <ref>(منبع پیشین. به نقل از: ۵۲۵-۵۲۶ Ibid., pp)</ref>

==دستمزد در قبال ایفای نقش خانگی==

یک مسأله مهم و مرتبط که [[فمینیست]]‌ها آن را مورد توجه قرار داده‌اند، مربوط به کار بدون دستمزد [[زنان]] در خانه می‌شود. مشکل کار خانگی رایگان مشکلی پر دردسر است که مجدداً [[فمینیست]]‌ها را به سمت بحثی از نوع تساوی و تفاوت می‌راند. از یک طرف، بعضی [[فمینیست]]‌ها گفته‌اند که [[زنان]] باید از [[خانه‌داری]] دست بردارند و با اشتغال به کار دستمزدی، درست به همان میزان [[مردان]]، در جهت دست یافتن به تساوی تلاش می‌کنند. از طرف دیگر، بعضی از [[فمینیست]]‌ها گفته‌اند که کار رایگان [[زنان]] در خانه که در مقام مراقب و مسئول انجام می‌دهند به قدر کار دستمزدی با ارزش است و باید قدر آن را شناخت و بهای واقعی‌اش را به آن داد. یک رویکرد به وضعیت دشوار چگونگی برخورد با [[زنان]] در خانه، مطالبه دستمزد در مقابل خانه‌داری بوده است. این فکر را [[ماریا رزا دالا کوستا]] و [[سلما جيمز]] <ref>(Marriarosa Dalla Costa and Selma James)</ref> در کتابی تحت عنوان '''«قدرت و انهدام جامعه»'''<ref>(The Power of Women and the Subversion of the Community)</ref>مطرح کرده‌اند.                                                                                        بنابر این محیط خانه که این کار رایگان در آن صورت می‌گیرد، جایگاه اصلی مبارزه [[زنان]] برای رهایی است. [[زنان]] باید برای به رسمیت شناخته شدن ارزش کاری که در خانه می‌کنند، بجنگند و برای این کار دستمزد مطالبه کنند. [[دالاسكوستازنان]] و [[جیمز]] می‌گویند دولت باید دستمزد مورد بحث برای [[خانه‌داری]] را بپردازد نه یک به یک [[مردان]]، اما [[کریستین دلفی]]، خلاف نظر مذکور قائل است که نفع برنده اصلی از این کار رایگان، حکومت سرمایه‌داری نیست بلکه یک به یک [[مردان]] هستند. بر همین مبنا است که مبارزات [[فمینیستی]] در کنار سایر عوامل به تغییراتی با معنا در محیط خانه و روابط فیمابین [[زن]] و [[مرد]] در [[خانواده]] انجامیده است.<ref>(جین فریدمن، همان، صص ۸۵-۸۳ )</ref>