بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۵۲: | خط ۵۲: | ||
==چالشها، انتقادات و الگوهای اصلاح ساختار== | ==چالشها، انتقادات و الگوهای اصلاح ساختار== | ||
===ابزارسازی از کمکهای بشردوستانه و رویکرد مسئولیت حمایت=== | ===ابزارسازی از کمکهای بشردوستانه و رویکرد مسئولیت حمایت=== | ||
یکی از انتقادهای | یکی از انتقادهای بنیادین به عملکرد شورا، ترویج روند همگرایی میان ملاحظات بشردوستانه و تدابیر نظامی در منازعات بینالمللی است. تحلیلگران معتقدند این رویکرد، مأموریتهای امدادی را از اصالت خود خارج کرده و کمکهای انسانی را به ابزار معامله سیاسی بدل میسازد.<ref>عباسی سرمدی، «دکترین مسئولیت حمایت: ازروند شکلگیری تا کاربرد ابزاری آن»، 1392ش، ص159.</ref> علاوه بر آن، تفسیر و اجرای دکترین مسئولیت حمایت که شامل سه محور مسئولیت پیشگیری، واکنش و بازسازی است، بر پایۀ سیاست قدرت صورت میگیرد. ارزیابیهای حقوقی نشان میدهد که این دکترین بهجای اتکا بر اصل برابری حاکمیتها، اغلب گزینشی عمل میکند؛ بهگونهای که ابزارهای آن در سرزمین قدرتهای بزرگ یا مناطق فاقد منافع استراتژیک برای آنها فعال نمیشود.<ref>عباسی سرمدی، «دکترین مسئولیت حمایت: ازروند شکلگیری تا کاربرد ابزاری آن»، 1392ش، ص182.</ref> | ||
===اعمال استانداردهای دوگانه و چالش اختیارات=== | ===اعمال استانداردهای دوگانه و چالش اختیارات=== | ||
اعمال استانداردهای دوگانه تحت تأثیر منافع اعضای دائم، مشروعیت شورا را متزلزل کرده است؛<ref>موسیزاده و رنجبر، «بررسی مقایسهای رفتارهای دوگانۀ شورای امنیت در قبال تحولات اخیر لیبی و بحرین»، 1393ش، ص173.</ref> این برخورد گزینشی و سکوت شورا در قبال برخی تحولات منطقۀ خاورمیانه و تعلل تاریخی در تعیین متجاوز در جنگ عراق با ایران، نمونههایی از این رویکرد ابزاری است.<ref>[https://pasokh.org/fa/Question/View/11677/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%8A%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%84%D9%84-%DA%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA-% «فلسفۀ وجود شورای امنیت و سازمان ملل چیست؟»، مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات، حوزۀ علمیۀ قم.]</ref> همچنین پیوند میان شورا و دیوان کیفری بینالمللی بهدلیل امکان سوءاستفاده از فرصتهای ارتباطی شورا با دادستان دیوان، استقلال نهاد قضایی را با چالش ساختاری روبرو میکند.<ref>حکمتآرا، «ارتباط دادستان دیوان کیفری بینالمللی با شورای امنیت سازمان ملل متحد»، 1390ش، ص14.</ref> | اعمال استانداردهای دوگانه تحت تأثیر منافع اعضای دائم، مشروعیت شورا را متزلزل کرده است؛<ref>موسیزاده و رنجبر، «بررسی مقایسهای رفتارهای دوگانۀ شورای امنیت در قبال تحولات اخیر لیبی و بحرین»، 1393ش، ص173.</ref> این برخورد گزینشی و سکوت شورا در قبال برخی تحولات منطقۀ خاورمیانه و تعلل تاریخی در تعیین متجاوز در جنگ عراق با ایران، نمونههایی از این رویکرد ابزاری است.<ref>[https://pasokh.org/fa/Question/View/11677/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%8A%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%84%D9%84-%DA%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA-% «فلسفۀ وجود شورای امنیت و سازمان ملل چیست؟»، مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات، حوزۀ علمیۀ قم.]</ref> همچنین پیوند میان شورا و دیوان کیفری بینالمللی بهدلیل امکان سوءاستفاده از فرصتهای ارتباطی شورا با دادستان دیوان، استقلال نهاد قضایی را با چالش ساختاری روبرو میکند.<ref>حکمتآرا، «ارتباط دادستان دیوان کیفری بینالمللی با شورای امنیت سازمان ملل متحد»، 1390ش، ص14.</ref> | ||
