پیش‌نویس:فلسطین: تفاوت میان نسخه‌ها

در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷م، سازمان ملل طرح تقسیم فلسطین به دو کشور را تصویب و بیت‌المقدس را تحت اداره بین‌المللی قرار داد.<ref>{{پک|زیدآبادی|۱۳۸۱|ک=دین و دولت در اسرائیل|ص=۱۲۷-۱۲۸|ج=}}</ref> طبق طرح تقسیم، ۵۶/۴٪ سرزمین به یهودی‌ها که حدود ۳۰٪ جمعیت را تشکیل می‌دادند و ۴۲/۸٪ به عرب و کشورهای عربی اعطا شد.<ref>{{پک|دهقانی|۱۳۸۸|ک=سیاست خارجی|ف=قطعنامه تقسیم فلسطین مبنای «راه حل دو دولت» و ملاکی برای «راه حل همه‌پرسی»|ص=۱۰۱۵-۱۰۱۸}}</ref> اسرائیل در ۱۴ مه ۱۹۴۸م اعلام استقلال کرد و روز بعد کشورهای عربی همزمان به آن حمله نمودند که با شکست عرب‌ها، به گسترش خشونت در فلسطین منجر شد.<ref>{{پک|دهقانی|۱۳۸۸|ک=سیاست خارجی|ف=قطعنامه تقسیم فلسطین مبنای «راه حل دو دولت» و ملاکی برای «راه حل همه‌پرسی»|ص=۱۰۲۶-۱۰۲۷}}</ref> متعاقباً جنگ‌های ۱۹۵۶،<ref>{{پک|صفاتاج|۱۳۸۱|ک=ماجرای فلسطین و اسرائیل|ص=۲۰۵|ج=}}</ref> ۱۹۶۷<ref>{{پک|صفاتاج|۱۳۸۱|ک=ماجرای فلسطین و اسرائیل|ص=۲۰۹|ج=}}</ref> و ۱۹۷۳م<ref>{{پک|صفاتاج|۱۳۸۱|ک=ماجرای فلسطین و اسرائیل|ص=۲۱۸-۲۱۹|ج=}}</ref> رخ داد. در ۱۹۶۷م به دنبال جنگ شش روزه اسرائیل با چهار کشور عربی اردن، سوریه، عراق، مصر و شکست اعراب، مناطق مختلفی مانند بخش شرقی بیت‌المقدس، نوار غزه، صحرای سینا، ساحل غربی رود اردن، شهر قًنَیْطَره و بلندی‌های جَوْلان در سوریه توسط اسرائیل تصرف شد.<ref>{{پک|صفاتاج|۱۳۸۱|ک=ماجرای فلسطین و اسرائیل|ص=۲۰۹|ج=}}</ref> تشکیلات خودگردان فلسطین، سازمان ملل و نهادهای بین‌المللی، بیت‌المقدس شرقی را بخشی از کرانه باختری می‌دانند، هرچند اسرائیل اقتدار خود را بر آن اعمال می‌کند که بر اساس کنوانسیون چهارم ژنو، غیرقانونی تلقی می‌شود.

در نوامبر ۲۰۱۲م، مجمع عمومی سازمان ملل با قطعنامه ۶۷/۱۹، حق فلسطین برای تعیین سرنوشت را تأیید و به آن جایگاه دولت ناظر غیرعضو اعطا کرد. یک ماه بعد، یادداشت قانونی سازمان ملل، نام دولت فلسطین را به رسمیت شناخت. سازمان بین‌المللی استانداردسازی نیز در ۲۰۱۳م این تغییر نام را اعمال کرد. با این حال، شورای امنیت همچنان با فلسطین به‌عنوان نهاد غیرحاکم رفتار کرده و از عضویت کامل آن جلوگیری می‌کند. کابینه اسرائیل این منطقه را درگیر اختلاف سرزمینی می‌داند، در حالیکه تشکیلات خودگردان بر خط سبز، مرزهای ۱۹۶۷م به‌عنوان مبنای مذاکرات تأکید دارد. از ۱۹۸۸م، دولت فلسطین توسط بسیاری از کشورها به رسمیت شناخته شده، اما اسرائیل و بیشتر کشورهای غربی از جمله ایالات متحده آمریکا آن را به رسمیت نمی‌شناسند. در ۲۰۱۴م، فتح و حماس توافق اتحاد کردند، اما این دولت پس از نبرد ۲۰۱۴م غزه و انحلال در ژوئن ۲۰۱۵م دوام نیاورد. براساس گزارش‌ها، تا سال ۲۰۲۳م کمتر از ۱۵٪ از این سرزمین شامل نوار غزه و بخش‌های پراکنده‌ای از منطقه کرانه باختری در اختیار فلسطینی‌ها است و سایر مناطق توسط رژیم صهیونیستی اشغال شده است. ازاین‌رو، مراد از فلسطین امروزه در مجامع بین‌المللی، کرانه باختری و نوار غزه می‌باشد.