| خط ۱: | خط ۱: | ||
<big>'''شورای امنیت سازمان ملل متحد'''</big>؛ اصلیترین بازوی اجرایی و فراملی در ساختار بینالملل برای مدیریت بحرانها و پاسداری از صلح جهانی.<br> | <big>'''شورای امنیت سازمان ملل متحد'''</big>؛ اصلیترین بازوی اجرایی و فراملی در ساختار بینالملل برای مدیریت بحرانها و پاسداری از صلح جهانی.<ref group="دیدگاه">مقاله در معرفی وظایف و اختیارت شورای امنیت خوب عمل کرده است، اما در معرفی موارد نقض و عدم تعهد و پایبندی به وظایف نیازمند به کار بیشتر است. با ذکر موارد عینی در کشورهای مختلف و از جمله ایران و با شمردن برخوردهای دوگانه روشن سازد که این شورا عملا در خدمت قدرتهای بزرگ است. تصمیمات این شورا علیه ایران هم لیست شود خوب خواهد بود. سعی شود که از منابع معتبر مثل مقالات و کتابها استفاده شود و منابع حداکثری دیده شود. </ref><br> | ||
شورای امنیت سازمان ملل متحد، مرجع اجرایی برای پیشگیری از منازعات و پاسداری از آرامش جهانی است. این نهاد مقتدر<ref group="دیدگاه">از تعابیری کیفی چون مقتدر لازم نیست که استفاده شود. </ref> با گذشت زمان، مأموریت خود را از جنگهای سنتی به ابعاد نوظهوری چون چالشهای زیستمحیطی، دادخواهی کیفری و صیانت از دستاوردهای تمدنی گسترش داده است<ref group="دیدگاه">واقعا همین کارها را میکند؟ یا ابزاری است در دست قدرت های سلطه طلب؟</ref>. با این حال، کارنامۀ عملیاتی شورا همواره تحت شعاع امتیازات انحصاری، رفتارهای گزینشی قدرتهای بزرگ و پیامدهای ناگوار اهرمهای تنبیهی بر معیشت ملتها قرار دارد. واکاوی این نظام، ضرورت بازنگری ساختاری و تقابل میان تدابیر جمعیِ منشورمدار را در برابر رفتارهای خودسرانه برخی کشورها نمایان میسازد.<ref group="دیدگاه">تعبیر واکاوی و این یک خط کاملا به مقاله حالت استنتاجی داده است</ref> | شورای امنیت سازمان ملل متحد، مرجع اجرایی برای پیشگیری از منازعات و پاسداری از آرامش جهانی است. این نهاد مقتدر<ref group="دیدگاه">از تعابیری کیفی چون مقتدر لازم نیست که استفاده شود. </ref> با گذشت زمان، مأموریت خود را از جنگهای سنتی به ابعاد نوظهوری چون چالشهای زیستمحیطی، دادخواهی کیفری و صیانت از دستاوردهای تمدنی گسترش داده است<ref group="دیدگاه">واقعا همین کارها را میکند؟ یا ابزاری است در دست قدرت های سلطه طلب؟</ref>. با این حال، کارنامۀ عملیاتی شورا همواره تحت شعاع امتیازات انحصاری، رفتارهای گزینشی قدرتهای بزرگ و پیامدهای ناگوار اهرمهای تنبیهی بر معیشت ملتها قرار دارد. واکاوی این نظام، ضرورت بازنگری ساختاری و تقابل میان تدابیر جمعیِ منشورمدار را در برابر رفتارهای خودسرانه برخی کشورها نمایان میسازد.<ref group="دیدگاه">تعبیر واکاوی و این یک خط کاملا به مقاله حالت استنتاجی داده است</ref> | ||
| خط ۷۰: | خط ۷۰: | ||
همچنین، وضع تحریمهای همهجانبه و سیستماتیک، با محروم کردن دولتها از روابط آزاد بینالمللی و هدف قرار دادن معیشت، بهداشت و ساختار آموزشی شهروندان عادی، مصداق نقض فاحش حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است؛ اقداماتی که بهدلیل آثار ویرانگر بر تودههای مردم، از منظر حقوقی نوعی تروریسم اقتصادی تلقی میشود. بههمین دلیل، ضرورت بازتعریف قواعد مسئولیت بینالمللی سازمانها برای مهار رفتارهای شورا نمایان است.<ref>[https://www.pfbaj.ir/article%20214141.html علیزاده و دیگران، «شورای امنیت؛ از تقابل حافظان صلح و امنیت بینالمللی تا ناقضان حقوق بشر»، 1403ش، ص72-74.]</ref> | همچنین، وضع تحریمهای همهجانبه و سیستماتیک، با محروم کردن دولتها از روابط آزاد بینالمللی و هدف قرار دادن معیشت، بهداشت و ساختار آموزشی شهروندان عادی، مصداق نقض فاحش حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است؛ اقداماتی که بهدلیل آثار ویرانگر بر تودههای مردم، از منظر حقوقی نوعی تروریسم اقتصادی تلقی میشود. بههمین دلیل، ضرورت بازتعریف قواعد مسئولیت بینالمللی سازمانها برای مهار رفتارهای شورا نمایان است.<ref>[https://www.pfbaj.ir/article%20214141.html علیزاده و دیگران، «شورای امنیت؛ از تقابل حافظان صلح و امنیت بینالمللی تا ناقضان حقوق بشر»، 1403ش، ص72-74.]</ref> | ||
در نظام حقوق بینالملل، تفکیک بنیادینی میان اقدامات قهرآمیز وجود دارد؛ تدابیر اجباری شورای امنیت بر اساس منشور ملل متحد، ابزارهایی فراملی برای مقابله با تهدیدات علیه صلح هستند که در نظامسازیهای نوین خود، معافیتهای پایدار را برای فعالیتهای بشردوستانه پیشبینی کردهاند. در مقابل، تحریمهای یکجانبه که توسط دولتها یا ائتلافهای خاص وضع میشوند، فاقد مشروعیت هنجاری و مکانیسمهای توازن ساختاری منشور هستند؛ این تدابیر | در نظام حقوق بینالملل، تفکیک بنیادینی میان اقدامات قهرآمیز وجود دارد؛ تدابیر اجباری شورای امنیت بر اساس منشور ملل متحد، ابزارهایی فراملی برای مقابله با تهدیدات علیه صلح هستند که در نظامسازیهای نوین خود، معافیتهای پایدار را برای فعالیتهای بشردوستانه پیشبینی کردهاند. در مقابل، تحریمهای یکجانبه که توسط دولتها یا ائتلافهای خاص وضع میشوند، فاقد مشروعیت هنجاری و مکانیسمهای توازن ساختاری منشور هستند؛ این تدابیر بهجای صیانت از صلح، در راستای منافع ژئوپلیتیکی کشورهای اعمالکننده تنظیم شده و با فراتر رفتن از مرزهای حاکمیتی، محدودیتهای فرامرزی را تحمیل میکنند. بههمین دلیل، تحریمهای یکجانبه نهتنها بهدلیل ترجیح سیاست بر حقوق با اصول عدالت در تضاد هستند بلکه بهواسطۀ نقض حقوق بنیادین بشر، بازنگری جدی در قواعد حقوق بینالملل را گریزناپذیر کردهاند.<ref>[https://sid.ir/paper/1521758/fa علوی و دیگران، «مقایسۀ تحریمهای یکجانبه و تحریمهای شورای امنیت: تحلیل حقوقی و پیامدهای فرامرزی»، 1404ش، ص367-369.]</ref> | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
