پدر: تفاوت میان نسخه‌ها

پدر، جایگاه ویژه‌ای در امثال و حکم ایرانیان دارد، مانند «پدر کشتگی داشتن» کنایه از دشمنی دیرینه؛ «پدر صلواتی» نوعی تحسین و تمجید به‌منظور طعنه زدن؛ «پدر سوختگی» کنایه از موذی‌گری و پنهان‌کاری؛ «پدر کشته کی می‌کند آشتی»؛ «پدر سگ» دشنامی به‌منظور تحقیر مخاطب؛<ref>[https://www.vajehyab.com/moein/%D9%BE%D8%AF%D8%B1 معین، فرهنگ فارسی، ذیل واژه پدر، سایت واژه‌یاب.]</ref>  «آب در اجاق پدرش ریخته است» که اشاره به بی‌عرضگی فرزند دارد؛<ref>عسکری ‌عالم، فرهنگ عامۀ لرستان، ج3، ۱۳۸۷ش، ص46.</ref>  «پشت پشت پدره، مادر رهگذره» که به‌معنای برگشتن نسب به‌سمت پدر و خاندان او است؛<ref>عسکری ‌عالم، فرهنگ عامۀ لرستان، ج3، ۱۳۸۷ش، ص109.</ref>  «پدرش خوب است که خود نیز خوب است»؛<ref>خسروی، فرهنگ بختیاری، ۱۳۶۸ش، ص۱۸۴.</ref>  «اگر بر سر قبر پدر خود نیز برود، یک دانه ریگ دزدانه در جیب خود می‌گذارد» که اشاره به انسان‌های طماع دارد؛<ref>احمدپناهی سمنانی، آداب و رسوم مردم سمنان، ۱۳۷۴ش، ص۱۲۲.</ref>  «سر سفره پدر چیزی نخورده» که اشاره به آدم‌های شر دارد.<br>

{{آغاز نستعلیق}}

  {{شعر|نستعلیق}}

  {{پایان نستعلیق}}   

{{آغاز نستعلیق}}

  {{شعر|نستعلیق}}

  {{ب|پدر تجربه ای دل تویی آخر ز چه روی|طمع مهر و وفا زین پسران می‌داری}}

  {{پایان شعر}}

==پانویس==