ابرابزار
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات مفهوم
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر            =آموزش کودک به کودک.jpg
| تصویر            =
| زیرنویس تصویر    =ارائه درس توسط دانش آموز دختر در کلاس درس؛ مجموعه مدارس بهار
| زیرنویس تصویر    =ارائه درس توسط دانش آموز دختر در کلاس درس؛ مجموعه مدارس بهار
| image_alt        =ارائه درس توسط دانش آموز دختر در کلاس درس؛ مجموعه مدارس بهار
| image_alt        =ارائه درس توسط دانش آموز دختر در کلاس درس؛ مجموعه مدارس بهار
خط ۵۰: خط ۵۰:


== ویژگی‌های آموزش کودک به کودک ==
== ویژگی‌های آموزش کودک به کودک ==
در روش آموزش کودک به کودک، هدف اصلی یادگیری دوطرفه است و نباید آن را صرفاً کمک دانش‌آموز قوی‌تر به ضعیف‌تر در نظر گرفت. در این الگو، به‌ویژه در فضای مدرسه، کودکان هم‌زمان نقش [[معلم]] و یادگیرنده را ایفا می‌کنند و اصل «هر که می‌آموزد، خود نیز یادمی‌گیرد» را به کار می‌بندند.<ref>خضری، «تدریس همسال: راهبرد آموزش به دانش آموزان دارای نیازهای ویژه در نظام آموزش فراگیر»، 1391ش.</ref> پژوهش‌ها نشان می‌دهد انتقال اطلاعات در این روش، به دلیل ارتباط راحت‌تر میان همسالان، با سهولت و اثربخشی بیشتری انجام می‌شود.<ref>Karimzadeheshirazi Heydarnia, Child to Child’s help: A New approach to health education. Armaghanedanesh, 2000; 5 (17-18): 28-35; Noori Sistani, Promoting Knowledge, Attitude and Practices (KAP) of the mothers in their Girls Pubertal Health Based on Peer Education Approach, 2010, 11 (6), P33-39.</ref> این الگو بر دو نوع تعامل استوار است: مشارکت افقی میان کودکان و گروه‌های همسال برای پیشبرد اهداف آموزشی، و مشارکت عمودی که شامل نظارت و هدایت روند کار گروهی توسط معلمان یا بزرگسالان است.<ref>[https://vista.ir/m/a/p7c05 رضاپور لاکانی، «از آموزش همسالان تا ارتقای سلامت دانش آموزان»، وب‌سایت ویستا.]</ref>[[پرونده:آموزش کودک به کودک۱.jpg|جایگزین=دانش‌آموز کلاس چهارم ابتدایی در حال ارائه کنفرانس در کلاس درس|بندانگشتی|اهوراحسین پور دانش‌آموز کلاس چهارم ابتدایی در حال ارائه کنفرانس در کلاس درس]]
در روش آموزش کودک به کودک، هدف اصلی یادگیری دوطرفه است و نباید آن را صرفاً کمک دانش‌آموز قوی‌تر به ضعیف‌تر در نظر گرفت. در این الگو، به‌ویژه در فضای مدرسه، کودکان هم‌زمان نقش [[معلم]] و یادگیرنده را ایفا می‌کنند و اصل «هر که می‌آموزد، خود نیز یادمی‌گیرد» را به کار می‌بندند.<ref>خضری، «تدریس همسال: راهبرد آموزش به دانش آموزان دارای نیازهای ویژه در نظام آموزش فراگیر»، 1391ش.</ref> پژوهش‌ها نشان می‌دهد انتقال اطلاعات در این روش، به دلیل ارتباط راحت‌تر میان همسالان، با سهولت و اثربخشی بیشتری انجام می‌شود.<ref>Karimzadeheshirazi Heydarnia, Child to Child’s help: A New approach to health education. Armaghanedanesh, 2000; 5 (17-18): 28-35; Noori Sistani, Promoting Knowledge, Attitude and Practices (KAP) of the mothers in their Girls Pubertal Health Based on Peer Education Approach, 2010, 11 (6), P33-39.</ref> این الگو بر دو نوع تعامل استوار است: مشارکت افقی میان کودکان و گروه‌های همسال برای پیشبرد اهداف آموزشی، و مشارکت عمودی که شامل نظارت و هدایت روند کار گروهی توسط معلمان یا بزرگسالان است.<ref>[https://vista.ir/m/a/p7c05 رضاپور لاکانی، «از آموزش همسالان تا ارتقای سلامت دانش آموزان»، وب‌سایت ویستا.]</ref>
 
== فواید آموزش کودک به کودک ==
== فواید آموزش کودک به کودک ==
[[پرونده:آموزش کودک به کودک۲.jpg|جایگزین=دومین کنفرانس ویدیویی احیای تالاب انزلی توسط دانش آموزان ایران و ژاپن|بندانگشتی|دومین کنفرانس ویدیویی احیای تالاب انزلی توسط دانش آموزان ایران و ژاپن]]
رویکرد آموزش کودک به کودک، اثراتی مثبت بر [[دانش]]، [[مهارت]] و [[نگرش]] دانش‌آموزان داشته<ref>WHO UNICEF. Programming for adolescent health and development, 2005 http://www.unicef.org.</ref> و دارای مزایایی به شرح زیر است:
رویکرد آموزش کودک به کودک، اثراتی مثبت بر [[دانش]]، [[مهارت]] و [[نگرش]] دانش‌آموزان داشته<ref>WHO UNICEF. Programming for adolescent health and development, 2005 http://www.unicef.org.</ref> و دارای مزایایی به شرح زیر است:
# شناخت خوب همسالان از محیط اجتماعی- فرهنگی؛
# شناخت خوب همسالان از محیط اجتماعی- فرهنگی؛