علی شاهرودی (بحث | مشارکتها) ابرابزار |
جز ویکی سازی |
||
| خط ۵۸: | خط ۵۸: | ||
در مناطق جنوبی [[ایران]]، برقع را از پارچه خشک و آهارداری بهنام «شیله»، که با موادی رنگی، رنگ شده است، درست میکنند. پارچههای کتان [[سوزندوزی]] شده و رنگارنگ نیز برای دوخت برقع استفاده میشوند. برای قسمت وسط برقع، روی بینی، از شاخههای درخت [[خرما]] استفاده میشده که این قسمت، در میان مردم هرمزگان به «مهر» معروف است. بند برقع نیز معمولاً از جنس خود پارچه، چرم، زنجیرهای طلا یا نقره است. | در مناطق جنوبی [[ایران]]، برقع را از پارچه خشک و آهارداری بهنام «شیله»، که با موادی رنگی، رنگ شده است، درست میکنند. پارچههای کتان [[سوزندوزی]] شده و رنگارنگ نیز برای دوخت برقع استفاده میشوند. برای قسمت وسط برقع، روی بینی، از شاخههای درخت [[خرما]] استفاده میشده که این قسمت، در میان مردم هرمزگان به «مهر» معروف است. بند برقع نیز معمولاً از جنس خود پارچه، چرم، زنجیرهای طلا یا نقره است. | ||
در کشور | در کشور [[امارات متحده عربی|امارات]]، از کتان سیاه درخشانشده با نیل، برای درست کردن برقع استفاده میکنند. برقعهای زنان اماراتی، معمولاً با پارچههای کتان یا نخی رنگی نیز حاشیهدوزی میشوند. در قسمت بینی، از فلزی سبک یا چوب استفاده شده و در قسمت چشم، شکافهایی را برای دیدن تعبیه میکردند.<ref>شهشهانی، «برقع»، ج۳، ۱۳۷۶ش، ص۱۴۶.</ref> در بسیاری از مناطق حاشیه [[خلیج فارس]]، استفاده از برقع، نهتنها بهمنظور [[حجاب]] چهره، بلکه برای محافظت پوست در برابر آفتاب استفاده میشود. | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
