آموزش علوم دینی در افغانستان: تفاوت میان نسخه‌ها

<big>'''آموزش علوم دینی در افغانستان؛'''</big> مراکز متصدی تربیت عالم دین در افغانستان برای پاسخگویی به نیازهای دینی مردم.  

آموزش علوم دینی در افغانستان، در اصل یک نهاد مردمی و خودجوش بوده و سابقه‌ای دیرینه دارد که به قرون اولیۀ اسلامی باز می‌گردد. این نظام آموزشی به‌طور عمده به‌صورت غیردولتی و با مشارکت فعال مردم و عالمان دینی توسعه یافته است. مدارس دینی در افغانستان به سه‌دستۀ دولتی، خصوصی و نیمه‌خصوصی تقسیم می‌شوند که بخش عمدۀ آنها به‌صورت مستقل و با حمایت‌های مردمی اداره می‌شود. پایه‌های این نظام آموزشی بر [[مکتب‌خانه|مکتب‌خانه‌های]] سنتی استوار بوده که در [[تربیت]] مقدماتی کودکان نقش مهم دارد. در مناطق شیعه‌نشین، حوزه‌های علمیۀ محلی و در مناطق اهل‌سنت، مدارس دینی با گرایش‌های مختلف فعالیت داشته است. این مراکز علاوه‌بر آموزش علوم دینی، به ترویج معارف اسلامی و پاسخگویی به نیازهای شرعی مردم می پردازند. این نظام آموزشی عامل تقویت و تدام هویت اسلامی در سراسر [[افغانستان]] بوده و از دیگر سو به‌عنوان حافظ و تقویت‌کنندۀ هویت‌های مذهبی خاص، به‌ویژه برای [[شیعیان]] و اهل‌سنت نیز عمل می‌کند.  

==معرفی آموزش علوم دینی در افغانستان==

آموزش علوم دینی در افغانستان به‌عنوان یک نظام آموزشی ریشه‌دار و خودجوش، فرآیند نظام‌مندی برای تربیت عالمان، مبلغان، مدرسان و کارشناسان دینی محسوب می‌شود که هدف اصلی آن تأمین نیازهای دینی جامعه و ترویج معارف اسلامی است. این نظام آموزشی که به‌طور عمده بر پایۀ مشارکت‌های مردمی و وجوهات شرعی استوار است، شامل انتقال دانش‌های پایه‌ای مانند آموزش قرآن، [[فقه اسلامی|فقه]]، حدیث، [[تفسیر قرآن|تفسیر]]، اصول عقاید و اخلاق اسلامی می‌شود و در قالب نهادهای مختلفی از جمله [[مکتب‌خانه|مکتبخانه‌های]] سنتی، مدارس دینی محلی، [[حوزه علمیه|حوزه‌های علمیه]] و مراکز آموزشی خارج از کشور سازمان یافته است. ویژگی این نظام آموزشی، تلفیق سنت‌های بومی آموزش دینی با تأثیرپذیری از مراکز علمی جهان اسلام مانند [[حوزه علمیه نجف]]، [[حوزه علمیه قم]] (برای شیعیان)، دیوبند، الازهر، برخی مدارس پاکستان و عربستان (برای اهل‌سنت) است که در چارچوب حفظ هویت‌های مذهبی خاص شیعی و سنی توسعه یافته و علاوه‌بر کارکردهای آموزشی، نقش مهمی در حفظ [[همبستگی اجتماعی]]، تقویت ارزش‌های دینی و پاسخگویی به مسائل شرعی جامعه ایفا می‌کند.<ref name=":0"> معتصم، بررسی وضعیت مدارس دینی کنونی کشور اعم از دولتی و خصوصی، 1397ش، ص6.</ref>