بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
{{درشت|'''آسمان'''}}؛ سپهر و گنبدی در بالای زمین که ابرها، خورشید، ماه و ستارگان در آن دیده میشود. | {{درشت|'''آسمان'''}}؛ سپهر و گنبدی در بالای زمین که ابرها، خورشید، ماه و ستارگان در آن دیده میشود. | ||
آسمان، جو اطراف زمین است که روزها بهدلیل پراکندگی نور خورشید، آبی دیده میشود. واژهٔ آن ریشهای کهن در فارسی باستان و [[اوستا]] دارد و در باور | آسمان، جو اطراف زمین است که روزها بهدلیل پراکندگی نور خورشید، آبی دیده میشود. واژهٔ آن ریشهای کهن در فارسی باستان و [[اوستا]] دارد و در باور زرتشتیان، نخستین مخلوق گیتی و مقدس محسوب میشده است. ایرانیان باستان، آسمان را چند طبقهای و از سنگ یا فلز میدانستند و هر طبقه با موجودات یا ارزشهای اخلاقی مرتبط بوده است. [[قرآن]] نیز به آفرینش آسمانها در شش روز و وجود هفت آسمان، اشاره کرده است. در فرهنگ و باور عمومی، آسمان پردهای میان انسان و [[خدا]] و نمادی از عظمت و قدرت الهی است و در ادبیات فارسی، حضوری پررنگ دارد؛ هم در شعر و امثال و هم در کنایهها و تعبیرات عامیانه به جایگاه، گستره و شگفتیهای آسمان اشاره میشود. | ||
== معرفی == | == معرفی == | ||
