+ رده:مصورسازی (هاتکت) |
|||
| خط ۱۳۶: | خط ۱۳۶: | ||
== افشاگری دربارهٔ برنامه هستهای ایران == | == افشاگری دربارهٔ برنامه هستهای ایران == | ||
افشاگریهای شورای ملی مقاومت ایران، بازوی سیاسی سازمان مجاهدین | افشاگریهای شورای ملی مقاومت ایران، بازوی سیاسی سازمان مجاهدین خلق، دربارهٔ [[برنامه هستهای ایران|برنامه هستهای جمهوری اسلامی ایران]]، از مرداد ۱۳۸۱ش با اعلام وجود تأسیسات غنیسازی نطنز و مجتمع آبسنگین اراک آغاز و زمینهساز بازرسیهای گستردهتر [[آژانس بینالمللی انرژی اتمی]] (IAEA) شد.<ref name=":5">{{پک/بن|1111|ک=iranwatch|ف=Information on Two Top Secret Nuclear Sites of the Iranian Regime (Natanz & Arak)|زبان=en}}</ref> سازمان مجاهدین خلق اعلام کرد با هدف جلوگیری از دستیابی حکومت ایران به سلاح هستهای و خدمت به عالیترین مصالح خلق و میهن خود و صلح و امنیت منطقهای و بینالمللی، در ۳۴ سال گذشته دست به ۱۳۳ رشته افشاگری زده است.<ref>{{پک/بن|نشنال|ک=وبسایت ایران اینترنشنال|ف=سازمان مجاهدین خلق دست داشتن در ترور عوامل برنامه هسته ای جمهوری اسلامی را تکذیب کرد}}</ref> در [[۱۴ اوت]] ۲۰۰۲م، نماینده شورای ملی مقاومت ایران در ایالات متحده اعلام کرد که ایران در حال احداث یک مجتمع بزرگ غنیسازی اورانیوم در نطنز و کارخانه تولید آبسنگین در اراک است.<ref>{{پک|Stolberg|2003-5-27|ک=The New York Times|ف=Group Says Iran Has 2 Undisclosed Nuclear Laboratories|کد=en}}</ref><ref>{{پک/بن|1111|ک=iranwatch|ف=Information on Two Top Secret Nuclear Sites of the Iranian Regime (Natanz & Arak)|زبان=en}}</ref> همچنین در سال ۲۰۰۹م، این سازمان ادعاهای تازهای پیرامون برنامهٔ هستهای ایران ارائه داد.<ref>{{پک/بن|بی4|ک=وبسایت بیبیسی فارسی|ف=سازمان مجاهدین خلق: دو مرکز مخفی اتمی دیگر در ایران را شناسایی کردهایم}}</ref> در مهر ۱۳۹۹ش برابر با [[سپتامبر]] ۲۰۲۰م سازمان دو سایت سرخهحصار در [[تهران]] و مریوان در [[آباده]] و فعالیتهای آنها برای تولید سلاح هستهای را افشا کرد.<ref>{{پک/بن|نشنال|ک=ایران اینترنشنال|ف=سازمان مجاهدین خلق دست داشتن در ترور عوامل برنامه هسته ای جمهوری اسلامی را تکذیب کرد}}</ref> این افشاگریها نوعی فعالیت اطلاعاتی یا جاسوسی علیه کشور ایران دانسته میشود که در عمل به افزایش فشار خارجی، بیاعتمادی بینالمللی و فضای تحریمی علیه ایران کمک کرده است.<ref>{{پک/بن|مهر1|ک=خبرگزاری مهر|ف=راشا تودی بررسی کرد؛ نقش فرقه منافقین در تحریمها علیه ملت ایران}}</ref> | ||
انتشار این اطلاعات موجب افزایش توجه جامعه بینالمللی به برنامه هستهای ایران شد و آژانس بینالمللی انرژی اتمی (IAEA) خواستار دسترسی به این تأسیسات شد. بازرسان آژانس در سال ۲۰۰۳م از مراکز نطنز و اراک بازدید کردند و آژانس گزارش داد که ایران برخی فعالیتها و مواد هستهای را مطابق تعهدات پادمانی خود پیشتر اعلام نکرده بود. پساز انتشار گزارشهای آژانس، مذاکراتی میان ایران و سه کشور اروپایی (بریتانیا، فرانسه و آلمان) آغاز شد که به توافق سعدآباد (۱۳۸۲ش) و سپس توافق پاریس (۱۳۸۳ش) انجامید. براساس این توافقها، ایران بهطور داوطلبانه غنیسازی اورانیوم را برای مدتی تعلیق کرد، اما اختلاف طرفین دربارهٔ دامنه تعهدات و ادامه فعالیتهای هستهای موجب توقف این روند شد.<ref name=":6">{{پک|kerr|8 چولای 2025|ک=Congress|ف=Iran’s Nuclear Program: Tehran’s Compliance with International Obligations|کد=en}}</ref><ref>{{پک/بن|1111|ک=iranwatch|ف=Information on Two Top Secret Nuclear Sites of the Iranian Regime (Natanz & Arak)|زبان=en}}</ref> | انتشار این اطلاعات موجب افزایش توجه جامعه بینالمللی به برنامه هستهای ایران شد و آژانس بینالمللی انرژی اتمی (IAEA) خواستار دسترسی به این تأسیسات شد. بازرسان آژانس در سال ۲۰۰۳م از مراکز نطنز و اراک بازدید کردند و آژانس گزارش داد که ایران برخی فعالیتها و مواد هستهای را مطابق تعهدات پادمانی خود پیشتر اعلام نکرده بود. پساز انتشار گزارشهای آژانس، مذاکراتی میان ایران و سه کشور اروپایی (بریتانیا، فرانسه و آلمان) آغاز شد که به توافق سعدآباد (۱۳۸۲ش) و سپس توافق پاریس (۱۳۸۳ش) انجامید. براساس این توافقها، ایران بهطور داوطلبانه غنیسازی اورانیوم را برای مدتی تعلیق کرد، اما اختلاف طرفین دربارهٔ دامنه تعهدات و ادامه فعالیتهای هستهای موجب توقف این روند شد.<ref name=":6">{{پک|kerr|8 چولای 2025|ک=Congress|ف=Iran’s Nuclear Program: Tehran’s Compliance with International Obligations|کد=en}}</ref><ref>{{پک/بن|1111|ک=iranwatch|ف=Information on Two Top Secret Nuclear Sites of the Iranian Regime (Natanz & Arak)|زبان=en}}</ref> | ||
