جز ویکی سازی
جز ویکی سازی
خط ۵۰: خط ۵۰:
در افغانستان و برخی نواحی ماوراءالنهر، زنان پوششی کامل (از سر تا پا) دارند که به «بُرقُع» یا «بُقرا» معروف است.<ref>Dozy, Dictionaire détaillé des noms des vêtements, 1845, P68.</ref> این پوشش، همچون [[چادر]] ایرانی، حجابی کامل است که صورت را نیز پوشانده و تنها در جلو چشمان فرد، شکافی مشبک وجود دارد. در میان زنان پشتو زبان در افغانستان نیز، این حجاب به «چادری» معروف است. این نوع از برقع، هنوز در میان بسیاری از خانواده‌های افغانستانی مرسوم است.
در افغانستان و برخی نواحی ماوراءالنهر، زنان پوششی کامل (از سر تا پا) دارند که به «بُرقُع» یا «بُقرا» معروف است.<ref>Dozy, Dictionaire détaillé des noms des vêtements, 1845, P68.</ref> این پوشش، همچون [[چادر]] ایرانی، حجابی کامل است که صورت را نیز پوشانده و تنها در جلو چشمان فرد، شکافی مشبک وجود دارد. در میان زنان پشتو زبان در افغانستان نیز، این حجاب به «چادری» معروف است. این نوع از برقع، هنوز در میان بسیاری از خانواده‌های افغانستانی مرسوم است.
[[پرونده:برقع۴.jpg|جایگزین=زن عربستانی با برقع |بندانگشتی|زن عربستانی با برقع]]
[[پرونده:برقع۴.jpg|جایگزین=زن عربستانی با برقع |بندانگشتی|زن عربستانی با برقع]]
زنان، در کشورهای عربی مانند امارات، بحرین، عربستان، عمان، قطر، کویت و [[فلسطین]]، و نیز برخی از کشورهای آفریقایی همچون سودان، الجزایر و مغرب، هنوز از برقع برای پوشش صورت استفاده می‌کنند.<ref>انجم‌روز، سیر تاریخی برقع از باستان تا به امروز، ۱۳۷۱ش، ص77 و 101.</ref> برقع در این مناطق، نوع و جنس متفاوتی دارد. برای مثال، در امارات، زنان از برقع‌هایی لطیف، کوچک و نواردوزی شده استفاده می‌کنند. برقع‌هایی تزئین‌شده با سنگ‌های قیمتی و سکه‌های [[طلا]] نیز در این مناطق مرسوم است. در کشورهای عربی، تغییر کاربری برقع از ابزاری نمادین برای پوشش به ابزاری برای خودنمایی و مُد تبدیل شده است.<ref>انجم‌روز، سیر تاریخی برقع از باستان تا به امروز، ۱۳۷۱ش، ص78.</ref>
زنان، در کشورهای عربی مانند [[امارات متحده عربی|امارات]]، بحرین، عربستان، عمان، قطر، کویت و [[فلسطین]]، و نیز برخی از کشورهای آفریقایی همچون سودان، الجزایر و مغرب، هنوز از برقع برای پوشش صورت استفاده می‌کنند.<ref>انجم‌روز، سیر تاریخی برقع از باستان تا به امروز، ۱۳۷۱ش، ص77 و 101.</ref> برقع در این مناطق، نوع و جنس متفاوتی دارد. برای مثال، در امارات، زنان از برقع‌هایی لطیف، کوچک و نواردوزی شده استفاده می‌کنند. برقع‌هایی تزئین‌شده با سنگ‌های قیمتی و سکه‌های [[طلا]] نیز در این مناطق مرسوم است. در کشورهای عربی، تغییر کاربری برقع از ابزاری نمادین برای پوشش به ابزاری برای خودنمایی و مُد تبدیل شده است.<ref>انجم‌روز، سیر تاریخی برقع از باستان تا به امروز، ۱۳۷۱ش، ص78.</ref>


در عربستان نیز، زنان از برقع‌هایی مزین به سکه‌های طلا و نقره، مرواریدهای سفید، تکمه و گل‌دوزی و سایر انواع تزئینات استفاده می‌کنند. در جنوب فلسطین، به برقع «عِصابه» یا «عَصبه» می‌گویند که به سربند زنان متصل می‌شود.<ref>شهشهانی، «برقع»، ج۳، ۱۳۷۶ش، ص۱۴7.</ref>
در عربستان نیز، زنان از برقع‌هایی مزین به سکه‌های طلا و نقره، مرواریدهای سفید، تکمه و گل‌دوزی و سایر انواع تزئینات استفاده می‌کنند. در جنوب فلسطین، به برقع «عِصابه» یا «عَصبه» می‌گویند که به سربند زنان متصل می‌شود.<ref>شهشهانی، «برقع»، ج۳، ۱۳۷۶ش، ص۱۴7.</ref>
برگرفته از «https://iranpedia.net/wiki/برقع»