پرش به محتوا

بدا در ظهور امام مهدی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌ترتفاوت با ویرایش جدیدتر ←
دیداریویکی‌متن
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۶: خط ۲۶:


== بداء در نشانه‌های ظهور ==
== بداء در نشانه‌های ظهور ==
در منابع روایی، نشانه‌های ظهور به دو دسته حتمی و غیرحتمی تقسیم شده‌اند.<ref>{{پک|مفید|۱۴۱۳|ک=الارشاد|ص=۳۷۰|ج=۲}}</ref> وقوع بدا در نشانه‌های غیرحتمی مورد اتفاق دانشمندان است، پیرامون امکان وقوع آن در نشانه‌های حتمی مانند خروج سفیانی و صیحه آسمانی<ref>{{پک|زهادت|۱۳۹۶|ک=معارف و عقاید ۵|ص=۲۶۲|ج=۲}}</ref> اختلاف‌نظر وجود دارد:<ref>{{پک|خالد|۱۴۰۲|ک=مطالعات حدیث‌پژوهی|ف=تحلیل مهدویت (ظهور، بداء، حکومت مهدوی) در احادیث امام جواد علیه‌السلام|ص=۶۴}}</ref><ref>{{پک/بن|بداء۱|ک=پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|ف=آیا در نشانه‌های حتمی ظهور و یمانی، امکان «تغییر»، «بداء» و «عدم وقوع» مطرح است}}</ref><ref group="دیدگاه">اصل دیدگاه ها در مورد نشانه‌های قطعی بیاید که میشود در یک سطح جمع کرد. تمام جزئیات حذف شود و ضرورتی ندارد. معمولا در ویکی به اختلاف دیدگاه ها و نظریات و مباحث استدلالی نظریات پرداخته نمی شود. قرار ویکی بر نگارش مقالات و کتاب‌های استدلالی نست. تمایز ویکی ما از دیگران هم در پرداختن به مباحث درون متنی نیست، بلکه برجسته ساختن ابعاد فرهنگی و اجتماعی مباحث است که صورت عینی و انضمامی دارد. این نکته در مقالات دیگر هم رعایت شود. </ref>
در منابع روایی، نشانه‌های ظهور به دو دستهٔ حتمی و غیرحتمی تقسیم شده‌اند.<ref>{{پک|مفید|۱۴۱۳|ک=الارشاد|ص=۳۷۰|ج=۲}}</ref> در بداءپذیری نشانه‌های غیرحتمی میان دانشمندان اختلافی نیست، اما دربارهٔ امکان بداء در نشانه‌های حتمی مانند خروج سفیانی و صیحه آسمانی<ref>{{پک|زهادت|۱۳۹۶|ک=معارف و عقاید ۵|ص=۲۶۲|ج=۲}}</ref> دو نگاه اصلی وجود دارد:<ref>{{پک|خالد|۱۴۰۲|ک=مطالعات حدیث‌پژوهی|ف=تحلیل مهدویت (ظهور، بداء، حکومت مهدوی) در احادیث امام جواد علیه‌السلام|ص=۶۴}}</ref><ref>{{پک/بن|بداء۱|ک=پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|ف=آیا در نشانه‌های حتمی ظهور و یمانی، امکان «تغییر»، «بداء» و «عدم وقوع» مطرح است}}</ref>


نخستین دیدگاه، نفی بداء در نشانه‌های حتمی است. قائلان به این نظر، نشانه‌های حتمی را وقایعی اجتناب‌ناپذیر می‌دانند.<ref>{{پک|هادی‌زاده، توحید|۱۳۹۹|ک=مشرق موعود|ف=بداء و نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۱۱۱}}</ref><ref>{{پک|طاهری دهنوی، جلالی|۱۵ بهمن ۱۴۰۲|ک=سیویلیکا|ف=تحلیل و بررسی روایات علائم حتمی ظهور و بداءپذیری در آنها}}</ref> از نظر آنان، واژه حتم<ref>{{پک|خوشنویس‌زاده اصفهانی|۱۳۹۱|ک=پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه اصفهان|ف=بررسی تحلیلی نشانه‌های حتمی‌الوقوع ظهور امام مهدی علیه‌السلام در روایات|ص=۵۰–۵۴}}</ref> در روایات به معنای تغییرناپذیری است و تغییر در این نشانه‌ها با حکمت الهی و هدف از معرفی علائم ظهور ناسازگار است.<ref>{{پک|طاهری دهنوی، جلالی|۱۵ بهمن ۱۴۰۲|ک=سیویلیکا|ف=تحلیل و بررسی روایات علائم حتمی ظهور و بداءپذیری در آنها}}</ref> این گروه با تکیه بر ضعف سندیِ روایاتِ دال بر بداء در علائم حتمی،<ref>{{پک|نمازی شاهرودی|۱۳۸۴|ک=مستدرکات علم رجال الحدیث|ص=۴۲۲|ج=۶}}</ref> معتقدند که این روایات توان مقابله با حجم گسترده احادیثِ مستفیض و متواترِ دال بر حتمیتِ نشانه‌ها<ref>{{پک|صافی گلپایگانی|۱۳۸۰|ک=پاسخ به ده پرسش|ص=۸۸|ج=۳}}</ref> را ندارند و پذیرش بداء در این حوزه، تمایز میان علائم حتمی و غیرحتمی را لغو و بی‌معنا می‌کند.<ref>{{پک|پورسعیدی|۱۳۹۶|ک=سخن جامعه|ف=نسخ و بداء در ظهور و علایم ظهور منجی عالم و بررسی اتهام فخررازی و توابعش به شیعیان|ص=۱۴}}</ref>
گروهی بر تغییرناپذیری نشانه‌های حتمی تأکید دارند و آنها را وقایعی اجتناب‌ناپذیر می‌دانند که بداء در آنها راه ندارد.<ref>{{پک|هادی‌زاده، توحید|۱۳۹۹|ک=مشرق موعود|ف=بداء و نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۱۱۱}}</ref><ref>{{پک|طاهری دهنوی، جلالی|۱۵ بهمن ۱۴۰۲|ک=سیویلیکا|ف=تحلیل و بررسی روایات علائم حتمی ظهور و بداءپذیری در آنها}}</ref><ref>{{پک|پورسعیدی|۱۳۹۶|ک=سخن جامعه|ف=نسخ و بداء در ظهور و علایم ظهور منجی عالم و بررسی اتهام فخررازی و توابعش به شیعیان|ص=۱۴}}</ref> در مقابل، دیدگاه دیگری با استناد به مبانی قرآنیِ بداء و فلسفهٔ دعا برای تعجیل، وقوع بداء در این نشانه‌ها را ممکن می‌شمارد.<ref>{{پک|محمدی ری‌شهری|۱۳۹۳|ک=دانشنامه امام مهدی|ص=۴۳۲|ج=۷}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۶۳|ک=المیزان|ص=۳۸۱|ج=۱۱}}</ref><ref>{{پک|صبایی، شاکر و رضوی|۱۳۹۷|ک=تحقیقات کلامی|ف=امکان پیدایشی دیگر در نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۷۹–۸۱}}</ref><ref>{{پک|برنجکار، ترجمان|۱۳۹۱|ک=علوم حدیث|ف=آموزهٔ بداء و علم الهی|ص=۳۶}}</ref> رویکرد سومی نیز وجود دارد که می‌کوشد میان این دو دیدگاه جمع کند و حتمی بودن را نه به‌معنای تغییرناپذیری مطلق، بلکه به‌معنای حتمی از سوی خدا تفسیر می‌کند؛ در این نگاه، بداء ممکن است نه در اصل وقوع نشانه، بلکه در اوصاف زمانی یا مکانی آن رخ دهد.<ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۱۰۹–۱۱۳}}</ref><ref>{{پک|آیتی|۱۳۹۰|ک=تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۳۴–۴۳|ج=}}</ref>


دیدگاه دوم، پذیرش بداء در نشانه‌های حتمی است. پیروان این دیدگاه با استناد به مبانی قرآنی مانند آیه ۳۹ سوره رعد و همچنین هماهنگی با فلسفه دعا برای تعجیل در ظهور، بر این باورند<ref>{{پک|محمدی ری‌شهری|۱۳۹۳|ک=دانشنامه امام مهدی|ص=۴۳۲|ج=۷}}</ref><ref>{{پک|برنجکار، ترجمان|۱۳۹۱|ک=علوم حدیث|ف=آموزهٔ بداء و علم الهی|ص=۳۶}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۶۳|ک=المیزان|ص=۳۸۱|ج=۱۱}}</ref> که هیچ مانعی برای وقوع بداء در نشانه‌های حتمی وجود ندارد.<ref>{{پک|پورسعیدی|۱۳۹۶|ک=سخن جامعه|ف=نسخ و بداء در ظهور و علایم ظهور منجی عالم و بررسی اتهام فخررازی و توابعش به شیعیان|ص=۱۳–۱۴}}</ref> از منظر آنان، این رویکرد با اصلِ ناگهانی بودنِ ظهور و نقش مؤثر کنش‌های انسانی در تغییر تقدیرات الهی سازگارتر است.<ref>{{پک|صبایی، شاکر و رضوی|۱۳۹۷|ک=تحقیقات کلامی|ف=امکان پیدایشی دیگر در نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۷۹–۸۱}}</ref> بر اساس این دیدگاه، تحقق ظهور بدون وقوع برخی نشانه‌ها ممکن است که این خود مصداقی از بداء در نشانه‌های حتمی است.<ref>{{پک|هادی‌زاده، توحید|۱۴۰۰|ک=مشرق موعود|ف=بداء و نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۱۱۲–۱۱۳}}</ref>
فراتر از این اختلافات کلامی، آنچه در عرصهٔ اجتماعی و فرهنگی اهمیت دارد، کارکردهای اعتقاد به بداء در نشانه‌های ظهور است. این باور، افزون بر ایجاد امید و نشاط اجتماعی، به مؤمنان انگیزه می‌دهد تا با اصلاح رفتار فردی و جمعی، زمینه‌های ظهور را فراهم سازند. از این منظر، نشانه‌های غیرقطعی به‌عنوان عواملی مشروط و تأثیرپذیر از کنش‌های انسانی تلقی می‌شوند و باور به بداء در آنها، مخاطب را به مشارکت فعال در فراهم‌سازی زمینه‌های ظهور ترغیب می‌کند؛ چنان‌که دعا برای تعجیل در فرج، نه به‌عنوان تغییری در اصل ظهور، بلکه به‌مثابه ابزاری برای تغییر در زمان مشروط یا نشانه‌های غیرقطعی، در فرهنگ انتظار شیعی نهادینه شده است.
 
دیدگاه سوم، جمع بین روایات است که می‌کوشد میان حتمیتِ نشانه‌ها و امکان بداء، وحدت ایجاد کند.<ref>{{پک|پورسعیدی|۱۳۹۶|ک=سخن جامعه|ف=نسخ و بداء در ظهور و علایم ظهور منجی عالم و بررسی اتهام فخررازی و توابعش به شیعیان|ص=۱۴}}</ref> در این نگاه، حتمی بودن به معنای حتمی از سوی خدا تفسیر می‌شود، نه حتمی بر خدا، به‌طوری که تغییرناپذیر باشد.<ref>{{پک|پورسعیدی|۱۳۹۶|ک=سخن جامعه|ف=نسخ و بداء در ظهور و علایم ظهور منجی عالم و بررسی اتهام فخررازی و توابعش به شیعیان|ص=۱۴–۱۵}}</ref> برخی صاحب‌نظران در این رویکرد معتقدند<ref>{{پک|مجلسی|۱۴۰۳|ک=بحارالانوار|ص=۲۵۱|ج=۵۲}}</ref> بداء ممکن است نه در اصلِ وقوعِ نشانه، بلکه در اوصاف زمانی یا مکانی آن رخ دهد، به‌گونه‌ای که ماهیتِ نشانه بودنِ آن حفظ شود.<ref>{{پک|هادی‌زاده، توحید|۱۳۹۹|ک=مشرق موعود|ف=بداء و نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۱۱۳}}</ref><ref>{{پک|سلیمیان|۱۳۸۸|ک=انتظار موعود|ف=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|ص=۱۰۹–۱۱۳}}</ref> بر پایه این تفسیر، ظهور امام مهدی واجد زمانِ قطعی و تغییرناپذیر نیست و دعا برای فرج می‌تواند به عنوان ابزاری برای تغییر در تقدیراتِ زمانی و تسریع در ظهور نقش‌آفرین باشد.<ref>{{پک|آیتی|۱۳۹۰|ک=تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور|ص=۳۴–۴۳|ج=}}</ref>


== پانویس ==
== پانویس ==
خط ۵۲: خط ۵۰:
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=خالد|نام۱=حسین|تاریخ=۱۴۰۲|عنوان=تحلیل مهدویت (ظهور، بداء، حکومت مهدوی) در احادیث امام جواد علیه‌السلام|پیوند=https://www.ensani.ir/fa/article/568891/تحلیل-مهدویت-ظهور-بدا-حکومت-مهدوی-در-احادیث-امام-جواد-علیه-السلام|ژورنال=مطالعات حدیث‌پژوهی|دوره=هشتم|شماره=پانزده|صفحات=۵۹–۸۲}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=خالد|نام۱=حسین|تاریخ=۱۴۰۲|عنوان=تحلیل مهدویت (ظهور، بداء، حکومت مهدوی) در احادیث امام جواد علیه‌السلام|پیوند=https://www.ensani.ir/fa/article/568891/تحلیل-مهدویت-ظهور-بدا-حکومت-مهدوی-در-احادیث-امام-جواد-علیه-السلام|ژورنال=مطالعات حدیث‌پژوهی|دوره=هشتم|شماره=پانزده|صفحات=۵۹–۸۲}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=خدادادی|نام۱=سعید|تاریخ=۱۴۰۲|عنوان=تحلیل ارتباط قضا و قدر با بداء از نگاه فریقین|پیوند=https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2131301/%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D8%B7-%D9%82%D8%B6%D8%A7-%D9%88-%D9%82%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D8%A1-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%82%DB%8C%D9%86|ژورنال=پژوهشنامه کلام تطبیقی شیعه|دوره=چهارم|شماره=هفتم|صفحات=۳۳۲-۳۵۱|نام۲=محمدعلی|نام خانوادگی۲=رضایی چراتی|نام۳=مجتبی|نام خانوادگی۳=قراباغی}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=خدادادی|نام۱=سعید|تاریخ=۱۴۰۲|عنوان=تحلیل ارتباط قضا و قدر با بداء از نگاه فریقین|پیوند=https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2131301/%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D8%B7-%D9%82%D8%B6%D8%A7-%D9%88-%D9%82%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D8%A1-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%82%DB%8C%D9%86|ژورنال=پژوهشنامه کلام تطبیقی شیعه|دوره=چهارم|شماره=هفتم|صفحات=۳۳۲-۳۵۱|نام۲=محمدعلی|نام خانوادگی۲=رضایی چراتی|نام۳=مجتبی|نام خانوادگی۳=قراباغی}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=خوشنویس‌زاده اصفهانی|نام۱=مرتضی|تاریخ=۱۳۹۱|عنوان=بررسی تحلیلی نشانه‌های حتمی‌الوقوع ظهور امام مهدی علیه‌السلام در روایات|پیوند=|ژورنال=پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه اصفهان، دانشکده ادبیات و علوم انسان|دوره=|شماره=|صفحات=}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=|نام=|عنوان=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی|سال=۱۳۸۱|مکان=تهران|ناشر=مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی|پیوند نویسنده=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی|پیوند=|کوشش=کاظم موسوی بجنوردی|مترجم=|شابک=|دوره=}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=|نام=|عنوان=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی|سال=۱۳۸۱|مکان=تهران|ناشر=مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی|پیوند نویسنده=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی|پیوند=|کوشش=کاظم موسوی بجنوردی|مترجم=|شابک=|دوره=}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=راغب اصفهانی|نام=حسین بن محمد|عنوان=المفردات|سال=۱۴۱۲|مکان=دمشق|ناشر=الدار الشامیه|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=راغب اصفهانی|نام=حسین بن محمد|عنوان=المفردات|سال=۱۴۱۲|مکان=دمشق|ناشر=الدار الشامیه|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=زهادت|نام=عبدالمجید|عنوان=معارف و عقاید 5|سال=۱۳۹۶|مکان=قم|ناشر=مرکز مدیریت حوزه علمیه قم|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=۶۰۰۷۵۵۰۸۰X|دوره=}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=زهادت|نام=عبدالمجید|عنوان=معارف و عقاید 5|سال=۱۳۹۶|مکان=قم|ناشر=مرکز مدیریت حوزه علمیه قم|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=۶۰۰۷۵۵۰۸۰X|دوره=}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=سلیمیان|نام۱=خدامراد|تاریخ=۱۳۸۸|عنوان=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|پیوند=https://www.entizar.ir/article_73891.html|ژورنال=انتظار موعود|دوره=نهم|شماره=سی|صفحات=۸۹–۱۱۶}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=سلیمیان|نام۱=خدامراد|تاریخ=۱۳۸۸|عنوان=ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف|پیوند=https://www.entizar.ir/article_73891.html|ژورنال=انتظار موعود|دوره=نهم|شماره=سی|صفحات=۸۹–۱۱۶}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=صافی گلپایگانی|نام=لطف‌الله|عنوان=اسخ به ده پرسش|سال=۱۳۸۰|مکان=قم|ناشر=دفتر تنظیم و نشر آثار حضرت آیت‌الله صافی گلپایگانی|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=صبایی|نام۱=مهدی|تاریخ=۱۳۹۷|عنوان=امکان پیدایشی دیگر در نشانه‌های حتمی ظهور|پیوند=https://www.tkalam.ir/article_38941.html|ژورنال=تحقیقات کلامی|دوره=ششم|شماره=بیست|صفحات=۲۱۵–۲۳۳|نام۲=محمدتقی|نام خانوادگی۲=شاکر|نام۳=رسول|نام خانوادگی۳=رضوی}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=صبایی|نام۱=مهدی|تاریخ=۱۳۹۷|عنوان=امکان پیدایشی دیگر در نشانه‌های حتمی ظهور|پیوند=https://www.tkalam.ir/article_38941.html|ژورنال=تحقیقات کلامی|دوره=ششم|شماره=بیست|صفحات=۲۱۵–۲۳۳|نام۲=محمدتقی|نام خانوادگی۲=شاکر|نام۳=رسول|نام خانوادگی۳=رضوی}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=صدوق|نام=محمد بن علی|عنوان=عیون اخبار الرضا (ع)|سال=۱۳۷۸|مکان=تهران|ناشر=جهان|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=صدوق|نام=محمد بن علی|عنوان=عیون اخبار الرضا (ع)|سال=۱۳۷۸|مکان=تهران|ناشر=جهان|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=}}
خط ۷۷: خط ۷۳:
* {{یادکرد وب|عنوان=مهم‌ترین عوامل در زمینه‌سازی ظهور و برطرف کردن موانع آن کدامند؟|نشانی=https://whoisimammahdi.com/grounding-for-emergence/|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۳۰ خرداد ۱۴۰۵|شناسه=بداء۲|وبگاه=امام مهدی (علیه السلام) کیست؟}}
* {{یادکرد وب|عنوان=مهم‌ترین عوامل در زمینه‌سازی ظهور و برطرف کردن موانع آن کدامند؟|نشانی=https://whoisimammahdi.com/grounding-for-emergence/|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۳۰ خرداد ۱۴۰۵|شناسه=بداء۲|وبگاه=امام مهدی (علیه السلام) کیست؟}}
* {{یادکرد وب|عنوان=نقش انتظار در آمادگی برای ظهور امام زمان (عج)|نشانی=https://civilica.com/doc/2598575/|تاریخ=۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۳۰ خرداد ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|کد؟!}}|وبگاه=سیویلیکا}}
* {{یادکرد وب|عنوان=نقش انتظار در آمادگی برای ظهور امام زمان (عج)|نشانی=https://civilica.com/doc/2598575/|تاریخ=۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۳۰ خرداد ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|کد؟!}}|وبگاه=سیویلیکا}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=نمازی شاهرودی|نام=علی|عنوان=مستدرکات علم رجال الحدیث|سال=۱۳۸۴|مکان=قم|ناشر=جامعه مدرسین حوزه علمیه قم|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=واعظی|نام۱=محمود|تاریخ=۱۴۰۲|عنوان=جستاری تطبیقی در مفهوم بداء از منظر متکلمان مسلمان و کتاب مقدس|پیوند=https://journal.ut.ac.ir/article_94057.html|ژورنال=فلسفه و کلام اسلامی|دوره=پنجاه و ششم|شماره=یکم|صفحات=۸۱-۹۴|نام۲=حسین|نام خانوادگی۲=رضایی|نام۳=رضا|نام خانوادگی۳=فقیه‌زاده}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=واعظی|نام۱=محمود|تاریخ=۱۴۰۲|عنوان=جستاری تطبیقی در مفهوم بداء از منظر متکلمان مسلمان و کتاب مقدس|پیوند=https://journal.ut.ac.ir/article_94057.html|ژورنال=فلسفه و کلام اسلامی|دوره=پنجاه و ششم|شماره=یکم|صفحات=۸۱-۹۴|نام۲=حسین|نام خانوادگی۲=رضایی|نام۳=رضا|نام خانوادگی۳=فقیه‌زاده}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=هادی‌زاده|نام۱=محمدتقی|تاریخ=۱۴۰۰|عنوان=بداء و نشانه‌های حتمی ظهور|پیوند=https://www.mashreqmag.ir/article_143823.html|ژورنال=مشرق موعود|دوره=پانزدهم|شماره=پنجاه و نه|صفحات=۸۹–۱۱۶|نام۲=حبیب|نام خانوادگی۲=توحید|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=هادی‌زاده|نام۱=محمدتقی|تاریخ=۱۴۰۰|عنوان=بداء و نشانه‌های حتمی ظهور|پیوند=https://www.mashreqmag.ir/article_143823.html|ژورنال=مشرق موعود|دوره=پانزدهم|شماره=پنجاه و نه|صفحات=۸۹–۱۱۶|نام۲=حبیب|نام خانوادگی۲=توحید|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=یوسفی|نام۱=رقیه|تاریخ=۱۴۰۲|عنوان=تحلیل تطبیقی بداء|پیوند=https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2160821/%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%AA%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D8%A1|ژورنال=تحقیقات قرآنی و حدیثی|دوره=پنجم|شماره=نهم|صفحات=۴۷-۶۴|نام۲=طاهره|نام خانوادگی۲=عبداللهی|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=یوسفی|نام۱=رقیه|تاریخ=۱۴۰۲|عنوان=تحلیل تطبیقی بداء|پیوند=https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2160821/%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%AA%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D8%A1|ژورنال=تحقیقات قرآنی و حدیثی|دوره=پنجم|شماره=نهم|صفحات=۴۷-۶۴|نام۲=طاهره|نام خانوادگی۲=عبداللهی|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}

نسخهٔ ۱۱ تیر ۱۴۰۵، ساعت ۱۲:۳۰

بَداء در ظهور امام مهدی؛ تجلی فرمان الهی در تغییر سرنوشتِ مقدرِ آن دوران بر اساس مشیت، حکمت و علم ازلی خداوند.

بداء در ظهور امام مهدی از مباحث کلامی مرتبط با نشانه‌های ظهور است که نسبت آن با حتمیت یا غیرحتمی‌بودن رویدادهای آخرالزمانی، در منابع امامیه مورد بررسی قرار گرفته است. با توجه به گسترهٔ مفهومی بداء در کلام امامیه و تأکید روایات بر حتمیت نشانه‌های پنج‌گانه، بداء در اصل ظهور، زمان ظهور و نشانه‌های حتمی راه ندارد و فقط در امور غیرحتمی و ویژگی‌های فرعی نشانه‌ها مانند زمان دقیق یا مکان وقوع قابل‌پذیرش است. از منظر معرفتی، نسبت بداء با علم ازلی و مشیت الهی، به‌عنوان یکی از ابعاد تدبیر خداوند قابل بررسی است؛ همچنین پرسش از سازگاری آن با آموزه‌های مهدویت، مستلزم تفکیک نشانه‌های حتمی از غیرحتمی است. در این چارچوب، بحث از حتمیت خود بداء و نسبت آن با نقض غرض یا تغییر شمولی نشانه‌های روایی، نیازمند واکاوی مستقلی است که در ادامهٔ مدخل به آن پرداخته خواهد شد.

مفهوم‌شناسی

بداء بر وزن سماء، مصدر مادهٔ بدو و به معنای آشکار شدن است.[۱][۲] در اصطلاح کلامی امامیه، بداء به معنای تغییر مقدّرات در قضای مشروط الهی از سوی خداوند بر اساس برخی حوادث و تحت شرایط و عوامل ویژه است که با مفهوم قرآنی لوح محو و اثبات بر اساس آیهٔ ۳۹ سورهٔ رعد تبیین می‌شود.[۳] این تعریف، بداء را به ارادهٔ الهی و نیز زمینه‌های وقوعیِ آن پیوند می‌زند و از تعاریف ناقصی که صرفاً به ظهور امر متفاوت از پیش‌بینی بسنده می‌کنند، متمایز است.[۴][۵] بداء در ظهور امام مهدی عبارت است از امکان تغییر در زمان ظهور یا نشانه‌های غیرقطعی آن، مشروط بر اینکه این تغییرات در چارچوب قضای مشروط الهی و با حفظ حتمیت اصل ظهور و نشانه‌های حتمی اتفاق بیفتد.[۶] جوهر مشترک بداء مانند امر بین الأمرین،[۷] مشیت جدید الهی و تغییرپذیری قضای غیرحتمی در زمان ظهور امام مهدی نیز جاری است، اما دامنه‌اش به زمان مشروط و نشانه‌های غیرقطعی محدود می‌شود.[۸] این جوهر در سه حوزهٔ کاربست متفاوت دارد:

  1. بداء در اصل ظهور؛ که ظهور هرگز رخ ندهد.
  2. بداء در زمان ظهور؛ که زمان قطعی ظهور تغییر کند.
  3. بداء در نشانه‌های ظهور؛ که برخی نشانه‌ها رخ ندهند و در نشانه‌های غیرقطعی قابل‌پذیرش است.[۹]

بر اساس منابع کلامی، بداء در اصل ظهور و نشانه‌های حتمی راه ندارد و صرفاً در زمان ظهور به‌معنای تغییر زمان مشروط و نشانه‌های غیرقطعی مطرح است.[۱۰][۱۱]

بستر تاریخی و اجتماعی

موضوع امکان بداء در ظهور امام مهدی، ریشه در تحولات تاریخی و اجتماعی دوران غیبت دارد. در سده‌های نخستین غیبت کبری، با طولانی‌شدن دورهٔ انتظار و ناکامی پیش‌بینی‌های زمانی، بحث از «تغییرپذیری زمان ظهور» در میان محدثان و متکلمان امامیه مجال طرح یافت؛ چنان‌که در روایات، تعیین‌کنندگان وقت ظهور، دروغگو خوانده شده‌اند.[۱] این بحث در ادوار بعد، به تفکیک نشانه‌های حتمی از غیرحتمی انجامید.[۲] علامه مجلسی اختلاف روایات دربارهٔ مدت حکومت سفیانی را به بداء یا تقیه تفسیر کرده که نشان از کاربست این مفهوم در حل معضلات روایی دارد.[۳] بداء به‌تدریج به‌عنوان یکی از راه‌های تبیین فلسفهٔ تأخیر ظهور، در گفتمان کلامی شیعه تثبیت شد.[۴]

بداء در اصل ظهور

در منابع امامیه،[۱۲] قیام امام مهدی از وعده‌های قطعی و تخلف‌ناپذیر الهی شمرده می‌شود[۱۳] و متکلمان امامیه بر این باورند که این پدیده، تحت هیچ شرایطی مشمول بداء نخواهد بود.[۱۴]

بداء در زمان ظهور

در باب بداء، دو دیدگاه کلامی مطرح است: گروهی آن را مشروط به رفتار و کنش‌های انسانی دانسته و گروهی دیگر آن را امری مطلق و در انحصار مشیت الهی می‌شمارند.[۱۵] کاربست این دو دیدگاه در بحث زمان ظهور امام مهدی چنین بازتاب یافته است که بر پایه دیدگاه دوم، انتساب مفهوم بداء به زمان ظهور از منظر منطق کلامی فاقد جایگاه است، چرا که هیچ زمان معیّنی تعیین نشده تا دستخوش تغییر گردد.[۱۶] در مقابل، پیروان دیدگاه نخست معتقدند که زمان مشروط ظهور می‌تواند متأثر از میزان آمادگی جامعه باشد.[۱۷][۱۸]

در این نگاه، بداء افزون بر جنبهٔ کلامی، دارای کارکردهای فردی و اجتماعی نیز هست؛[۱۹][۲۰] این آموزه دو نقش کاربردی عقیدتی و رفتاری برای باورمندان در پی دارد. نقش کاربردی تصحیح اعتقاد توحیدی آموزه بداء، بر سه مؤلّفهٔ نقش کاربردی تصحیح اعتقاد توحیدی آموزه بداء از حیث تأکید بر فاعل مایشاء بودن مستمر خدا در عالم هستی، راه‌نیافتن تغییر در علم الاهی و شناخت تنوع قضا و قدر الاهی متمرکز است. همراه با نقش کاربردی باور به این آموزه در عملکرد انسان که در باور به حاکم‌نبودن جبر در عالم هستی و نقش چشمگیر عقاید و رفتار انسان در تغییر قضا و قدر الاهی ریشه دارد، بداء را به عرصهٔ اجتماع پیوند می‌زند. به‌گونه‌ای که تصحیح عقاید و طیّ طریق هدایت و انجام‌دادن اعمال صالح را در تغییر مقدرات الاهی خویش مؤثر می‌بیند؛ بیشترین انگیزه را در خودسازی برای ترک عقاید باطل و اعمال ناپسند در انسان ایجاد می‌کند و موجب نقش‌آفرینی وی در امور دنیوی و اخروی می‌شود.[۲۱] برای مثال، گناه سبب می‌شود که ظهور مدام به تأخیر بیفتد یا یاری نکردن ولی و امام و مهیا نشدن مردم برای همراهی با امام، زمینه‌های ظهور را به تعویق اندازد.[۲۲] همچنین می‌تواند به‌عنوان سازوکاری پویا برای ایجاد امید، نشاط اجتماعی و انگیزش مؤمنان جهت فراهم‌سازی زمینه‌های ظهور عمل کند.[۲۳]

در این رویکرد که بداء را مشروط به رفتار انسان می‌داند، آن دسته از رفتارهای انتظاری که با بداء پیوند می‌خورند، بازتعریف می‌شوند؛ به‌این معنا که انتظار، نه به‌عنوان یک کنش منفعلانه، بلکه در پیوند با اصلاح فردی، تربیت اخلاقی و مشارکت اجتماعی معنا می‌یابد.[۲۴] از این منظر، تحقق ظهور فرآیندی همسو با سنت‌های الهی است که متوقف بر آماده‌سازی همه‌جانبه جامعه بوده و هر اندازه زمینه‌های فردی همچون معرفت‌شناسی و خودسازی و زمینه‌های اجتماعی مانند همدلی و وفاداری به آرمان‌ها فراهم‌تر باشد،[۲۵] امکان تسریع در فرج در چارچوب زمان مشروط بیشتر خواهد بود.[۲۶] در همین راستا، دعا برای تعجیل در فرج[۲۷][۲۸][۲۹][۳۰][۳۱] فراتر از یک عمل فردی، به‌عنوان یک وظیفه و استغاثه جمعی شناخته می‌شود[۳۲] که علاوه بر آثار تربیتی و معنوی،[۳۳] از آن جهت با بداء پیوند می‌خورد که می‌تواند در زمان مشروط ظهور یا نشانه‌های غیرقطعی آن تأثیر گذارده و زمینه‌های تحقق ظهور را در زمانی نزدیک‌تر فراهم آورد؛ هرچند که خودِ اصل تحقق ظهور، از وعده‌های قطعی الهی است و بداء در آن راه ندارد.[۳۴]

بداء در نشانه‌های ظهور

در منابع روایی، نشانه‌های ظهور به دو دستهٔ حتمی و غیرحتمی تقسیم شده‌اند.[۳۵] در بداءپذیری نشانه‌های غیرحتمی میان دانشمندان اختلافی نیست، اما دربارهٔ امکان بداء در نشانه‌های حتمی مانند خروج سفیانی و صیحه آسمانی[۳۶] دو نگاه اصلی وجود دارد:[۳۷][۳۸]

گروهی بر تغییرناپذیری نشانه‌های حتمی تأکید دارند و آنها را وقایعی اجتناب‌ناپذیر می‌دانند که بداء در آنها راه ندارد.[۳۹][۴۰][۴۱] در مقابل، دیدگاه دیگری با استناد به مبانی قرآنیِ بداء و فلسفهٔ دعا برای تعجیل، وقوع بداء در این نشانه‌ها را ممکن می‌شمارد.[۴۲][۴۳][۴۴][۴۵] رویکرد سومی نیز وجود دارد که می‌کوشد میان این دو دیدگاه جمع کند و حتمی بودن را نه به‌معنای تغییرناپذیری مطلق، بلکه به‌معنای حتمی از سوی خدا تفسیر می‌کند؛ در این نگاه، بداء ممکن است نه در اصل وقوع نشانه، بلکه در اوصاف زمانی یا مکانی آن رخ دهد.[۴۶][۴۷]

فراتر از این اختلافات کلامی، آنچه در عرصهٔ اجتماعی و فرهنگی اهمیت دارد، کارکردهای اعتقاد به بداء در نشانه‌های ظهور است. این باور، افزون بر ایجاد امید و نشاط اجتماعی، به مؤمنان انگیزه می‌دهد تا با اصلاح رفتار فردی و جمعی، زمینه‌های ظهور را فراهم سازند. از این منظر، نشانه‌های غیرقطعی به‌عنوان عواملی مشروط و تأثیرپذیر از کنش‌های انسانی تلقی می‌شوند و باور به بداء در آنها، مخاطب را به مشارکت فعال در فراهم‌سازی زمینه‌های ظهور ترغیب می‌کند؛ چنان‌که دعا برای تعجیل در فرج، نه به‌عنوان تغییری در اصل ظهور، بلکه به‌مثابه ابزاری برای تغییر در زمان مشروط یا نشانه‌های غیرقطعی، در فرهنگ انتظار شیعی نهادینه شده است.

پانویس

  1. ↑ ابن منظور، لسان العرب، ۱۴:‎ ۶۶.
  2. ↑ راغب اصفهانی، المفردات، ۱۱۳.
  3. ↑ مجلسی، مرآة العقول، ۲:‎ ۱۳۲.
  4. ↑ دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۱۱:‎ ۵۰۳.
  5. ↑ مولایی‌نیا، ««بررسی مسئله «بداء» از دیدگاه فریقین در قرآن و سنّت»»، پژوهش‌نامه مذاهب اسلامی، ۵۴.
  6. ↑ واعظی و رضایی و فقیه‌زاده، «جستاری تطبیقی در مفهوم بداء از منظر متکلمان مسلمان و کتاب مقدس»، فلسفه و کلام اسلامی، ۸۲.
  7. ↑ طالعی، «تعلیقات علی بن محمد عاملی بر احادیث ابواب عدل»، مطالعات قرآن و حدیث سفینه، ۱۶۵.
  8. ↑ مجلسی، بحارالانوار، ۵۲:‎ ۱۹۲-۱۸۸.
  9. ↑ سلیمیان، «ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف»، انتظار موعود، ۸۹.
  10. ↑ یوسفی و عبداللهی، «تحلیل تطبیقی بداء»، تحقیقات قرآنی و حدیثی، ۵۰-۵۲.
  11. ↑ خدادادی، رضایی چراتی، قراباغی و محمدپور، «تحلیل ارتباط قضا و قدر با بداء از نگاه فریقین»، پژوهشنامه کلام تطبیقی شیعه، ۳۳۲.
  12. ↑ صدوق، عیون اخبار الرضا (ع)، ۲:‎ ۵۹.
  13. ↑ گودرزی، «تعیین وقت برای ظهور (توقیت)»، مشرق موعود، ۶۱–۶۲.
  14. ↑ سلیمیان، «ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف»، انتظار موعود، ۹۶–۹۷.
  15. ↑ سلیمیان، «ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف»، انتظار موعود، ۹۷–۹۸.
  16. ↑ سلیمیان، «ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف»، انتظار موعود، ۱۰۸.
  17. ↑ صمدی، «نقش مردم در تعجیل ظهور»، مشرق موعود، ۵۸–۵۹.
  18. ↑ مجلسی، بحارالانوار، ۵۲:‎ ۱۳۲.
  19. ↑ ترجمان، «بداء؛ پاسخ به شبهات دکتر ناصر القفاری و آثار فردی و اجتماعی اعتقاد به آن»، مطالعات فرهنگی قرآن، ۳۳۳.
  20. ↑ صمدی، «نقش مردم در تعجیل ظهور»، مشرق موعود، ۶۱–۶۲.
  21. ↑ باقری و علی‌آبادی، «لوازم اعتقادی و کارکردهای عملی باور به بداء بر پایه آیات و روایات اهل‌بیت(ع)»، شیعه‌پژوهی، ۳۶-۳۷.
  22. ↑ داستانپور، «گناهان شیعیان عامل طولانی شدن غیبت است/ به وجود آمدن بداء سبب تأخیر در ظهور امام زمان»، خبرگزاری رسا.
  23. ↑ ترجمان، «بداء؛ پاسخ به شبهات دکتر ناصر القفاری و آثار فردی و اجتماعی اعتقاد به آن»، مطالعات فرهنگی قرآن، ۳۳۳–۳۳۷.
  24. ↑ آزادمنش، «نقش انتظار در آمادگی برای ظهور امام زمان (عج)»، سیویلیکا.
  25. ↑ «مهم‌ترین عوامل در زمینه‌سازی ظهور و برطرف کردن موانع آن کدامند؟»، امام مهدی (علیه السلام) کیست؟.
  26. ↑ صمدی، «نقش مردم در تعجیل ظهور»، مشرق موعود، ۶۰.
  27. ↑ صدوق، کمال‌الدین و تمام‌النعمة، ۱:‎ ۴۸۵.
  28. ↑ طوسی، الغیبة، ۲۹۲–۲۹۳، ح۲۴۷.
  29. ↑ موسوی‌اصفهانی، مکیال‌المکارم فی فوائد الدعاء للقائم،، ۲:‎ ۴۹۴.
  30. ↑ «آثار و فایده‌های خواندن دعای سلامتی امام زمان (عج)»، بیتوته.
  31. ↑ «استاد دانشگاه تهران: نبرد رمضان به طور قطعی نشانه‌ حتمی ظهور نیست»، ایسنا.
  32. ↑ «تاکید بر دعای جمعی برای تعجیل فرج امام زمان (عج) در روز اربعین»، قم نیوز.
  33. ↑ فراهانی، «چرا امام زمان (عج) غایب شد؟»، توکا مگ.
  34. ↑ الهی‌نژاد، «بررسی و تحلیل نقش دعا در تعجیل‌بخشی ظهور»، پژوهش‌های مهدوی، ۵-۸ و ۱۱.
  35. ↑ مفید، الارشاد، ۲:‎ ۳۷۰.
  36. ↑ زهادت، معارف و عقاید ۵، ۲:‎ ۲۶۲.
  37. ↑ خالد، «تحلیل مهدویت (ظهور، بداء، حکومت مهدوی) در احادیث امام جواد علیه‌السلام»، مطالعات حدیث‌پژوهی، ۶۴.
  38. ↑ «آیا در نشانه‌های حتمی ظهور و یمانی، امکان «تغییر»، «بداء» و «عدم وقوع» مطرح است»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.
  39. ↑ هادی‌زاده، توحید، «بداء و نشانه‌های حتمی ظهور»، مشرق موعود، ۱۱۱.
  40. ↑ طاهری دهنوی، جلالی، «تحلیل و بررسی روایات علائم حتمی ظهور و بداءپذیری در آنها»، سیویلیکا.
  41. ↑ پورسعیدی، «نسخ و بداء در ظهور و علایم ظهور منجی عالم و بررسی اتهام فخررازی و توابعش به شیعیان»، سخن جامعه، ۱۴.
  42. ↑ محمدی ری‌شهری، دانشنامه امام مهدی، ۷:‎ ۴۳۲.
  43. ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۱:‎ ۳۸۱.
  44. ↑ صبایی، شاکر و رضوی، «امکان پیدایشی دیگر در نشانه‌های حتمی ظهور»، تحقیقات کلامی، ۷۹–۸۱.
  45. ↑ برنجکار، ترجمان، «آموزهٔ بداء و علم الهی»، علوم حدیث، ۳۶.
  46. ↑ سلیمیان، «ارتباط بداء با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف»، انتظار موعود، ۱۰۹–۱۱۳.
  47. ↑ آیتی، تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور، ۳۴–۴۳.

دیدگاه‌های ارزیابان

منابع

برگرفته از «https://iranpedia.net/w/index.php?title=بدا_در_ظهور_امام_مهدی&oldid=58567»