ایران در دوران قاجاریه: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

دیداریویکی‌متن

@@ خط ۵۴: / خط ۵۴: @@
 ==== سوگواری‌های مذهبی ====
 محققان دوران قاجار را نقطه عطفی در تحول و گسترش آیین‌های عزاداری برای امام حسین می‌دانند. از دیدگاه آنان، در این دوره، عزاداری از شکلی نیمه‌رسمی و وابسته به حمایت‌های حکومتی در دوره‌های پیشین، به پدیده‌ای کاملاً مردمی و نهادینه شده تبدیل شد که همهٔ طبقات اجتماعی، از شاه و درباریان تا مردم عادی و حتی زنان، در آن مشارکت داشتند. به اعتقاد پژوهشگران، از مهم‌ترین ویژگی‌های عزاداری در این دوره می‌توان به حضور گستردهٔ زنان در مجالس، توسعهٔ زمانی عزاداری فراتر از دههٔ محرم، شکل‌گیری هیئت‌های منظم و تکیه‌های شهری و نیز رواج گستردهٔ تعزیه به عنوان نمایشی مذهبی و مردمی اشاره کرد. همچنین، به نظر آنان، مجالس عزاداری در این دوره کارکردی دوگانه یافتند و افزون بر جنبهٔ مذهبی، به بستری برای طرح مسائل سیاسی، از جمله در جریان نهضت مشروطه، تبدیل شدند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/46093/%D8%B9%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%89-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D8%B5%D8%B1-%D9%82%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1 نرگسی، «عزادارى در عصر قاجار» 1385ش، پرتال جامع علوم انسانی.]</ref>
+=== باور‌‌‌‌‌های‌مردم ===
+باورهای‌‌دینی و اخلاقی: اساس تعلیم و تربیت عمومی بر تقوی و پرهیزکاری و اجتناب از افعال حرام و رذیله استوار بود که در پرورش وجدان اخلاقی و حس تعاون و همکاری مردم بسیار مؤثر بود. بخشی از این معتقدات به‌صورت شعائر مذهبی مانند روضه‌خوانی، تعزیه و تظاهرات حزن‌انگیز در ایام محرم جلوه می‌یافت.<ref>[http://pajoohe.ir/%D8%A7%D9%88%D8%B6%D8%A7%D8%B9-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%82%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1__a-33868.aspx سلطانی‌مقدم، «اوضاع اجتماعی دوره قاجار»، وب‌سایت پژوهه.]</ref>
+باورهای خرافی: دسته‌ای از اعتقادات و باورهای خرافی و اوهام نیز رنگ مذهب گرفته و در میان مردم رسوخ یافته بود به‌گونه‌ای که مخالفت با آنها مورد لعن و تکفیر قرار می‌گرفت. دعا نوشتن روی تخم‌مرغ و آویختن طلسم به گردن اطفال از جمله این اعتقادات خرافی بود.<ref>[http://pajoohe.ir/%D8%A7%D9%88%D8%B6%D8%A7%D8%B9-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%82%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1__a-33868.aspx سلطانی‌مقدم، «اوضاع اجتماعی دوره قاجار»، وب‌سایت پژوهه.]</ref>
 ==ساختار اجتماعی==
-وجه تمایز طبقات اجتماعی و دسته‌بندی آنها به خواص و عوام یا اغنیا و فقرا، مرتبهٔ اجتماعی، سرمایهٔ مادی و مناسبات قدرت بود. این وجوه تمایز در تفاوت سبک زندگی طبقات نقش تعیین‌کننده‌ای داشت.
+جامعه ایران در دوره قاجاریه، علیرغم تمدن و فرهنگ کهن، تا حد زیادی در چارچوب یک جامعه سنتی و قرون‌وسطایی با تعصبات ملی و مذهبی شدید تعریف می‌شد. مردم این دوره به‌شدت پای‌بند آداب، سنن ملی و شعائر مذهبی خود بودند و از نفوذ شیوه‌های جدید زندگی و تمدن غرب تا حد زیادی برکنار مانده بودند. بر اساس منابع تاریخی، جامعه این دوره را به طور کلی می‌توان به دو طبقهٔ اصلی «حاکمه» و «محکوم» تقسیم کرد که هر یک دارای زیرگروه‌ها و ویژگی‌های خاص خود بودند.<ref>[http://pajoohe.ir/%D8%A7%D9%88%D8%B6%D8%A7%D8%B9-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%82%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1__a-33868.aspx سلطانی‌مقدم، «اوضاع اجتماعی دوره قاجار»، وب‌سایت پژوهه.]</ref>
+=== طبقه حاکمه ===
+'''دولت:''' در رأس این گروه، شخص شاه قرار داشت که تمام سازمان‌ها و تشکیلات در او خلاصه می‌شد و قدرت مطلقه داشت.
+'''روحانیون:''' این گروه از دیرباز بر قلب و روح مردم حکومت داشتند و برای حفظ اعتبار و نفوذ خود می‌کوشیدند. به گفته پژوهشگران، همواره میان این دو گروه حاکم (دولت و روحانیون) یک مبارزه پنهانی و مداوم وجود داشت که عموماً با پیروزی روحانیون همراه بود.
+=== طبقه مرفه و نزدیکان دربار ===
+این گروه که جزء طبقه حاکم محسوب می‌شدند، شامل صدراعظم، وزراء، رجال و روحانیون عالی‌رتبه بودند که اغلب از میان خانواده‌های اعیان و اشراف شهرهای مختلف به تهران آمده بودند. معمولاً یکی از افراد این خانواده‌ها دارای شغل دولتی بود و سایر افراد از طریق او تقاضاهای خود را به دولت می‌رساندند. این پست‌ها اغلب بدون در نظر گرفتن لیاقت و سن، به افراد داده می‌شد و به‌صورت موروثی درمی‌آمد. القاب خاصی مانند «صاحب دیوان»، «مستوفی الممالک» و «منشی الممالک» از سوی شاه به این طبقه اعطا می‌شد. ازدواج در این طبقه بیشتر درون‌گروهی بود و ثروتمندان علاوه‌بر زنان دائمی، زنان موقت نیز داشتند. فرزندان این طبقه تا سن ۶-۷ سالگی توسط دایه و لله نگهداری می‌شدند و سپس در مکتب‌خانه‌های منازل خود، علاوه‌بر قرآن، نهج‌البلاغه، صرف و نحو عربی، گلستان، ناسخ‌التواریخ و دیوان شعرای دیگر را فرا می‌گرفتند.<ref>تاجبجش، تاریخ تمدن و فرهنگ در دوره قاجار، ۱۳۷۷ش، ص۴۲۳.</ref>
+=== روحانیون ===
+در رأس روحانیون، سرآمدانی قرار داشتند که در زهد و تقوی، الگو و مرجع مردم در امور دنیوی و اخروی بودند و گاهی برای دوری از دستگاه و دربار به عتبات مهاجرت می‌کردند. در هر شهر، مسجدی متعلق به روحانی خاصی بود که علاوه‌بر اقامه نماز، به رفع مشکلات مذهبی مردم، رسیدگی به طلاب، موقوفات و سایر عواید می‌پرداخت و درآمد آنها نیز از همین طریق تأمین می‌شد. مراجع تقلید صاحب نفوذ و قدرت معنوی بودند و در تمام شئون مذهبی، سیاسی و اجتماعی دخالت تام داشتند و در جریانات سیاسی و اداری نقش رهبر و پیشوا را ایفا می‌کردند. نقش آنها در بسیاری از وقایع، از جمله لغو قراردادها یا جریان مشروطه، بسیار پررنگ و مؤثر بود. در کنار این گروه، روحانیون و وعاظ سطح پایین‌تری نیز وجود داشتند که در مساجد به امامت جماعت و وعظ می‌پرداختند و گاهی به دلیل سطحی‌نگری و آلودگی به خرافات، در کنار حکومت به اجرای اوامر آنها نیز کمک می‌کردند.<ref>آدمیت، امیرکبیر و ایران، ۱۳۶۲ش، ص۴۳۰-۴۳۵.</ref>
 ===شاهزادگان===
@@ خط ۸۸: / خط ۱۰۴: @@
 در این دوره گروه‌هایی در جامعهٔ شهری وجود داشت که طبقهٔ اجتماعی و اقتصادی مشخصی نداشتند؛ متکدیان، دراویش، مطرب‌ها و دلقک‌ها از جمله این افراد «بی‌طبقه» بودند. دروایش و متکدیان از جامعه تغذیه می‌کردند. مطرب‌ها صاحب درآمد بودند، اما به‌دلیل دید تحقیرآمیز جامعه به آنها، با گدایان در یک ردیف قرار می‌گرفتند. علت دید تحقیرآمیز به مطرب‌ها این بود که نواختن آلات [[موسیقی]] مقبولیت و مشروعیت اجتماعی نداشت، تا جایی که اشراف و اصیل‌زادگان آن را عیب می‌دانستند؛ همچنین مطرب‌ها چندان پایبند به قیود مذهبی و عرفی جامعه نبودند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/news/267772/%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85-%D8%B7%D8%A8%D9%82%D8%A7%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%82%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D8%A7%D9%81-%D8%AA%D8%A7-%D9%84%D9%88%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D «نظام طبقاتی دورۀ قاجار از اشراف تا لوتی‌ها»، وب‌سایت مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>
-=== زنان ===
+=== جایگاه زنان ===
 {{اصلی|زن در دوره قاجار}}
 سبک زندگی زنان به‌صورت کلی نسبت به مردان در دورهٔ قاجار تفاوت داشت. برخی از محققان از تنزل موقعیت زنان در عرصه‌های مختلف زندگی سخن گفته و مصادیقی مانند محدویت فرصت‌های شغلی برای زنان، دشواری و محدویت تردد آنها در فضای عمومی، محدودیت اماکن تفریحی، ازدواج‌های اجباری در سنین پایین را ذکر کرده‌اند. در کنار آن شرایط نگرش زن‌ستیزانه و ادراک زنان از خود در تثبیت ساختارهای مردسالارانه را مؤثر دانسته‌اند.<ref>علی‌زاد بیرجندی، «عوامل مؤثر بر گزینش الگوهای سبک زنگی در دورهٔ قاجار»، 1399ش، ص125.</ref>
@@ خط ۱۰۱: / خط ۱۱۷: @@
 === خانواده ===
-خانواده در دوره قاجار عمدتاً ساختاری گسترده داشت و خانواده اصلی معمولاً با فرزندان مذکر و همسرانشان به‌صورت جمعی زندگی می‌کردند. ساختار خانه به‌گونه‌ای طراحی می‌شد که هم امکان زندگی گروهی و هم استقلال نسبی هر خانواده را فراهم آورد. خانواده‌ها شامل خدمتکاران، نوکران، بستگان دور و مهمانان نیز می‌شدند و جمعیت آنها همواره در نوسان بود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/news/154633/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%82%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1 «روایت‌هایی از خانه و خانواده ایرانی در روزگار قاجار»، وب‌سایت مرکز مطالعات ایران و اسلامی.]</ref>
-تشکیل خانواده با خواستگاری آغاز می‌شد که اغلب از طریق زنان واسطه انجام می‌گرفت و انتخاب همسر بر اساس نظر والدین صورت می‌پذیرفت. پس از توافق اولیه، خانواده داماد به خانه عروس می‌رفت و درباره مسائل مالی از جمله شیربها و جهیزیه گفت‌وگو می‌کرد. مراسم نامزدی و عقد در روزی خوش‌یمن برگزار می‌شد و عقدنامه صرفاً توسط عاقد امضا می‌گردید.‌‌‌‌‌مهریه در این دوره اهمیت یافت و خانواده‌ها ترجیح می‌دادند به‌جای شیربهای نقد، مهر دختر را افزایش دهند. ازدواج‌های دائم رایج‌ترین شکل ازدواج بود، اما چندهمسری، ازدواج موقت (صیغه) و طلاق نیز وجود داشت. در جامعه مردسالار آن دوره، زنان نفوذ چندانی نداشتند و اغلب مطیع شوهر یا پدر خود بودند. طلاق به‌صورت رجعی و قطعی انجام می‌شد و فرزندان در همه موارد نزد پدر باقی می‌ماندند.<ref>''' '''[https://sid.ir/paper/828533/fa#downloadbottom داوودی و ابطحی «بررسی خانواده و ازدواج در دوره قاجار با تکیه بر سفرنامه های خارجی»، پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی.]</ref>
+* خانواده در دوره قاجار عمدتاً ساختاری گسترده داشت و خانواده اصلی معمولاً با فرزندان مذکر و همسرانشان به‌صورت جمعی زندگی می‌کردند.
+* ساختار خانه به‌گونه‌ای طراحی می‌شد که هم امکان زندگی گروهی و هم استقلال نسبی هر خانواده را فراهم آورد.
+* خانواده‌ها شامل خدمتکاران، نوکران، بستگان دور و مهمانان نیز می‌شدند و جمعیت آنها همواره در نوسان بود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/news/154633/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%88-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%82%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1 «روایت‌هایی از خانه و خانواده ایرانی در روزگار قاجار»، وب‌سایت مرکز مطالعات ایران و اسلامی.]</ref>
+* تشکیل خانواده با خواستگاری آغاز می‌شد که اغلب از طریق زنان واسطه انجام می‌گرفت و انتخاب همسر بر اساس نظر والدین صورت می‌پذیرفت.
+* پس از توافق اولیه، خانواده داماد به خانه عروس می‌رفت و درباره مسائل مالی از جمله شیربها و جهیزیه گفت‌وگو می‌کرد.
+* مراسم نامزدی و عقد در روزی خوش‌یمن برگزار می‌شد و عقدنامه صرفاً توسط عاقد امضا می‌گردید.‌‌‌‌‌
+* مهریه در این دوره اهمیت یافت و خانواده‌ها ترجیح می‌دادند به‌جای شیربهای نقد، مهر دختر را افزایش دهند.
+* ازدواج‌های دائم رایج‌ترین شکل ازدواج بود، اما چندهمسری، ازدواج موقت (صیغه) و طلاق نیز وجود داشت. در جامعه مردسالار آن دوره، زنان نفوذ چندانی نداشتند و اغلب مطیع شوهر یا پدر خود بودند.
+* طلاق به‌صورت رجعی و قطعی انجام می‌شد و فرزندان در همه موارد نزد پدر باقی می‌ماندند.<ref>''' '''[https://sid.ir/paper/828533/fa#downloadbottom داوودی و ابطحی «بررسی خانواده و ازدواج در دوره قاجار با تکیه بر سفرنامه های خارجی»، پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی.]</ref>
 ==هویت دینی==
@@ خط ۱۸۰: / خط ۲۰۳: @@
 ==منابع==
 *آبراهامیان، یرواند، ایران بین دو انقلاب؛ درآمدی بر جامعه‌شناسی سیاسی ایران معاصر، ترجمهٔ احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی، تهران، نی، ۱۳۷۸ش.
+*آدمیت، فریدون، امیرکبیر و ایران، تهران، خوارزمی، ۱۳۶۲ش.
 *«ادبیات در عصر فریادهای در گلو مانده»، وب‌سایت روزنامهٔ خراسان، تاریخ بازدید: ۲۷ مهر ۱۴۰۲ش.
 *«اسنادی از جشن میلاد امام رضا(ع) در دوره قاجار در مرکز اسناد آستان قدس رضوی»، وب‌سایت مرکز پژوهش‌های ایرانی و اسلامی، تاریخ درج مطلب: ۱۶ مرداد ۱۳۹۶ش.
@@ خط ۱۸۹: / خط ۲۱۳: @@
 *پیرنیا، حسن و اقبال، عباس، تاریخ ایران از آغاز تا انقراض قاجاریه، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، خیام، ۱۳۸۰ش.
 *تاج‌السلطنه، خاطرات تاج‌السلطنه، به کوشش منصوره اتحادیه و سیروس سعدوندیان، تهران، تاریخ ایران، ۱۳۶۱ش.
+* تاجبجش، احمد،تاریخ تمدن و فرهنگ در دوره قاجار، شیراز، انتشارات نوید شیراز، ۱۳۷۷ش.
 * «تحول نظام سیاسی ایران از صفویه تا قاجار»، وب‌سایت سیلیویکا، تاریخ بازدید: ۸ تیر ۱۴۰۵ش.
 *«تصویری قدیمی از جشن نیمه شعبان در دوره قاجار | قاجارها نیمه شعبان را چگونه جشن می‌گرفتند؟»، همشهری آنلاین، تاریخ درج مطلب: ۱۷ اسفند ۱۴۰۱ش
@@ خط ۱۹۸: / خط ۲۲۳: @@
 *«روایت‌هایی از خانه و خانواده ایرانی در روزگار قاجار»، وب‌سایت مرکز مطالعات ایران و اسلامی، تاریخ درج مطلب: ۱۰ بهمن ۱۳۹۵ش.
 *زرگری‌نژاد، غلام‌حسین و علی‌پور، نرگس، «نگاهی به وضعیت کنیزان، غلامان و خواجگان در عصر قاجار»، مجلهٔ پژوهش‌های تاریخی، دورهٔ ۱، شمارهٔ ۲، مرداد ۱۳۸۸ش.
+*سلطانی‌مقدم، سعیده، «اوضاع اجتماعی دوره قاجار»، وب‌سایت پژوهه، تاریخ درج مطلب: ۲۴ آبان ۱۳۹۳ش.
 *شریفی شکوه، زینب، «وضعیت فکری و فرهنگی ایران در عصر قاجار»، مجلهٔ فرهنگ پژوهش، شمارهٔ ۳۳، بهار ۱۳۹۷ش.
 * شکاریان‌، محمدعلی و دیگران، «تحلیل وضعیت زبان، گویش و لهجه‌های ایران باتوجه به اطلاعات ارائه‌شده در سفرنامه‌های خارجی عصر قاجار»، مجلۀ زبان فارس و گویش‌های ایرانی، شماره ۱۵، ۱۴۰۲ش.