حبیب الله نجفی (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
حبیب الله نجفی (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴: خط ۴:
نابودی اسرائیل، در چارچوب آرمان‌های جامعهٔ [[مسلمان]]، به از بین‌رفتن نظام سیاسی و رژیم [[صهیونیسم|صهیونیستی]] و حاکمیت مردم فلسطین بر سرنوشت خود در سرزمین فلسطین اطلاق می‌شود که بر اثر مبارزات گروه‌های مقاومت اسلامی و بر اساس سنت قطعی الهی «پیروزی حق و نابودی باطل»، در آیندهٔ نزدیک، اتفاق خواهد افتاد. به نظر کارشناسان، شکست «[[رژیم کودک‌کش]]» در [[جنگ ۳۳ روزه]] با [[حزب‌الله لبنان]] و نبردهای متعدد با گروه‌های مقاومت فلسطین در [[نوار غزه|غزه]]، از نشانه‌های فروپاشی دولت جعلی اسرائیل است.
نابودی اسرائیل، در چارچوب آرمان‌های جامعهٔ [[مسلمان]]، به از بین‌رفتن نظام سیاسی و رژیم [[صهیونیسم|صهیونیستی]] و حاکمیت مردم فلسطین بر سرنوشت خود در سرزمین فلسطین اطلاق می‌شود که بر اثر مبارزات گروه‌های مقاومت اسلامی و بر اساس سنت قطعی الهی «پیروزی حق و نابودی باطل»، در آیندهٔ نزدیک، اتفاق خواهد افتاد. به نظر کارشناسان، شکست «[[رژیم کودک‌کش]]» در [[جنگ ۳۳ روزه]] با [[حزب‌الله لبنان]] و نبردهای متعدد با گروه‌های مقاومت فلسطین در [[نوار غزه|غزه]]، از نشانه‌های فروپاشی دولت جعلی اسرائیل است.


== تعریف نابودی اسرائیل ==
== مفهوم‌شناسی ==
مفهوم نابودی اسرائیل به‌معنای برچیده‌شدن نظام سیاسی موجود اسرائیل و جایگزینی آن با ساختاری فراگیر و دموکراتیک تعریف می‌شود که در آن تمام ساکنان فلسطین تاریخی، اعم از مسلمان، مسیحی و یهودی، حق تعیین سرنوشت داشته باشند و حکومتی بر اساس انتخاب مردمی شکل گیرد. این مفهوم در مقابل قرائت رسانه‌های غربی و صهیونیستی قرار می‌گیرد که آن را اقدامی نظامی و سخت‌افزاری تفسیر می‌کنند. در این نگاه، راه‌حل نهایی بحران فلسطین، ایجاد یک دولت واحد با حق بازگشت برای تمام آوارگان فلسطینی است که در آن همه گروه‌های دینی و سیاسی مشارکت داشته باشند. از این منظر، نظام سیاسی موجود اسرائیل که بر اساس نابرابری سیستماتیک و استیلای یک گروه بر دیگران استوار است، ناقض اصول دموکراسی محسوب می‌شود و تحقق یک دولت فراگیر، در عمل به‌معنای پایان موجودیت سیاسی کنونی اسرائیل خواهد بود. این رویکرد، با راه‌حل دو دولت که در دهه‌های اخیر توسط جامعه بین‌المللی دنبال شده، تفاوت بنیادین دارد و بر لزوم بازنگری در ساختار سیاسی کل سرزمین فلسطین تأکید می‌کند.<ref>[https://jscenter.ir/slave-jews/israel/10942/%D9%86%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84/ محمدی، «مفهوم‌شناسی نابودی اسرائیل»، وب‌سایت اندیشکدۀ مطالعات یهود.]</ref>
 
منظور از نابودی اسرائیل، فروپاشی نظام سیاسی تمامیت‌خواه، استعمارگر و غاصبانهٔ رژیم اسرائیل است که برای مردم فلسطین سهم و تأثیر سیاسی و اجتماعی در زندگی قائل نیست.<ref>[https://jscenter.ir/slave-jews/israel/10942/نابودی-اسرائیل/ محمدی، «مفهوم‌شناسی نابودی اسرائیل»، وب‌سایت اندیشکدۀ مطالعات یهود.]</ref>
منظور از نابودی اسرائیل، فروپاشی نظام سیاسی تمامیت‌خواه، استعمارگر و غاصبانهٔ رژیم اسرائیل است که برای مردم فلسطین سهم و تأثیر سیاسی و اجتماعی در زندگی قائل نیست.<ref>[https://jscenter.ir/slave-jews/israel/10942/نابودی-اسرائیل/ محمدی، «مفهوم‌شناسی نابودی اسرائیل»، وب‌سایت اندیشکدۀ مطالعات یهود.]</ref>


خط ۱۶۵: خط ۱۶۷:
* «محو اسرائیل: از راه‌حل مردم‌سالارانه تا راهبرد مقاومت مسلحانه»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار آیت‌الله خامنه‌ای، تاریخ درج مطلب: ۸ آذر ۱۴۰۲ش.
* «محو اسرائیل: از راه‌حل مردم‌سالارانه تا راهبرد مقاومت مسلحانه»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار آیت‌الله خامنه‌ای، تاریخ درج مطلب: ۸ آذر ۱۴۰۲ش.
* «محو اسرائیل چگونه عملی می‌شود؟»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار آیت‌الله خامنه‌ای، تاریخ درج مطلب: ۲۴ آبان ۱۴۰۲ش.
* «محو اسرائیل چگونه عملی می‌شود؟»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار آیت‌الله خامنه‌ای، تاریخ درج مطلب: ۲۴ آبان ۱۴۰۲ش.
* محمدی، محسن، «مفهوم‌شناسی نابودی اسرائیل»، وب‌سایت اندیشکدهٔ مطالعات یهود، تاریخ بازدید: ۳۰ دی ۱۴۰۲ش.
* محمدی، محسن، «مفهوم‌شناسی نابودی اسرائیل»، وب‌سایت اندیشکدهٔ مطالعات یهود، تاریخ بازدید: 28 خرداد ۱۴۰5ش.
* محیطی اردکانی، محمدعلی و قانعی اردکانی، علی «پژوهشی در مبانی نظری پیش‌بینی مقام معظم رهبری مبنی بر نابودی اسرائیل»، مجلهٔ مطالعات انقلاب اسلامی، سال شانزدهم، شمارهٔ ۵۹، زمستان ۱۳۹۸ش.
* محیطی اردکانی، محمدعلی و قانعی اردکانی، علی «پژوهشی در مبانی نظری پیش‌بینی مقام معظم رهبری مبنی بر نابودی اسرائیل»، مجلهٔ مطالعات انقلاب اسلامی، سال شانزدهم، شمارهٔ ۵۹، زمستان ۱۳۹۸ش.
* مدرسی، محمدتقی، من هدی القرآن، تهران، دار محبی الحسین، ۱۴۱۹ق.
* مدرسی، محمدتقی، من هدی القرآن، تهران، دار محبی الحسین، ۱۴۱۹ق.