آرایش: تفاوت میان نسخه‌ها

ایرانیان از هزاران سال پیش، زیورهای سنگی، فلزی و استخوانی را برای [[آرایش زن|آرایش]] به‌کار می‌بردند. اصلاح ریش مردان به‌شکل مربع، بستن موی سر از پشت با نوار، بالا آوردن موی سر با نیم‌تاج، استفاده از کلاه‌گیس، مواد آرایشی و جواهرات در دوره مادها مرسوم بوده است. تاج، دست‌بند، گردن‌بند زرین و مهره‌های شیشه‌ای نیز از زیورهای آن روزگار بوده است.<ref>گیرشمن، هنر ایران در دوران ماد و هخامنشی، 1346ش، ص264.</ref> در دوران هخامنشی، زنان موی بافته‌شده خود را پشت‌سر جمع می‌کردند و سر را با تاج و توری می‌آراستند.<ref>بروسیوس، زنان هخامنشی، 1381ش، ص116-117.</ref> در این دوره پیشه [[آرایشگری زنانه|آرایشگری]]، جایگاه اجتماعی داشته است.<ref>بریان، امپراتوری هخامنشی، 1381ش، ج1، ص347.</ref>