طلاق در مسیحیت: تفاوت میان نسخه‌ها

[[طلاق]] در انجیل کتاب آسمانی مسیحیان، حرام است مگر در زمانی‌که '''[[زن|زنی]]''' مرتکب خیانت شده باشد و ازدواج دوباره برای بیوه زنان نیز مجاز نیست. در انجیل لوقا آمده است که هر کس زن خود را طلاق دهد و زن دیگری را نکاح کند، زانی است و هر کس با زن مطلقۀ مردی ازدواج کند، زنا کرده است.<ref>انجیل لوقا، باب 16، آیه 18.</ref> به‌صورت کلی مذاهب سه‌گانۀ مسیحیت یعنی کاتولیک، ارتدوکس و پروتستان نظرات خاصی درباره مسئله طلاق دارند.

===کاتولیک===

مذهب کاتولیک طلاق را به‌طور مطلق حرام می‌داند و معتقد است که زن و شوهر تحت هیچ شرایطی حتی در صورت خیانت زن و مرد نمی‌توانند از هم جدا شوند و پیوند ازدواج را قابل انحلال نمی‌داند. تنها راهی که کلیسای کاتولیک رم در صورت خیانت در '''[[پیوند زناشویی]]''' بیان می‌کند این است که تفرقۀ جسمانی بین آن دو ایجاد شود؛ بدین معنا که جدا از هم به زندگی ادامه دهند و البته انجام واجبات مربوط به زوجیت یعنی تمکین از وظیفۀ زن و انفاق از وظیفۀ مرد برداشته می‌شود، اما هیچ‌کدام از زن و مرد حق ازدواج دوباره را ندارند، چون مسیحیت به‌هیچ‌عنوان تعدد همسر را قانونی نمی‌داند.<ref>مرکز مطالعات و تحقیقات ادیان و مذاهب، تعالیم کلیسای کاتولیک، ۱۳۹۳ش، ص۱۶۱۴ و ۲۳۸۲.</ref>  

=== ارتدوکس و پروتستان===

دو مذهب ارتدوکس و پروتستان، طلاق را به‌طور کامل مطرود ندانسته و در موارد بسیار کمی آن را جایز می‌دانند؛ مثل خیانت زن به '''[[مرد]]''' در زناشویی. اما بعد از طلاق باز هم زن و شوهر، هیچ‌کدام حق ازدواج مجدد با افراد دیگر را ندارند. آنان جواز طلاق را هنگام بروز خیانت، به عبارتی در انجیل متی مستند می‌کنند که از زبان حضرت عیسی آمده است؛ فردی که زن خویش را جز در هنگام خیانت در زناشویی طلاق دهد، مانند این است که وی را به کار نامشروعی مجبور کرده است.<ref>انجیل متی، باب ۱۹، آیات ۲۱-۲۲.</ref>  

احکام صادره از سوی کشیشان در خصوص طلاق، مشکلاتی برای پیروان کلیسا پدید آورده و آنان را به‌سمت روابط نامشروع سوق داده است. این احکام همچنین در گسترش فساد، افزایش آمار اختلافات خانوادگی، خیانت و خودکشی نقشی بسزا داشته‌اند.<ref> [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/79138 حقانی زنجانی، «مسئله طلاق و دنیای مسیحیت»، ۱۳۵۳ش، ص۵۱.] </ref>

رویکرد افراطی و سختگیرانهٔ کلیسا نسبت به طلاق، زمینهٔ مقابله با آن را در جامعهٔ غربی فراهم آورد. به‌دلیل عدم امکان قانونی طلاق، بسیاری از مردم اروپا و آمریکا به برقراری روابط جنسی نامشروع روی آوردند. امروزه در هیچ‌یک از کشورهای مسیحی و غربی، قوانین کلیسا در مورد طلاق اجرا نمی‌شود. به همین سبب، بسیاری از کشورهای آمریکایی و اروپایی به اصلاح و تعدیل قوانین طلاق پرداختند و حتی برخی از آن‌ها مقررات تسهیل‌شده‌ای برای طلاق وضع کردند. پیامد این تغییرات، افزایش آمار طلاق و نیز افزایش آمار [[ازدواج]] و آسیب‌های مرتبط با هر یک بوده است.<ref>محقق داماد، بررسی فقهی حقوق خانواده نکاح و انحلال آن، ۱۳۸۴ش، ص۴۸۰-۵۰۰.</ref>

# رویکرد سنتی که به حفظ کردن سنت پافشاری می‌کند و می‌خواهد هیچ تغییری دربارۀ حکم مجاز نبودن طلاق و تبعات طلاق و ازدواج مجدد مثل جایز نبودن شرکت آن‌ها در عشای ربانی، صورت نگیرد.<ref>[https://adyan.urd.ac.ir/article_111567.html مفتاح و عبداللهی، «مسئله طلاق در کلیسای کاتولیک معاصر»، ۱۳۹۶ش، ص۲۴.]</ref>

پس از ثبت طلاق در شناسنامهٔ زن و مرد، طلاق آنان رسمیت می‌یابد و عقد ازدواج‌شان منحل می‌شود. هریک از طرفین می‌توانند با شخص دیگری ازدواج کنند، اما زن باید به‌مدت نه ماه عده نگه دارد. دادگاه، متقاضی طلاق را موظف می‌سازد تا مبلغی را به‌عنوان کمک‌خرجی (باتوجه به وضعیت زندگی طرفین) به طرف مقابل (اعم از زن یا مرد) پرداخت کند. همچنین حضانت کودک صغیر به متقاضی طلاق واگذار می‌شود.<ref>صدر، حقوق زن در اسلام و اروپا، ۱۳۹۶ش،  ص۱۹۳.</ref>