سلمان قاسمی (بحث | مشارکتها) صفحهای تازه حاوی «مجسمه والِریَن؛ نمادی از شکست امپراطور روم در برابر شاپور پادشاه ساسانی ایران مجسمه والِریَن در شش کیلومتری شمال تخت جمشید، در مجموعه باستانی نقش رستم، به دستور پادشاه ساسانی شاپور یکم، پس از پیروزی بر والِریَن امپراتور روم در جنگ اِدسا ترا...» ایجاد کرد |
سلمان قاسمی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
== نبرد اِدسا == | == نبرد اِدسا == | ||
ساسانیان از همان ابتدا بر خلاف اشکانیان در قبال امپراتوری روم سیاست تهاجمی در پیش گرفتند. شاپور دومین پادشاه ساسانی که خود را میراثدار هخامنشیان میدانست سه نبرد سرنوشتساز با امپراتوری روم داشت. نبرد اول شاپور که با با تصرف برخی شهرهای امپراتوری روم و کشته شدن پادشاه جوان رومی به نفع ایران خاتمه یافت. نتیجه نبرد دوم صلحی 14 ساله بود که پادشاه ساسانی به بهانه کارشکنی و نقض توافق رومیان با حمله به ارمنستان و تصرف آن، یکی از پایگاههای مهم رومیان را از چنگشان در آورد. شاپور در سال 260 م در سومین نبرد به فکر حمله به انطاکیه و قلب روم افتاد و در نبردی مهم و تاریخساز با محاصره سپاه روم، والریانوس (والرین) قیصر روم را به همراه تعداد زیادی از سربازان رومی به اسارت گرفت.<ref>طاهری، علیرضا و ظفرکامل، اعظم، مطالعه تطبیقی بازنمود روایات تصویری اسارت والرین به دست شاپور در نقشبرجسته نقش رستم و برخی از نقاشیهای غربی، رهپویه هنر؛ هنرهای تجسمی، س4، ش1، 1400ش، ص55.</ref> شاپور پس از این نبرد که خود را شاهنشاه شرق و غرب میدانست، تعدادی از شهرهای رومی را به شاهنشاهی ساسانی ضمیمه کرد. پس از شکست ادسا و اسارت والرین در سال 260 م، قدرت امپریالیستی رومیها تا حدودی تجزیه گردید و شورشهایی در سراسر روم بهوجود آمد.<ref>حسین طلایی، پرویز، ارزیابی و تحلیل نبرد ادسا و پیامدهای آن در خاور نزدیک، فصلنامه پژوهش های علوم تاریخی، س14، ش2، 1401، ص52.</ref> | |||
== مجسمه والرین در میدان انقلاب == | |||
