برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
ایجاد تغییر مسیر |
||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
بهگفتهٔ برخی از مورخین که [[شاهنامه]] هم از آن یاد کرده، یزدگرد سوم پس از ورود مسلمانان به ایران، راهی توس شد و به کُنارنگ توس پناه برد. کُنارنگیان، تا پایان عصر اموی، تسلط خود بر خطهٔ خراسان را حفظ کردند اما در نهایت در ۱۲۹ق، با حملهٔ سپاهیان ابومسلم، آن سرزمین را رها کردند.<ref>ماهوان، تاریخ مشهدالرضا، ۱۳۸۳ش، ص22-25.</ref> | بهگفتهٔ برخی از مورخین که [[شاهنامه]] هم از آن یاد کرده، یزدگرد سوم پس از ورود مسلمانان به ایران، راهی توس شد و به کُنارنگ توس پناه برد. کُنارنگیان، تا پایان عصر اموی، تسلط خود بر خطهٔ خراسان را حفظ کردند اما در نهایت در ۱۲۹ق، با حملهٔ سپاهیان ابومسلم، آن سرزمین را رها کردند.<ref>ماهوان، تاریخ مشهدالرضا، ۱۳۸۳ش، ص22-25.</ref> | ||
در سال ۲۰۲ یا ۲۰۳ق، مأمون (خلیفه عباسی)، [[امام رضا]] را از مدینه به دارالخلافهٔ خود در «مرو» فراخواند. پس از شهادت امام رضا، او را در باغی که قبر هارون (خلیفه پیشین عباسی) نیز در آن بود دفن کردند. این باغ در نزدیکی روستای سناباد قرار داشت. از آن پس، این منطقه را «مشهد» یعنی «محل شهادت» نامیدند<ref>ماهوان، تاریخ مشهدالرضا، ۱۳۸۳ش، ص65-85.</ref> و بارگاه امام رضا مهمترین محور تحولات سیاسی و اجتماعی این منطقه گردید. در سدهٔ چهارم قمری، سبکتگین (مؤسس سلسله غزنویان) همزمان با فتح توس، آرامگاه امام رضا را ویران کرد. بعدها پسرش (سلطان محمود) مقبره امام رضا را بازسازی کرد و سلطان مسعود غزنوی، بهمنظور حفاظت از این آرامگاه، استحکامات دفاعی را در اطراف آن بنا کرد. در زمان [[سلجوقیان]]، نظامالملک وزیر شاهان سلجوقی، [[مسجد|مسجدی]] در توس ساخت.<ref>ابرو، جغرافیای تاریخی خراسان در تاریخ حافظ ابرو، ۱۳۷۰ش، ص55.</ref> سلطان سنجر سلجوقی نیز با اقدامات خود به اهمیت سیاسی این شهر افزود.<ref>ایمانپور، «بررسی پیشینه یک اثر معماری در حرم رضوی»، ۱۳۸۹ش، ص15-35.</ref> نخستین گنبد حرم امام رضا نیز در همین دوره ساخته شد که جنس آن از کاشی بود.<ref>عالمزاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۸۸ش.</ref> | در سال ۲۰۲ یا ۲۰۳ق، مأمون (خلیفه عباسی)، [[امام رضا]] را از مدینه به دارالخلافهٔ خود در «مرو» فراخواند. پس از شهادت امام رضا، او را در باغی که قبر هارون (خلیفه پیشین عباسی) نیز در آن بود دفن کردند. این باغ در نزدیکی روستای سناباد قرار داشت. از آن پس، این منطقه را «مشهد» یعنی «محل شهادت» نامیدند<ref>ماهوان، تاریخ مشهدالرضا، ۱۳۸۳ش، ص65-85.</ref> و بارگاه امام رضا مهمترین محور تحولات سیاسی و اجتماعی این منطقه گردید. در سدهٔ چهارم قمری، سبکتگین (مؤسس سلسله غزنویان) همزمان با فتح توس، آرامگاه امام رضا را ویران کرد. بعدها پسرش (سلطان محمود) مقبره امام رضا را بازسازی کرد و سلطان مسعود غزنوی، بهمنظور حفاظت از این آرامگاه، استحکامات دفاعی را در اطراف آن بنا کرد. در زمان [[سلجوقیان]]، [[نظامالملک]] وزیر شاهان سلجوقی، [[مسجد|مسجدی]] در توس ساخت.<ref>ابرو، جغرافیای تاریخی خراسان در تاریخ حافظ ابرو، ۱۳۷۰ش، ص55.</ref> سلطان سنجر سلجوقی نیز با اقدامات خود به اهمیت سیاسی این شهر افزود.<ref>ایمانپور، «بررسی پیشینه یک اثر معماری در حرم رضوی»، ۱۳۸۹ش، ص15-35.</ref> نخستین گنبد حرم امام رضا نیز در همین دوره ساخته شد که جنس آن از کاشی بود.<ref>عالمزاده، حرم رضوی به روایت تاریخ، ۱۳۸۸ش.</ref> | ||
در بازه زمانی سدههای چهارم تا ششم قمری، بزرگان و رجالی برجسته از این خطه برخاستند. از آن جمله میتوان به خواجه نظامالملک، امام محمد غزالی، احمد غزالی، ابوالقاسم فردوسی، اسدی توسی و شیخ توسی اشاره کرد.<ref>ابرو، جغرافیای تاریخی خراسان در تاریخ حافظ ابرو، ۱۳۷۰ش، ص55.</ref> در سال ۷۹۱ق، میرانشاه (پسر تیمور) پس از محاصرهٔ چندین ماههٔ توس، آن را تصرف کرد و شهر را کاملاً ویران کرد. در آن رخداد، تنها کسانی زنده ماندند که به حرم امام رضا پناه بردند. از آن پس، آبادانی منطقه به گرداگرد حرم امام رضا منتقل شد و مشهد، جایگزین توس گردید.<ref>خواندمیر، حبیب السیر، چ2، 1353ش، ص432 و 433.</ref> در همین دوره، با توجه [[گوهرشاد بیگم|گوهرشاد]] همسر شاهرخ تیموری، نخستین [[مسجد جامع]] این شهر ساخته شد.<ref>Zabeth, Lanmarks of Mashhad, 1999, p15.</ref> | در بازه زمانی سدههای چهارم تا ششم قمری، بزرگان و رجالی برجسته از این خطه برخاستند. از آن جمله میتوان به خواجه نظامالملک، امام محمد غزالی، احمد غزالی، ابوالقاسم فردوسی، اسدی توسی و شیخ توسی اشاره کرد.<ref>ابرو، جغرافیای تاریخی خراسان در تاریخ حافظ ابرو، ۱۳۷۰ش، ص55.</ref> در سال ۷۹۱ق، میرانشاه (پسر تیمور) پس از محاصرهٔ چندین ماههٔ توس، آن را تصرف کرد و شهر را کاملاً ویران کرد. در آن رخداد، تنها کسانی زنده ماندند که به حرم امام رضا پناه بردند. از آن پس، آبادانی منطقه به گرداگرد حرم امام رضا منتقل شد و مشهد، جایگزین توس گردید.<ref>خواندمیر، حبیب السیر، چ2، 1353ش، ص432 و 433.</ref> در همین دوره، با توجه [[گوهرشاد بیگم|گوهرشاد]] همسر شاهرخ تیموری، نخستین [[مسجد جامع]] این شهر ساخته شد.<ref>Zabeth, Lanmarks of Mashhad, 1999, p15.</ref> | ||
