ایران‌پدیا:Featured articles/2026/23: تفاوت میان نسخه‌ها

اطعام غدیر از آداب‌ورسوم شیعیان در گرامیداشت رویداد غدیر خم است که در روایات اهل‌بیت به آن سفارش شده است. برخی روایات، ثواب فراوانی برای اطعام در عید غدیر برشمرده‌اند و در این روایات از شیعیان خواسته شده است که به اندازه توان خود به آن اهتمام بورزند. واژه عربی اطعام، به‌معنای خوراندن و غذا دادن به دیگری، در فرهنگ مسلمانان یک فضیلت اخلاقی و عمل ستوده به‌شمار می‌رود. در فرهنگ شیعیان، سنت غذا دادن به دیگران به‌مناسبت عید غدیر و با عنوان اطعام غدیر، نشانهٔ شکرگزاری و شادمانی آیینی به‌خاطر امامت علی بن ابی‌طالب است. حضرت محمد در سال دهم هجرت، همراه هزاران نفر برای انجام مناسک حج از مدینه به طرف مکه حرکت کرد. پیامبر در این سفر که آخرین حج او بود و به حجةالوداع مشهور شد، پس از پایان اعمال حج به طرف مدینه حرکت کرد. در روز ۱۸ ذی‌الحجة که پیامبر اکرم به منطقه‌ای با نام غدیر خم رسیده بود، فرشتهٔ وحی بر او نازل شد و از جانب خداوند، به او امر کرد تا علی را به‌عنوان جانشین خود، به مردم معرفی کند. رسول خدا در حضور هزاران حاجی که همراه او بودند، ولایت علی بن ابی‌طالب را اعلام کرد. این واقعه به‌تدریج و با اهتمام ویژهٔ اهل‌بیت، به‌عنوان عید بزرگ شیعیان، نهادینه شد و «عیدالله الأکبر» نام گرفت. در منابع اسلامی به نقل از پیامبر خدا آمده است که روز غدیر خم را برترین عید امت مسلمان معرفی کرده، زیرا خداوند در آن روز، دین را تکمیل و نعمت را بر مسلمانان تمام کرده است. امام صادق، عید غدیر را شریف‌ترین عید مسلمانان و شایستهٔ شکرگزاری در پیشگاه خداوند دانسته است. امام رضا، روز غدیر را نزد آسمانیان مشهورتر از زمینیان دانسته و در این روز، مجلس بزرگداشت برگزار می‌کرده است.