خط ۵۲: خط ۵۲:


== '''خانه‌داری از دیدگاه فقه''' ==
== '''خانه‌داری از دیدگاه فقه''' ==
دیدگاه اسلام به خانه‌داری در بستر توجه ویژه اسلام به نهاد خانواده معنا می‌یابد. از منظر اسلامی، خانواده واحد اجتماعی اصلی برای تحقق آرامش و مودت است و همه احکام اسلامی درباره مسئله ازدواج و احکام خانواده در راستای تحقق و حفظ و استحکام این دو عنصر وضع شده‌اند.[1]
دیدگاه اسلام به خانه‌داری در بستر توجه ویژه اسلام به نهاد خانواده معنا می‌یابد. از منظر اسلامی، خانواده واحد اجتماعی اصلی برای تحقق آرامش و مودت است و همه احکام اسلامی درباره مسئله ازدواج و احکام خانواده در راستای تحقق و حفظ و استحکام این دو عنصر وضع شده‌اند.[1


در اندیشه اسلامی، تفکیک حوزه عمومی از خصوصی و رعایت حریم میان زن و مرد مبتنی بر ارزش‌های انسانی و عفت اسلامی تأکید شده است و خانه‌داری، جایگاه ویژه‌ای در آموزه‌های اسلام دارد. از دیدگاه اسلام، خانه‌داری و انجام امور خانه به‌عنوان وظیفه‌ای خاص برای زنان بعد از ازدواج در نظر گرفته نشده است. اسلام نه تنها خانه‌داری را تکلیف زنان ندانسته، بلکه فعالیتی انتخابی برای زن محسوب می‌شود که برای آنها امکان دریافت اجرت‌المثل و درخواست دستمزد در قبال کارهای خانگی را به رسمیت شناخته است.[2] از این منظر، خانه‌داری فعالیتی است که قابل محاسبه، دارای اجرت و مزایا بوده و فعالیت‌هایی مانند آشپزی، نظافت، فرزندپروری و مدیریت امور داخل منزل در شمار وظایف مشترک میان زوجین محسوب می‌شود.[3] در فقه، راه‌هایی مانند حق دریافت مزد برای شیردهی، دریافت نفقه و امکان مطالبه اجرت‌المثل برای کارهای انجام‌شده در خانه، به‌عنوان سازوکارهای حمایت از زنان در نظر گرفته شده‌اند.[4]
در اندیشه اسلامی، تفکیک حوزه عمومی از خصوصی و رعایت حریم میان زن و مرد مبتنی بر ارزش‌های انسانی و عفت اسلامی تأکید شده است و خانه‌داری، جایگاه ویژه‌ای در آموزه‌های اسلام دارد. از دیدگاه اسلام، خانه‌داری و انجام امور خانه به‌عنوان وظیفه‌ای خاص برای زنان بعد از ازدواج در نظر گرفته نشده است. اسلام نه تنها خانه‌داری را تکلیف زنان ندانسته، بلکه فعالیتی انتخابی برای زن محسوب می‌شود که برای آنها امکان دریافت اجرت‌المثل و درخواست دستمزد در قبال کارهای خانگی را به رسمیت شناخته است.[2] از این منظر، خانه‌داری فعالیتی است که قابل محاسبه، دارای اجرت و مزایا بوده و فعالیت‌هایی مانند آشپزی، نظافت، فرزندپروری و مدیریت امور داخل منزل در شمار وظایف مشترک میان زوجین محسوب می‌شود.[3] در فقه، راه‌هایی مانند حق دریافت مزد برای شیردهی، دریافت نفقه و امکان مطالبه اجرت‌المثل برای کارهای انجام‌شده در خانه، به‌عنوان سازوکارهای حمایت از زنان در نظر گرفته شده‌اند.[4]