نظام جمهوری اسلامی ایران: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

دیداریویکی‌متن

@@ خط ۴: / خط ۴: @@
 == مفهوم‌شناسی ==
-ظام واژۀ عربی بوده و در معنای لغوی، به نظم، آراستگی، سامان و واسطه‌ای که باعث استواری یک چیز می‌شود، اشاره دارد،<ref>[https://abadis.ir/fatofa/%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85/ دهخدا،  فرهنگ فارسی  دهخدا، ذیل واژۀ نظام، وب‌سایت آبادیس.]</ref> اما در علوم سیاسی به مجموعه دستگاه‌ها و نهادهایی گفته می‌شود که در درون حکومت با یکدیگر روابط متقابل دارند<ref>[https://www.eghtesadnews.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-57/587797-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA حجاریان، «نظام چیست؟»، وب‌سایت اقتصاد نیوز.]</ref> و کارکردهایی چون انطباق، دستیابی به هدف، یکپارچگی و حفظ الگوهای نهفته را دنبال می‌کنند.<ref>[https://en.civilica.com/note/7988/ کهنسال، «نظریه آجیل پارسونز»، وب‌سایت سیلویکا.]</ref> جمهوری از مادۀ جمهور به‌معنای تودۀ مردم<ref>* انوری، فرهنگ بزرگ سخن، ۱۳۸۲ش، ج3، ص۲۱۸۷؛ قاضى شریعت پناهى، حقوق اساسی و نهادهای سیاسی، 1368ش، ص557.</ref> و اصطلاحی است برای نظام سیاسی که در رأس قوه مجریه آن، فرد یا افرادی انتخابی و به‌صورت موقت قرار دارند<ref>جعفرى لنگرودى، ترمینولوژى حقوق، 1367ش، ص199؛ پیش‌نویس بحث:نظام جمهوری اسلامی ایران؛ آشورى، دانشنامه سیاسى، 1370ش، ص111.</ref> و ارکان آن عبارت است از انتخابی‌بودن رئیس حکومت، محدود و موقت‌بودن م‌مدت زمامداری، غیرموروثی‌بودن و مسئول بودن رئیس حکومت.<ref>ارسطا، نگاهی به مبانی تحلیل نظام جمهوری اسلامی ایران،  1389ش، ص481</ref> ترکیب این دو مفهوم در «نظام جمهوری اسلامی ایران» معنای خاصی یافته است: مجموعه‌ای منسجم و درهم‌تنیدۀ از نهادها و ساختارهای حکومتی که اداره امور در آن بر پایه اراده و انتخاب توده مردم با زمامداری غیرموروثی و مدت‌دار استوار است، و در عین حال مشروعیت، قوانین و جهت‌گیری‌های کلان خود را از مبانی، احکام و ارزش‌های دین اسلام می‌گیرد.<ref>فاضلی‌نیا، ژئوپلیتیک شیعه و نگران غرب از انقلاب اسلامی، 1386ش، ص122.</ref> قانون اساسی نیز این نظام را حکومتی معرفی می‌کند که ملت ایران بر اساس اعتقاد دیرینه به حکومت حق و عدل قرآن، در پی انقلاب اسلامی به رهبری سید روح‌الله خمینی، به آن رأی مثبت داده‌اند.<ref>هدایت‌نیا، قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران با مقدمه و ضمائم با آخرين اصلاحات، 1381ش، ص42.</ref>
+نظام واژۀ عربی بوده و در معنای لغوی، به نظم، آراستگی، سامان و واسطه‌ای که باعث استواری یک چیز می‌شود، اشاره دارد؛<ref>[https://abadis.ir/fatofa/%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85/ دهخدا،  فرهنگ فارسی  دهخدا، ذیل واژۀ نظام، وب‌سایت آبادیس.]</ref> اما در علوم سیاسی به مجموعه دستگاه‌ها و نهادهایی گفته می‌شود که در درون حکومت با یکدیگر روابط متقابل دارند<ref>[https://www.eghtesadnews.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-57/587797-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA حجاریان، «نظام چیست؟»، وب‌سایت اقتصاد نیوز.]</ref> و کارکردهایی چون انطباق، دستیابی به هدف، یکپارچگی و حفظ الگوهای نهفته را دنبال می‌کنند.<ref>[https://en.civilica.com/note/7988/ کهنسال، «نظریه آجیل پارسونز»، وب‌سایت سیلویکا.]</ref> جمهوری از مادۀ جمهور به‌معنای تودۀ مردم<ref>* انوری، فرهنگ بزرگ سخن، ۱۳۸۲ش، ج3، ص۲۱۸۷؛ قاضى شریعت پناهى، حقوق اساسی و نهادهای سیاسی، 1368ش، ص557.</ref> و اصطلاحی است برای نظام سیاسی که در رأس قوه مجریه آن، فرد یا افرادی انتخابی و به‌صورت موقت قرار دارند<ref>جعفرى لنگرودى، ترمینولوژى حقوق، 1367ش، ص199؛ پیش‌نویس بحث:نظام جمهوری اسلامی ایران؛ آشورى، دانشنامه سیاسى، 1370ش، ص111.</ref> و ارکان آن عبارت است از انتخابی‌بودن رئیس حکومت، محدود و موقت‌بودن م‌مدت زمامداری، غیرموروثی‌بودن و مسئول بودن رئیس حکومت.<ref>ارسطا، نگاهی به مبانی تحلیل نظام جمهوری اسلامی ایران،  1389ش، ص481</ref> ترکیب این دو مفهوم در «نظام جمهوری اسلامی ایران» معنای خاصی یافته است: مجموعه‌ای منسجم و درهم‌تنیدۀ از نهادها و ساختارهای حکومتی که اداره امور در آن بر پایه اراده و انتخاب توده مردم با زمامداری غیرموروثی و مدت‌دار استوار است، و در عین حال مشروعیت، قوانین و جهت‌گیری‌های کلان خود را از مبانی، احکام و ارزش‌های دین اسلام می‌گیرد.<ref>فاضلی‌نیا، ژئوپلیتیک شیعه و نگران غرب از انقلاب اسلامی، 1386ش، ص122.</ref> قانون اساسی نیز این نظام را حکومتی معرفی می‌کند که ملت ایران بر اساس اعتقاد دیرینه به حکومت حق و عدل قرآن، در پی انقلاب اسلامی به رهبری سید روح‌الله خمینی، به آن رأی مثبت داده‌اند.<ref>هدایت‌نیا، قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران با مقدمه و ضمائم با آخرين اصلاحات، 1381ش، ص42.</ref>
 == تاریخچه ==