زهرا غلامی (بحث | مشارکت‌ها)
پالایش متن
خط ۳۰: خط ۳۰:
{{درشت|'''خون‌بس'''}}؛ سنت جلوگیری از ادامهٔ دعوا و کشتار و اصلاح روابط قبایل از راه ازدواج.
{{درشت|'''خون‌بس'''}}؛ سنت جلوگیری از ادامهٔ دعوا و کشتار و اصلاح روابط قبایل از راه ازدواج.


خون‌بس یک سازوکار سنتی و قومی برای پایان نزاع‌های برآمده از قتل، میان برخی اقوام است. در چارچوب این رسم، برای جلوگیری از انتقام‌جویی و جنگ‌های طولانی، طایفهٔ قاتل با پرداخت [[دیه|دیه‌ای]] شامل [[پول]]، زمین، اسلحه یا [[ازدواج اجباری]] دختری از طایفهٔ قاتل با مردی از طایفهٔ مقتول، سعی در جبران و برقراری [[صلح]] دارد. این رسم، ریشه در نظام‌های قبیله‌ای و احساس [[همبستگی خونی]] دارد و با میانجی‌گری [[ریش‌سفید|ریش‌سفیدان]] و بزرگان اجرا می‌شود. خون‌بس از نظر اجتماعی به پایان درگیری‌ها کمک می‌کند، اما ازدواج اجباری زنان در این فرایند، پیامدهای منفی روانی و اجتماعی برای آنان دارد و از دیدگاه [[قانون]] و [[فقه اسلامی]]، با مخالفت‌های بسیاری روبرو می‌شود.
خون‌بس یک رسم سنتی و قومی برای پایان نزاع‌های برآمده از قتل، میان برخی اقوام است. در چارچوب این رسم، برای جلوگیری از انتقام‌جویی و جنگ‌های طولانی، طایفهٔ قاتل با پرداخت [[دیه|دیه‌ای]] شامل [[پول]]، زمین، اسلحه یا [[ازدواج‌ اجباری|ازدواج اجباری]] دختری از طایفهٔ قاتل با مردی از طایفهٔ مقتول، سعی در جبران و برقراری [[صلح]] دارد. این رسم، ریشه در نظام‌های قبیله‌ای و احساس همبستگی خونی دارد و با میانجی‌گری [[ریش‌سفید|ریش‌سفیدان]] اجرا می‌شود. خون‌بس از نظر اجتماعی به پایان درگیری‌ها کمک می‌کند، اما ازدواج اجباری [[زن|زنان]] در این فرایند، پیامدهای منفی روانی و اجتماعی برای آنان دارد و از دیدگاه قانون و [[فقه اسلامی]]، با مخالفت‌های بسیاری روبرو می‌شود.


== مفهوم‌شناسی ==
== مفهوم‌شناسی ==
واژهٔ خون‌بس از دو کلمهٔ «خون» و «بس» ترکیب شده و در لغت به معنی قطع خون، کافی‌بودن خون و قطع جریان خونی است که راه افتاده است.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/خون+بست دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خون‌بست.]</ref> این واژه مترادف واژگانی چون خون‌صلح، خون‌بری و خون‌بها است<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعه انسان‌شناختی پدیده خون‌بس، در منطقه صیدون خوزستان»، 1397ش، ص141.]</ref> و میان عرب‌ها به فصل معروف است.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی.]</ref>
واژهٔ خون‌بس از دو کلمهٔ «خون» و «بس» ترکیب شده و به معنی قطع خون، کافی‌بودن خون و قطع جریان خونی است که راه افتاده است.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/خون+بست دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خون‌بست.]</ref> این واژه مترادف واژگانی چون خون‌صلح، خون‌بُری و خون‌بها است<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعه انسان‌شناختی پدیده خون‌بس، در منطقه صیدون خوزستان»، 1397ش، ص141.]</ref> و میان عرب‌ها به فَصل معروف است.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی.]</ref>


خون‌بس در اصطلاح، سازوکار عرفی و قانونی اجتماعی<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص159.]</ref> و نوعی روش غیررسمی کیفری<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1167232/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D8%B1%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%AE%D9%88%D9%86-%D8%B5%D9%84%D8%AD-%D9%85%D8% رضوی‌فرد و همکاران، «بررسی آثار ترمیمی اجرای مراسم خون صلح؛ مطالعه موردی استان کرمانشاه»، 1395ش، ص217.]</ref> میان خویشاوندان و افراد [[خانواده]] است<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/711877/خون-صلح «خون صلح»، خبرگزاری میزان.]</ref> که موجب دریافت دیه و گذشت از قصاص قتل می‌شود و شکاف اجتماعی به وجود آمده را ترمیم می‌کند.<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص162.]</ref> در برخی سنت‌ها، پس‌از درگیری که منجر به قتل می‌شود، زنانی از طایفهٔ قاتل به عقد مردانی از طایفهٔ مقتول در می‌آیند. به [[زن|زنی]] که در این فرایند، وسیلهٔ خون‌بس می‌شود، فَصیله می‌گویند. سنت قومی خون‌بس، سبب فامیل‌شدن دو خانوادهٔ متخاصم و مانع انتقام‌جویی‌ها در آینده می‌شود.<ref>[https://www.isna.ir/news/99060201729/ناگفته-هایی-درباره-آیین-خون-بس «ناگفته‌هایی دربارۀ آیین خون‌بس»، خبرگزاری ایسنا.]</ref>
خون‌بس در اصطلاح، یک رسم عرفی و اجتماعی<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص159.]</ref> و یک روش غیررسمی کیفری<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1167232/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D8%B1%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%AE%D9%88%D9%86-%D8%B5%D9%84%D8%AD-%D9%85%D8% رضوی‌فرد و همکاران، «بررسی آثار ترمیمی اجرای مراسم خون صلح؛ مطالعه موردی استان کرمانشاه»، 1395ش، ص217.]</ref> در روابط [[خویشاوندی]] و میان افراد [[خانواده]] است<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/711877/خون-صلح «خون صلح»، خبرگزاری میزان.]</ref> که موجب دریافت [[دیه]] و گذشت از [[قصاص]] می‌شود و شکاف اجتماعی به وجود آمده را ترمیم می‌کند.<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص162.]</ref> در برخی سنت‌ها، پس‌از درگیری منجر به قتل، زنانی از طایفهٔ قاتل را به عقد مردانی از طایفهٔ مقتول در می‌آورند. به این [[زن|زن‌ها]] فَصیله می‌گویند. سنت قومی خون‌بس، سبب فامیل‌شدن دو خانوادهٔ متخاصم و مانع انتقام‌جویی‌ها در آینده می‌شود.<ref>[https://www.isna.ir/news/99060201729/ناگفته-هایی-درباره-آیین-خون-بس «ناگفته‌هایی دربارۀ آیین خون‌بس»، خبرگزاری ایسنا.]</ref>


== پیشینه ==
== پیشینه ==
پیش‌از اسلام، معمولاً قاتل با مجازات قصاص روبرو می‌شد و این حکم هم در جامعهٔ عرب و هم در ایران، غلبه داشت و گذشت از مجازات قاتل، کمتر رخ می‌داد؛<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی.]</ref> اما براساس روایت‌های شفاهی، رسم خون‌صلح از اوایل ورود دین اسلام به ایران، میان برخی اقوام و طوایف رواج یافت و تاکنون ادامه دارد.<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص162.]</ref>
پیش‌از [[اسلام]]، معمولاً قاتل با مجازات قصاص روبرو می‌شد و این حکم هم در جامعهٔ عرب و هم در [[ایران]]، غلبه داشت و گذشت از مجازات قاتل، کمتر رخ می‌داد؛<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی.]</ref> اما براساس روایت‌های شفاهی، رسم خون‌صلح از اوایل [[ورود اسلام به ایران|ورود دین اسلام به ایران]]، میان برخی اقوام و طوایف رواج یافت و تاکنون ادامه دارد.<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص162.]</ref>


در برخی جوامع سنتی، واکنش‌ها به قتل یکی از اعضای قبیله، بسیار پردامنه بود<ref>رید، انسان در عصر توحش، ۱۳۶۳ش، ص۳۳۹.</ref> و [[جنگ]] و نزاع میان قبیلهٔ فرد کشته‌شده با قبیلهٔ قاتل، آن‌قدر ادامه می‌یافت تا قاتل، [[قصاص]] می‌شد یا طایفهٔ او با پرداخت [[دیه]]، رضایت طایفهٔ مقتول را به دست می‌آوردند.<ref>زیدان، تاریخ تمدن اسلام، ۱۳۶۹ش، ص۹۱۸.</ref> در این جوامع، حق خون‌داری از [[پدر]] به [[فرزند]] و نیز به خویشاوندان انتقال می‌یافت.<ref>شهبازی، ایل ناشناخته: پژوهشی در کوه‌نشینان سرخی فارس، ۱۳۶۶ش، ص۱۵۹؛ مستوفی، تاریخ گزیده، ۱۳۳۹ش، ص۴۹۰.</ref> راهکار این جوامع برای کوتاه‌کردن دورهٔ نزاع، رسم خون‌بس بوده است. در این رسم، شخص مجرم یا [[خانواده]] یا اعضای طایفهٔ او این نوع دیه را برای دوری از قصاص و وقوع قتلی دیگر، می‌پرداختند. به باور برخی محققان، پیشینهٔ این رسم به دورهٔ زندگی قبیله‌ای انسان‌ها می‌رسد و در منابع کهن به مصادیقی از سنت خون‌بس در [[ایران باستان]]<ref>[https://www.irna.ir/news/83908100/پرونده-ای-به-نام-قربانیان-آیین-خون-بس وائلی‌زاده، «پرونده‌ای به‌نام قربانیان آیین خون‌بس»، خبرگزاری ایرنا.]</ref> و در قانون‌نامهٔ حمورابی و آشور اشاره شده است.<ref>بادامچی، آغاز قانون‌گذاری، تاریخ حقوق بین‌النهرین باستان، ۱۳۸۲ش، ص34.</ref> برای رسم خون‌بس به شکلی که امروزه اجرا می‌شود، پیشینه‌ای تا حدود ۸۰۰ سال در [[لرستان]]، شناسایی شده است.<ref>[https://lorestan.iqna.ir/fa/news/3859806/رسمی-که-برای-رضای-خدا-نیست-عروسانی-که-قربانی-می‌شوند «رسمی که برای رضای خدا نیست، عروسانی که قربانی می‌شوند»، خبرگزاری بین‌المللی قرآن.]</ref>
در برخی جوامع سنتی، واکنش‌ها به قتل یکی از اعضای قبیله، بسیار پردامنه بود<ref>رید، انسان در عصر توحش، ۱۳۶۳ش، ص۳۳۹.</ref> و [[جنگ]] و نزاع میان قبیلهٔ فرد کشته‌شده با قبیلهٔ قاتل، آن‌قدر ادامه می‌یافت تا قاتل، [[قصاص]] می‌شد یا طایفهٔ او با پرداخت [[دیه]]، رضایت طایفهٔ مقتول را به دست می‌آوردند.<ref>زیدان، تاریخ تمدن اسلام، ۱۳۶۹ش، ص۹۱۸.</ref> در این جوامع، حق خون‌داری از [[پدر]] به [[فرزند]] و نیز به خویشاوندان انتقال می‌یافت.<ref>شهبازی، ایل ناشناخته: پژوهشی در کوه‌نشینان سرخی فارس، ۱۳۶۶ش، ص۱۵۹؛ مستوفی، تاریخ گزیده، ۱۳۳۹ش، ص۴۹۰.</ref> راهکار این جوامع برای کوتاه‌کردن دورهٔ نزاع، رسم خون‌بس بوده است. برخی محققان به مصادیقی از سنت خون‌بس در [[ایران باستان]]<ref>[https://www.irna.ir/news/83908100/پرونده-ای-به-نام-قربانیان-آیین-خون-بس وائلی‌زاده، «پرونده‌ای به‌نام قربانیان آیین خون‌بس»، خبرگزاری ایرنا.]</ref> و در قانون‌نامهٔ حمورابی و آشور اشاره کرده‌اند.<ref>بادامچی، آغاز قانون‌گذاری، تاریخ حقوق بین‌النهرین باستان، ۱۳۸۲ش، ص34.</ref> برای رسم خون‌بس به شکل امروزی‌، پیشینه‌ای تا ۸۰۰ سال در [[لرستان]]، شناسایی شده است.<ref>[https://lorestan.iqna.ir/fa/news/3859806/رسمی-که-برای-رضای-خدا-نیست-عروسانی-که-قربانی-می‌شوند «رسمی که برای رضای خدا نیست، عروسانی که قربانی می‌شوند»، خبرگزاری بین‌المللی قرآن.]</ref>


=== گستره ===
=== گستره ===
بیشتر مناطقی که دارای نظام‌های قبیله‌ای و عشیره‌ای هستند، در قلمرو آیین خون‌صلح قرار دارند. در این جوامع به‌دلیل هم‌بستگی خونی افراد، ایجاد مشکل و آسیب‌رساندن به یک خانواده، ضربه‌زدن به کل قوم قلمداد می‌شود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی.]</ref> خون‌صلح به‌عنوان یکی از آیین‌ها و سنت‌های اصیل میان برخی از اقوام مانند کردهای [[کرمانشاه]]<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1167232/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D8%B1%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%AE%D9%88%D9%86-%D8%B5%D9%84%D8%AD-%D9%85%D8% رضوی‌فرد و همکاران، «بررسی آثار ترمیمی اجرای مراسم خون صلح؛ مطالعه موردی استان کرمانشاه»، 1395ش، ص217.]</ref> و ایلام، عرب‌ها، لرها و بختیاری‌های استان لرستان، [[خوزستان]]،<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/711877/خون-صلح «خون صلح»، خبرگزاری میزان.]</ref> کهگیلویه و بویراحمد و چهارمحال و بختیاری رواج دارد.<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص163.]</ref> این آیین در کشورهای پاکستان، افغانستان، ترکیه و عراق نیز دیده می‌شود.<ref>[https://taaghche.com/book/238963/خون-صلح مصطفی ماهیدشتی، «کتاب خون صلح»، وب‌سایت طاقچه.]</ref> خون‌بس میان بیشتر اقوام و عشایر ایران مانند [[ایل قشقایی|قشقایی]]، [[ایل بختیاری|بختیاری]]، [[قوم لر|لر]]، لک، [[قوم کرد|کرد]]، [[قوم ترکمن|ترکمن]]، [[قوم بلوچ|بلوچ]]، [[قوم عرب|عرب]]<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس#c0098bc4a-7795-4fd5-ab74-903b2225ea64 حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت دائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> و نیز در [[افغانستان]] با تفاوت‌هایی در شیوهٔ اجرای آن، رایج است.<ref>[https://swn.af/girl-abuse-female-victims-live-with-many-problems/ نایل، «بددادن دختران؛ زنان قربانی با مشکلات بسیار زندگی می‌کنند»، وب‌سایت سلام وطندار.]</ref>
بیشتر مناطقی که دارای نظام‌های قبیله‌ای و عشیره‌ای هستند، در قلمرو آیین خون‌صلح قرار دارند. در این جوامع به‌دلیل هم‌بستگی خونی افراد، ایجاد مشکل و آسیب‌رساندن به یک خانواده، ضربه‌زدن به کل قوم قلمداد می‌شود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی.]</ref> خون‌صلح یا خون‌بس به‌عنوان یک رسم و سنت‌ اصیل میان بیشتر [[اقوام ایرانی|اقوام]] و عشایر ایران مانند [[قوم کرد|کردها]] در [[استان کرمانشاه|کرمانشاه]]<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1167232/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D8%B1%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%AE%D9%88%D9%86-%D8%B5%D9%84%D8%AD-%D9%85%D8% رضوی‌فرد و همکاران، «بررسی آثار ترمیمی اجرای مراسم خون صلح؛ مطالعه موردی استان کرمانشاه»، 1395ش، ص217.]</ref> و [[استان ایلام|ایلام]] و نیز [[ایل قشقایی|قشقایی‌ها]]، لک‌ها، [[قوم ترکمن|ترکمن‌ها]]، [[قوم بلوچ|بلوچ‌ها]]،<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس#c0098bc4a-7795-4fd5-ab74-903b2225ea64 حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت دائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> [[قوم عرب در ایران|عرب‌ها]]، [[قوم لر|لرها]] و [[ایل بختیاری|بختیاری‌ها]] در استان‌های [[لرستان]]، [[خوزستان]]،<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/711877/خون-صلح «خون صلح»، خبرگزاری میزان.]</ref> [[کهگیلویه و بویراحمد]] و [[چهارمحال و بختیاری]] رواج دارد.<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص163.]</ref> این آیین در کشورهای [[افغانستان]]،<ref>[https://swn.af/girl-abuse-female-victims-live-with-many-problems/ نایل، «بددادن دختران؛ زنان قربانی با مشکلات بسیار زندگی می‌کنند»، وب‌سایت سلام وطندار.]</ref> [[پاکستان]]، [[ترکیه]] و [[عراق]] نیز دیده می‌شود.<ref>[https://taaghche.com/book/238963/خون-صلح مصطفی ماهیدشتی، «کتاب خون صلح»، وب‌سایت طاقچه.]</ref>  


=== درخواست ثبت خون‌بس در فهرست آثار ناملموس ===
=== درخواست ثبت خون‌بس در فهرست آثار ناملموس ===
خط ۴۹: خط ۴۹:


== خاستگاه ==
== خاستگاه ==
در نظام‌های قبیله‌ای احساس همبستگی خونی و اجتماعی بسیار قوی است و آسیب رساندن به یک عضو قبیله ضربه‌زدن به کل قبیله تلقی می‌شود و همهٔ افراد قبیله که خود را خویشاوند خونی یکدیگر می‌دانند، مکلف‌اند در مجازات کسانی که خون یکی از خویشاوندان آنها را بر زمین ریخته، یا به او آسیب رسانده است، مشارکت کنند و انتقام بگیرند. برخی قبایل برای پرهیز از خون‌ریزی بیشتر، اصول و سازوکارهای معمول در جامعه را به کار می‌بندند و خون‌بس یکی از این سازوکارهای عرفی است.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس#c0098bc4a-7795-4fd5-ab74-903b2225ea64 حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت دائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> در میان ایلات و طوایف، نزاع‌های برآمده از [[قتل عمد]]، [[قتل غیرعمد]] و نقص عضو، با رسم خون‌بس فیصله داده می‌شوند.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعۀ انسان‌شناختی پدیدۀ خون‌بس در منطقۀ صیدون خوزستان»، 1397ش، ص149-152.]</ref>
در نظام‌های قبیله‌ای احساس همبستگی خونی و اجتماعی بسیار قوی است و آسیب رساندن به یک عضو قبیله ضربه‌زدن به کل قبیله تلقی می‌شود و همهٔ افراد قبیله که خود را [[خویشاوندی|خویشاوند]] یکدیگر می‌دانند، مکلف‌اند در مجازات کسانی که خون یکی از خویشاوندان آنها را بر زمین ریخته، یا به او آسیب رسانده است، مشارکت کنند و انتقام بگیرند. برخی قبایل برای پرهیز از خون‌ریزی بیشتر، خون‌بس به کار می‌بندند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس#c0098bc4a-7795-4fd5-ab74-903b2225ea64 حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت دائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> در ایلات و طوایف، نزاع‌های برآمده از [[قتل عمد]]، [[قتل غیرعمد]] و نقص عضو، با رسم خون‌بس فیصله داده می‌شوند.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعۀ انسان‌شناختی پدیدۀ خون‌بس در منطقۀ صیدون خوزستان»، 1397ش، ص149-152.]</ref>


=== در اسلام ===
=== در اسلام ===
خون‌صلح ازجمله آیین‌های عرفی در جامعه است که پیش‌از اسلام نیز وجود داشت؛ اما با ظهور اسلام و با تمسک به قوانین اسلامی در این آیین، تحولاتی ایجاد شد. آیین خون‌صلح به‌دلایلی مانند اصلاح ذات‌البین، گسترش فرهنگ صلح‌جویی و بخشش، افزایش وحدت خانوادگی و اجتماعی، احترام به بزرگان خیراندیش با مبانی و دستورات دین اسلام، هم‌خوانی و سازگاری دارد؛ اما برخی شرایط آن مانند پرداخت‌های اجباری مبالغ سنگین و [[ازدواج اجباری]] دختران به‌عنوان دیه و خسارات، مورد نهی اسلام است.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعه انسان‌شناختی پدیده خون‌بس، در منطقه صیدون خوزستان»، 1397ش، ص165.]</ref>
خون‌صلح ازجمله آیین‌های عرفی در جامعه است که پیش‌از اسلام نیز وجود داشت؛ اما با ظهور اسلام در این آیین، تحولاتی ایجاد شد. آیین خون‌صلح به‌دلایلی مانند اصلاح ذات‌البین، گسترش فرهنگ صلح‌جویی و بخشش، افزایش [[همبستگی اجتماعی]] و احترام به بزرگان خیراندیش، با مبانی و دستورات دین اسلام سازگاری دارد؛ اما برخی شرایط آن مانند پرداخت‌های اجباری مبالغ سنگین و [[ازدواج اجباری]] دختران، مورد نهی اسلام است.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعه انسان‌شناختی پدیده خون‌بس، در منطقه صیدون خوزستان»، 1397ش، ص165.]</ref>


== اجرای خون‌بس ==
== اجرای خون‌بس ==
آیین خون‌صلح در جوامع طایفه‌ای و قومی برای حل اختلافات<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/711877/خون-صلح «خون صلح»، خبرگزاری میزان.]</ref> ناشی از قتل عمد یا غیرعمد به کار می‌رود.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1167232/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D8%B1%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%AE%D9%88%D9%86-%D8%B5%D9%84%D8%AD-%D9%85%D8% رضوی‌فرد و همکاران، «بررسی آثار ترمیمی اجرای مراسم خون صلح؛ مطالعه موردی استان کرمانشاه»، 1395ش، ص217.]</ref> این آیین با هدف جلوگیری از زنجیرهٔ خشونت و کاهش جرایم بعدی،<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص159.]</ref> به‌عنوان پیمانی ایلی و طایفه‌ای بزرگ اجرا می‌شود و فراتر از یک آشتی ساده میان دو خانواده است.<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/711877/خون-صلح «خون صلح»، خبرگزاری میزان.]</ref>
آیین خون‌صلح در جوامع طایفه‌ای و قومی هنگام اختلافات و نزاع‌های بزرگ<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/711877/خون-صلح «خون صلح»، خبرگزاری میزان.]</ref> با هدف جلوگیری از زنجیرهٔ خشونت و کاهش جرایم بعدی،<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص159.]</ref> فراتر از یک آشتی ساده میان دو خانواده است و به‌عنوان پیمانی ایلی و طایفه‌ای اجرا می‌شود.<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/711877/خون-صلح «خون صلح»، خبرگزاری میزان.]</ref>


=== زمان و آداب‌ورسوم برگزاری آیین ===
=== آداب‌ورسوم ===
در چارچوب این رسم، خانواده یا طایفهٔ قاتل برای گرفتن عفو از خانوادهٔ مقتول، اقدام می‌کنند.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعه انسان‌شناختی پدیده خون‌بس، در منطقه صیدون خوزستان»، 1397ش، ص146.]</ref> این آیین با کنش‌هایی چون عزاداری، تسلیت، گریهٔ زنان و مردان، شلیک تفنگ و ابراز پشیمانیِ آشکار قاتل، زمینهٔ فروکش کردن کینه‌های درونی را فراهم می‌آورد.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعۀ انسان‌شناختی پدیدۀ خون‌بس در منطقۀ صیدون خوزستان»، 1397ش، ص158-159.]</ref> مراسم پس‌از برگزاری یادبود مقتول<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص171.]</ref> و غالباً با حضور ریش‌سفیدان و بزرگان قوم برگزار می‌شود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی.]</ref>
اقدام خانواده یا طایفهٔ قاتل برای طلب بخشش از خانوادهٔ مقتول، با عزاداری، تسلیت، گریهٔ زنان و مردان، شلیک تفنگ و ابراز پشیمانیِ قاتل همراه می‌شود تا زمینهٔ فروکش کردن کینه‌ها را فراهم آورد.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعۀ انسان‌شناختی پدیدۀ خون‌بس در منطقۀ صیدون خوزستان»، 1397ش، ص158-159.]</ref> این اقدامات پس‌از برگزاری مجلس یادبود مقتول<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص171.]</ref> و غالباً با حضور ریش‌سفیدان و بزرگان قوم<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی.]</ref> در روز معینی برگزار می‌شود و اقوام قاتل با اجرای چمری (نواختن ساز و [[دهل]]) و نواهای محلی (مور، شیون و زاری)، همدردی خود را با خانواده مقتول اعلام می‌کنند.<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص171.]</ref> در برخی مناطق، قاتل را کفن‌پوشیده و دست‌بسته، نزد اولیای دم می‌آورند. ریش‌سفیدان با آوردن قرآن و شمشیر (نماد صلح و انتقام)<ref>بهمن‌بیگی، عرف و عادت در عشایر فارس، ۱۳۲۴ش، ص35.</ref> از اولیای دم درخواست می‌کنند که با وجود حق قصاص، به احترام قرآن از قصاص چشم‌پوشی کنند؛ این کار افزون‌بر اقرار به خطای قاتل، با یادآوری رحمت الهی و رأفت اسلامی، جبران خطا را تضمین می‌کند. تلاش‌های پی‌درپی اگر موجب جلب رضایت اولیای دم شود، آنها با بوسیدن قرآن، قاتل را عفو می‌کنند.<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص171.]</ref>


در روز موعود، اقوام قاتل با اجرای سوگواری‌های ویژه‌ای چون چمری (نواختن ساز و دهل) و سرودهای محلی (مور، شیون و زاری)، همدردی خود را با خانواده مقتول اعلام می‌کنند.<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص171.]</ref> در برخی مناطق، قاتل را درحالی‌که کفن پوشیده و دستانش بسته است، نزد اولیای دم می‌آورند. ریش‌سفیدان، برای یادآوری جایگاه والای قرآن و ترغیب به عفو، میان قرآن و شمشیر (نماد صلح و انتقام) به خانواده مقتول حق انتخاب می‌دهند.<ref>بهمن‌بیگی، عرف و عادت در عشایر فارس، ۱۳۲۴ش، ص35.</ref> در این مرحله، با سوگند به حرمت قرآن، از اولیای دم درخواست می‌شود تا از قصاص چشم‌پوشی کنند؛ این کار افزون‌بر اقرار به خطای قاتل، با یادآوری رحمت الهی و رأفت اسلامی، جبران خطا را تضمین می‌کند. پس‌از تلاش‌های پی‌درپی و اخذ رضایت، اولیای دم با بوسیدن قرآن، قاتل را عفو می‌کنند.<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص171.]</ref>
پس‌از بخشش، نشست‌هایی برای تعیین خون‌بها برگزار می‌شود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی.]</ref> مقدار خون‌بها در طول زمان و با فرهنگ طوایف، تحول یافته است؛ در گذشته واگذاری زمین‌های کشاورزی، باغ‌ها و احشام رایج بود، اما امروزه خون‌بها  اغلب به‌صورت وجه نقد دریافت می‌شود.<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص168.]</ref> در عشایر [[قوم بلوچ|بلوچ]] به خون‌بها [[بجار]]<ref>برقعی، سازمان سیاسی حکومت محلی بنت، ۱۳۳۶ش، ص۲۰۴.</ref> و در لرستان [[تاسو]]<ref>امرایی، «با عشایر لرستان از نزاع تا انتقام و صلح»، ۱۳۷۵ش، ص۱۴۸.</ref> گفته می‌شود. افزون‌بر [[پول]]،<ref>تیموری، «خین صالح و کالات»، ۱۳۸۱ش، ص۷۹.</ref> گاهی اسلحهٔ ضارب و زمین نیز دریافت می‌شود.<ref>حنیف، شناخت ایل بیرانوند، ۱۳۷۷ش، ص۱۳۳.</ref>


پس‌از بخشش، نشست‌هایی برای تعیین خون‌بها برگزار می‌شود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی.]</ref> مقدار آن در طول زمان و با فرهنگ طوایف، تحول یافته است؛ در گذشته واگذاری زمین‌های کشاورزی، باغ‌ها و احشام رایج بود، اما امروزه در شهرها اغلب به‌صورت وجه نقد است.<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص168.]</ref> در عشایر [[قوم بلوچ|بلوچ]] به خون‌بها «[[بجار]]»<ref>برقعی، سازمان سیاسی حکومت محلی بنت، ۱۳۳۶ش، ص۲۰۴.</ref> و در لرستان «[[تاسو]]»<ref>امرایی، «با عشایر لرستان از نزاع تا انتقام و صلح»، ۱۳۷۵ش، ص۱۴۸.</ref> گفته می‌شود. افزون‌بر [[پول]]،<ref>تیموری، «خین صالح و کالات»، ۱۳۸۱ش، ص۷۹.</ref> گاه اسلحهٔ ضارب و زمین نیز جزء دیه است.<ref>حنیف، شناخت ایل بیرانوند، ۱۳۷۷ش، ص۱۳۳.</ref>
یکی از رسوم کهن در خون‌بس، [[ازدواج اجباری]] دختری از طایفهٔ قاتل با مردی از طایفهٔ مقتول بود تا روابط دو طایفه زودتر ترمیم شود؛<ref>[https://www.isna.ir/news/99060201729/ناگفته-هایی-درباره-آیین-خون-بس «ناگفته‌هایی درباره آیین خون‌بس»، خبرگزاری ایسنا.]</ref> براساس شدت جرم یا جایگاه اجتماعی، گاه تا چهار دختر به طایفهٔ مقتول داده می‌شد.<ref>جانب‌الهی، «نکاتی از نقش پنهان زن در گستره پنج قرن تاریخ عشایر بلوچ»، ۱۳۶۹ش، ص۴۷–۴۸.</ref> این دختران [[مراسم عروسی|جشن عروسی]]، [[جهیزیه]] و [[مهریه]] نداشتند و شیربها نیز به خانوادهٔ آنان تعلق نمی‌گرفت<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس#c0098bc4a-7795-4fd5-ab74-903b2225ea64 حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت دائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> و همچنین از جایگاه پایینی در طایفه برخوردار بودند.<ref>[https://lorestan.iqna.ir/fa/news/3859806/رسمی-که-برای-رضای-خدا-نیست-عروسانی-که-قربانی-می‌شوند «رسمی که برای رضای خدا نیست، عروسانی که قربانی می‌شوند»، خبرگزاری بین‌المللی قرآن.]</ref> البته با گذشت زمان، این رسم کمرنگ شده است.<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص159-161 و 170.]</ref>
 
یکی از رسوم کهن در خون‌بس، ازدواج اجباری دختری از طایفهٔ قاتل با مردی از طایفهٔ مقتول بود تا روابط دو طایفه زودتر ترمیم شود؛<ref>[https://www.isna.ir/news/99060201729/ناگفته-هایی-درباره-آیین-خون-بس «ناگفته‌هایی درباره آیین خون‌بس»، خبرگزاری ایسنا.]</ref> براساس شدت جرم یا جایگاه اجتماعی، گاه تا چهار دختر به طایفهٔ مقتول داده می‌شد.<ref>جانب‌الهی، «نکاتی از نقش پنهان زن در گستره پنج قرن تاریخ عشایر بلوچ»، ۱۳۶۹ش، ص۴۷–۴۸.</ref> این دختران [[مراسم عروسی|جشن عروسی]]، [[جهیزیه]] و [[مهریه]] نداشتند و شیربها نیز به خانوادهٔ آنان تعلق نمی‌گرفت<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس#c0098bc4a-7795-4fd5-ab74-903b2225ea64 حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت دائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> و همچنین از جایگاه پایینی در طایفه برخوردار بودند.<ref>[https://lorestan.iqna.ir/fa/news/3859806/رسمی-که-برای-رضای-خدا-نیست-عروسانی-که-قربانی-می‌شوند «رسمی که برای رضای خدا نیست، عروسانی که قربانی می‌شوند»، خبرگزاری بین‌المللی قرآن.]</ref> البته با گذشت زمان، این رسم کمرنگ شده است.<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص159-161 و 170.]</ref>


در میان عشایر لر و لک، پیش‌از برگزاری مراسم، خانوادهٔ قاتل برای پذیرایی، [[گوسفند]]، [[برنج]]، [[قند]]، [[چای]] و [[سیگار]] به خانه مقتول می‌فرستند و گاه موضوع خون‌بس را تا چهلم یا سالگرد مقتول به تأخیر می‌اندازند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس#c0098bc4a-7795-4fd5-ab74-903b2225ea64 حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت دائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> در میان عشایر عرب‌زبان، ابتدا به خانواده قاتل فرصتی برای توافق داده می‌شود که در این مدت مصونیت دارند؛ اگر توافق حاصل شود، خانوادهٔ فصل‌دهنده، پرچمی (نماد پرچم [[حضرت ابوالفضل]]) برافراشته می‌کنند و اگر نه، جنگ میان دو عشیره درمی‌گیرد.<ref>عزیزی، قبایل و عشایر عرب خوزستان، ۱۳۷۳ش، ص۱۱۵.</ref>
در میان عشایر لر و لک، پیش‌از برگزاری مراسم، خانوادهٔ قاتل برای پذیرایی، [[گوسفند]]، [[برنج]]، [[قند]]، [[چای]] و [[سیگار]] به خانه مقتول می‌فرستند و گاه موضوع خون‌بس را تا چهلم یا سالگرد مقتول به تأخیر می‌اندازند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/245189/خون‌بس#c0098bc4a-7795-4fd5-ab74-903b2225ea64 حاجی‌زاده، «خون‌بس»، وب‌سایت دائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> در میان عشایر عرب‌زبان، ابتدا به خانواده قاتل فرصتی برای توافق داده می‌شود که در این مدت مصونیت دارند؛ اگر توافق حاصل شود، خانوادهٔ فصل‌دهنده، پرچمی (نماد پرچم [[حضرت ابوالفضل]]) برافراشته می‌کنند و اگر نه، جنگ میان دو عشیره درمی‌گیرد.<ref>عزیزی، قبایل و عشایر عرب خوزستان، ۱۳۷۳ش، ص۱۱۵.</ref>
خط ۷۱: خط ۶۹:
در اجرای خون‌بس، تعامل چند گروه ذینفع در آن، با هدف پایان‌دادن به اختلافات قومی و ایجاد صلح و آشتی میان دو طایفه قابل مشاهده است:
در اجرای خون‌بس، تعامل چند گروه ذینفع در آن، با هدف پایان‌دادن به اختلافات قومی و ایجاد صلح و آشتی میان دو طایفه قابل مشاهده است:
# '''بستگان قاتل و مقتول:''' بعداز وقوع درگیری و وقوع قتل، فضای متشنج در محدودهٔ سرزمینی دو طایفه به وجود می‌آید. افراد [[ایل]] در این مدت، در پی آسیب‌زدن به طرف مقابل هستند؛ مانند مسدودکردن راه‌های عبورومرور، جلوگیری از استفادهٔ مناسب از منابع آبی، کشاورزی و دامداری و تخریب برخی اموال یکدیگر.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعۀ انسان‌شناختی پدیدۀ خون‌بس در منطقۀ صیدون خوزستان»، 1397ش، ص153-154.]</ref>
# '''بستگان قاتل و مقتول:''' بعداز وقوع درگیری و وقوع قتل، فضای متشنج در محدودهٔ سرزمینی دو طایفه به وجود می‌آید. افراد [[ایل]] در این مدت، در پی آسیب‌زدن به طرف مقابل هستند؛ مانند مسدودکردن راه‌های عبورومرور، جلوگیری از استفادهٔ مناسب از منابع آبی، کشاورزی و دامداری و تخریب برخی اموال یکدیگر.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعۀ انسان‌شناختی پدیدۀ خون‌بس در منطقۀ صیدون خوزستان»، 1397ش، ص153-154.]</ref>
# '''کدخدایان و ریش‌سفیدان:''' نقش [[ریش‌سفید|ریش‌سفیدان]] و افراد دارای اعتبار اجتماعی نزد ایلات در اجرای خون‌بس بسیار پررنگ است؛ آنها با رفت‌وآمد و انجام جلسات پی‌درپی، درصدد میانجی‌گری برای سازش طوایف و منصرف کردن خانواده‌ها از انتقام هستند که گاهی ممکن است این تلاش صلح‌خواهانه سال‌ها طول بکشد. گرچه در سال‌های اخیر مراجع قضایی و بیمه‌ای رواج یافته و بخش زیادی از اختلافات و تعیین دیات قتل و جرح از طریق آنها انجام می‌شود؛ اما باز هم نقش افراد ذی‌نفوذ برای تعیین نهایی و کاهش میزان دیات و خسارات بسیار پررنگ و مؤثر است.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعۀ انسان‌شناختی پدیدۀ خون‌بس در منطقۀ صیدون خوزستان»، 1397ش، ص153.]</ref>
# '''کدخدایان و ریش‌سفیدان:''' نقش [[ریش‌سفید|ریش‌سفیدان]] و افراد دارای اعتبار اجتماعی نزد ایلات در اجرای خون‌بس بسیار پررنگ است؛ آنها درصدد میانجی‌گری برای سازش طوایف و منصرف کردن خانواده‌ها از انتقام هستند که گاهی ممکن است این تلاش سال‌ها طول بکشد. در سال‌های اخیر با وجود مراجع قضایی و تسهیلات بیمه‌ای، باز هم نقش افراد ذی‌نفوذ برای تعیین نهایی و کاهش میزان دیات و خسارات بسیار پررنگ و مؤثر است.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعۀ انسان‌شناختی پدیدۀ خون‌بس در منطقۀ صیدون خوزستان»، 1397ش، ص153.]</ref>
# '''قراردادهای ایلی:''' یکی از عناصر مهم در اجرای رسومات قومی، قراردادهای ایلی است؛ در نظام ایلی، بزرگان ایل، نمایندهٔ تام‌الاختیار در عقد قراردادهای صلح و جنگ محسوب می‌شوند. از گذشتهٔ دور نیز درون هر ایلی، برای حل نزاع‌ها قراردادهایی به‌صورت شفاهی یا مکتوب وجود داشته که مبنای عمل نسل‌های بعد بوده است. برخی از این قراردادها مربوط به دوران معاصر است که قدرت، جمعیت، اصالت قومی و ثروت طوایف در نوع و سطح قراردادها تأثیرگذار بوده است.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعۀ انسان‌شناختی پدیدۀ خون‌بس در منطقۀ صیدون خوزستان»، 1397ش، ص155.]</ref>
# '''قراردادهای ایلی:''' در نظام ایلی، بزرگان ایل، نمایندهٔ تام‌الاختیار در عقد قراردادهای صلح و جنگ محسوب می‌شوند. از گذشتهٔ دور نیز درون هر ایل، برای حل نزاع‌ها قراردادهایی به‌صورت شفاهی یا مکتوب وجود داشته که مبنای عمل نسل‌های بعد بوده است. در برخی از قراردادهای مربوط به دوران معاصر، قدرت، جمعیت، اصالت قومی و ثروت طوایف در نوع و سطح قراردادها تأثیرگذار است.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعۀ انسان‌شناختی پدیدۀ خون‌بس در منطقۀ صیدون خوزستان»، 1397ش، ص155.]</ref>
# '''زنان:''' زنان، از کنشگران اصلی رسم خون‌بس محسوب می‌شوند و نقشی فعال دارند؛ مانند تدارکات، [[عزاداری]]، همراهی با مردان در جلسات صلح و در نهایت یکی از مفاد توافق‌نامهٔ صلح، ازدواج دختری از یک طایفه با مردی از طایفهٔ دیگر است.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعۀ انسان‌شناختی پدیدۀ خون‌بس در منطقۀ صیدون خوزستان»، 1397ش، ص157.]</ref>
# '''زنان:''' زنان، از کنشگران اصلی رسم خون‌بس محسوب می‌شوند و نقشی فعال دارند؛ مانند تدارکات، [[عزاداری]]، همراهی با مردان در جلسات صلح و در نهایت یکی از مفاد توافق‌نامهٔ صلح، ازدواج دختری از یک طایفه با مردی از طایفهٔ دیگر است.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعۀ انسان‌شناختی پدیدۀ خون‌بس در منطقۀ صیدون خوزستان»، 1397ش، ص157.]</ref>


== پیامدها ==
== چالش ازدواج اجباری ==
خون‌بس دارای آثار مثبت و منفی اجتماعی است؛ این رسم برای طوایف و نظام ایلی از نظر اجتماعی سبب تقویت همبستگی و اتحاد خویشاوندی می‌شود و از طرف دیگر اختلافات در درون ایل به آسانی و با توافق از بین می‌رود؛ اما به‌لحاظ جایگاه اجتماعی زن، یک پدیدهٔ ضدزن انگاشته می‌شود و اکثر زنان خون‌بس از اجرای این رسم، احساس نارضایتی دارند. برچسب خوردن در میان ایل، بزرگ‌ترین داغی است که زنان خون‌بس ازآن رنج می‌برند.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعۀ انسان‌شناختی پدیدۀ خون‌بس در منطقۀ صیدون خوزستان»، 1397ش، ص163-164.]</ref> رسم خون‌بس، برای زنانی که از این طریق ازدواج می‌کنند، ممکن است آسیب‌های روانی مانند [[افسردگی]]، ناراحتی اعصاب، انواع [[خودکشی]]، ناامیدی و ناراضی بودن از زندگی را به‌همراه داشته باشد. برخی از زنان خون‌بس، معتقدند که آنها قربانی اهداف نظام ایلی شده‌اند و بعداز ازدواج در میان مردم، نوعی برچسب به آنها زده می‌شود و احساس خوش‌بختی نمی‌کنند.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعۀ انسان‌شناختی پدیدۀ خون‌بس در منطقۀ صیدون خوزستان»، 1397ش، ص162.]</ref>
یکی از چالش‌های اصلی در رسم خون‌صلح، شکل‌گیری ازدواج‌هایی بدون رضایت کامل طرفین و حتی [[ازدواج‌ اجباری|ازدواج اجباری]] است.<ref>[https://www.isna.ir/news/99060201729/ناگفته-هایی-درباره-آیین-خون-بس «ناگفته‌هایی دربارۀ آیین خون‌بس»، خبرگزاری ایسنا.]</ref> اکثر زنان از اجرای این رسم، احساس نارضایتی دارند. برچسب‌خوردن در ایل، بزرگ‌ترین داغی است که زنان فصیله، از آن رنج می‌برند.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعۀ انسان‌شناختی پدیدۀ خون‌بس در منطقۀ صیدون خوزستان»، 1397ش، ص163-164.]</ref> زنانی که از این طریق ازدواج می‌کنند، ممکن است دچار [[افسردگی]]، ناامیدی و [[نارضایتی از زندگی]] و حتی [[خودکشی]] شوند. برخی از این زنان، خود را قربانی اهداف نظام ایلی می‌دانند و احساس خوش‌بختی نمی‌کنند.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعۀ انسان‌شناختی پدیدۀ خون‌بس در منطقۀ صیدون خوزستان»، 1397ش، ص162.]</ref>  


یکی از چالش‌های اصلی در آیین خون‌بس شکل‌گیری ازدواج‌هایی است که در آنها رضایت کامل طرفین وجود ندارد و در برخی موارد به [[ازدواج اجباری]] می‌انجامد<ref>[https://www.isna.ir/news/99060201729/ناگفته-هایی-درباره-آیین-خون-بس «ناگفته‌هایی دربارۀ آیین خون‌بس»، خبرگزاری ایسنا.]</ref> و از نظر فقهی و قانونی فاقد اعتبار دانسته شده است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1832491/ازدواج-تحمیلی-و-اجباری-از-نظر-فقهی-و-حقوقی-با-رویکردی-بر-اسناد-داخلی-و-بین-المللی حاتم‌زاده، «ازدواج تحمیلی و اجباری از نظر فقهی و حقوقی با رویکردی بر اسناد داخلی و بین‌المللی»، 1400ش، ص64.]</ref> [[سید علی خامنه‌ای]] نیز دادن دختر از یک قبیله به قبیله‌ای دیگر برای حل اختلافات، بدون کسب رضایت او، را خلاف شرع دانسته است.<ref>[https://www.hamshahrionline.ir/news/545879/نظر-صریح-رهبر-انقلاب-درباره-رسم-خون-بس «نظر صریح رهبر انقلاب دربارۀ رسم خون‌بس»، همشهری آنلاین.]</ref>
ازدواج اجباری در رسم خون‌بس، از نظر فقهی و قانونی فاقد اعتبار دانسته شده است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1832491/ازدواج-تحمیلی-و-اجباری-از-نظر-فقهی-و-حقوقی-با-رویکردی-بر-اسناد-داخلی-و-بین-المللی حاتم‌زاده، «ازدواج تحمیلی و اجباری از نظر فقهی و حقوقی با رویکردی بر اسناد داخلی و بین‌المللی»، 1400ش، ص64.]</ref> [[سید علی خامنه‌ای]] نیز دادن دختر از یک قبیله به قبیله‌ای دیگر برای حل اختلافات، بدون کسب رضایت او، را خلاف شرع دانسته است.<ref>[https://www.hamshahrionline.ir/news/545879/نظر-صریح-رهبر-انقلاب-درباره-رسم-خون-بس «نظر صریح رهبر انقلاب دربارۀ رسم خون‌بس»، همشهری آنلاین.]</ref>


== کارکردها ==
== کارکردها ==
کارشناسان معتقدند در شرایط وقوع جرائم خاصی مانند قتل، استفاده از آداب‌ورسوم رایج میان اقوام، یکی از بهترین گزینه‌ها برای کاهش اختلافات و نزاع خانوادگی و اجتماعی است. آیین خون‌صلح نیز ازجمله رسوم رایج میان برخی اقوام است که کارکردهای متعددی دارد:<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص160.]</ref>
کارشناسان معتقدند در شرایط وقوع جرائم خاصی مانند قتل، استفاده از آداب‌ورسوم رایج میان اقوام مانند خون‌صلح، یکی از بهترین گزینه‌ها برای کاهش اختلافات و نزاع خانوادگی و اجتماعی است. رسم خون‌صلح دارای کارکردهای متعددی است، ازجمله:<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص160.]</ref>
 
# بازگشت فرد خاطی به زندگی عادی در جامعه<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1167232/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D8%B1%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%AE%D9%88%D9%86-%D8%B5%D9%84%D8%AD-%D9%85%D8% رضوی‌فرد و همکاران، «بررسی آثار ترمیمی اجرای مراسم خون صلح؛ مطالعه موردی استان کرمانشاه»، 1395ش، ص217.]</ref> و جبران خطای او با شیوه‌های جایگزین؛<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1167232/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D8%B1%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%AE%D9%88%D9%86-%D8%B5%D9%84%D8%AD-%D9%85%D8% رضوی‌فرد و همکاران، «بررسی آثار ترمیمی اجرای مراسم خون صلح؛ مطالعه موردی استان کرمانشاه»، 1395ش، ص217.]</ref>
=== اجتماعی ===
# ترمیم روابط قومی و احیای [[همبستگی اجتماعی]]<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعه انسان‌شناختی پدیده خون‌بس، در منطقه صیدون خوزستان»، 1397ش، ص163.]</ref> با هدف جلوگیری از وقوع جرم در آینده؛<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص181 و 159.]</ref>
# '''بازگشت فرد خاطی به زندگی عادی''': از مهم‌ترین کارکردهای این آیین پذیرش قاتل در جامعه است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1167232/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D8%B1%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%AE%D9%88%D9%86-%D8%B5%D9%84%D8%AD-%D9%85%D8% رضوی‌فرد و همکاران، «بررسی آثار ترمیمی اجرای مراسم خون صلح؛ مطالعه موردی استان کرمانشاه»، 1395ش، ص217.]</ref> در این آیین به‌دلیل اظهار پشیمانی و درخواست جبران خطا، قاتل مجازات نشده<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1710828/%D8%AE%D9%88%D9%86-%D8%A8%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%B1%D8%AF%DA% نامیان و همکاران، «خون‌بس در فرهنگ سنتی ایران: تحلیل کارکردگرایانه از منظر دورگیم»، 1399ش، ص107 .]</ref> و با مداخلهٔ بزرگان و ریش‌سفیدان طوایف و خانواده‌های قاتل و مقتول، جرم او با شیوه‌های دیگری جبران می‌شود. بخشش قاتل، سبب پذیرش جمعی وی شده و او می‌تواند به زندگی عادی خود در جامعه ادامه دهد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1167232/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D8%B1%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%AE%D9%88%D9%86-%D8%B5%D9%84%D8%AD-%D9%85%D8% رضوی‌فرد و همکاران، «بررسی آثار ترمیمی اجرای مراسم خون صلح؛ مطالعه موردی استان کرمانشاه»، 1395ش، ص217.]</ref>
# حفظ نظم عمومی در جامعه<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1710828/%D8%AE%D9%88%D9%86-%D8%A8%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%B1%D8%AF%DA% نامیان و همکاران، «خون‌بس در فرهنگ سنتی ایران: تحلیل کارکردگرایانه از منظر دورگیم»، 1399ش، ص108.]</ref> با هدف کاهش ناهنجاری‌های اجتماعی؛<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/711877/خون-صلح «خون صلح»، خبرگزاری میزان.]</ref>
# '''ترمیم و احیای روابط در جامعه''': خون‌صلح نوعی تجدید رسوم اصیل و حسنهٔ بومی و نماد همبستگی قومی، دینی و محیطی میان افراد یک جامعه است.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعه انسان‌شناختی پدیده خون‌بس، در منطقه صیدون خوزستان»، 1397ش، ص163.]</ref> کارشناسان معتقدند در قوانین مدنی، رعایت حقوق و عدالت ترمیمی در جامعه از مهم‌ترین جلوه‌های مدنیت است. آیین خون‌صلح به‌عنوان یک پدیدهٔ اجتماعی، معرف این نوع از مدنیت بوده و میان طوایف و عشایر، کارکرد ترمیمی دارد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1710828/%D8%AE%D9%88%D9%86-%D8%A8%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%B1%D8%AF%DA% نامیان و همکاران، «خون‌بس در فرهنگ سنتی ایران: تحلیل کارکردگرایانه از منظر دورگیم»، 1399ش، ص108.]</ref> ماهیت این رسم به‌گونه‌ای است که بدون ایجاد خشونت و درگیری برای انتقام میان خانوادهٔ قاتل و مقتول، با اجرای خون‌صلح به ترمیم جامعهٔ آسیب‌دیده کمک کرده<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعه انسان‌شناختی پدیده خون‌بس، در منطقه صیدون خوزستان»، 1397ش، ص144.]</ref> و عامل اصلی در جلوگیری از وقوع جرم است.<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص181 و 159.]</ref>
# کوتاه‌شدن روند دادرسی و کاهش هزینه‌های آن؛<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص181.]</ref>
# '''حفظ نظم عمومی جامعه''': برخلاف حقوق ترمیمی در جوامع مدرن که هدف آن اصلاح فرد و بازگرداندن مجرم به بدنهٔ اصلی جامعه است، در آیین خون‌صلح علاوه‌بر فرد، حفظ جامعه و ایجاد نظم و انسجام عمومی، هدف اصلی است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1710828/%D8%AE%D9%88%D9%86-%D8%A8%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%B1%D8%AF%DA% نامیان و همکاران، «خون‌بس در فرهنگ سنتی ایران: تحلیل کارکردگرایانه از منظر دورگیم»، 1399ش، ص108.]</ref>
# ترویج فرهنگ گذشت و بخشش، به‌ویژه در قتل‌های غیرعمد، با هدف جلوگیری از [[آسیب‌های اجتماعی]] گوناگون.<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/711877/خون-صلح . «خون صلح»، خبرگزاری میزان.]</ref>
# '''پیشگیری از جرم و کاهش ناهنجاری‌های اجتماعی''': جرم قتل میان طوایف، خاستگاه دعواها و درگیری‌های خانوادگی-طایفگی بوده و ضررهای جانی و مالی بی‌شمار و خسارت‌های جبران‌ناپذیر روحی و معنوی را برای شخص خاطی و اطرافیان او به دنبال دارد. اما آیین خون‌صلح کاملاً از این پیامدها جلوگیری می‌کند.<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/711877/خون-صلح «خون صلح»، خبرگزاری میزان.]</ref>
# جبران شایسته خسارت‌های مادی، معنوی و روحی وارد شده به خانوادهٔ مقتول<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص174.]</ref> و بازگشت [[آرامش]] به دو طرف نزاع.<ref>[https://www.iribnews.ir/fa/news/3838921/آرامش-دو-طایفه-در-لرستان-با-آیین-خون-صلح «آرامش دو طایفه در لرستان با آیین خون صلح»، خبرگزاری صداوسیما.]</ref>
# '''کاهش هزینه‌های دادرسی و مجازات''': امروزه خون‌صلح به معنای عفو کامل قاتل نیست و رسیدگی به جنبهٔ عمومی قتل توسط دستگاه کیفری اجرا می‌شود؛ اما اجرای این رسم سبب کاهش تعداد جلسات دادگاه و کوتاه‌شدن مسیر دادرسی و کاهش هزینه‌های آن می‌شود.<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص181.]</ref>
# وحدت ایلی و تثبیت جایگاه [[ریش‌سفید|ریش‌سفیدان]] در میان قوم یا عشیره.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعه انسان‌شناختی پدیده خون‌بس، در منطقه صیدون خوزستان»، 1397ش، ص140.]</ref>
 
=== فرهنگی و تربیتی ===
* ترویج آیین خون‌صلح به‌عنوان یک سنت قدیمی کارآمد در حل‌وفصل منازعات اجتماعی، نقش مؤثری در افزایش و ترغیب افراد به عفو و بخشش دارد. در مواقعی که قتل غیرعمد بوده، این آیین مانع بسیاری از آسیب‌های خانوادگی، روحی و جسمی است که در پی قصاص بر خانوادهٔ شخص خاطی وارد شده و در برخی موارد اسباب انحلال زندگی بسیاری از خانواده‌ها را فراهم می‌کند. همچنین در پی وقوع قتل، بسیاری از اقوام قاتل و مقتول با یکدیگر درگیر شده و ممکن است این میزان درگیری منجر به مهاجرت برخی خانواده‌ها از منطقهٔ زندگی خود شود.<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/711877/خون-صلح . «خون صلح»، خبرگزاری میزان.]</ref>
* برگزاری آیین خون‌صلح سبب ترمیم یا جبران خسارت‌های مادی، معنوی و روحی وارده بر خانوادهٔ مقتول می‌شود. در این شرایط قاتل که خود را مدیون بخشش اولیای دم می‌داند با مسؤولیت‌پذیریِ آگاهانه‌ای نسبت به آنها در پی جبران خطای خود بوده و تمامی آثار ناشی از قتل را می‌پذیرد. این امر سبب می‌شود تا خانوادهٔ مقتول، اقوام قاتل را به‌عنوان شریک غم خود بپذیرند<ref>[https://jclc.sdil.ac.ir/article_42370.html غلامی و مرادقلی، «خون‌صلح؛ حل‌وفصل سنتی قتل»، 1394ش، ص174.]</ref> و در پی آن آتش خشم و کینهٔ آنها فروکش کرده و آرامش و صلح به دو طرف برگردد.<ref>[https://www.iribnews.ir/fa/news/3838921/آرامش-دو-طایفه-در-لرستان-با-آیین-خون-صلح «آرامش دو طایفه در لرستان با آیین خون صلح»، خبرگزاری صداوسیما.]</ref>
* وحدت ایلی، گسترش جمعیت و خانواده و حفظ انسجام در روابط میان ریش‌سفیدان و بزرگ‌ترهای یک قوم با سایر افراد خصوصاً جوانان از دیگر کارکردهای این آیین است.<ref>[https://jiss.isca.ac.ir/article_66171_9c905d2e7f75b9eb33f3fef5a2d309cf.pdf خان‌محمدی و احسانی، «مطالعه انسان‌شناختی پدیده خون‌بس، در منطقه صیدون خوزستان»، 1397ش، ص140.]</ref>


== آثارشناسی ==
== رسم خون‌بس در سینمای ایران ==
فیلم سینمایی «خون‌بس» با روایت داستان یک قتل، به نقد یکی از آداب‌ورسوم کهن و بحث‌برانگیز در برخی اقوام ایرانی به‌ویژه لرستان می‌پردازد که در آن، برای جلوگیری از جنگ و خونریزی، با ازدواج اجباری دختری از خانواده قاتل با مردی از خانواده مقتول، صلح برقرار می‌شود. این فیلم به نویسندگی و کارگردانی [[ناصر غلامرضایی]] در سال ۱۳۶۹ش به این موضوع پرداخته است.<ref>[https://moshakhasat.ir/movie/فیلم-خون-بس «فیلم خون‌بس»، وب‌سایت مشخصات.]</ref>
فیلم سینمایی «خون‌بس» با روایت داستان یک قتل، به نقد یکی از آداب‌ورسوم کهن و بحث‌برانگیز در برخی اقوام ایرانی به‌ویژه لرستان می‌پردازد که در آن، برای جلوگیری از جنگ و خونریزی، با ازدواج اجباری دختری از خانواده قاتل با مردی از خانواده مقتول، صلح برقرار می‌شود. این فیلم به نویسندگی و کارگردانی [[ناصر غلامرضایی]] در سال ۱۳۶۹ش به این موضوع پرداخته است.<ref>[https://moshakhasat.ir/movie/فیلم-خون-بس «فیلم خون‌بس»، وب‌سایت مشخصات.]</ref>