ارتباط کلامی همسران: تفاوت میان نسخه‌ها

در سبک زندگی اسلامی، ارتباط کلامی گام نخست روابط اجتماعی محسوب می‌شود و مانند هر رابطۀ اجتماعی دیگر بر اصول و آداب دینی استوار است که برای انسان احساس امنیت و آرامش فراهم می‌سازد. قرآن در آیات متعدد<ref>سورۀ هود، آیۀ 69؛ سورۀ حجر، آیۀ 52؛ سورۀ مریم، آیۀ 47؛ سورۀ ابراهیم، آیۀ 23.</ref> از مؤمنان خواسته است که آغاز و پایان ارتباطات کلامی خود را با «سلام» زینت بخشند تا علاوه‌بر فضاسازی برای ایجاد ارتباطی شاداب و اثرگذار میان یکدیگر، فضای سلامتی را به ارمغان بیاورند.<ref>احمدزاده، «اصول حاکم بر ارتباطات کلامی میان فردی از دیدگاه قرآن کریم»،  بی‌تا، ص311-312.</ref> برای مثال، هنگام واردشدن به خانه، سلام‌کردن بر اهل خانه را به‌عنوان کلمۀ آغازین ارتباط کلامی، نخستین وظیفۀ مؤمنان دانسته است<ref>سورۀ نور، آیۀ 61؛ مکارم شیرارزی، تفسیر نمونه، 1374ش، ج4، ص44.</ref> که دوستی و محبت در روابط همسری و خانواده را افزایش می‌دهد و باعث استحکام خانواده و از بین‌رفتن کدورت‌ها می‌شود.<ref>مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، 1360ش، ص31؛ آذربایجانی و دیگران، روان‌شناسی اجتماعی با نگرش به منابع اسلامی، 1385ش، ص245.</ref>

شوخی و بذله‌گویی مجاز، از عوامل شادی‌بخش و از بهترین سازوکارهای دفاعی در خانواده است که در آموزه‌های اسلامی به آن تاکید و اصول و دستورالعمل‌های ویژه برای آن در نظر گرفته شده است.<ref>پناهی، همسرگزینی چرا و چگونه؟،  1390ش، ص338.</ref> برای مثال از جمله روش‌های پیامبر اسلام برای ایجاد نشاط و محبت در محیط خانه، شوخی با همسران بود، به‌طوری که در جمع اعضای خانواده مانند یک همسر معمولی اما با شایستگی‌های رفتاری و اخلاقی حاضر می‌شد و به دیگران نیز بازی و شوخی با همسران را توصیه می‌کرد.<ref>کلینی، اصول کافی، تهران، 1407ق، ج5، ص50.</ref> البته در متون دینی شوخ‌طبعی، زمانی برای دوری از تنش مفید دانسته شده که شوخی به‌جا، به‌حق و عاری از طعن، تمسخر، غیبت، تهمت و نیش‌زدن باشد و آسیب‌های جانبی به‌دنبال نداشته باشد و گرنه می‌تواند عاملی برای سست‌کردن محبت و ایجاد شکاف و نزاع بین همسران شود.<ref>نخعی، «ارتباط کلامی همسران از منظر آیات، روایات و روان‌شناسی»،  1397ش، ص13.</ref>