جز تمیزکاری |
جز ویکی سازی و تمیزکاری |
||
| خط ۴۷: | خط ۴۷: | ||
* مراسم جدیدی نیز از سال 1390ش در [[اربعین]] برگزار میشود که در این مراسم، همۀ هیئتهای مذهبی با تجمع زیر عَلَم واحد، عزاداری میکنند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/240442/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81 «جلالالدین اشرف»، دانشنامة فرهنگ مردم ایران.]</ref> | * مراسم جدیدی نیز از سال 1390ش در [[اربعین]] برگزار میشود که در این مراسم، همۀ هیئتهای مذهبی با تجمع زیر عَلَم واحد، عزاداری میکنند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/240442/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81 «جلالالدین اشرف»، دانشنامة فرهنگ مردم ایران.]</ref> | ||
* مراسم آتش زدن خیمهها؛ این مراسم که بیش از هفتاد سال قدمت دارد، در امامزاده توسط دو هیئت قدیمی شهرِ آستانۀ اشرفیه به نام هیئت آلمحمد و هیئت سید جلالالدین اشرف، بعد از اقامه نماز ظهر [[عاشورا]] برگزار میشود. در ساعت خاصی شیپورها به صدا در میآیند. سربازان ابنسعد به خیمهها حمله کرده و آنها را آتش میزنند، سپس یاران امام حسین را کشته و بقیه را اسیر میکنند. مردم بقایای سوختۀ خیمهها را بهعنوان تبرک میبرند. خیمههای برپا شده به نامهای [[امام حسین]]، [[حضرت زینب]]، [[حضرت ابوالفضل]]، [[امام سجاد]]، و حضرت قاسم نامگذاری میشوند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/240442/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81 «جلالالدین اشرف»، دانشنامة فرهنگ مردم ایران.]</ref> | * مراسم آتش زدن خیمهها؛ این مراسم که بیش از هفتاد سال قدمت دارد، در امامزاده توسط دو هیئت قدیمی شهرِ آستانۀ اشرفیه به نام هیئت آلمحمد و هیئت سید جلالالدین اشرف، بعد از اقامه نماز ظهر [[عاشورا]] برگزار میشود. در ساعت خاصی شیپورها به صدا در میآیند. سربازان ابنسعد به خیمهها حمله کرده و آنها را آتش میزنند، سپس یاران امام حسین را کشته و بقیه را اسیر میکنند. مردم بقایای سوختۀ خیمهها را بهعنوان تبرک میبرند. خیمههای برپا شده به نامهای [[امام حسین]]، [[حضرت زینب]]، [[حضرت ابوالفضل]]، [[امام سجاد]]، و حضرت قاسم نامگذاری میشوند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/240442/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81 «جلالالدین اشرف»، دانشنامة فرهنگ مردم ایران.]</ref> | ||
* مراسم ترکیبی دستهگردانی و [[شبیهخوانی]]؛ این مراسم در روز دوازدهم [[محرم]] برگزار میشود. در این مراسم، قوم بنیاسد با لباسهای سفید و بلند همراه با بیل و کلنگ عزاداری میکنند مثل اینکه برای دفن شهیدان [[کربلا]] آمدهاند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/240442/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81 «جلالالدین اشرف»، دانشنامة فرهنگ مردم ایران.]</ref> | * مراسم ترکیبی دستهگردانی و [[شبیهخوانی]]؛ این مراسم در روز دوازدهم [[ماه محرم]] برگزار میشود. در این مراسم، قوم بنیاسد با لباسهای سفید و بلند همراه با بیل و کلنگ عزاداری میکنند مثل اینکه برای دفن شهیدان [[کربلا]] آمدهاند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/240442/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D9%81 «جلالالدین اشرف»، دانشنامة فرهنگ مردم ایران.]</ref> | ||
* کَرِنانوازی؛ کَرِنانوازی یکی از آیینهای سنتی و بومی شهر آستانه و روستاهای اطراف است. کرنا، نوعی سازِ بومیِ منطقه است که در گذشته برای اطلاعرسانی به کار میرفت، ولی امروزه بیشتر بهعنوان ساز مراسم مذهبی به کار میرود. | * کَرِنانوازی؛ کَرِنانوازی یکی از آیینهای سنتی و بومی شهر آستانه و روستاهای اطراف است. کرنا، نوعی سازِ بومیِ منطقه است که در گذشته برای اطلاعرسانی به کار میرفت، ولی امروزه بیشتر بهعنوان ساز مراسم مذهبی به کار میرود. | ||
* [[چاووشخوانی]] و [[نوحهخوانی]]؛ چاووشخوانی در کنار کَرِنانوازی اجرا میشود به این صورت که تکنواز گروه، روضهای از [[امام حسین]] را در کرنا دمیده و بعد صدای «وای وای» به گوش میرسد و گروه هم نوای «حسین وای» را در کرنا میدمد. در این صورت مردم صدای «وای وای، حسین وای» از تکنواز و گروه را میشنوند. | * [[چاووشخوانی]] و [[نوحهخوانی]]؛ چاووشخوانی در کنار کَرِنانوازی اجرا میشود به این صورت که تکنواز گروه، روضهای از [[امام حسین]] را در کرنا دمیده و بعد صدای «وای وای» به گوش میرسد و گروه هم نوای «حسین وای» را در کرنا میدمد. در این صورت مردم صدای «وای وای، حسین وای» از تکنواز و گروه را میشنوند. | ||
