صفحه‌ای تازه حاوی «<big>'''مَدنیّت'''</big>؛ سنگ بنای توسعه و تمدن‌. ==معنای لغوی== «مَدنیّت» منتسب به مدینه (شهر) و به معنای شهرنشینی و تمدن است و مجازاً به معنای تربیت و ادب نیز آمده است.<ref>[https://www.vajehyab.com/moein/%D9%85%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%AA دهخدا، لغت‌نامه؛ ذیل واژه‌ی مدنیت؛ معین، فره...» ایجاد کرد
 
ایجاد لینک داخلی
 
خط ۱: خط ۱:
<big>'''مَدنیّت'''</big>؛ سنگ بنای توسعه و تمدن‌.
<big>'''مَدنیّت'''</big>؛ سنگ بنای توسعه و تمدن‌.
==معنای لغوی==
==معنای لغوی==
«مَدنیّت» منتسب به مدینه (شهر) و به معنای شهرنشینی و تمدن است و مجازاً به معنای تربیت و ادب نیز آمده است.<ref>[https://www.vajehyab.com/moein/%D9%85%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%AA دهخدا، لغت‌نامه؛ ذیل واژه‌ی مدنیت؛ معین، فرهنگ‌ فارسی، ذیل واژه‌ی مدنیت.]</ref> واژۀ مدنیت در معجم‌های معاصر به معنای پیشرفت و آبادانی به کار رفته است.<ref>عبدالقادر و دیگران، معجم الوسیط، 1387ش، ج2، ذیل واژه‌ی مَدنیّة.</ref>
«مَدنیّت» منتسب به مدینه (شهر) و به معنای شهرنشینی و تمدن است و مجازاً به معنای [[تربیت]] و ادب نیز آمده است.<ref>[https://www.vajehyab.com/moein/%D9%85%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%AA دهخدا، لغت‌نامه؛ ذیل واژه‌ی مدنیت؛ معین، فرهنگ‌ فارسی، ذیل واژه‌ی مدنیت.]</ref> واژۀ مدنیت در معجم‌های معاصر به معنای پیشرفت و آبادانی به کار رفته است.<ref>عبدالقادر و دیگران، معجم الوسیط، 1387ش، ج2، ذیل واژه‌ی مَدنیّة.</ref>
==معنای اصطلاحی==
==معنای اصطلاحی==
اغلب صاحب‌نظران معنا و مفهوم مدنیت را محدود به شهرنشینی و اقتضائات فرهنگی آن دانسته‌اند و برخی نیز آن را هم‌تراز با تمدن معنا کرده‌اند. هزار سال قبل، فارابی دو کتاب با نام‌های «السیاسة المدنیة» و «آراء اهل المدینة الفاضلة» در بارۀ امور مختلف ادارۀ زندگی مدنی نگاشته است.<ref>جعفری فشارکی، «از شهر تا تمدن؛ واکاوی معنای مدنیت و تمدن؛ مطالعه‌ی موردی سوره بقره»، پاییز 1399ش، ص13.</ref><br>  
اغلب صاحب‌نظران معنا و مفهوم مدنیت را محدود به شهرنشینی و اقتضائات فرهنگی آن دانسته‌اند و برخی نیز آن را هم‌تراز با تمدن معنا کرده‌اند. هزار سال قبل، فارابی دو کتاب با نام‌های «السیاسة المدنیة» و «آراء اهل المدینة الفاضلة» در بارۀ امور مختلف ادارۀ زندگی مدنی نگاشته است.<ref>جعفری فشارکی، «از شهر تا تمدن؛ واکاوی معنای مدنیت و تمدن؛ مطالعه‌ی موردی سوره بقره»، پاییز 1399ش، ص13.</ref><br>