صفحه‌ای تازه حاوی «بندانگشتی|بازنمایی غیبت در فیلم کتاب قانون {{مقاله توصیفی فقهی}} '''{{درشت|غیبت}}'''، بدگویی پشت سر دیگران.{{سخ}}غیبت یعنی پشت سر کسی حرف زدن که اگر بشنود ناراحت شود و می‌تواند شامل گفتار، کنایه یا نوشتن باشد. امام خمینی و فقها آن ر...» ایجاد کرد |
علی شاهرودی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مقاله توصیفی فقهی}} | {{مقاله توصیفی فقهی}} | ||
'''{{درشت|غیبت}}'''، بدگویی پشت سر دیگران.{{سخ}}غیبت یعنی پشت سر کسی حرف زدن که اگر بشنود ناراحت شود و می‌تواند شامل گفتار، کنایه یا نوشتن باشد. [[امام خمینی]] و فقها آن را حرام و گناه کبیره می‌دانند و گوش دادن به غیبت هم ممنوع است. غیبت علاوه بر حق خدا، حق مردم را هم نقض می‌کند و تنها با رضایت غیبت‌شونده قابل جبران است. آثار اجتماعی آن نفرت، قطع رابطه، فساد اخلاق و برهم خوردن وحدت جامعه است. تنها در مواردی که مصلحت عمومی و خیر انسان‌ها در میان باشد، مانند نهی از منکر یا دادخواهی، جایز است. ترک غیبت با تفکر بر پیامدهای آن و [[تربیت]] نفس ممکن می‌شود | '''{{درشت|غیبت}}'''، بدگویی پشت سر دیگران.{{سخ}}غیبت یعنی پشت سر کسی حرف زدن که اگر بشنود ناراحت شود و می‌تواند شامل گفتار، کنایه یا نوشتن باشد. [[امام خمینی]] و فقها آن را حرام و گناه کبیره می‌دانند و گوش دادن به غیبت هم ممنوع است. غیبت علاوه بر حق خدا، حق مردم را هم نقض می‌کند و تنها با رضایت غیبت‌شونده قابل جبران است. آثار اجتماعی آن نفرت، قطع رابطه، فساد اخلاق و برهم خوردن وحدت جامعه است. تنها در مواردی که مصلحت عمومی و خیر انسان‌ها در میان باشد، مانند نهی از منکر یا دادخواهی، جایز است. ترک غیبت با تفکر بر پیامدهای آن و [[تربیت]] نفس ممکن می‌شود | ||
