امام محمد باقر: تفاوت میان نسخه‌ها

در کتاب‌های رجالی، نام ۴۶۷،<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص313.</ref> 477<ref>قرشی، حیاة الإمام محمد الباقر، ۱۴۲۹ق، ج۲، ص۱۹۵–۳۴۰.</ref> یا 654<ref>عطاردی، مسندالإمام الباقر، ۱۳۸۱ش، ج۶، ص۲۹۲–۵۶۰.</ref> نفر به‌عنوان اصحاب امام باقر ثبت شده است. جابر بن یزید جُعفی (که ۵۰ هزار یا ۷۰ هزار<ref>حکیم، پیشوایان هدایت، شکافنده علوم، حضرت امام محمد باقر، 1385ش، ج7، ص324-325.</ref> حدیث از امام باقر روایت کرده است!) و کیسان سَختِیانی<ref>کوثر شاهین، صفحات من نور الشبیه محمد بن علی الباقر، 1430ق، ج1، ص274.</ref> یا سجِستانی (از تابعین)، أبان بن تَغلِب (که ۳۰ هزار حدیث از امام باقر و امام صادق در موضوعات مختلف روایت کرده است)، [[زُرارة بن أعیَن،]] ابوبصیر -لیث بن البُختُری- اسدی مرادی، بُرَید بن معاویه عِجلی، محمد بن مُسلِم ثقفی (که ۳۰ هزار حدیث از امام باقر<ref>کوثر شاهین، صفحات من نور الشبیه محمد بن علی الباقر، 1430ق، ج1، ص274.</ref> و ۱۶ هزار حدیث از امام سجاد روایت کرده است)، فُضَیل بن یسار، عبدالله بن مُسکان، أبان بن عثمان، حریز بن عبدالله، عبدالله بن جُندَب، علی بن نُعمان، صَفْوان جَمّال، عبدالله بن میمون قدّاح،<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص312؛ معروف حسنی، زندگی دوازده امام، 1389ش، ج2، ص210-215.</ref> حُمران، بُکَیر، عبدالملک و عبدالرحمان بن أعیَن،<ref>کوثر شاهین، صفحات من نور الشبیه محمد بن علی الباقر، 1430ق، ج1، ص275.</ref> هُشام بن سالم،<ref>پیشوایی، سیرهٔ پیشوایان، 1380ش، ص309.</ref> محمد بن اسماعیل بن بَزیع، محمد بن مروان کوفی،<ref>کوثر شاهین، صفحات من نور الشبیه محمد بن علی الباقر، 1430ق، ج1، ص275.</ref> ابن‌مبارک، زُهری، اوزاعی، ابوحنیفه، مالک، شافعی و زیاد بن منذر نَهدی، خوشه‌چین محضر محمد بن علی بوده‌اند.<ref>عبدالحمید، سیرهٔ اهل بیت، ص344؛ پیشوایی، سیرهٔ پیشوایان، 1380ش، ص307.</ref> اینان، سرآمدان فقیهان و محدّثان زمان خود بودند.<ref>پیشوایی، سیرهٔ پیشوایان، 1380ش، ص309.</ref> طبری، بلاذُری، سلامی، خطیب بغدادی و ابو نُعَیم اصفهانی در کتاب‌های خود، و نیز، کتاب‌های مُوَطَّأ مالک بن أنس، سُنن أبوداود، مُسند أبوحنیفه، مسند مَروَزی، تفسیر نقاش، تفسیر زمخشری،<ref>عبدالحمید، سیرهٔ اهل بیت، ص344-345؛ پیشوایی، سیرهٔ پیشوایان، 1380ش، ص307.</ref> [[وسائل‌الشیعه،]] البرهان و صافی [[فیض کاشانی]]، مملُوّ از سخنان نَغز امام باقر است.<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص302-307.</ref><ref group="یادداشت">ممکن است در گزارش تعداد روایات نقل شده از امامان، مبالغه صورت گرفته باشد. اما آنچه در اینجا مراد است، کثرت نقل روایات از این دو امام، در آن دوره، است. (معروف حسنی، زندگی دوازده امام، 1389ش، ج2، ص214)</ref>