باغ فین: تفاوت میان نسخه‌ها

<big>'''باغ فین'''</big>؛ مشهورترین باغ ایرانی ثبت شده در یونسکو واقع در کاشان.

برخی منابع قدمت این باغ را به دوران آل‌بویه نسبت می‌دهند؛ اما این باغ در سال ۱۵۷۳ میلادی بر اثر زلزلهٔ مهیبی به‌طور کامل تخریب شد که بقایای آن در اطراف باغ فین فعلی، تحت عنوان باغ کهنه موجود است. باغ کهنه در دوران ایلخانان مغول گسترش یافت. ساخت باغ فین در دوران شاه صفی آغاز شد و تا دوران شاه عباس دوم نیز ادامه یافت. برای حفاظت این باغ در برابر سیل، سدی از ساروج و سنگ در فاصلهٔ یک کیلومتری جنوب باغ ساخته شد. در دوران پس از صفویه، پادشاهان به گسترش باغ فین اهمیت زیادی ندادند. در دوران پهلوی باغ فین به ثبت ملی رسید که باعث توجه بیش‌تر به این باغ شد.<ref>[https://www.jabama.com/mag/fin-garden-kashan/ احمدزاده، «معرفی باغ فین کاشان و تمامی بناهای تاریخی آن»، وب‌سایت جاباما.]</ref>  

==معماری==

در باغ فین عناصر طبیعی مانند آب و درخت در کنار عناصر معماری یعنی بناها دیده می‌شوند. در طراحی اولیهٔ باغ، حفظ تقارن اهمیت ویژه‌ای داشت؛ اما این موضوع به مرور زمان کمرنگ شد. آب از عناصر اصلی به‌کار رفته در باغ است که در شکل‌های مختلفی دیده می‌شود. آب راکد در استخر جلوی کوشک به چشم می‌خورد، آب جوششی در حوض جوشان، شترگلوی فتحعلی‌شاه، حوض‌خانهٔ صفوی و آب جوی‌های روان شکل‌های مختلف آب در این مجموعه هستند. در حوض جوشان این مجموعه ۱۶۰ حفره وجود دارد که نصف آنها برای فواره‌زدن و نصف دیگر برای مکش آب هستند. ورود و خروج آب از این فواره‌ها به‌صورت یکسان انجام می‌شود و هرگز آبی از حوض سرازیر نمی‌شود.