حبیب الله نجفی (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «<big>'''خانودۀ تک‌نفره؛'''</big> شکل جدیدی از خانواده مبتنی بر اندیشۀ فردگرایی و آموزه‌های مادی‌گرای فرهنگ غرب. خانوادۀ تک‌نفره، به گونه‌ای از زندگی مجردی اطلاق می‌شود که بر اثر عوامل مختلف اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و روانی، ابتدا در کشورهای غر...» ایجاد کرد
 
زهرا غلامی (بحث | مشارکت‌ها)
ایجاد لینک داخلی
خط ۱: خط ۱:
<big>'''خانودۀ تک‌نفره؛'''</big> شکل جدیدی از خانواده مبتنی بر اندیشۀ فردگرایی و آموزه‌های مادی‌گرای فرهنگ غرب.  
<big>'''خانودۀ تک‌نفره؛'''</big> شکل جدیدی از خانواده مبتنی بر اندیشۀ فردگرایی و آموزه‌های مادی‌گرای فرهنگ غرب.  


خانوادۀ تک‌نفره، به گونه‌ای از زندگی مجردی اطلاق می‌شود که بر اثر عوامل مختلف اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و روانی، ابتدا در کشورهای غربی رایج شد و سپس در کشورهای دیگر از جمله ایران نیز اشاعه پیدا کرد. امروزه با توجه به نفوذ و گسترش اندیشۀ فردگرایی و تنهازیستی در سبک زندگی مادی‌گرای غربی، ساختار و شکل سنتی ازدواج و خانواده به چالش کشیده شده و رشد جمعیت، سلامت، ثبات و کيان خانواده و جامعه را به خطر انداخته است.   
خانوادۀ تک‌نفره، به گونه‌ای از زندگی مجردی اطلاق می‌شود که بر اثر عوامل مختلف اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و روانی، ابتدا در کشورهای غربی رایج شد و سپس در کشورهای دیگر از جمله ایران نیز اشاعه پیدا کرد. امروزه با توجه به نفوذ و گسترش اندیشۀ فردگرایی و تنهازیستی در سبک زندگی مادی‌گرای غربی، ساختار و شکل سنتی [[ازدواج]] و [[خانواده]] به چالش کشیده شده و رشد جمعیت، سلامت، ثبات و کيان خانواده و جامعه را به خطر انداخته است.   
==مفهوم‌شناسی==
==مفهوم‌شناسی==
خانواده در لغت، به‌معنی خاندان، اهل خانه، اهل‌بیت و دودمان بوده<ref> معین، فرهنگ فارسی، ذیل واژۀ خانواده. </ref>  و در اصطلاح جامعه‌شناسی، یک گروه اجتماعی است که اعضاي آن به‌وسیلۀ دودمان (هم‌خونی)، ازدواج یا فرزندخواندگی با یکدیگر پیوند برقرار می‌کنند.<ref>رابرتسون، درآمدی بر جامعه، 1377ش، ص26.</ref>  در اعلامیۀ جهانی حقوق بشر خانواده را یک «گروه» «طبیعی» و «بنیادین» از جامعه تعریف می‌کند که باید از سوي جامعه و دولت مورد حفاظت قرار بگیرد.<ref>یزدانی و دوستی، «اشکال نوپدید خانواده در ایران و چالش‌هاي آن»، 1394ش، ص80-81.</ref>  در سبک زندگی اسلامی خانواده «گروهی متشکل از افراد»، دارای شخصیت مدنی، حقوقی و معنوی است که هستۀ اولیۀ آن را «ازدواج مشروع» زن و مرد تشکیل می‌دهد؛<ref>احمدوند و دیگران، «بررسی فقهی احکام و شرایط فرزندخواندگی در اسلام»، 1380ش، 128.</ref>  اما در این اواخر تحت تأثیر فرهنگ‌ مادی‌گرای غرب، مفهوم و ساختار خانواده دستخوش دگرگونی شده که یکی از مظاهر این تغییرات، پدیدۀ «خانوادۀ تک‌نفره» است.<ref>[https://article.tebyan.net/306339/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AA%DA%A9-%D9%86%D9%81%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D9%85- زعفرانی، «عاشق زندگی تک‌نفره‌ام!»، وب‌سایت تبیان.]</ref>  این نوع خانواده در رسانه‌ها و گفت‌گوهای امروزی به ساختاری گفته مي‌شود كه از يك زن يا مرد تشكيل شده و در خانه‌هاي مستقل، به‌تنهايي زندگي مي‌كند. به نظر کارشناسان این نوع زندگی، به‌معناي پذيرش تنهابودن مطلق نيست؛ بلكه به گونه‌ای نه ‌گفتن به خانواده‌هاي خود و ورود به عرصۀ زندگي مستقل و حوزه‌های تلقی می‌شود كه آزادی عمل و تحرك بيشتر را برای آنها به همراه دارد.  <ref>احمدپور، «خانواده‌های تک‌نفره الگوی زندگی جدید در ایران»، 1387ش، ص56.</ref>
خانواده در لغت، به‌معنی خاندان، اهل خانه، اهل‌بیت و دودمان بوده<ref> معین، فرهنگ فارسی، ذیل واژۀ خانواده. </ref>  و در اصطلاح جامعه‌شناسی، یک گروه اجتماعی است که اعضاي آن به‌وسیلۀ دودمان (هم‌خونی)، ازدواج یا فرزندخواندگی با یکدیگر پیوند برقرار می‌کنند.<ref>رابرتسون، درآمدی بر جامعه، 1377ش، ص26.</ref>  در اعلامیۀ جهانی حقوق بشر خانواده را یک «گروه» «طبیعی» و «بنیادین» از جامعه تعریف می‌کند که باید از سوي جامعه و دولت مورد حفاظت قرار بگیرد.<ref>یزدانی و دوستی، «اشکال نوپدید خانواده در ایران و چالش‌هاي آن»، 1394ش، ص80-81.</ref>  در سبک زندگی اسلامی خانواده «گروهی متشکل از افراد»، دارای شخصیت مدنی، حقوقی و معنوی است که هستۀ اولیۀ آن را «ازدواج مشروع» زن و مرد تشکیل می‌دهد؛<ref>احمدوند و دیگران، «بررسی فقهی احکام و شرایط فرزندخواندگی در اسلام»، 1380ش، 128.</ref>  اما در این اواخر تحت تأثیر فرهنگ‌ مادی‌گرای غرب، مفهوم و ساختار خانواده دستخوش دگرگونی شده که یکی از مظاهر این تغییرات، پدیدۀ «خانوادۀ تک‌نفره» است.<ref>[https://article.tebyan.net/306339/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AA%DA%A9-%D9%86%D9%81%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D9%85- زعفرانی، «عاشق زندگی تک‌نفره‌ام!»، وب‌سایت تبیان.]</ref>  این نوع خانواده در رسانه‌ها و گفت‌گوهای امروزی به ساختاری گفته مي‌شود كه از يك زن يا مرد تشكيل شده و در خانه‌هاي مستقل، به‌تنهايي زندگي مي‌كند. به نظر کارشناسان این نوع زندگی، به‌معناي پذيرش تنهابودن مطلق نيست؛ بلكه به گونه‌ای نه ‌گفتن به خانواده‌هاي خود و ورود به عرصۀ زندگي مستقل و حوزه‌های تلقی می‌شود كه آزادی عمل و تحرك بيشتر را برای آنها به همراه دارد.  <ref>احمدپور، «خانواده‌های تک‌نفره الگوی زندگی جدید در ایران»، 1387ش، ص56.</ref>