پیش‌نویس:حسن عاقبت: تفاوت میان نسخه‌ها

'''{{درشت|حسن عاقبت؛}}''' {{درشت|آموزه‌ای دینی به‌معنای پایان یافتن زندگی انسان با ایمان، توبه، رضایت الهی و دوری از انحراف.}}{{سخ}}حسن عاقبت از مفاهیم مهم و پرتکرار در [[تعالیم اسلام]] و [[اخلاق اسلامی]] است که در آیات، روایات و دعاهای بسیاری به اهمیت آن تأکید شده است. این اصطلاح به این معنا است که پایان کار و زندگی یک انسان به‌ویژه در لحظهٔ مرگ و انتقال به سرای باقی، با ایمان، پاکی و رضایت الهی همراه باشد. پژوهشگران دینی عواملی مانند، اصلاح نیت، [[ایمان]] و [[تقوا]]، [[توسل]] و [[دعا]]، [[خدمت به خلق]]، [[نیکی به والدین]] و محاسبهٔ نفس را در عاقبت‌به‌خیری مؤثر دانسته‌اند و عواملی مانند [[حب دنیا]]، [[گناهان کبیره]] و اصرار بر آن، ظلم و [[حق‌الناس]]، [[تکبر]]، [[حسادت]]، همنشین بد و ترک [[امر به معروف و نهی منکر]] را از موانع اصلی حسن عاقبت برشمرده‌اند.