شولا: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۱:

'''شولا'''؛ روپوش نمدی بلند و بدون آستین چوپانان و درویشان

شولا به لباس نمدین و خشنی گفته می‌شود که معمولا چوپان‌های مازندران و همچنین اقوام کرد و لر در زمستان روی لباس‌های دیگر می‌پوشند.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/شولا لغت‌نامه، دهخدا، ذیل واژه شولا.]</ref> این لغت از دو واژه‌ی «شب» و «لا» تشکیل شده و به‌معنی پوششی است که شب‌هنگام جهت گرم شدن استفاده می‌شود. شب در گویش‌های کردی، لری و مازنی «شو» یا «شه» گفته می‌شود.<ref>کردوانی، «نگاهی به اهمیت دام و دام‌داری در گذشته و حال در ایران»، ۱۳۶۵ش، ص۳۵.</ref> برخی، شولا را «کولرنمد» می‌گویند.<ref>آذری، «گالشها»، ۱۳۴۹ش، ص۲۹.</ref> شولا در مازندران توسط چوپانان استفاده می‌شود و «گالشان» نام دارد. عشایر بختیاری و قشقایی نیز از شولا استفاده می‌کنند.<ref>[https://abadis.ir/fatofa/شولا/ دانشنامه عمومی، ذیل واژه شولا.]</ref>

شولا به لباس نمدین و خشنی گفته می‌شود که معمولا چوپان‌های مازندران و همچنین اقوام [[قوم کرد|کرد]] و [[قوم لر|لر]] در زمستان روی لباس‌های دیگر می‌پوشند.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/شولا لغت‌نامه، دهخدا، ذیل واژه شولا.]</ref> این لغت از دو واژه‌ی «شب» و «لا» تشکیل شده و به‌معنی پوششی است که شب‌هنگام جهت گرم شدن استفاده می‌شود. شب در گویش‌های کردی، لری و مازنی «شو» یا «شه» گفته می‌شود.<ref>کردوانی، «نگاهی به اهمیت دام و دام‌داری در گذشته و حال در ایران»، ۱۳۶۵ش، ص۳۵.</ref> برخی، شولا را «کولرنمد» می‌گویند.<ref>آذری، «گالشها»، ۱۳۴۹ش، ص۲۹.</ref> شولا در مازندران توسط چوپانان استفاده می‌شود و «گالشان» نام دارد. عشایر بختیاری و قشقایی نیز از شولا استفاده می‌کنند.<ref>[https://abadis.ir/fatofa/شولا/ دانشنامه عمومی، ذیل واژه شولا.]</ref>

==ویژگی‌های ظاهری==

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 '''شولا'''؛ روپوش نمدی بلند و بدون آستین چوپانان و درویشان
-شولا به لباس نمدین و خشنی گفته می‌شود که معمولا چوپان‌های مازندران و همچنین اقوام کرد و لر در زمستان روی لباس‌های دیگر می‌پوشند.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/شولا لغت‌نامه، دهخدا، ذیل واژه شولا.]</ref> این لغت از دو واژه‌ی «شب» و «لا» تشکیل شده و به‌معنی پوششی است که شب‌هنگام جهت گرم شدن استفاده می‌شود. شب در گویش‌های کردی، لری و مازنی «شو» یا «شه» گفته می‌شود.<ref>کردوانی، «نگاهی به اهمیت دام و دام‌داری در گذشته و حال در ایران»، ۱۳۶۵ش، ص۳۵.</ref> برخی، شولا را «کولرنمد» می‌گویند.<ref>آذری، «گالشها»، ۱۳۴۹ش، ص۲۹.</ref> شولا در مازندران توسط چوپانان استفاده می‌شود و «گالشان» نام دارد. عشایر بختیاری و قشقایی نیز از شولا استفاده می‌کنند.<ref>[https://abadis.ir/fatofa/شولا/ دانشنامه عمومی، ذیل واژه شولا.]</ref>
+شولا به لباس نمدین و خشنی گفته می‌شود که معمولا چوپان‌های مازندران و همچنین اقوام [[قوم کرد|کرد]] و [[قوم لر|لر]] در زمستان روی لباس‌های دیگر می‌پوشند.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/شولا لغت‌نامه، دهخدا، ذیل واژه شولا.]</ref> این لغت از دو واژه‌ی «شب» و «لا» تشکیل شده و به‌معنی پوششی است که شب‌هنگام جهت گرم شدن استفاده می‌شود. شب در گویش‌های کردی، لری و مازنی «شو» یا «شه» گفته می‌شود.<ref>کردوانی، «نگاهی به اهمیت دام و دام‌داری در گذشته و حال در ایران»، ۱۳۶۵ش، ص۳۵.</ref> برخی، شولا را «کولرنمد» می‌گویند.<ref>آذری، «گالشها»، ۱۳۴۹ش، ص۲۹.</ref> شولا در مازندران توسط چوپانان استفاده می‌شود و «گالشان» نام دارد. عشایر بختیاری و قشقایی نیز از شولا استفاده می‌کنند.<ref>[https://abadis.ir/fatofa/شولا/ دانشنامه عمومی، ذیل واژه شولا.]</ref>
 ==ویژگی‌های ظاهری==