عید فطر: تفاوت میان نسخه‌ها

پوشیدن لباس نو، حمام رفتن، دیدوبازدید، هدیه دادن و هدیه گرفتن، خواندن نماز عید و هدیه دادن به نوعروسان و تازه‌دامادان از آداب رایج ایرانیان در عید فطر بود.<ref>وکیلیان، رمضان در فرهنگ مردم، ۱۳۷۶ش، ص160-170.</ref> پیش از ورود ابزارهای دقیق برای رؤیت هلال [[شوال]]، مردم به مناطق بلند و پشت‌بام‌ها می‌رفتند<ref>شهری، طهران قدیم، 1371ش، ج3، ص371-372.</ref> و چنانچه به‌دلیل بدی آب‌وهوا نمی‌توانستند ماه را ببینند، افراد مورد اعتمادی را به شهرهای دیگر می‌فرستادند.<ref>شریعت‌زاده، فرهنگ مردم شاهرود، 1371ش، ص477.</ref> هر فردی که موفق شده بود هلال ماه را ببیند، نزد روحانی شهر می‌رفت و برای [[شهادت]] درباره رؤیت ماه، سوگند یاد می‌کرد و پس از اطمینان، روحانی شهر خبر عید را بر منارۀ [[مسجد]] اعلام می‌کرد.<ref>فاروقی، نظری به تاریخ و فرهنگ سقز کردستان، بی‌تا، ص307.</ref> سوگند یادشده، گاه با آداب خاصی برگزار می‌شد؛ به این صورت که قاضی قرآن را می‌گشود و چاقوی تیزی بر روی آن می‌گذارد. سپس از او می‌خواستند تا سوگند یاد کند، مردم بر این باور بودند، در صورتی که فرد سوگند دروغ بخورد، چاقو شکمش را خواهد درید.<ref>وکیلیان، رمضان در فرهنگ مردم، ۱۳۷۶ش، ص160.</ref> مردم پس از رؤیت ماه و به‌منظور آگاه کردن دیگران، الله اکبر می‌گفتند.<ref>قادری، کردستان، 1387ش، ص83.</ref> در برخی مناطق با روشن کردن آتش در بلندترین قله، خبر عید را به مردم می‌دادند.<ref>فاروقی، نظری به تاریخ و فرهنگ سقز کردستان، بی‌تا، ص307.</ref>  

==عید فطر در کشورهای اسلامی==

روز عید فطر در کشورهای [[مسلمان]]، تعطیل رسمی است. مسلمانان در این روز، نماز عید فطر را به جماعت برگزار می‌کنند و با آداب و رسوم خود، جشن می‌گیرند.