ایجاد لینک داخلی
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:ورزش زورخانه ای.jpg|جایگزین=ورزش زورخانه‌ای|بندانگشتی|ورزش زورخانه‌ای]]
{{درشت|'''ورزش زورخانه‌ای'''}}؛ انجام حرکات ورزشی و رزمی در محل زورخانه با ضرب مرشد.
{{درشت|'''ورزش زورخانه‌ای'''}}؛ انجام حرکات ورزشی و رزمی در محل زورخانه با ضرب مرشد.


خط ۷: خط ۶:


== پیشینه ورزش زورخانه‌ای ==
== پیشینه ورزش زورخانه‌ای ==
[[پرونده:ورزش زورخانه ای۲.jpg|جایگزین=ورزش زورخانه ای در زمان قاجار|بندانگشتی|ورزش زورخانه ای در زمان قاجار]]
از حدود هزاران سال پیش تاکنون، پهلوانان از طبقهٔ اجتماعی بالایی در [[ایران]] برخوردار بوده و مردم برای آن‌ها احترام خاصی قائل بودند. در ایران باستان، جنگ‌آوری و رزم یکی از ارزش‌های آن دوره به‌شمار می‌رفت و پهلوانان به انواع فنون رزمی مسلط بودند. به تدریج این فنون رسمی با ورزش‌های آیینی درهم آمیخته شده و شکل نمایشی به خود گرفت.<ref>[https://destription.com/fa/iran/country-legacy/zoorkhaneh-rituals «ورزش‌های زورخانه‌ای و آیین‌های پهلوانی»، سایت دیستریپشن.]</ref>
از حدود هزاران سال پیش تاکنون، پهلوانان از طبقهٔ اجتماعی بالایی در [[ایران]] برخوردار بوده و مردم برای آن‌ها احترام خاصی قائل بودند. در ایران باستان، جنگ‌آوری و رزم یکی از ارزش‌های آن دوره به‌شمار می‌رفت و پهلوانان به انواع فنون رزمی مسلط بودند. به تدریج این فنون رسمی با ورزش‌های آیینی درهم آمیخته شده و شکل نمایشی به خود گرفت.<ref>[https://destription.com/fa/iran/country-legacy/zoorkhaneh-rituals «ورزش‌های زورخانه‌ای و آیین‌های پهلوانی»، سایت دیستریپشن.]</ref>


خط ۱۶: خط ۱۴:


== آداب و رسوم ورزش زورخانه‌ای ==
== آداب و رسوم ورزش زورخانه‌ای ==
[[پرونده:ورزش زورخانه ای۴.jpg|جایگزین=جایگاه مرشد در ورزش زورخانه‌ای|بندانگشتی|جایگاه مرشد در ورزش زورخانه‌ای]]
[[ورزش زورخانه‌ای]] با پیروی از پهلوانان و تأسی از امام علی، دارای [[آداب]] و رسوم خاصی است تا خلق‌وخوی مروت و جوانمردی را در ورزش‌کاران تقویت کند.<ref>[http://tabriz.irib.ir/نمایش-محتوای-تولیدات-ویژه/-/asset_publisher/ugRs8EYqvk8c/content/ورزش-زورخانه‌ای-یا-ورزش-باستا-1/pop_up?_101_INSTANCE_ugRs8EYqvk8c_viewMode=print «ورزش زورخانه‌ای یا ورزش باستانی»، سایت تبریز.]</ref> درب‌های زورخانه‌ها اغلب بسیار کوتاه است تا افراد به نشانهٔ فروتنی خم شده و وارد زورخانه شوند. آن‌ها برای وارد شدن به زورخانه باید خم شده و خاک را ببوسند. در زورخانه باید از نوچگی به نوخاستگی و از آن به پهلوانی و در انتها به کهنه‌سواری که هریک مرتبه‌ای از جوانمردی و دارای [[آداب]] مخصوص به خود است رسید. این [[ورزش]] آمیخته با هنر و [[موسیقی]] است. در زورخانه، وزرشکاران دائم ذکر مولا علی را بر لب آورده و به [[عبادت]] نیز می‌پردازند.<ref>[https://www.imna.ir/news/163584/ورزش-پهلواني-یادگار-تاریخ «ورزش پهلوانی؛ یادگار تاریخ»، خبرگزاری ایمنا.]</ref>
[[ورزش زورخانه‌ای]] با پیروی از پهلوانان و تأسی از امام علی، دارای [[آداب]] و رسوم خاصی است تا خلق‌وخوی مروت و جوانمردی را در ورزش‌کاران تقویت کند.<ref>[http://tabriz.irib.ir/نمایش-محتوای-تولیدات-ویژه/-/asset_publisher/ugRs8EYqvk8c/content/ورزش-زورخانه‌ای-یا-ورزش-باستا-1/pop_up?_101_INSTANCE_ugRs8EYqvk8c_viewMode=print «ورزش زورخانه‌ای یا ورزش باستانی»، سایت تبریز.]</ref> درب‌های زورخانه‌ها اغلب بسیار کوتاه است تا افراد به نشانهٔ فروتنی خم شده و وارد زورخانه شوند. آن‌ها برای وارد شدن به زورخانه باید خم شده و خاک را ببوسند. در زورخانه باید از نوچگی به نوخاستگی و از آن به پهلوانی و در انتها به کهنه‌سواری که هریک مرتبه‌ای از جوانمردی و دارای [[آداب]] مخصوص به خود است رسید. این [[ورزش]] آمیخته با هنر و [[موسیقی]] است. در زورخانه، وزرشکاران دائم ذکر مولا علی را بر لب آورده و به [[عبادت]] نیز می‌پردازند.<ref>[https://www.imna.ir/news/163584/ورزش-پهلواني-یادگار-تاریخ «ورزش پهلوانی؛ یادگار تاریخ»، خبرگزاری ایمنا.]</ref>
[[پرونده:ورزش زورخانه ای۵.jpg|جایگزین=دعا کردن در پایان ورزش از کهن‌ترین آداب زورخانه|بندانگشتی|دعا کردن در پایان ورزش از کهن‌ترین آداب زورخانه]]
 
برخی زورخانه را [[مسجد]] دوم [[شیعیان]] می‌دانند. این ورزش با فتوت و جوانمردی عجین شده تا به ورزشی مقدس تبدیل شود. مرشد شعرهای آهنگینی خوانده و ورزش‌کاران با آن به انجام حرکات ورزشی می‌پردازند. ورزش‌کاران برای انجام تمام حرکات خود از سادات و پیشکسوتان اجازه یا در اصطلاح رخصت می‌گیرند.<ref>[http://tabriz.irib.ir/نمایش-محتوای-تولیدات-ویژه/-/asset_publisher/ugRs8EYqvk8c/content/ورزش-زورخانه‌ای-یا-ورزش-باستا-1/pop_up?_101_INSTANCE_ugRs8EYqvk8c_viewMode=print «ورزش زورخانه‌ای یا ورزش باستانی»، سایت تبریز.]</ref>
برخی زورخانه را [[مسجد]] دوم [[شیعیان]] می‌دانند. این ورزش با فتوت و جوانمردی عجین شده تا به ورزشی مقدس تبدیل شود. مرشد شعرهای آهنگینی خوانده و ورزش‌کاران با آن به انجام حرکات ورزشی می‌پردازند. ورزش‌کاران برای انجام تمام حرکات خود از سادات و پیشکسوتان اجازه یا در اصطلاح رخصت می‌گیرند.<ref>[http://tabriz.irib.ir/نمایش-محتوای-تولیدات-ویژه/-/asset_publisher/ugRs8EYqvk8c/content/ورزش-زورخانه‌ای-یا-ورزش-باستا-1/pop_up?_101_INSTANCE_ugRs8EYqvk8c_viewMode=print «ورزش زورخانه‌ای یا ورزش باستانی»، سایت تبریز.]</ref>


خط ۴۳: خط ۴۰:


=== میل گرفتن ===
=== میل گرفتن ===
[[پرونده:ورزش زورخانه ای۱.jpg|جایگزین=میل گرفتن غلامرضا تختی|بندانگشتی|میل گرفتن [[غلام‌رضا تختی|غلامرضا تختی]]]]
حرکت دیگر، چرخاندن میل است. میل وسیله‌ای چوبی شبیه به کله‌قند است که بین ۵ تا ۴۰ کیلوگرم وزن دارد. میل گرفتن دارای سه نوع میل سنگین، میل چکشی یا سرنوازی و میل جفتی است. در میل سنگین، ورزشکار به آرامی میل دست راست را روی شانه، پشت، پهلو و سینهٔ سمت راست خود می‌چرخاند و میل دیگر را پیش سینهٔ چپ خود رو به بالا نگه می‌دارد. سپس این حرکت را با دست دیگر انجام می‌دهد.
حرکت دیگر، چرخاندن میل است. میل وسیله‌ای چوبی شبیه به کله‌قند است که بین ۵ تا ۴۰ کیلوگرم وزن دارد. میل گرفتن دارای سه نوع میل سنگین، میل چکشی یا سرنوازی و میل جفتی است. در میل سنگین، ورزشکار به آرامی میل دست راست را روی شانه، پشت، پهلو و سینهٔ سمت راست خود می‌چرخاند و میل دیگر را پیش سینهٔ چپ خود رو به بالا نگه می‌دارد. سپس این حرکت را با دست دیگر انجام می‌دهد.


خط ۵۳: خط ۴۹:


=== کباده کشیدن ===
=== کباده کشیدن ===
[[پرونده:ورزش زورخانه ای۳.jpg|جایگزین=کباده‌کشی در زورخانه|بندانگشتی|کباده‌کشی در زورخانه]]
کباده وسیله‌ای شبیه به کمان و از جنس آهن است که در میانهٔ آن جادستی دارد. این وسیله، حدود ۱۳۰ سانتی‌متر است. ورزشکاران کمان کباده را با دست راست و زنجیر آن را با دست چپ می‌گیرند (گاهی برعکس). آن‌ها کباده را بالای سر خود قرار داده و بازوان خود را کمی خم می‌کنند. با ضرب مرشد، یک‌بار دست راست در امتداد شانه نگه‌داشته شده و دست چپ روی سر خم می‌شود و بار دیگر این کار به شکل برعکس انجام می‌شود. ورزشکار باید جهت کباده کشیدن روی دو پنجه خود بایستد.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/6445/8271/110412/ورزش-زورخانه-ای حسینی، «ورزش زورخانه‌ای»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.]</ref>
کباده وسیله‌ای شبیه به کمان و از جنس آهن است که در میانهٔ آن جادستی دارد. این وسیله، حدود ۱۳۰ سانتی‌متر است. ورزشکاران کمان کباده را با دست راست و زنجیر آن را با دست چپ می‌گیرند (گاهی برعکس). آن‌ها کباده را بالای سر خود قرار داده و بازوان خود را کمی خم می‌کنند. با ضرب مرشد، یک‌بار دست راست در امتداد شانه نگه‌داشته شده و دست چپ روی سر خم می‌شود و بار دیگر این کار به شکل برعکس انجام می‌شود. ورزشکار باید جهت کباده کشیدن روی دو پنجه خود بایستد.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/6445/8271/110412/ورزش-زورخانه-ای حسینی، «ورزش زورخانه‌ای»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.]</ref>