زینب غفاری (بحث | مشارکتها) صفحهای تازه حاوی «'''تعارف'''؛ رسم ویژهای در میان ایرانیان برای نشاندادن دوستی یا ادب. تعارف به مجموعۀ آدابی گفته میشود که هر فردی در رابطهاش با دیگران و برای نشان دادن فزونی محبت، دوستی و ادب بهطور نهادینه انجام میدهد. تعارف بهعنوان گونهای از آداب...» ایجاد کرد |
زهرا غلامی (بحث | مشارکتها) ایجاد لینک داخلی |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''تعارف'''؛ رسم ویژهای در میان ایرانیان برای نشاندادن دوستی یا ادب. | '''تعارف'''؛ رسم ویژهای در میان ایرانیان برای نشاندادن دوستی یا ادب. | ||
تعارف به مجموعۀ آدابی گفته میشود که هر فردی در رابطهاش با دیگران و برای نشان دادن فزونی محبت، دوستی و ادب بهطور نهادینه انجام میدهد. تعارف بهعنوان گونهای از آداب معاشرت اجتماعی، از ویژگیهای فرهنگ ایرانی است. برخی، گسترش و پیچیدگی تعارف در ایران، برآمده از تسلط و سرایت ادبیات فارسی دانستهاند. | تعارف به مجموعۀ آدابی گفته میشود که هر فردی در رابطهاش با دیگران و برای نشان دادن فزونی محبت، دوستی و ادب بهطور نهادینه انجام میدهد. تعارف بهعنوان گونهای از آداب معاشرت اجتماعی، از ویژگیهای [[فرهنگ ایرانی]] است. برخی، گسترش و پیچیدگی تعارف در ایران، برآمده از تسلط و سرایت ادبیات فارسی دانستهاند. | ||
==مفهومشناسی== | ==مفهومشناسی== | ||
در فرهنگ ایرانی به مجموعهای از آداب مانند خوشآمدگویی و احوالپرسی، با احترام از کسی درخواست کردن، قبول نکردن دعوتی یا چیزی با وجود رضایت درونی، با ادب و احترام سخن گفتن، تکلفات رسمی و همچنین هدیه و پیشکش بردن چیزی، تعارف گفته میشود.<ref>معین، فرهنگ فارسی، ج۱، 1351ش، ص۳۱۲؛ شاملو، کتاب کوچه، ۱۳۵۷- ۱۳۸۷ش، حرف «ت»، دفتر اول، ص۲۶-۲۷، ۳۳۳-۳۳۸.</ref> | در فرهنگ ایرانی به مجموعهای از آداب مانند خوشآمدگویی و احوالپرسی، با احترام از کسی درخواست کردن، قبول نکردن دعوتی یا چیزی با وجود رضایت درونی، با ادب و احترام سخن گفتن، تکلفات رسمی و همچنین هدیه و پیشکش بردن چیزی، تعارف گفته میشود.<ref>معین، فرهنگ فارسی، ج۱، 1351ش، ص۳۱۲؛ شاملو، کتاب کوچه، ۱۳۵۷- ۱۳۸۷ش، حرف «ت»، دفتر اول، ص۲۶-۲۷، ۳۳۳-۳۳۸.</ref> | ||
